Όταν η καρδιά χτυπά δυνατά…η ψυχή χαμογελά!

Αυτή την εβδομάδα, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας, μιλήσαμε στην παρεούλα μας για κάτι πολύ σημαντικό·
για κάτι που όλοι έχουμε και κάνει  τουπ-τουπ…
Η καρδιά μας!

Μαζευτήκαμε στον κύκλο και προσπαθήσαμε να μαντέψουμε τι είναι αυτό το ”τουπ-τουπ” που ακούγεται μέσα μας.
Τα παιδιά γρήγορα κατάλαβαν πως πρόκειται για την καρδούλα μας — κι έτσι ξεκίνησε ένα όμορφο ταξίδι γνωριμίας με τα συναισθήματα.

Χτυπήσαμε τα χεράκια μας και τα δαχτυλάκια μας, μιμούμενοι τον χτύπο της καρδιάς, και αναρωτηθήκαμε:

”Πότε η καρδούλα μας χτυπά δυνατά;”

Οι απαντήσεις των παιδιών ήταν γεμάτες φαντασία και αλήθεια:
όταν τρέχω, όταν παίζω, όταν τραγουδάω, όταν πηδάω στο τραμπολίνο,
όταν με παίρνει αγκαλιά ο μπαμπάς,
όταν είμαι στο σκοτάδι, όταν λυπάμαι, όταν περιμένω ένα δώρο.

Ανακαλύψαμε έτσι ότι η καρδιά χτυπά δυνατά κάθε φορά που νιώθουμε κάτι έντονα – χαρά, φόβο, λύπη, αγωνία, θυμό ή ενθουσιασμό.
Όλα αυτά τα συναισθήματα ζουν μέσα στην καρδούλα μας.

Μιλήσαμε, λοιπόν, για το πόσο σημαντικό είναι να μην κρατάμε τα συναισθήματά μας κρυφά, αλλά να τα εκφράζουμε και να τα μοιραζόμαστε:

«Σήμερα θύμωσα γιατί μου άρπαξες το παιχνίδι.»
«Λυπήθηκα γιατί δεν με άφησες να παίξω.»
«Είμαι χαρούμενος γιατί με αγκάλιασε η μαμά μου το πρωί.»

Καταλάβαμε ότι, όταν η καρδούλα μας κρατάει μέσα της τα συναισθήματα χωρίς να τα λέει, βαραίνει και ”αρρωσταίνει”· δεν έχει διάθεση να χαμογελάσει, να παίξει, να γελάσει.
Όταν όμως μιλάμε, ακούμε και αγκαλιαζόμαστε, η καρδιά γιατρεύεται και ξαναγίνεται χαρούμενη!

Για να το δούμε αυτό πιο καθαρά, φτιάξαμε δύο καρδούλες από χαρτόνι:
Μία”υγιή”, που έχει μάθει να εκφράζεται,
και μία ”λυπημένη”, που κρατά τα συναισθήματά της μέσα της.
Όταν οι δύο καρδιές αγκαλιάστηκαν, είπαμε ότι μια αγκαλιά και λίγη καλοσύνη μπορούν να γιατρέψουν κάθε καρδιά.

Μέσα από τις δράσεις μας μάθαμε πως η ψυχική υγεία ξεκινά όταν ακούμε, μιλάμε και νοιαζόμαστε ο ένας για τον άλλον.
Και φυσικά, όταν αφήνουμε την καρδιά μας…

να χτυπά δυνατά!