Η ημέρα της γυναίκας είναι μια σημαντική μέρα για όλους!
Άνδρες κ γυναίκες, κορίτσια και αγόρια,
μας αφορά όλους ένας πιο δίκαιος κόσμος!
Το νόημα αυτής την ημέρας ίσως συμπυκνώνεται στα λόγια του Abdul Baha:
“Η ανθρωπότητα είναι σαν ένα πουλί και κάθε πουλί χρειάζεται δυο φτερά για να πετάξει.
Το ένα φτερό είναι οι γυναίκες και το άλλο είναι οι άνδρες. μέχρι και τα δυο φτερά να είναι ισάξια, το πουλί δεν θα πετάξει.
Αν το ένα φτερό είναι αδύναμο η πτήση είναι αδύνατη!
Παραδοσιακά η γυναίκα αντιμετωπίζονταν ως το αδύναμο φύλλο. Όμως με μια μόνο μικρή ματιά θα βρούμε σπουδαία παραδείγματα γυναικών σε όλους τους τομείς της ζωής που έκαναν περήφανο το γυναικείο φύλλο τους και έδωσαν την ευκαιρία στηνθρωπότητα να πάει πολλά βήματα παρακάτω!
Ας δούμε μερικά παραδείγματα!
Η Marie Curie Was φυσικός και χημικός, διάσημη για την εργασία της στη ραδιενέργεια, πήρε δύο φορές βραβείο Νόμπελ
Η Margaret Heafield επικεφαλής του προγραμματισμού για την αποστολή της NASA στο διάστημα του Απόλλων (1969)
Η Malala Yousafzai, Πακιστανή ακριβίστρια για τη γυναικεία εκπαίδευση, η νεότερη που πήρε Νόμπελ
Μία γυναίκα χτυπά με την τσάντα της έναν νεο- Ναζί στη Σουηδία (13 Απριλίου, 1985)
Η Kathrine Switzer η πρώτη γυναίκα που έτρεξε στον Μαραθώνειο στη Βοστώνη (1967). Στη φωτογραφία ο διοργανωτής προσπαθεί να τη σταματήσει.
Η Ρωσίδα Valentina Tereshkova η πρώτη γυναίκα που ταξίδεψε στο διάστημα (1963)
Η Amelia Earhart η πρώτη γυναίκα πιλότος που πέταξε μόνη της τον Ατλαντικό Ωκεανό (1928)
Η Anne Frank η νεαρή Εβραιοπούλα που έγινε γνωστή από το ημερολόγιό της
Η πρώτη γυναίκα σε όλο τον κόσμο που πήρε την άδεια άσκησης επαγγέλματος ως νομικός και τίτλο διδάκτορα
Η Παγκόσμια ημέρα της γυναίκας εορτάζεται στις 8 Μαρτίου κάθε χρόνο ως ημέρα μνήμης των αγώνων του κινήματος για τα δικαιώματα των γυναικών.
Ξεκίνησε πριν εκατο και πλέον χρόνια όταν στις 28 Φεβρουαρίου 1909 στην Νέα Υόρκη, ως Εθνική Ημέρα της Γυναίκας, με πρωτοβουλία του Σοσιαλιστικού Κόμματος των ΗΠΑ, σε ανάμνηση μιας μεγάλης εκδήλωσης διαμαρτυρίας που έγινε στις 8 Μαρτίου 1857 από εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας στη Νέα Υόρκη, οι οποίες ζητούσαν καλύτερες συνθήκες εργασίας.
Στις 19 Μαρτίου 1911 γιορτάστηκε για πρώτη φορά η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας στην Αυστρία, την Γερμανία, την Ελβετία και την Δανία. Κοινό αίτημα και στις τέσσερις χώρες ήταν η ψήφος στις γυναίκες και η ανάδειξη των γυναικών σε δημόσια αξιώματα. Οι αμερικανίδες συνέχιζαν να γιορτάζουν την δική τους εθνική ημέρα την τελευταία Κυριακή του Φεβρουαρίου. Το 1914, η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας γιορτάστηκε στην Γερμανία στις 8 Μαρτίου – είτε επειδή ήταν Κυριακή είτε σε ανάμνηση της απεργίας του 1857 στην Νέα Υόρκη- και έκτοτε καθιερώθηκε η ημερομηνία αυτή για τον εορτασμό και υιοθετήθηκε αρκετά χρόνια αργότερα από τον ΟΗΕ το 1977.
Οι γυναίκες ζητούσαν να έχουν δικαίωμα ψήφου, ίσες ευκαιρίες στην μόρφωση και στην αγορά εργασίας, με τους άνδρες.
Οι γυναικες εκείνα τα χρονια δεν είχαν παρά ένα πολύ περιορισμένο ρόλο στην κοινωνική ζωή. Ο ρόλος τους περιορίζονταν στην ανατροφή των παιδιών και η υποτυπώδης τους μόρφωση ήταν γύρω από αυτό τους το ρόλο. Χάρη στους αγώνες τους κατάφεραν να κερδίσουν ίσες ευκαιρίες στην πολιτική και και κοινωνική ζωή.
Είναι όμως σήμερα σημαντικό να γιορτάζουμε την ημέρα της γυναίκας;
Η αλήθεια είναι ότι στην χώρα μας άνδρες και γυναίκες έχουν καταφέρει να ζουν αρμονικά έχοντας όσο το δυνατόν ίσες ευκαιρίες στην μόρφωση και την αγορά εργασίας.
Δυστυχώς δεν συμβαίνει το ίδιο σε όλες τις χώρες τους κόσμου
Στις λεγόμενες χώρες του Τρίτου κόισμου, οι γυναίκες δεν έχουν δικαίωμα να κάνουν σχεδόν τίποτα και η ζωή τους έχει ελάχιστη αξία. Όλα τα αποφασίζει ο αρχηγός της οικογένειάς τους μέχρι να παντρευτούν. Από εκείνη την στιγμή η γυναίκα γίνεται υποχείριο του συζύγου της, ο οποίος επιλέγεται από τον πατέρα της. Οι γυναίκες συχνά παντρεύονται σε ηλικία 12-13 ετών, συνήθως χωρίς τη θέλησή τους και τα φαινόμενα ενδοοικογενειακής βίας είναι πολύ συχνά.
Σε πολλές δεν τις επιτρέπεται η εκπαίδευση. Το ποσοστό όσων έχουν τη δυνατότητα ανάγνωσης και γραφής είναι ελάχιστο. Οι γυναίκες παίρνουν μισθό πολύ μικρότερο από τον αντίστοιχο μισθό ενός άνδρα με τα ίδια προσόντα και για την ίδια εργασία. Επιπρόσθετα δεν τους επιτρέπεται να έχουν κοινωνική ζωή. Δεν μπορούν να βγουν μόνες τους από το σπίτι και όταν το κάνουν συνοδεύονται από τον άντρα ή τον πατέρα τους και είναι καλυμμένες με το τσαντόρ (ένα μαύρο ολόσωμο ράσο που αφήνει ακάλυπτα μόνο τα μάτια τους) ή φορούν μπούρκα, ένα τύπο ενδύματος που καλύπτει ακόμη και τα μάτια.
Δυστυχώς ζούμε σε ένα κόσμο που δεν είναι ιδανικά πλασμένος όμως,
ο κάθε άνθρωπος με του πράξεις του μπορεί να κάνει την διαφορά γύρω του!
