Το Πάσχα είναι μεγάλη γιορτή του Χριστιανισμού σε ανάμνηση της Ανάστασης του Ιησού Χριστού. Αρχικά αποτελούσε εβραϊκή γιορτή σε ανάμνηση της Εξόδου των Ισραηλιτών από την αιγυπτιακή δουλεία. Η ημερομηνία εορτασμού της Ανάστασης αποτέλεσε αντικείμενο διαμάχης μεταξύ πρωτοχριστιανικών εκκλησιών, ώσπου το 325 η Α΄ Οικουμενική Σύνοδος καθόρισε τον κοινό παγχριστιανικό εορτασμό του Πάσχα την πρώτη Κυριακή μετά την πρώτη πανσέληνο μετά την εαρινή ισημερία. Η χρήση διαφορετικών ημερολογιακών και υπολογιστικών συστημάτων για τον εντοπισμό των ημερομηνιών αυτών εντός του έτους είχε ως αποτέλεσμα τον εορτασμό του Πάσχα σε διαφορετικές ημερομηνίες από την ανατολική και τη δυτική Χριστιανοσύνη. Στην Ελλάδα ο εορτασμός του Πάσχα συνοδεύεται από πολλά λαϊκά έθιμα.

Συνεπώς ξεκινήσαμε τις πασχαλινές μας δραστηριότητες βλέποντας εικόνες σχετικές με τα πασχαλινά έθιμα και ζωγραφίζοντας αυτά που μας έκαναν περισσότερο εντύπωση. Διαβάσαμε την «Ιστορία του Πάσχα» και τα «Θαύματα του Χριστού» και τα αποτυπώσαμε εικαστικά.

Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε και στο θαύμα του Χριστού που ανέστησε τον  Λάζαρο… ακούσαμε την ιστορία, την ζωγραφίσαμε, την δραματοποίησαμε, κάναμε την ατομική κατασκευή μας και τέλος μάθαμε τα κάλαντα του Λαζάρου.

Την τελευταία μέρα του σχολείου, πριν το κλείσιμο τους για το Πάσχα, φτιάξαμε στην τάξη μας και τα λαζαράκια μας. Τα παιδιά καταενθουσιάστηκαν με την διαδικασία παρασκευής τους.

Αρχίσαμε σιγά σιγά να στολίζουμε την τάξη μας με πασχανιλινά πράγματα και εικόνες, τα οποία δεν θα μπορούσε να είναι άλλα από λαγουδάκια και κοτούλες. Ζώακια που έχουν την τιμητική τους αυτές τις μέρες..

Με αφορμή το Λ λαγού μάθαμε και το γραμματάκι του.. και είδαμε διαδραστικές ιστορίες στον προτζέκτορα..

Σειρά είχαν οι πασχαλινές μας κατασκευές που θα πέρναμε στο σπίτι για να στολίσουμε και εκεί…

Από το βιβλίο: «Οι ωραιότερες ιστορίες για το Πάσχα» διαβάσαμε «Η κότα με τα κόκκινα αβγά» και χωρισμένοι σε 2 ομάδες «κυνηγήσαμε» πασχαλινά αβγά. Είδαμε σε βίντεο το παραμύθι: «Ένα αβγό…δίχως χρώμα», έτσι μας δόθηκε η αφορμή να κόψουμε μικρά κομμάτια χαρτί και να φτιάξουμε το αβγό του παραμυθιού «παρδαλό».

Το βάψιμο των πασχαλινών αυγών είναι ένα από τα παλαιότερα έθιμα του ελληνικού Πάσχα. Το αυγό συμβολίζει τη γέννησης της ζωής και της δημιουργίας, ενώ το κόκκινο χρώμα το αίμα του Χριστού. Στα πλαίσια της θεματικής για τη γιορτή του Πάσχα στο Νηπιαγωγείο βάψαμε αυγά στο νηπιαγωγείο μαζί με τα παιδιά και στολίσαμε τα πασχαλινά μας καλαθάκια. Αποφασίσαμε όμως με διαφορετικό τρόπο να βάψουμε και τα αυγουλάκια μας τα κόκκινα, έτσι πρώτα τα ζωγραφίσαμε με κηρομπογιά και έπειτα τα βάλαμε στη βαφή.

