Η Παγκόσμια Ημέρα Αποταμίευσης γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 31 Οκτωβρίου και έχει ως στόχο να ευαισθητοποιήσει το κοινό σχετικά με τη σημασία της αποταμίευσης και της οικονομικής σταθερότητας. Εμείς προσπαθήσαμε να εξηγήσουμε με απλά λογάκια την έννοια της αποταμίευσης μέσα από δύο πολύ γνωστά παραμυθάκια, ετοιμάζοντας ταυτόχρονα και τους κουμπαράδες μας .
ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΜΕ ΤΟ «ΟΧΙ»
Εστολίσαμε την τάξη
με της δάφνης τα κλωνάρια
να γιορτάσουμε και φέτος
τα γενναία παλικάρια.
Εστολίσαμε την τάξη
Με ωραία σημαιάκια
Και γιορτάζουμε το ΌΧΙ
Του σχολείου μας τα παιδάκια.
Όταν η καρδιά χτυπά δυνατά…η ψυχή χαμογελά!
Αυτή την εβδομάδα, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας, μιλήσαμε στην παρεούλα μας για κάτι πολύ σημαντικό·
για κάτι που όλοι έχουμε και κάνει τουπ-τουπ…
Η καρδιά μας!
Μαζευτήκαμε στον κύκλο και προσπαθήσαμε να μαντέψουμε τι είναι αυτό το ”τουπ-τουπ” που ακούγεται μέσα μας.
Τα παιδιά γρήγορα κατάλαβαν πως πρόκειται για την καρδούλα μας — κι έτσι ξεκίνησε ένα όμορφο ταξίδι γνωριμίας με τα συναισθήματα.
Χτυπήσαμε τα χεράκια μας και τα δαχτυλάκια μας, μιμούμενοι τον χτύπο της καρδιάς, και αναρωτηθήκαμε:
”Πότε η καρδούλα μας χτυπά δυνατά;”
Οι απαντήσεις των παιδιών ήταν γεμάτες φαντασία και αλήθεια:
όταν τρέχω, όταν παίζω, όταν τραγουδάω, όταν πηδάω στο τραμπολίνο,
όταν με παίρνει αγκαλιά ο μπαμπάς,
όταν είμαι στο σκοτάδι, όταν λυπάμαι, όταν περιμένω ένα δώρο.
Ανακαλύψαμε έτσι ότι η καρδιά χτυπά δυνατά κάθε φορά που νιώθουμε κάτι έντονα – χαρά, φόβο, λύπη, αγωνία, θυμό ή ενθουσιασμό.
Όλα αυτά τα συναισθήματα ζουν μέσα στην καρδούλα μας.
Μιλήσαμε, λοιπόν, για το πόσο σημαντικό είναι να μην κρατάμε τα συναισθήματά μας κρυφά, αλλά να τα εκφράζουμε και να τα μοιραζόμαστε:
«Σήμερα θύμωσα γιατί μου άρπαξες το παιχνίδι.»
«Λυπήθηκα γιατί δεν με άφησες να παίξω.»
«Είμαι χαρούμενος γιατί με αγκάλιασε η μαμά μου το πρωί.»
Καταλάβαμε ότι, όταν η καρδούλα μας κρατάει μέσα της τα συναισθήματα χωρίς να τα λέει, βαραίνει και ”αρρωσταίνει”· δεν έχει διάθεση να χαμογελάσει, να παίξει, να γελάσει.
Όταν όμως μιλάμε, ακούμε και αγκαλιαζόμαστε, η καρδιά γιατρεύεται και ξαναγίνεται χαρούμενη!
Για να το δούμε αυτό πιο καθαρά, φτιάξαμε δύο καρδούλες από χαρτόνι:
Μία”υγιή”, που έχει μάθει να εκφράζεται,
και μία ”λυπημένη”, που κρατά τα συναισθήματά της μέσα της.
Όταν οι δύο καρδιές αγκαλιάστηκαν, είπαμε ότι μια αγκαλιά και λίγη καλοσύνη μπορούν να γιατρέψουν κάθε καρδιά.
Μέσα από τις δράσεις μας μάθαμε πως η ψυχική υγεία ξεκινά όταν ακούμε, μιλάμε και νοιαζόμαστε ο ένας για τον άλλον.
Και φυσικά, όταν αφήνουμε την καρδιά μας…
να χτυπά δυνατά!
Στο νηπιαγωγείο μας είχαμε τη χαρά να παρακολουθήσουμε ένα ξεχωριστό εκπαιδευτικό πρόγραμμα που υλοποιήθηκε από τη Ζωσιμαία Δημόσια Κεντρική Ιστορική Βιβλιοθήκη Ιωαννίνων, με γνώμονα πάντα την ενίσχυση της φιλαναγνωσίας, την καλλιέργεια της κριτικής σκέψης και την προσωπική ανάπτυξη των παιδιών, μέσα σε ένα πλαίσιο σεβασμού προς τις ανάγκες της εκπαιδευτικής κοινότητας.
