Καθώς προχωρά ο Μάιος και το βάζο του σχολείου μας γεμίζει με όμορφα και μυρωδάτα λουλούδια που με χαμόγελα  φέρνουν τα παιδιά κάθε πρωί, διαβάσαμε το υπέροχο παραμύθι της Φυλλιώς Νικολούδη με τίτλο «Το χαρούμενο λιβάδι», το οποίο έγινε αφορμή για συζήτηση, προβληματισμό και πολλές δραστηριότητες…

Είμαστε όλοι ίδιοι; Εμείς είμαστε οι καλύτεροι; Πώς αντιδρά μία παρέα από άσπρες μαργαρίτες, όταν μια κόκκινη παπαρούνα τολμά να ξεφυτρώσει στον αγρό τους; Πώς αντιδρούμε εμείς, όταν κάποιος διαφορετικός από εμάς τολμά να συνυπάρξει δίπλα μας; Μια μικρή διαπολιτισμική ιστορία που ίσως. . . μας κάνει να δούμε τα πράγματα γύρω μας με άλλη ματιά

Η όμορφη ιστορία που εκτυλίσσεται σε ένα λιβάδι, η στάση και οι προβληματισμοί των λουλουδιών που ζουν σε αυτό, γίνονται αφορμή για να μιλήσουμε για τις αξίες της αποδοχής της διαφορετικότητας και της ειρηνικής συνύπαρξης, όχι μόνο των λουλουδιών αλλά και των ανθρώπων εξυπηρετώντας παράλληλα στόχους της δράσης μας.

Επιπλέον μιλήσαμε για τα φυτά και αποκτήσαμε γνώσεις γι΄αυτά. Πώς φυτρώνουν οι μαργαρίτες και οι παπαρούνες στα λιβάδια; Τι χρειάζονται τα φυτά για να μεγαλώσουν; κ.τ.λ.

Παίξαμε μαθηματικά παιχνίδια…

“Οι άτακτες μαργαρίτες” βρίσκουν τη σωστή θέση, πριν επιστρέψει  “ο κηπουρός”

Κάναμε ασκήσεις προανάγνωσης …

Εκφραστήκαμε καλλιτεχνικά…