Διαβάσαμε την ιστορία του Αυγουστή που δεν ήθελε να βγει από το αυγό, είδαμε αβγά από διάφορα υλικά ( χαρτί, πλαστικό, κτλ) και τα αντιστοιχίσαμε με αντικείμενα από την τάξη μας (φτιαγμένα από αντίστοιχα υλικά). Στη συνέχεια παίξαμε παιχνίδια με αβγά: «Ποιος θα φτάσει πρώτος/πρώτη στον τερματισμό χωρίς να του πέσει κάτω το αβγό;» και με τη βοήθεια κονταριών προσπαθήσαμε να βάλουμε τα αβγά μας σε αυτοσχέδιο τέρμα. Κλείσαμε τη θεματική του Πάσχα με παιχνίδι έξω στην αυλή, στο οποίο είχαμε χωριστεί σε δύο ομάδες και τα παιδιά θα έπρεπε να βρουν τα κρυμμένα αυγουλάκια και να τα βάλουν στο καλάθι της ομάδας τους..

Μάθαμε επίσης για την Πασχαλιά, το φυτό που ανθίζει και σχετίζεται με το Πάσχα μέσα από την αφήγηση μιας ιστορίας και έπειτα μαθαίνοντας το τραγούδι..

Με αφορμή την Πασχαλιά μιλήσαμε για το έντομο πασχαλίτσα, το οποίο είναι πολύ αγαπητό στα παιδιά.

Έπειτα σειρά είχαν τα παιχνίδια την παρεούλα με την πασχαλίτσα..

Το νηπιαγωγείο μας έκανε μια εξαιρετική εκδρομή στο Μουσείο Ζαχαροπλαστικής Κουμάκη στο κέντρο της πόλης μας. Οι μαθητές μας πέρασαν φανταστικά, όπως άλλωστε αναμένεται για καθέναν μας όταν βρεθεί σε ζαχαροπλαστείο!

Ο ζαχαροπλάστης κ. Κουμάκης ανέλαβε ο ίδιος την ξενάγηση στο μουσείο ζαχαροπλαστικής, ενημέρωσε τα παιδιά για τη ζαχαροπλαστική και πώς να διαλέγουν τις τούρτες, γιατί πρέπει να αποφεύγουν τα χρώματα και τη ζαχαρόπαστα, για τα οφέλη της μαύρης σοκολάτας, του μελιού αντί της ζάχαρης και τόσα άλλα….

Είδαμε έργα τέχνης φτιαγμένα από ζάχαρη άχνη, ασπράδια αυγού, λεμόνι, ζελατίνα και χρώματα ζαχαροπλαστικής! Επίσης είδαμε παλιά βιβλία ζαχαροπλαστικής, εργαλεία παλιά και σύγχρονα, υλικά αλλά και το παλιό ψυγείο, το οποίο λειτουργούσε με πάγο.

Τα παιδιά είδαν και κράτησαν στα χέρια τους τον καρπό του κακαόδεντρου, από το οποίο παίρνουμε το κακάο, που φτιάχνεται η σοκολάτα, είδαν τη βανίλια Μαδαγασκάρης και πολλά άλλα υλικά που χρησιμοποιούνται στη ζαχαροπλαστική.

Όμως δεν μα αρκούσε αυτό, έπρεπε και να αναλάβουμε δράση! Μπήκαμε στο Εργαστήριο, όπου μας υποδέχτηκε η ομάδα του κ. Κουμάκη με χαρά!

Μας ξενάγησαν στο χώρο, μας έδειξαν τα εργαλεία που χρησιμοποιούν, τα ψυγεία, τους φούρνους και τους πάγκους εργασίας. Στη συνέχεια έδωσαν τα καπέλα που είχαν ετοιμάσει για τα παιδιά με το όνομα του κάθε παιδιού και μία ποδιά. Στη συνέχεια όλοι μας φτιάξαμε κουλουράκια και ψωμάκια με αγνά υλικά.

Μια φωτιά μέσα στην παγωνιά της απολυταρχικής Ευρώπης, μια εκτυφλωτική λάμψη μέσα στην καταχνιά της τουρκικής σκλαβιάς, ήταν ο μεγάλος ξεσηκωμός των Ελλήνων το 1821. Οπλισμένοι με την πνευματική κληρονομιά του Γένους και την πίστη στον Θεό, οι πρόγονοί μας έσπασαν τα δεσμά που τους χάλκευαν επί τετρακόσια χρόνια οι τύραννοι και ζήτησαν να ζήσουν ελεύθεροι. Έχουμε όλοι μας ιερό καθήκον να τιμούμε τους ήρωες αυτούς.