Το πρόγραμμα είχε τίτλο «Τι δεν μπορείς να κάνεις ακόμη» και βασίστηκε στο βιβλίο της Μαρίνας Γιώτη, «Ο Γέτι και η δύναμη του Ακόμη» (εκδόσεις Διόπτρα).
Μέσα από την όμορφη αφήγηση και τις δραστηριότητες που τη συνόδευσαν, τα παιδιά ταξίδεψαν παρέα με τον ήρωα του βιβλίου και τον φανταστικό του φίλο, τον Γέτι, ο οποίος είχε μια μοναδική δύναμη — να λέει τη μαγική λέξη «ακόμη»!
Η μικρή αυτή λέξη έγινε αφορμή για τα παιδιά να ανακαλύψουν τη δύναμη της προσπάθειας, να συνειδητοποιήσουν ότι οι ικανότητές μας καλλιεργούνται, και πως κάθε δυσκολία μπορεί να ξεπεραστεί με υπομονή, πίστη και επιμονή.
Το πρόγραμμα αποτέλεσε μια πολύτιμη εμπειρία ψυχικής ενδυνάμωσης για τους μαθητές μας, αναδεικνύοντας τη σημασία του να πιστεύουμε στον εαυτό μας και να λέμε πάντα…
«Δεν το μπορώ ακόμη!»
«To Γλυκό Σταφύλι και ο Κώδικας της Γεύσης!»
Στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Εβδομάδας Προγραμματισμού (CodeWeek), τα παιδιά του νηπιαγωγείου μας θα γνωρίσουν βασικές έννοιες του προγραμματισμού μέσα από μια δημιουργική, διαθεματική και ομαδοσυνεργατική δραστηριότητα με θέμα το παραδοσιακό «Γλυκό Σταφύλι».
Με αφετηρία τη γεύση και τη φαντασία, οι μικροί προγραμματιστές θα εμπλακούν σε τέσσερις διαφορετικές δράσεις που συνδέουν την τέχνη, τη γλώσσα, τη λογική και τον προγραμματισμό μέσα από παιχνίδι και συνεργασία.
Στόχοι:
· Εξοικείωση με βασικές έννοιες του προγραμματισμού (ακολουθία, εντολή, κατεύθυνση, συμβολισμός).
· Ανάπτυξη δεξιοτήτων συνεργασίας, επικοινωνίας και επίλυσης προβλημάτων.
· Καλλιέργεια δημιουργικότητας και φαντασίας μέσα από το παιχνίδι.
· Σύνδεση μάθησης με βιωματική εμπειρία (παρασκευή γλυκού).
Διαφοροποιημένη & Ομαδοσυνεργατική Προσέγγιση: Τα παιδιά χωρίζονται σε τέσσερις ομάδες, καθεμία με διαφορετικό ρόλο και εργαλείο
ΟΜΑΔΑ 1η : «Οι Pixel Artists του Σταφυλιού»
Η Πρώτη Ομάδα παίρνει ένα φύλλο Α4 με πλέγμα τετραγώνων (pixel). Το σχέδιο του σταφυλιού είναι αποτυπωμένο με αριθμημένα τετράγωνα.Τα παιδιά ακολουθούν τις οδηγίες για να «προγραμματίσουν» το σταφύλι τους, μαθαίνοντας την έννοια της εντολής και της ακολουθίας.
Ομάδα 2η – «Οι Κωδικογράφοι της Συνταγής» (Εικονοκώδικας)
Τα παιδιά έχουν πίνακα όπου κάθε γράμμα της αλφαβήτου αντιστοιχεί σε μια εικόνα. Με βάση αυτόν, αποκωδικοποιούν και γράφουν τη λέξη «ΓΛΥΚΟ ΣΤΑΦΥΛΙ» και μαθαίνουν ότι κάθε σύμβολο αντιστοιχεί σε κάτι άλλο, όπως και στον προγραμματισμό!
Ομάδα 3η – «Οι Κυνηγοί του Κώδικα» (Κυνήγι Θησαυρού)
Στην τάξη είναι κρυμμένες εικόνες: κατσαρόλα, σταφύλι, λεμόνι, ζάχαρη.
Ένα παιδί κρατάει κάρτες-εντολές με βήματα.
Το παιδί «ρομποτάκι» ακολουθεί τις οδηγίες της κάρτας του για να φτάσει σε κάθε εικόνα, πίσω από την οποία βρίσκεται ένας αριθμός σύμφωνα με το τρόπο εκτέλεσης της συνταγής. Στο τέλος, βρίσκουν τη συνταγή για το γλυκό σταφύλι!
Ομάδα 4η – «Οι Μάγειρες του Bee-Bot»
Τα παιδιά χρησιμοποιούν το BeeBot με τις παραπάνω εικόνες των βημάτων της συνταγής. Στο Ταμπλό του BeeBotτοποθετούνται σε τυχαία σημεία οι εικόνες τις τρίτης ομάδας γυρισμένες ανάποδα έτσι ώστε να φαίνονται οι αριθμοί. Με το Bee-Bot, τα παιδιά δίνουν σειρά εντολών για να ακολουθήσει σωστά τη διαδικασία.
