Ο κόσμος της Τίλντα είναι ακριβώς όπως της αρέσει…
μέχρι που μια μέρα γυρίζει ανάποδα.

Καθώς διανύουμε τις πρώτες μας ημέρες στο σχολείο παρατηρήσαμε πως μερικά παιδάκια ίσως και να χρειάζονται λίγη παραπάνω βοήθεια σε κάποια πράγματα απο κάποια άλλα! Ο τρόπος που σουλεύουν τους αρέσει! Όμως, τί γίνεται όταν η κυρία ζητήσει κάτι που πιστεύουν πως δεν μπορούν να καταφέρουν? Τότε, λοιπόν, ο κόσμος τους γυρίζει ανάποδα και όλα σκοτεινιάζουν, όπως ακριβώς συνέβει και στην Τίλντα!

Μέσα λοιπόν απο την ανάγνωση αυτού του παραμυθιού καταλάβαμε πως ακόμα και όταν όλα έρχονται ανάποδα θα πέρνουμε μια μεγάλη βαθιά ανάσα και θα ζητάμε την βοήθεια κάποιου φίλου μας , γονιού ή και της κυρίας μας στο σχολείο!
Δεν μείναμε μόνο στην διήγηση αλλά ζωγραφίσαμε και ότι μας άρεσε απο το παραμύθι…

Μαζί με το συμβόλαιο της τάξης μας κάναμε αρκετές συζητήσεις στην παρεούλα μας για τους κανόνες :ποιοί είναι, πως τους ακολουθούμε , τι θα συμβεί αν δεν ακολουθούμε όλοι μαζί σαν ομάδα το Συμβόλαιο της τάξης και πολλά ακόμη….

Μάθαμε λοιπόν και μια καινούρια λέξη μέσα απο τις συζητήσεις μας για την οποία αποφασίσαμε να κάνουμε παραπάνω κουβέντα. Η νέα μας λέξη είναι η Κ Α Λ Ο Σ Υ Ν Η ! Γράψαμε τι μπορει να σημαίνει η λέξη

Έπειτα, οι ιδέες μας έγινες παραδείγματα των ίδιων των παιδιών! Μέσα στις καρδιές γράψαμε πότε έκαναν μια πράξη καλοσύνης

“Όταν νιώθεις μοναξιά και σου λείπει το σπίτι σου, ακούμπησε το χέρι στο μάγουλο σου και σκέψου: ‘ η μαμά μ’ αγαπά…η μαμά μ’ αγαπά”.

Πρώτες μέρες στο σχολείο και το άγχος αποχωρισμού ανάμεσα στα παιδιά και στους γονείς είναι πολύ μεγάλο! Έτσι διαβάσαμε την ιστορία το φιλάκι στο χεράκι της Audrey Penn! Το βιβλίο αυτό με τα ζεστά, παρηγορητικά λόγια μιας μαμάς στο παιδί της και το μικρό “κολπάκι” για να νιώθουν ο ένας τον άλλον κοντά ακόμα κι όταν είναι μακριά, μας άγγιξε όλους!

Το μαγικό φιλάκι της μαμάς του Τσέστρ στο χεράκι του, τον βοήθησε να πάει με χαρά στο σχολείο!

Έτσι λοιπόν κι εμείς αποφασίσαμε πως όταν νιώθουμε πως μας λείπει η μαμά θα της λέμε να μας δίνει ένα φιλάκι στο χεράκι και θα το κρατάμε πολύ γερά!

Πρώτες μέρες στο σχολείο και προσπαθούμε να το γνωρίσουμε!!!

Ποιοι είναι οι χώροι του; Πώς παίζουμε με τα παιχνίδια;

Ποια παιχνίδια βρίσκουμε μέσα στην τάξη μας και ποια στην αυλή;

Συζητάμε για τους κανόνες και το παιχνίδι αρχίζει!

Διαβάσαμε και το παραμύθι: “Η τελεία” του Πίτερ Ρέινολντς που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αίσωπος. Μια ιστορία όπου με λίγα λόγια και λιτή εικονογράφηση, μας δίνει μαθήματα αυτοπεποίθησης και ταλέντου, που όλοι έχουμε μέσα μας.

Έλα, φτιάξε κάτι! Μια γραμμή, έστω μια τελεία. . . κι ό,τι βγει. . .» Η Λία λέει πως δεν μπορεί να ζωγραφίσει. Η δασκάλα της όμως έχει άλλη γνώμη. . .

Μια πρωτότυπη ιστορία για το ταλέντο και τις ικανότητες που κρύβει ο καθένας μας.

Μια ιστορία που ενέπνευσε και εμάς να προσπαθήσουμε να κάνουμε και τις δικές μας τελείες!

Ανακαλύψαμε τα ονόματά μας και παρατηρήσαμε πόσα γράμματα έχει ο καθένας στο ονόμα του και πόσο μεγάλο ή μικρό είναι…

Έπειτα, φτιάξαμε μια μεγααααααλη καμηλοπάρδαλη όπου στο λαιμό της βάλαμε το όνομά μας και παρατηρήσαμε πόσο μεγάλο-μικρό είναι το όνομά μας.

Αφού φτιάξαμε τα ονόματα μιλήσαμε για τους εαυτούς μας…είπαμε πως μας λένε, τι μάς αρέσει, ποιό είναι το αγαπημένο μας χρώμα, το αγαπημένο μας φαφγητό και πολλά πολλά ακόμη…. Στην κουβέντας λοιπόν, παρατηρήσαμε πως κανένας μας δεν είναι ίδιος, αλλά όλοι έχουμε διαφορές και εξωτερικά και εσωτερικά…
Έτσι, αποφασίσαμε να ζωγραφίσουμε τον εαυτό μας όπως τον φανταζόμαστε και ιδού τα αποτελέσαμτα…