Τα παιδιά συμμετείχαν με ενθουσιασμό σε μια δραστηριότητα κωδικοποίησης που συνδύαζε παιχνίδι, δημιουργικότητα και συναισθήματα. Στην αρχή, πήραν στα χέρια τους ένα φύλλο εργασίας γεμάτο μικρά τετραγωνάκια. Κάθε αριθμός αντιστοιχούσε σε ένα συγκεκριμένο χρώμα, και τα παιδιά χρωμάτισαν προσεκτικά το κάθε τετραγωνάκι σύμφωνα με τον αριθμό που υπήρχε μέσα του. Σιγά-σιγά, καθώς προχωρούσαν, άρχισε να αποκαλύπτεται μια εικόνα: ένα τερατάκι που εξέφραζε ένα συναίσθημα. Η χαρά τους ήταν μεγάλη όταν ανακάλυψαν τι «ένιωθε» το τερατάκι που δημιούργησαν μέσα από τους αριθμούς και τα χρώματα.

Αφού ολοκλήρωσαν την κωδικοποίηση, στο πάτωμα στήθηκε μια μεγάλη πίστα με τα τερατάκια που αντιπροσώπευαν διαφορετικά συναισθήματα, όπως χαρά, λύπη, θυμό, φόβο και έκπληξη. Κάθε τερατάκι τοποθετήθηκε στη δική του θέση, σχηματίζοντας έναν πολύχρωμο χάρτη συναισθημάτων.Τα παιδιά χωρίστηκαν σε ζευγάρια και συνεργάστηκαν με ενθουσιασμό. Ο ένας μαθητής ανέλαβε τον ρόλο του προγραμματιστή, που έδινε τις εντολές, ενώ ο άλλος έγινε ο οδηγός–συνεργάτης, που βοηθούσε και καθοδηγούσε το ρομπότ μέλισσα (Bee-Bot) πάνω στην πίστα. Με υπομονή και γέλια, προγραμμάτισαν το μικρό ρομπότ ώστε να φτάσει στο τερατάκι που εξέφραζε το συναίσθημα που ένιωθαν εκείνη τη στιγμή.

Μέσα από τη δραστηριότητα αυτή, τα παιδιά ήρθαν σε επαφή με βασικές έννοιες του προγραμματισμού, έμαθαν να συνεργάζονται, να επικοινωνούν, να ακούν ο ένας τον άλλον και, το σημαντικότερο, να αναγνωρίζουν και να εκφράζουν τα συναισθήματά τους.

Ήταν μια εμπειρία γεμάτη δημιουργία, τεχνολογία και συναίσθημα — μια δραστηριότητα που απέδειξε πως η μάθηση μπορεί να είναι ταυτόχρονα διασκεδαστική και ουσιαστική!