Μα ποιος είναι τέλος πάντων αυτός ο Άγιος Βασίλης,
ο αγαπημένος όλων των παιδιών και ποιος του έδωσε αυτή τη «δουλειά»;
Διαβάζουμε το ξεκαρδιστικό παραμύθι του Stephen Krensky,
από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος
«Πως βρήκε ο Αι Βασίλης τη δουλειά του»
Στα νιάτα του ο Αι Βασίλης δεν είχε γίνει ακόμα αι Βασίλης. Έψαχνε, λοιπόν, και αυτός για δουλειά, σαν όλους τους νέους. Μόνο που δεν ήθελε να κλειστεί σε ένα γραφείο μέσα και να κάθεται όλη μέρα στην καρέκλα του. Ήθελε να τριγυρίζει έξω στους δρόμους. Να περπατάει.
Η πρώτη του δουλειά ήταν καπνοδοχοκαθαριστής. Του άρεσε να σκαρφαλώνει και στις πιο ψηλές στέγες. Του άρεσε να χώνεται ακόμα και στις πιο στενές καμινάδες.
Μα δεν άργησε να συναντήσει το πρώτο μεγάλο πρόβλημα ήταν τόσο τακτικός και καθαρός, που ποτέ δεν λέρωνε με καπνιές τα ρούχα το, ούτε βρώμιζε με σκουπίδια τα τζάκια. Κι έτσι κανένας δεν πίστευε ότι είχε τελειώσει με τη δουλειά του. «Εσύ ούτε τα χέρια σου δεν λέρωσες!» λέγανε μερικοί. «Χωρίς μια τόση δα μικρή μαυρίλα, πως να σε πιστέψουμε ότι πέρασες μέσα από την καμινάδα και την καθάρισες;»
Μετά έπιασε δουλειά στο ταχυδρομείο- κι όλοι τον έβλεπαν ότι δούλευε όπως έπρεπε. Του άρεσε πολύ να μοίραζε τα δέματα στους ανθρώπους, από την μίαν άκρη της πόλης ως την άλλη. Ένα μόνο δεν του άρεσε: που έχανε ώρες πολλές με την κίνηση των δρόμων. «Κρίμα είναι να σπαταλάω έτσι τόσες ώρες» είπε μια μέρα με το νου τoυ. Για για να μην μπλέκει μέσα στη κίνηση, αποφάσισε να μοιράζει τα δέματα τη νύχτα.
Μα δεν άργησε να συναντήσει το δεύτερο μεγάλο πρόβλημα. Οι άνθρωποι κοιμούνταν και δεν χαίρονταν καθόλου, όταν ο ταχυδρόμος τους χτυπούσε την πόρτα μέσα στα μαύρα μεσάνυχτα. Ήταν τόσα πολλά τα παράπονα, που ο διευθυντής του ταχυδρομείου αναγκάστηκε να τον διώξει από τη δουλεία.
Αφού είχε συνηθίσει να ξαγρυπνάει πια ως αργά, δοκίμασε να δουλέψει μάγειρας σε κάποιο εστιατόριο, που έμενε ανοιχτό ως το πρωί. Του άρεσε να μαγειρεύει, να ετοιμάζει όποιο φαγητό του ζητούσαν οι πελάτες. Συχνά τους κερνούσε και δεύτερη μερίδα. «Ξέρετε… χόρτασα» απαντούσαν μερικοί «Δεν πειράζει… Δεν πειράζει.. πάρτε λιγουλάκι ακόμα…» επέμενε ο μάγειρας. Μα δεν άργησε να συναντήσει το τρίτο μεγάλο πρόβλημα. Κάθε βράδυ δοκίμαζε από όλα τα φαγητά που μαγείρευε. Απ’ όλα. Και μια και δύο φορές. Και πάχυνε πολύ.