Για αυτό και στο νηπιαγωγείο μας λαμβάνει ιδιαίτερη τιμή η επαφή των παιδιών με τα γεγονότα και τους ήρωες του 1821..Ξετυλίγουμε το νήμα της ιστορίας με τη βοήθεια έντυπου και ψηφιακού υλικού ,μαθαίνουμε για τους ήρωες και την προσφορά τους στον αγώνα και παράλληλα κάνουμε τις χειροτεχνίες μας..

Κάναμε ομαδικές και ατομικές κατασκευές..

Τραγουδήσαμε τραγούδια όπως τα Κλεφτόπουλα και Το Θούριο του Ρήγα Φεραίου… τραγούδια τα οποία αποφασίσαμε να τα πούμε και στην καθιερωμένη παρέλαση μας την ημέρα της 25 Μαρτίου.. Τα παιδιά φόρεσαν το άσπρο τους πουκάμισο, το μπλε παντελόνι η τη φούστα τους και παρέλασαν μπροστά στους κατοίκους της Ανώπολης. Τα νήπια μας είπαν ποιημάτακια για την ελευθερία, την πατρίδα και την ειρήνη στην Ελλάδα μας.. Όλα μαζί τα παιδιά, τραγούδησαν τα παρακάτω τραγούδια μπροστά στο μνημείο, κρατώντας στα χεράκια τους την ελληνική σημαία, που τα ίδια είχαν φτιάξει. Η εορταστική μας εκδήλωση τελείωσε με τον  Ελληνικό Ακάθιστο Ύμνο.

Βέβαια, εκείνη η ημέρα είναι διπλή γιορτή για εμάς τους Έλληνες, γιορτάζουμε και τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου…

Μια μέρα που η Παναγία προσεύχονταν , παρουσιάστηκε ο άγγελος Γαβριήλ! Κρατούσε στο χέρι του ένα ωραίο άσπρο κρίνο . Την χαιρέτησε και με γλυκιά φωνή της είπε

– Μη φοβάσαι Μαρία με έστειλες ο Θεός . Εσύ είσαι η πιο καλή από όλες τις γυναίκες .

Η Μαρία φοβήθηκε αλλά ο άγγελος την καθησύχασε και της είπε

– Με έστειλε ο Θεός να σου φέρω μια πολύ ευχάριστη είδηση .Θα γίνεις μητέρα του Χριστού αφού σε λίγους μήνες θα γεννήσεις .

– Και πως θα γίνει αυτό ;;; ρώτησε η Μαρία .

– Θα μυρίσεις αυτό τον κρίνο που κρατώ και σε εννέα μήνες θα γεννήσεις ένα αγόρι που θα το ονομάσεις Ιησού .

Ο Ιησούς αργότερα θα σώσει τον κόσμο από τις αμαρτίες .

Η Μαρία απάντησε με ταπεινότητα ..

– Ας γίνει το θέλημα του Θεού .

Τότε ο άγγελος έφυγε .

Την ευχάριστη αυτή είδηση ( την αγγελία που έφερες ο άγγελος στη Παναγία ) τη λέμε Ευαγγελισμό της Θεοτόκου και την γιορτάζουμε στις 25 Μαρτίου

Φτιάξαμε και εμείς την δική μας  ατομική κατασκευή..

Παίξαμε στον ηλεκτρονικό υπολογιστή παιχνίδια  με πίνακες ζωγραφικές  από το Ευαγγελισμό.  Το παζλ με τον πίνακα του Leonardo da Vinci, Ο Ευαγγελισμός έγινε ο αγαπημένος τους πίνακας..

Πλησίασε μια από τις πιο αγαπημένες γιορτές των μικρών αλλά και των μεγάλων, οι Απόκριες!! Έτσι, κι εμείς στο νηπιαγωγείο μας γιορτάσαμε, παίξαμε και διασκεδάσαμε με την ψυχή μας όλες αυτές τις μέρες!!! Μιλήσαμε για τα ήθη και τα έθιμα της Τσικνοπέμπτης , της Αποκριάς και της Καθαράς Δευτέρας. Ακόμα, μάθαμε  για την Σαρακοστή και για την νηστεία!!