Στο τέλος, συνδέουμε τις δραστηριότητες και φτιάχνουμε πραγματικά το γλυκό σταφύλι και μία αφίσα με τη συνταγή, αξιοποιώντας τις εργασίες τους.
Στο Νηπιαγωγείο Κρανούλας επιλέξαμε για να συμμετάσχουμε στην Ευρωπαϊκή Εβδομάδα Προγραμματισμού 2025 την παρακάτω δραστηριότητα:
Αρχικά διαβάσαμε και αφηγηθήκαμε το υπέροχο παραμύθι «Ο Κλεφτοπαραμυθάς Δράκος».
Αφού γνωρίσαμε καλά την ιστορία, προχωρήσαμε στη σειροθέτηση των γεγονότων και στη δημιουργία ενός εικονοκώδικα, δηλαδή μιας ακολουθίας συμβόλων και εικόνων που αναπαριστούν τα βήματα της αφήγησης. Στη συνέχεια, με τη βοήθεια του ρομπότ μας, του BeeBot, μετατρέψαμε την ιστορία σε πραγματικές οδηγίες κίνησης.
Κάθε ομάδα είχε δύο ρόλους:
Με αυτόν τον τρόπο, μέσα από το παιχνίδι και την αφήγηση, τα παιδιά ανακάλυψαν πώς μια ιστορία μπορεί να μετατραπεί σε μια ακολουθία οδηγιών — δηλαδή σε έναν απλό αλγόριθμο. Ήταν μια δράση γεμάτη φαντασία, συνεργασία και χαρά για τη μάθηση!
«Κάθε χρόνο στις 4 Οκτωβρίου, οι φιλόζωοι σε όλο τον κόσμο γιορτάζουν την Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων. Αυτή η ξεχωριστή ημέρα είναι αφιερωμένη στην ευαισθητοποίηση σχετικά με την ευημερία των ζώων, στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων των ζώων και στην αναγνώριση του ζωτικού ρόλου που διαδραματίζουν τα ζώα στη ζωή μας» (https://www.enikos.gr/international/4-oktovriou-pagkosmia-imera-ton-zoon-2/2038798/).
Στο Νηπιαγωγείο μας λοιπόν αυτές τις μέρες συζητήσαμε για τα ζώα και για τα δικαιώματά τους και μάλιστα φιλοξενήσαμε κάποια από αυτά, προκειμένου να ακούσουμε τα παράπονά τους…
Η σπονδυλική στήλη μιας οικογένειας είναι οι παππούδες. Έχετε αναρωτηθεί πώς θα ήμασταν χωρίς αυτούς;
Ο δεσμός μεταξύ των παππούδων και των εγγονών τους είναι μοναδικός, ιδιαίτερος, ξεχωριστός.
Όποιον παππού ή γιαγιά ρωτήσεις να σου πει για τα εγγόνια του, το μόνο που θα ακούσεις είναι λόγια θετικά, τρυφερά, λόγια που στάζουν μέλι.
Ο ρόλος τους στη ζωή μας και τη ζωή των παιδιών μας είναι σημαντικός, είτε μιλάμε για αγάπη, τρυφερότητα, προστασία, φροντίδα είτε για ανησυχία!
Πάντα οι παππούδες είναι εκεί, δίπλα μας, χωρίς κανένα δισταγμό, με έντονο ενθουσιασμό για το χρόνο που θα περάσουν κοντά μας και κοντά στα παιδιά μας.
Ο χρόνος, ο ποιοτικός, καλύτερα, χρόνος που περνούν οι παππούδες με τα παιδιά, ηλικίας τέσσερα έως έξι ετών, δεν είναι πάντα εύκολος. Τα παιδιά αυτής της ηλικίας είναι απαιτητικά, γεμάτα ενέργεια, με αυξημένη περιέργεια και έντονη ορμή για δράση.
Για το λόγο αυτό, για τη διευκόλυνση του έργου των αγαπημένων μας παππούδων και τη δημιουργία ισχυρότερων δεσμών ανάμεσα σε αυτούς και τα παιδιά μας, αναφέρω, ενδεικτικά, κάποιες ιδέες δημιουργικής απασχόλησης.
Στόχος μου δεν είναι να διδάξω τις ρίζες της ζωής μας, αλλά με αφορμή την 1η Οκτώβρη, Παγκόσμια Ημέρα Τρίτης Ηλικίας, να ευχηθώ χρόνια πολλά σε όλους τους παππούδες και να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ για όλα τα πολύτιμα που μας έδωσαν, μας δίδαξαν και συνεχίζουν να μας χαρίζουν απλόχερα, με όλη τους την καρδιά!
Ιωάννα Σταύρου. Προϊσταμένη του Νηπιαγωγείου Κρανούλας
