Ας το φανταστούμε, βρισκόμαστε σε ένα πάρτυ και δεν γνωρίζουμε κανένα… Κρυβόμαστε πίσω από τα πόδια της μαμάς, μένουμε αμίλητοι όταν μας ρωτούν κάτι, κοιτάζουμε το πάτωμα ή τους δικούς μας και τα μάγουλά μας κοκκινίζουν. Δεν πλησιάζουμε τα τα άλλα παιδιά στο πάρτι, ενώ λέμε στη μαμά να ζητήσει ένα αναψυκτικό για μας. Τα χέρια σφίγγουν σε γροθιές ή παίζουμε αδέξια με τα ρούχα μας.
Με πολλές λέξεις θα λέγαμε ότι νιώθουμε ανησυχία, άγχος, νευρικότητα, ένταση, ανασφάλεια, διστακτικότητα. Μα με μια λέξη θα λέγαμε πως νιώθουμε «ντροπή».
Μάτια χαμηλωμένα, μαγουλα κοκκινισμένα, χέρια ιδρωμένα, σώμα σκυφτό και η καρδιά να χτυπά δυνατά..
Η ντροπή είναι ένα απο τα βασικά συναισθήματα, μαζί με τη χαρά, τη λύπη, το φόβο και το θυμό!
Και ενώ δεν είναι και πολύ ευχάριστό να νιώθει κανείς με αυτό τον τρόπο, είναι πολύ φυσιολογικό!
Ας θυμηθούμε την πρώτη μέρα στο σχολείο, το ποίημα που έπρεπε να πουμε μπροστά σε όλους ή τότε που μας ρώτησαν κάτι και δεν ξεραμε να απαντήσουμε…
Όλοι, μικροί και μεγάλοι έχουμε ντραπεί λίγο ή πολύ για κάτι που μας συνέβη!
Και ενώ η ντροπή δεν αποτελεί από μόνη της πρόβλημα συχνά, όμως, δημιουργεί κάποια πρακτικά προβλήματα και είναι πηγή μιας συμπεριφοράς που εμποδίζει τους ανθρώπους στις κοινωνικές τους συναναστροφές . Ας πούμε, ένα παιδί που ντρέπεται πολύ σε μια παρέα, τελικά δεν θα συμμετάσχει στο παιχνίδι ή μέσα στην τάξη ίσως δεν απαντήσει στη δασκάλα, παρόλο που γνωρίζει το μάθημα.
Τι κάνουμε λοιπόν; πως μπορούμε να ξεπεράσουμε την ντροπή μας;
Ας δούμε την ιστορία του ντροπαλού χταποδιού!
Όπως με κάθε συναίσθημα που μας κάνει να νιώθουμε δυσάρεστα, το μοιραζόμαστε με εκείνους που αγαπάμε και εμπιστεύομαστε.
Είναι σημαντικό να είμαστε ήρεμοι,να θυμόμαστε να παίρνουμε μερικές βαθιές ανάσες ή να κάνουμε μια όμορφη σκέψη!
Και το πιο σημαντικό πιστεύουμε στον εαυτό μας και στις δυνάμεις μας και δεν αφήνουμε κανένα να μας λέει το αντίθετο!
Δοκιμάζουμε καινούργια πράγματα σιγά σιγά και κάνουμε ένα βήμα τη φορά!
Για παράδειγμα στο πάρτυ που δεν γνωρίζουμε κανέναν αν ντρέπομαστε να πλησιάσουμε μια μεγάλη ομάδα παιδιών, αν κοιτάξουμε καλά σίγουρα θα βρούμε ένα παιδί που και εκείνο έχει χαμηλωμένα τα μάτια του και στέκεται ντροπαλό σαν και μας! Σίγουρά αναζητά παρέα όπως και εμείς!
Ή στο σχολείο λέμε μια μεγάλη καλημέρα σε όλους! Σίγουρα θα φτιάξει τη διάθεση σε όλους μια γλυκιά κουβέντα!
Και χωρίς να το καταλάβουμε, όλα θα ειναι μια χάρα!!!
Ας ζωγραφίζουμε ένα ντροπαλό emoji, είναι πολύ γλυκούλι!
Η εικόνα από εδώ
