Στην υπαίθρια τάξη του σχολείου μας, οι μικροί μας μαθητές έγιναν ερευνητές της φύσης με αφορμή μια φωλιά μυρμηγκιών που ανακαλύψαμε στην αυλή. Παρατηρώντας καθημερινά τη δραστηριότητά τους, τα παιδιά άρχισαν να αναρωτιούνται πώς τόσο μικρά πλάσματα καταφέρνουν να συνεργάζονται τόσο καλά και να μεταφέρουν τροφή πολλές φορές μεγαλύτερη από το μέγεθός τους.
Μέσα από βιωματικές δραστηριότητες, πειράματα και παιχνίδια συνεργασίας, τα παιδιά ανακάλυψαν στην πράξη την αξία της ομαδικ
ότητας. Χρησιμοποίησαν μεγεθυντικούς φακούς, ταξινόμησαν φυσικά υλικά ανάλογα με το βάρος τους, πειραματίστηκαν με μια αυτοσχέδια ζυγαριά και προσπάθησαν να καταλάβουν γιατί μερικές φορές «χρειάζονται περισσότερα χέρια».
Η εμπε
ιρία κορυφώθηκε με το κινητικό παιχνίδι του «μυρμηγκο-λαβύρινθου», όπου τα παιδιά, δουλεύοντας σε ζευγάρια, χρειάστηκε να συνεργαστούν για να μεταφέρουν μεγάλα «ψίχουλα» και να ξεπεράσουν εμπόδια. Μέσα από το παιχνίδι, βίωσαν πως όταν ακούμε, βοηθάμε και συντονιζόμαστε με τον άλλον, όλα γίνονται πιο εύκολα.
Η δράση ολοκληρώθηκε με τη δημιουργία ενός συνεργατικού ταμπλό δίπλα στη μυρμηγκοφωλιά, γεμάτο φυσικά υλικά, λέξεις και σκέψεις των παιδιών για τη συνεργασία, τη φιλία και τη δύναμη της ομάδας. Γιατί τελικά, όπως είπαν και τα ίδια τα παιδιά: «Όλοι μαζί είμαστε πιο δυνατοί!» 🐜