Σκέφτηκε τότε να πιάσει δουλειά στον ζωολογικό κήπο, για να αδυνατίσει πάλι. Αγαπούσε τα ζώα και τα φρόντιζε πολύ. « Ξέρω πότε κοιμούνται» έλεγε. « Και ξέρω πότε ξυπνούν». Με τον καιρό έμαθε και άλλα πράγματα, πότε είχαν όρεξη για σκανταλιές και πότε όχι, ας πούμε. Μα δεν άργησε να συναντήσει το τέταρτο μεγάλο πρόβλημα.
Έπιασε στενές φιλίες με τους τάρανδους. Τόσο στενές που όλα τ’ άλλα ζώα ζήλευαν και στεναχωριόντουσαν. Έτσι έγινε και ο διευθυντής του ζωολογικού κήπου, θέλοντας και μη, τον έδιωξε.
Ο Άγιος Βασίλης έφυγε με το κεφάλι σκυφτό ούτε που το κατάλαβε ότι οι τάρανδοί βγήκαν και αυτοί ξοπίσω του. Έβαλαν τα δυνατά τους οι φίλοι του να τον παρηγορήσουν.
Και μαζί πήγαν και έπιασαν δουλειά σε ένα τσίρκο. Οι τάρανδοί τίναζαν τον αι Βασίλη μ΄ ένα κανόνι ψηλά. Και ύστερα τον έπιαναν , να μην χτυπήσει. Τρείς φορές το έκαναν αυτό κάθε βράδυ. Του αι Βασίλη του άρεσε έτσι που πετούσε στον αέρα. Του άρεσαν και τα καινούργια κατακόκκινα ρούχα του. Το νούμερο με τους ταράνδους ήταν σπουδαίο.
Μα δεν άργησε να συναντήσει το πέμπτο μεγάλο πρόβλημα. Ο κόσμος πρέπει να φοβάται όταν σε βλέπει έλεγε ο διευθυντής του τσίρκου. «Πρέπει να δείχνεις, λοιπόν ότι φοβάσαι και εσύ». Μα ο αι Βασίλης δεν μπορούσε να κρύψει τη χαρά του που πετούσε ψηλά. «Χο, χο, χο!» ακουγόταν το βροντερό του γέλιο κάθε βράδυ από την τέντα του τσίρκου. Και ο κόσμος από κάτω δεν είχε καθόλου αγωνία.
Θυμωμένος ο διευθυντής τον έδιωξε. Μα την ώρα, που οι τάρανδοι και ο Άι Βασίλης μάζευαν τα πράγματα τους να φύγουν, ήρθαν μια παρέα νάνοι να τους ζητήσουν αυτόγραφα. Και ακούγοντας τα νέα τους κάλεσαν όλους για φαγητό. Στο σπίτι τους. Οι νάνοι ζούσαν έξω από την πόλη. Η δουλειά τους ήταν να φτιάχνουν παιχνίδια. Είχαν ένα μεγάλο εργαστήρι. Κι εκεί ήταν το σπίτι τους.
Ο Αι Βασίλης ενθουσιάστηκε. «Τα παιδιά θα τρελαθούν με αυτά τα παιχνίδια» οι νάνοι σάστισαν. Αυτοί έφτιαχναν τα παιχνίδια επειδή τους άρεσε. Δεν είχαν σκεφτεί ποτέ να τα πουλήσουν. ‘Μα δεν θα τα πουλήσετε! Θα τα χαρίσετε!» τους είπε ο Αί Βασίλης. Αυτό δεν τους είχε περάσει καθόλου από το μυαλό τους.. «Μπορώ να τα μοιράζω εγώ στα παιδιά και εσείς δεν θα κουράζεστε καθόλου!» τους είπε. Οι νάνοι χαμογέλασαν, είχαν στο εργαστήρι τους αρκετά παιχνίδια για όλα τα παιδιά του κόσμου. Και συμφώνησαν αμέσως.
Του έφτιαξαν ένα μαγικό σακούλι που χωρούσε όσα δώρα και να έβαζαν μέσα. Του έφτιαξαν κι ένα έλκηθρό.
