Η σημερινή μέρα είναι ξεχωριστή για την Ελλάδα μας, καθώς είναι αφιερωμένη τόσο στην ιστορία όσο και στην εκκλησία μας.

Μάθαμε τι γιορτάζουμε τη μέρα αυτή και μιλήσαμε για τα γεγονότα της Ελληνικής Επανάστασης. Γνωρίσαμε τους ήρωες και είδαμε εικόνες και βίντεο που μας βοήθησαν να κατανοήσουμε καλύτερα εκείνη την εποχή. Τα παιδιά ζωγράφισαν ό,τι τους έκανε εντύπωση και  ο καλύτερος τρόπος για να καταλάβουν τις δύσκολες αυτές έννοιες,όπως σκλαβιά,επανάσταση,ήρωας,κλεφτοπόλεμος,κρυφό σχολειό,ελευθερία,…είναι να το βιώσουν όσο γίνεται με μια δραματοποίηση! Έτσι, αναπαραστήσαμε τον χορό του Ζαλόγγου, αλλά και τους ήρωες που πολεμούσαν με θάρρος και περηφάνια, τιμώντας όσους αγωνίστηκαν ηρωικά για την ελευθερία. 

Στη συνέχεια, μάθαμε για τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου και τι σημαίνει αυτή η μεγάλη γιορτή. Μιλήσαμε για το χαρμόσυνο μήνυμα που έφερε ο Αρχάγγελος Γαβριήλ στην Παναγία και δραματοποιήσαμε τη σκηνή όπου της προσφέρει τον κρίνο. Τα παιδιά την αποτύπωσαν και μέσα από τις ζωγραφιές τους, με τον δικό τους μοναδικό τρόπο.

Και φυσικά, δεν θα μπορούσαν να λείπουν οι όμορφες κατασκευές μας, φτιαγμένες με φαντασία,αγάπη και τιμή για τη σημαντική αυτή ημέρα!

Τέλος, οι μέρες αυτές κορυφώθηκαν με την πραγματοποίηση της γιορτής μας όπου με τραγούδια και ποιήματα αποδώσαμε έναν μικρό φόρο τιμής στους ήρωες που αγωνίστηκαν για την ελευθερία της πατρίδας μας.

Χρόνια Πολλά στους εορτάζοντες και σε όλους τους απανταχού Έλληνες!

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Σχολικού Εκφοβισμού (6 Μαρτίου), στην τάξη μας αφιερώσαμε χρόνο για να μιλήσουμε για τη φιλία, τον σεβασμό και τη δύναμη των λέξεων και των πράξεών μας.

Διαβάσαμε το παραμύθι «Η μέρα που έγινα κι εγώ “λύκος”» της Amelie Javaux και ταξιδέψαμε μαζί με τον ήρωα της ιστορίας. Τα παιδιά σκέφτηκαν, εξέφρασαν τις απόψεις και τα συναισθήματά τους και προσπαθήσαμε όλοι μαζί να ανακαλύψουμε ποιος είναι τελικά ο «λύκος» του παραμυθιού και γιατί ο ήρωας νιώθει έτσι.

Η συζήτησή μας οδήγησε να μιλήσουμε για τις διαφορετικές μορφές βίας και για το πώς μπορεί να αισθάνεται κάποιος όταν πληγώνεται από τη συμπεριφορά των άλλων. Σκεφτήκαμε επίσης τι μπορούμε να κάνουμε όταν κάτι τέτοιο συμβεί σε εμάς ή σε κάποιον άλλον.

Στη συνέχεια, τα παιδιά ζωγράφισαν ό,τι τους έκανε εντύπωση από την ιστορία και μέσα από τις ζωγραφιές τους αποτύπωσαν σκέψεις, συναισθήματα και μηνύματα.

Τέλος, όλοι μαζί δημιουργήσαμε το δικό μας μεγάλο «ΣΤΟΠ» στη βία, στέλνοντας ένα δυνατό μήνυμα: ότι κανένα παιδί δεν πρέπει να νιώθει μόνο, φοβισμένο ή πληγωμένο. Όταν στεκόμαστε δίπλα ο ένας στον άλλον, όταν μιλάμε, βοηθάμε και υπερασπιζόμαστε το δίκαιο, τότε η τάξη μας γίνεται ένας χώρος σεβασμού και αγάπης.

