ΚΑΝΕ ΚΙ ΕΣΥ ΜΙΑ ΠΡΑΞΗ ΑΓΑΠΗΣ, ΓΙΝΕ ΕΘΕΛΟΝΤΗΣ ΑΙΜΟΔΟΤΗΣ
17 Νοέμβρη
28η Οκτωβρίου
Τα Χανθρωπάκια, εν όψει της Εθνικής Εορτής της 28ης Οκτωβρίου , την Τετάρτη 25/10 γιόρτασαν την Ελλάδα και την ΕΙΡΗΝΗ .
Ο εορτασμός της εθνικής επετείου ξεκίνησε με μια παρέλαση γύρω από τα γήπεδα , στην οποία παρευρέθηκαν οι αγαπημένοι μας που μας καμάρωσαν και μας χειροκρότησαν να περπατάμε με ρυθμό και λεβεντιά και να κουνάμε ψηλά τις σημαίες μας!
Αν όλα τα παιδιά της γης πιάναν γερά τα χέρια
κορίτσια, αγόρια στη σειρά και στήνανε χορό,
ο κύκλος θα γινότανε πολύ πολύ μεγάλος
κι ολόκληρη τη γη μας θ’ αγκάλιαζε θαρρώ.
Την εθνική μας επέτειο, την τιμήσαμε με τραγούδια και πληροφορίες που συνέλεξαν τα παιδιά και μοιράστηκαν με όλους, και καταλήξαμε να ενώσουμε τα χέρια και τις φωνές μας μικροί και μεγάλοι, και να κάνουμε έναν τεράστιο κύκλο , έναν κύκλο αγάπης και ειρήνης, στον οποίο χωρέσαμε όλοι κι αγκαλιάσαμε τη γη μας υμνώντας όλοι μαζί την Ειρήνη!
Αν όλα τα παιδιά της γης φώναζαν τους μεγάλους
κι αφήναν τα γραφεία τους και μπαίναν στον χορό,
ο κύκλος θα γινότανε ακόμα πιο μεγάλος
και δυο φορές τη γη μας θ’ αγκάλιαζε θαρρώ.
Περιπέτειες στη φύση!!!
Η αγάπη δεν έχει μόνο ένα χρώμα!
επισκέφτηκαν το ιδιωτικό Νηπιαγωγείο της ΧΑΝΘ στο πλαίσιο του εκπαιδευτικού προγράμματος της Διεθνούς Αμνηστίας «Εγώ και Εσύ μαζί», που υλοποιούσε το Λύκειο, με στόχο την ενημέρωση και την ευαισθητοποίηση των μικρών νηπίων σχετικά με την κοινότητα των Κωφών. Οι λιλιπούτειοι μαθητές είχαν τόσες πολλές αποριες σχετικά με τον τρόπο επικοινωνίας και την χρήση της νοηματικής. Μέσα από δύο τραγούδια, το “Εγώ και εσύ μαζί” και το “Η αγάπη δεν έχει μόνο ένα χρώμα”, οι μικροί μαθητές μας νοημάτισαν παρέα με τον μαθητή της Γ΄ Λυκείου, έμαθαν λέξεις και να επικοινωνούν με την Ελληνική Νοηματική Γλώσσα και έπαιξαν παιχνίδια με λέξεις και ονόματα. Κατανόησαν ότι η επικοινωνία δεν στηρίζεται μόνο στις λέξεις ….αρκεί να ξυπνήσει η θέληση και η αγάπη για επαφή.
Καλή νέα χρονιά!
Χριστούγεννα: μια μεγάλη γιορτή που την γιορτάζουν τόσοι άνθρωποι στον κόσμο, με τόσους διαφορετικούς τρόπους, τόσα ποικίλα έθιμα και συνήθειες, είναι όμως για όλους η εποχή που μοιραζόμαστε συναισθήματα και στιγμές με τα αγαπημένα μας πρόσωπα , η εποχή που αναβιώνουμε αναμνήσεις και δημιουργούμε νέες, που θα μας είναι πολύτιμες για πολλά χρόνια.
Τέτοιες στιγμές ζήσαμε κι εμείς αυτά τα Χριστούγεννα με τα χανθρωπάκια μας, στιγμές αγάπης, ζεστασιάς, συγκίνησης, μοιράσματος, δημιουργίας, αναγέννησης, ευτυχίας, φιλίας, γενναιοδωρίας, και πανηγυριού μεγάλου!