Απόκριες (ετυμολογία: Απόκριες < βυζαντινή ἀποκρέα < ἀπόκρεως < ἀπό + κρέως < κρέας)^[1] ονομάζονται οι τρεις εβδομάδες πριν από την Καθαρά Δευτέρα οπότε και αρχίζει η Μεγάλη Σαρακοστή. Ταυτίζονται με την περίοδο του Τριωδίου, μια κινητή περίοδο στην Χριστιανική παράδοση από την Κυριακή του Τελώνου και του Φαρισαίου μέχρι την Κυριακή της Τυροφάγου ή Τυρινής.

Όλες αυτές τις ημέρες διαβάσαμε πολλά βιβλία και φτιάξαμε πολλές αποκριάτικές κατασκευές, που μας γέμισαν χαρά και δημιουργικότητα!! Την ημέρα της Τσικνοπέμπτης μεταμφιεστήκαμε σε μικρούς κλόουν.. παίξαμε παιχνίδια, γελάσαμε, τραγουδήσαμε..

Την τελευταία Παρασκευή φορέσαμε τις στολές μας και κάναμε ένα μεγάλο πάρτι με φαγητό, τραγούδι, χορό και με το έθιμο από το γαϊτανάκι.

Στο ενδιάμεσο από τα πάρτι, στο χώρο του νηπιαγωγείου μας υλοποιήσαμε δράσεις, οι οποίες αφορούσαν την ημέρα της Καθαράς Δευτέρας, ενδεικτικά είναι η κατασκευή του χαρταετού, μια ομαδική εργασία που συνδύαζε δεξιότητες λεπτής αλλά και αδρής κινητικότητας…

Παιχνίδια στην παρεούλα για την καλύτερη εξοικείωση των παιδιών με μαθηματικές έννοιες και όρους..

Ασχοληθήκαμε και με τον πίνακα ζωγραφικής του Βασιλείου Σπύρου

Και με αφορμή το τραπέζι της Καθαράς Δευτέρας, αφορμή δόθηκε να μιλήσουμε για την κ.Σαρακοστή και την νηστεία..

Η Κυρά Σαρακοστή είναι ένα παλιό ελληνικό έθιμο, που πλέον έχει εκλείψει στις μέρες μας. Αποτελεί ένα αυτοσχέδιο ημερολόγιο, φτιαγμένο άλλοτε από ζυμάρι και άλλοτε από χαρτί, που χρησιμοποιούσαν οι παλιότεροι για να μετρούν τις εβδομάδες, από την Καθαρά Δευτέρα μέχρι την Κυριακή του Πάσχα. Τα επτά πόδια της Κυράς Σαρακοστής σηματοδοτούν τις επτά εβδομάδες, ένα πόδι για κάθε εβδομάδα. Κάθε Σάββατο κόβουμε κι ένα πόδι. Το τελευταίο πόδι το αφαιρούμε το Μεγάλο Σάββατο, το βάζουμε μέσα σ’ένα ξερό σύκο ή καρύδι κι όποιος το βρει του φέρνει γούρι! Η Κυρά Σαρακοστή έχει σταυρωμένα χέρια, επειδή προσεύχεται, δεν έχει στόμα γιατί νηστεύει, δεν έχει αυτιά για να μην ακούει. Όλα αυτά επειδή η περίοδος μέχρι το Πάσχα σημαίνει στροφή προς τον εσωτερικό μας κόσμο, προκειμένου να έρθει η κάθαρση μέσω της νηστείας, όχι μόνο από τις τροφές αλλά και από τις κακές μας συνήθειες. Δε βλέπουμε, δεν ακούμε και δε σχολιάζουμε τους άλλους, αλλά επικεντρωνόμαστε στην αυτοβελτίωσή μας.

Την κυρά Σαρακοστή
που ‘ναι έθιμο παλιό,
οι γιαγιάδες μας τη φτιάχναν
με αλεύρι και νερό.

Για στολίδι της φορούσαν
στο κεφάλι ένα σταυρό,
μα το στόμα της ξεχνούσαν,
γιατί νήστευε καιρό.

Και τις μέρες τις μετρούσαν
με τα πόδια της τα επτά,
κόβαν’ ένα τη βδομάδα
μέχρι να ‘ρθει η Πασχαλιά.