Οι πολικές αρκούσες προσφέρθηκαν να το σύρουνε. Ήταν πολύ δυνατές και έτρεχαν γρήγορα πάνω στο χιόνι.
Μα δεν άργησαν να συναντήσουν ΄ένα μεγάλο πρόβλημα. Το πιο μέγάααααλο απ’ όλα.
Προς μεγάλη έκπληξη του Αι Βασίλη οι τάρανδοι βρήκαν τη λύση. Θα πετούσαν.
Κάθε μέρα γυμνάζονταν οι τάρανδοι και ο Άι Βασίλης μαζί. Στην αρχή έκαναν λάθη. Μα γρήγορα τα κατάφεραν.
Την πιο σκοτεινή νύχτα του χειμώνα, τότε που η κούραση και η παγωνιά κοντεύουν να νικήσουν τους ανθρώπους, ετοιμάστηκε για το ταξίδι του ο Άγιος Βασίλης. Οι νάνοι τον αποχαιρέτισαν και του ‘δώσαν μαζί μια πυξίδα, γυαλιά του σκι, σιρόπι για το βήχα και ένα σωρό άλλα πράγματα που θα μπορούσαν να του φανούνε χρήσιμα. Ο Άγιος Βασίλης τους ευχαρίστησε μέσα από την καρδιά του. Είχε κάνει ένα σωρό δουλειές κι ήξερε ότι πρέπει κανείς να είναι πάντα προετοιμασμένος για όλα.
Έτσι ξεκίνησαν για το πρώτο τους ταξίδι ο Άγιος Βασίλης με τους ταράνδους του. Η πρώτη νύχτα ήταν λιγάκι δύσκολή, γιατί ο Άγιος Βασίλης δεν ήξερε ακόμα καλά τους δρόμους του αέρα. Δεν άργησε, όμως να τους μάθει. Από τότε οι νάνοι φτιάχνουν παιχνίδια όλο το χρόνο κι ο Άγιος Βασίλης τα μοιράζει σε μια νύχτα μέσα. Αγαπάει πολύ τη δουλειά του και τη μαθαίνει κάθε χρόνο όλο και καλύτερα.. ακόμα και τώρα παίρνει πάντα μαζί του την πυξίδα του και τα γυαλιά του σκι και το σιρόπι για το βήχα. Για τι κάθε δουλειά έχει τα προβλήματα της.
Εσείς παιδιά τι γνωρίζετε για τον αγαπημένο Άγιο όλων των παιδιών;
Τι πρέπιει να κάνει κάθε παιδί αν θέλει να λάβει το δώρο του από τον Άγιο Βασίλη;
Αλήθεια, εσείς τι θα ζητήσετε φέτος να σας φερει;
Και βέβαια, πώς θα γράψουμε το γράμμα στον Άγιο Βασίλη;
Πως γράφουμε ένα γράμμα;
Πάμε τώρα να ζωγραφίσουμε τον Άγιο Βασίλη!
Ένα είναι πάντως σίγουρο! ο Άγιος Βσίλης πάλι θα ‘ρθει!
Ο Άη Βασίλης πάλι θα ‘ρθει
Στίχοι:Μάρθα Λογοθέτου
Μουσική:Άγνωστος
Εκτελέσεις: Παιδική χορωδία Σπύρου Λάμπρου
Ξανά στην αρχή
ο χρόνος γυρνά
το έλκηθρο ηχεί
τ’ αστέρια περνά
ο Άη Βασίλης πάλι θα ‘ρθει.
O σάκος βαρύς
κι αν ήσουν καλός
τα δώρα θα βρεις
στο τζάκι σου εμπρός
ο Άη Βασίλης πάλι θα ‘ρθει.
Σε βλέπει όταν κοιμάσαι
στο σπίτι, στη δουλειά
γνωρίζει όπου και να ‘σαι
κάθε μια σου σκανταλιά.
Ξανά στην αρχή
ο χρόνος γυρνά
το έλκηθρο ηχεί
τ’ αστέρια περνά
ο Άη Βασίλης πάλι θα ‘ρθει.