Μαζί, στολίσαμε το δέντρο και ανάψαμε τα φωτάκια, μαζί γεμίσαμε το σχολείο με πολύχρωμα στολίδια και λαμπιόνια. Μαζί, γεμίσαμε τους τοίχους και τους πίνακες με γιορτινές, χρωματιστές ζωγραφιές και στείλαμε γράμματα και ευχές σε όλους τους αγαπημένους μας. Μαζί, γεμίσαμε το κτίριο αλλά και τη γειτονιά ολόκληρη με παιδικές φωνές, κάλαντα, χριστουγεννιάτικα τραγούδια! Μαζί, στήσαμε τρικούβερτα γλέντια και γιορτές που ξεσήκωσαν κάθε επισκέπτη που είχε τη χαρά να μας απολαύσει. Μαζί, στήσαμε τραπέζια με λαχταριστά, μυρωδικά γλυκάκια που φτιάξαμε με τα χεράκια μας και κεράσαμε όσους τα λιγουρεύτηκαν. Μαζί, μοιραστήκαμε ατελείωτες χριστουγεννιάτικες ιστορίες, αφηγήσεις, μύθους και παραμύθια και πήραμε μέρος σε ατελείωτες συζητήσεις .
Όλοι εμείς, μαζί, όπως μάθαμε να είμαστε στο σχολείο μας, σας στέλνουμε τις πιο γλυκές, τις πιο όμορφες, ζεστές, χαρούμενες ευχές για ένα 2023 ακόμα πιο όμορφο, πιο δημιουργικό, γεμάτο όνειρα που θα γίνουν πραγματικότητες και στόχους που θα επιτευχθούν !
Καλή νέα χρονιά σε όλους, μικρούς και μεγάλους!
ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΑ ΧΑΝΘΡΩΠΑΚΙΑ
ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΖΩΩΝ: Ο αλυσοδεμένος ελέφαντας
“Δεν μπορώ” του είπα. “Δεν μπορώ!”
“Σίγουρα;” με ρώτησε αυτός.
“Ναι. Πολύ θα ήθελα να να μπορούσα … Ξέρω, όμως, ότι δεν μπορώ!!!”
“Να σου πω μια μια ιστορία…”
Ο ΑΛΥΣΟΔΕΜΕΝΟΣ ΕΛΕΦΑΝΤΑΣ
Από τότε που ήμουν μικρός είχα μια απορία :
Πώς γίνεται ένα ζώο τόσο δυνατό όσο ο ελέφαντας του τσίρκου , να κάθεται αλυσοδεμένος σ ένα τόσο δα ξυλαράκι , καρφωμένο στην άμμο….. Το γιγάντιο ζώο ήταν τρομερά επιδέξιο, τρομερά μεγάλο και τρομερά δυνατό. Σίγουρα ένα ζώο σαν κι αυτό θα μπορούσε να ξεριζώσει ένα ολόκληρο δέντρο μ’ ένα μικρό τράβηγμα, το δίχως άλλο…
Αυτό ήταν για μένα μεγάλο μυστήριο. Ακόμα και αν η αλυσίδα ήταν χοντρή και γερή, ένα ζώο που μπορούσε να γκρεμίσει ολόκληρο τοίχο μ’ ένα του τράβηγμα, εύκολα θα μπορούσε να απελευθερωθεί από το ξυλαράκι και να το βάλει στα πόδια.
Τι συγκρατούσε τον ελέφαντα; Γιατί δεν το έσκαγε;
Κανείς δεν ήξερε να μου απαντήσει σ’ αυτήν την ερώτηση.
Ο ελέφαντας του τσίρκου είχε μείνει δεμένος σ’ ένα ξυλαράκι από τότε που ήταν μικρός, ώσπου, μια μέρα δέχτηκε ότι δεν μπορούσε να ελευθερωθεί και παραδόθηκε στη μοίρα του.
«ξέρεις κάτι; Εμείς οι δύο μοιάζουμε. Νομίζεις ότι και εσύ δεν μπορείς να κάνεις κάποια πράγματα επειδή, μια φορά, προσπάθησες και δεν τα κατάφερες. Πρέπει να καταλάβεις ότι ο καιρός πέρασε και σήμερα είσαι πια πιο μεγάλος και πιο δυνατός από παλιά. Αν ήθελες στα αλήθεια να απελευθερωθείς, είμαι σίγουρος ότι θα μπορούσες να το πετύχεις. Γιατί δεν το δοκιμάζεις;»
ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙΣ ! ΘΑΡΡΟΣ ΘΕΛΕΙ!
Μια τρυφερή ιστορία για την δύναμη που κρύβουμε μέσα μας και τις συνθήκες που μας περιορίζουν. Ένα παραμύθι για την χαμηλή αυτοεκτίμηση και την αφύπνιση της δύναμης που έχουμε όλοι μέσα μας!!!
Και τα ΧΑΝΘρωπάκια μας, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων, προβληματίστηκαν με τον ελέφαντα, εξέφρασαν απόψεις, μοιράστηκαν συναισθήματα, εμβάθυναν, συζήτησαν και δώσαν το δικό τους τέλος στο παραμύθι!

















































































