Γιατί όλοι μαζί μπορούμε να κάνουμε τη διαφορά:

ΟΧΙ ΣΤΗ ΒΙΑ – ΝΑΙ ΣΤΗ ΦΙΛΙΑ!

Χελιδόνι μου καλό,που έρχεσαι από μακριά τι καλό μας έφερες;Φέρνω υγεία και χαρά και τα κόκκινα τ’αυγά!

Μ’ένα τρυφερό ποίημα μάθαμε ότι δεν πρέπει να καταστρέφουμε τις φωλιές που με τόσο κόπο φτιάχνουν τα κουρασμένα από το ταξίδι χελιδόνια,γιατί το σπίτι μας δεν θ’ακούει τιτιβίσματα και θα μελαγχολεί…

Τ’αγαπημένα μας χελιδόνια ,μας βοήθησαν να μετρήσουμε μέχρι το 10!

Η μέρα είναι αφιερωμένη στις λατρεμένες μας πασχαλίτσες.Αυτές που προστατεύουν τα φυτά μας από την μελίγκρα,που όταν τις βρίσκουμε κάνουμε μια ευχή γιατι μας φέρνουν τύχη και που έχουν τα ωραιότερα χρώματα!Μάθαμε λοιπόν τα στάδια της εξέλιξής τους και φτιάξαμε ένα καταπληκτικό βιβλιαράκι με την πορεία:ΑΥΓΑ-ΚΑΜΠΙΑ-ΧΡΥΣΑΛΛΙΔΑ-ΠΑΣΧΑΛΙΤΣΑ

Την 1η Μαρτίου μιλήσαμε στην τάξη μας για τον Μάρτη, τον πρώτο μήνα της άνοιξης, που φέρνει μαζί του τα πρώτα σημάδια της φύσης που ξυπνά. Στη συνέχεια διαβάσαμε το παραμύθι της Γιολάντας Τσορώνη – Γεωργιάδη «Ο Μάρτης ο κλαψιάρης» και γνωρίσαμε την ιστορία με τον Μάρτη και τη μητέρα του. Το παραμύθι μας έδωσε την ευκαιρία να μιλήσουμε για τις παροιμίες και τις εκφράσεις που χρησιμοποιούμε για τον Μάρτη, όπως:
• «Μάρτης, γδάρτης και παλουκοκαύτης»
• «Μάρτης είναι νάζια κάνει, πότε κλαίει πότε γελάει»

Μάθαμε επίσης τις διαφορετικές ονομασίες που έχει ο Μάρτης σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας.

Ολοκληρώσαμε τη δραστηριότητά μας ζωγραφίζοντας ό,τι μας άρεσε περισσότερο από το παραμύθι, αποτυπώνοντας με χρώματα και φαντασία τις σκηνές που μας έκαναν μεγαλύτερη εντύπωση.

Συζητήσαμε για το όμορφο έθιμο με το μαρτάκι, το κόκκινο και άσπρο βραχιολάκι που φοράμε στο χέρι μας. Μάθαμε τι συμβολίζουν τα χρώματά του, γιατί το φοράμε και πότε το βγάζουμε.

Φυσικά, φορέσαμε κι εμείς τα δικά μας μαρτάκια και καλωσορίσαμε έτσι την άνοιξη! 🌼

Τέλος, παίξαμε κι εμείς το παιχνίδι με τη μπουγάδα του Μάρτη! Ανάλογα με «τα νάζια του Μάρτη», απλώναμε και μαζεύαμε τα ρούχα, όπως έγινε και στο παραμύθι. Μέσα από το παιχνίδι γελάσαμε, κινηθήκαμε και καταλάβαμε πόσο απρόβλεπτος μπορεί να είναι ο καιρός αυτόν τον μήνα.

Μια όμορφη δραστηριότητα που μας έβαλε στο κλίμα της άνοιξης! 🌷