Για τη φετινή σχολική χρονιά λόγω των ιδιαίτερων συνθηκών που δημιούργησε η πανδημία του covid 19 σκεφτήκαμε να λειτουργήσουμε τη σχολική μας δανειστική βιβλιοθήκη ηλεκτρονικά.
Αρχείο κατηγορίας Θέματα
“Μη σε πιάνει πανικός … όταν γίνεται σεισμός”
“Μη σε πιάνει πανικός … όταν γίνεται σεισμός”
Επιστροφή στο σχολείο!!!
Έλα παιδάκι, όλα είναι έτοιμα και σε περιμένουν. Άσε τις ακρογιαλιές κι έλα να γεμίσεις με γέλια και χαρά τις αίθουσες και τις αυλές του σχολείου. Είμαστε εδώ και σε περιμένουμε με ανοιχτή αγκαλιά και πολλή – πολλή αγάπη!!!
Οι δασκάλες σου!
Το παρακάτω κείμενο, μεταφρασμένο από τ΄ αγγλικά, το δανειστήκαμε από το ιστολόγιο του 29ου Νηπιαγωγείου Σερρών.
Όταν το διαβάσαμε το βρήκαμε τόσο αληθινό και μας συγκίνησε βαθιά.
Θα θέλαμε λοιπόν να το αφιερώσουμε με όλη μας την αγάπη στους γονείς που αυτές τις μέρες βιώνουν έντονα συναισθήματα αγωνίας, λαχτάρας, προσμονής και χαράς για τις πρώτες μέρες των παιδιών τους στο σχολείο.
« Μια μέρα περνούσα έξω από ένα σχολείο.
-Ποιανού είναι αυτό το παιδί; …ρώτησα, βλέποντας ένα μικρό έξω να παίζει.
-Δικό μου… είπε ο γονιός με ένα τρυφερό χαμόγελο.
Δικό μου για να το κρατήσω για λίγο ,να του πλένω τα χέρια του και να χτενίζω τα μαλλιά του ,να του λέω τι να φορέσει ,να το προετοιμάσω ώστε να γίνει καλός άνθρωπος και κάθε μέρα καλά πράγματα να κάνει !!
………………………………………………………………
-Ποιανού είναι αυτό το παιδί;… ξαναρώτησα καθώς άνοιξε η πόρτα και κάποιος μπήκε .
-Δικό μου …. είπε η δασκάλα με το ίδιο τρυφερό χαμόγελο. Δικό μου για να το κρατήσω για λίγο, να του μάθω πως να είναι ήρεμο και ευγενικό, να το εκπαιδεύσω και να καθοδηγήσω το μικρό του μυαλουδάκι, να το βοηθήσω να μάθει να ζει με κάθε κανόνα και να πάρει τα καλύτερα από το σχολείο!!!
…………………………………………………………………
-Ποιανού είναι αυτό το παιδί ;… ρώτησα ακόμη μια φορά καθώς το μικρό μπήκε από την πόρτα τους σχολείου.
– Δικό μας είπαν οι γονείς και η δασκάλα, καθώς χαμογελούσαν… και έπιασαν ο καθένας ένα χεράκι του παιδιού.
Δικό μας για να το αγαπάμε και να το εκπαιδεύσουμε μαζί … δική μας ευλογημένη Αποστολή για πάντα!!!!
ΚΑΛΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΔΥΝΑΜΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!!!
Τα λαζαράκια μας
Ένα πασχαλινό έθιμο που συναντάμε σε πολλές περιοχές της Ελλάδας είναι τα “Λαζαράκια”
Οι νοικοκυρές το Σάββατο του Λαζάρου φτιάχνουν τα “Λαζαράκια ” , ψωμάκια σε σχήμα ανθρώπου σπαργανωμένου που αναπαριστούν το Λάζαρο. Τα χεράκια του είναι σταυρωμένα και για μάτια βάζουν συνήθως δύο γαρίφαλα ενώ κάποιοι βάζουν και πόδια.
Φέτος, όπως κάθε χρόνο, αν και μακριά από το νηπιαγωγείο μας, κρατήσαμε το έθιμο και φτιάξαμε τα δικά μας Λαζαράκια διαδικτυακά.
Η συνταγή μας για τα Λαζαράκια
½ κιλό αλεύρι
¼ φλιτζάνι ελαιόλαδο
¼ φλιτζάνι ζάχαρη
1/2 φλιτζάνι σταφίδες
½ φλιτζάνι καρύδια
1 φακελάκι ξερή μαγιά
1 ποτήρι χλιαρό νερό
Γαρίφαλα για μάτια
Εκτέλεση
Διαλύουμε τη μαγιά σε 1 ποτήρι χλιαρό νερό.
Μέσα στο αλεύρι ρίχνουμε το ελαιόλαδο, τη ζάχαρη και το μίγμα της μαγιάς. Ζυμώνουμε και προσθέτουμε χλιαρό νερό μέχρι η ζύμη να γίνει αρκετά σφικτή και εύπλαστη. Πλάθουμε τα Λαζαράκια και τα βάζουμε στο φούρνο στους 40-50 C μέχρι να φουσκώσουν. Στη συνέχεια ψήνουμε στους 180 C μέχρι να ροδίσουν.
Καλή επιτυχία!!
ΚΑΛΑΝΤΑ ΛΑΖΑΡΟΥ
Σήμερον είναι η έγιση
σήμερον του Λαζάρου
Για σηκωθείτε χριστιανοί
για σηκωθείτε αδέλφια,
στην Εκκλησιά να τρέξετε
να δείτε μέγα θαύμα,
να δείτε και το Λάζαρο
μαζί με την Μαρία,
που αρρώστησε και πέθανε
στην πόλη Βηθανεία
και ο Χριστός επέρασε
να τους καλησπερίσει.
Καλήν ημέρα Μάρθα μου,
καλώς τον ξένο που’ ρθε,
Μάρθα μου που ‘ναι ο Λάζαρος
που είναι ο αδελφός σου.
Ο Λάζαρος επέθανε εδώ και τρεις ημέρες.
Για δείξε μου το μνήμα του
για δείξε μου τον τάφο.
Και του ‘δειξαν το μνήμα του
και του ‘δειξαν τον τάφο
Για σήκω – σήκω Λάζαρε
από τον κάτω κόσμο.
Κι ο Λάζαρος σηκώθηκε
από τον κάτω κόσμο.
Για πες μας – πες μας Λάζαρε
τι είδες στον κάτω κόσμο.
Είδα φόβους, είδα τρόμους,
είδα βάσανα και πόνους,
δώστε μου λίγο νεράκι
να ξεπλύνω το φαρμάκι.
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ , ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΔΥΝΑΜΗ!!!
