Γλώσσα

Από τις  πρώτες, μακροσκελείς σε περιεχόμενο, θεματικές που επεξεργαζόμαστε κάθε νέα σχολική χρονιά είναι “Ο εαυτός μου” και όλα όσα σχετίζονται με αυτόν, όπως το σώμα και οι λειτουργίες του, τα εξωτερικά χαρακτηριστικά, η μορφολογία μας, η οικογένειά μας, οι προτιμήσεις μας και η μοναδικότητά μας. Αυτήν την πορεία ακολούθησαν και οι δραστηριότητές μας. Ξεκινήσαμε με τα μορφολογικά μας χαρακτηριστικά, συνεχίσαμε με τις εσωτερικές λειτουργίες του σώματός μας, εντοπίσαμε τις ιδιαιτερότητες της ύπαρξής μας (τις προτιμήσεις μας, το όνομά μας, όσα αγαπάμε) και τις καταγράψαμε σε ένα αυτοσχέδιο βιβλίο, κάναμε μια στάση στην οικογένειά μας θέτοντας τον εαυτό μας ως μέρος αυτής και τέλος διαβάζοντας τον αγαπημένο μας Π. Ρέινολντς και το βιβλίο του “Να είσαι ο εαυτός σου”, αναδείξαμε την μοναδικότητά μας που συνθέτει την ομορφιά της κοινωνίας. Έτσι διερευνήσαμε την δική μας ύπαρξη σε σχέση με τα κοινωνικοπολιτισμικά στοιχεία που μας περιβάλλουν. Τώρα είμαστε έτοιμοι να γνωρίσουμε τον κόσμο όλο!

“Όπου κι αν σε οδηγήσει το ταξίδι σου, να είσαι πάντα ο εαυτός σου”.

Η βία στο σχολείο, σε όποια μορφή και αν εκδηλώνεται, επηρεάζει αρνητικά όλη τη σχολική κοινότητα δημιουργώντας ένα κλίμα φόβου, ανασφάλειας, έντασης, με συνέπειες στη σωματική και  ψυχική υγεία των παιδιών, ενώ παράλληλα υπονομεύει τη δημιουργία ενός ασφαλούς σχολικού περιβάλλοντος.

Θέλοντας να προλάβουμε και να αποφύγουμε τα σοβαρά προβλήματα που προκύπτουν από το φαινόμενο της βίας, με αφορμή την 6^η Μαρτίου -που έχει καθιερωθεί ως Πανελλήνια Σχολική Ημέρα κατά της Βίας στο σχολείο- υλοποιήσαμε ποικίλες δράσεις ευαισθητοποίησης με στόχο την καλλιέργεια του σεβασμού, της αλληλεγγύης,  της αποδοχής του άλλου, του διαφορετικού, την εξάλειψη των προκαταλήψεων και την ειρηνική επίλυση των προβλημάτων/διαφορών στις διαπροσωπικές, ενδοσχολικές και κοινωνικές σχέσεις.

Η θεατρική παράσταση «Παράλληλες κίτρινες γραμμές», βιβλία που αξιοποιήσαμε, υλικό από το διαδίκτυο και σχετικά βίντεο που παρακολουθήσαμε, έδωσαν τροφή για συζητήσεις, βιωματικά παιχνίδια και εικαστική έκφραση.

Με το σύνθημα «ΜΙΛΑ ΤΩΡΑ» να γίνεται γροθιά ενάντια στη βία, καταλήξαμε να πούμε όλοι, με μια φωνή, «ΣΤΟΠ» στο φαινόμενο αυτό, ώστε να πορευόμαστε χέρι χέρι, φίλοι όλοι μαζί σε ένα ειρηνικό, γεμάτο ζεστασιά σχολικό περιβάλλον – αγκαλιά για όλους!

Η 15^η Φεβρουαρίου, η οποία  έχει καθιερωθεί ως η Παγκόσμια Ημέρα κατά του Παιδικού Καρκίνου, έδωσε αφορμή να προσεγγίσσουμε με τα παιδιά το σοβαρό και ευαίσθητο αυτό θέμα.

Γνωρίσαμε τον ήρωα του παραμυθιού της Ευδοκίας Σκορδαλά Κακατσάκη «Ο Ευτύχης και το Ουράνιο Τόξο», το αρκουδάκι που αντιμετώπισε τη σκληρή αυτή, αλλά όχι ανίκητη ασθένεια, χωρίς να χάσει το κουράγιο του! Δεν έπαψε στιγμή να  πιστεύει και να ελπίζει πως η «μπόρα» θα περάσει, ονειρευόταν και περίμενε να  φανεί το δικό του «ουράνιο τόξο», που θα σηματοδοτούσε το τέλος της περιπέτειάς του. Και πραγματικά, το «ουράνιο τόξο» ανέτειλε και ο Ευτύχης επέστρεψε στην ανέμελη παιδική ζωή του γνωρίζοντας πως οι «μπόρες» αντιμετωπίζονται με ελπίδα, πίστη και υπομονή!

Η ιστορία αυτή έδωσε την ευκαιρία να συζητήσουμε για τα συναισθήματα που ένιωσε ο ήρωάς της στη διάρκεια της δοκιμασίας του καταγράφοντας όσα έκαναν την καρδιά του να σκοτεινιάζει, αλλά και όσα του έδωσαν δύναμη ώστε να βγει νικητής.

Ανοίγοντας το φάκελο που έφθασε στο σχολείο μας από το φιλανθρωπικό οργανισμό Make-A-Wish ( Κάνε-Μια-Ευχή Ελλάδος) μάθαμε για το πρόγραμμα «αστέρι ευχής» και θελήσαμε και εμείς να συμβάλλουμε ώστε να εκπληρωθούν οι ευχές παιδιών που πάσχουν από σοβαρά νοσήματα, ρίχνοντας έτσι φως στο σκοτάδι τους, δίνοντάς τους δύναμη, ελπίδα, ζωή! Γνωρίσαμε το παιδί που είδαμε στην αφίσα και στα ενημερωτικά φυλλάδια, του οποίου την ευχή θα βοηθούσαμε να εκπληρωθεί, είδαμε όμως όλοι μαζί ιστορίες κι άλλων μικρών μαχητών που η ευχή τους πραγματοποιήθηκε, χαρίζοντάς τους χαμόγελα φωτεινά!

Αυτό που κρατήσαμε στο νου και στην καρδιά μας είναι πως… «μπόρες», δυσκολίες, μπορεί να παρουσιαστούν στη ζωή μας, αυτό όμως που δεν πρέπει να χαθεί είναι το κουράγιο και η ελπίδα ότι, κάποια στιγμή, το «ουράνιο τόξο» θα φανεί!

Την Τρίτη 21 Ιανουαρίου γιορτάσαμε την Παγκόσμια Ημέρα Αγκαλιάς στο Νηπιαγωγείο μας!

Είπαμε τι σημαίνει η αγκαλιά για τον καθένα μας, πώς την αισθανόμαστε, συνειδητοποιώντας πόσο σπουδαία και ανακουφιστική είναι και πόσο την απολαμβάνουμε μικροί μεγάλοι! Μια αγκαλιά μπορεί με μαγικό τρόπο να εξαφανίσει τους φόβους, το άγχος μας, έχει τη δύναμη να διαλύσει τα σκοτάδια μας, να μαλακώσει την ψυχή μας, ενώ μοιάζει να είναι το καλύτερο φάρμακο του κόσμου!

Τη μέρα αυτή υποδεχτήκαμε στο σχολείο μας τον κύριο Σήφη Πατεράκη, πατέρα δυο μαθητών μας, που έχει σπουδάσει νηπιαγωγός! Με αφορμή το βιβλίο «Ένας πιγκουίνος… όχι και τόσο τέλειος» που μας διάβασε, συζητήσαμε για τη διαφορετικότητα, για το δικαίωμα όλων να έχουν φίλους και να αισθάνονται αγαπητοί και αποδεκτοί, καταλήγοντας στη δύναμη που έχει η αγκαλιά!

Έπειτα κάναμε όλοι μαζί τον κύκλο της αγάπης, όπου καθένας κρατούσε το χέρι του παιδιού που στεκόταν δεξιά του και άπλωνε το άλλο αριστερά για να δεχτεί το διπλανό του! Ακούσαμε και χορέψαμε το τραγούδι της αγκαλιάς «Hug Me», αγκαλιάζοντας αρχικά ένα φίλο μας και σταδιακά περισσότερα άτομα, ώσπου γίναμε όλοι μαζί μια μεγάλη και δυνατή αγκαλιά!

Τέλος, ζωγραφίσαμε τη δική μας αγαπημένη αγκαλιά και γεμίσαμε χαμόγελα και χαρά!