Σήμερα στο Νηπιαγωγείο μας φτιάξαμε με τα χεράκια μας τη δική μας μηλόπιτα!! 

Αφού μιλήσαμε για τα φρούτα του φθινοπώρου και τα παιδιά έφεραν αρκετά μήλα, αποφασίσαμε να φτιάξουμε τη δική μας μηλόπιτα. Συγκεντρώσαμε τα υλικά, σηκώσαμε μανίκια και ξεκινήσαμε την εκτέλεση της συνταγής κατά γράμμα. Όλοι μαζί διαβάσαμε τη συνταγή, μετρήσαμε τα υλικά και στο τέλος ψήσαμε τις μηλόπιτες μας.

Το αποτέλεσμα ήταν πεντανόστιμο!!

Καλή μας όρεξη!!

Η συνταγή είναι από:

…Το Νηπιαγωγείο μ’ αρέσει πιο πολύ.: Μηλόπιτα…από τα χεράκια τους!

Ο Νοέμβριος είναι ο μήνας των γεωργικών εργασιών, του οργώματος και της σποράς. Συγκεκριμένα, η σπορά είναι η πιο σημαντική δουλειά για του ανθρώπου τη ζωή. Σπόροι μικροί, σπόροι μεγάλοι, σπόροι που τρώγονται, σπόροι που δεν τρώγονται, σπόροι που φυτεύονται φθινόπωρο, σπόροι που φυτεύονται στο χωράφι, στον κήπο ή φυτρώνουν μόνοι τους. Τι χρειάζονται όμως τα σποράκια για να αναπτυχθούν;  Το ανακαλύψαμε μέσα από  δραστηριότητες που ενισχύουν τη βιωματική και ανακαλυπτική μάθηση και καλλιεργούν  δεξιότητες  παρατήρησης, καταγραφής και εξαγωγής συμπερασμάτων. 

Σήμερα πραγματοποιήθηκε στο Νηπιαγωγείο μας η προβλεπόμενη από τις κείμενες διατάξεις άσκηση ετοιμότητας σεισμού. Ο σεισμός είναι ένα φυσικό φαινόμενο που εκδηλώνεται συχνά σε πολλές χώρες του κόσμου και στην χώρα μας. Η απόκτηση γνώσεων για τη σωστή αντιμετώπιση του φαινομένου του σεισμού, σε μία χώρα με συνεχή σεισμική δραστηριότητα όπως η Ελλάδα, πρέπει να ξεκινά από τα πρώτα σχολικά χρόνια.

Αφού προετοιμαστήκαμε όλες τις προηγούμενες μέρες, σήμερα προσπαθήσαμε να εφαρμόσουμε όσα μάθαμε. Βγήκαμε στην αυλή με ηρεμία και το κάθε τμήμα έκανε το δικό του τρενάκι.

Ένα παιδί από κάθε τμήμα κρατούσε την τσάντα του σεισμού που ετοιμάσαμε με όλα τα απαραίτητα είδη. Μάθαμε πως να προστατευόμαστε: «Δεξί χεράκι στο κεφάλι, αριστερό χεράκι στον αυχένα. Διπλώνουμε το σώμα μας και γινόμαστε χελωνίτσες.».

Φτιάξαμε και το βαλιτσάκι του σεισμού και μάθαμε τους αριθμούς έκτακτης ανάγκης (100 – 166 – 199) ώστε να τους καλέσουμε όταν χρειαστούμε βοήθεια.

Σκύβω, καλύπτομαι, κρατιέμαι.

3 λεξούλες μαγικές,

που πάντα πρέπει να θυμάμαι!

Στο σεισμό να μη φοβάμαι!

Τέλος, γνωρίσαμε τα στρώματα της γης μέσα από παιχνίδι και κατασκευές.

Με αφορμή την προσαρμογή των παιδιών στο σχολικό περιβάλλον, διαβάσαμε την ιστορία του Τσέστερ, ενός μικρού ρακούν που δεν ήθελε να πάει σχολείο και η μαμά του είπε το μυστικό της ώστε να ομορφύνει τις ώρες του όταν βρίσκεται εκεί. Το μυστικό, λοιπόν, της μαμάς ήταν το φιλάκι στο χέρι του Τσέστερ κάθε πρωί για να την αισθάνεται πάντα μαζί του στο σχολείο. Μετά την ανάγνωση του παραμυθιού οι μικροί μας μαθητές ζωγράφισαν τον ήρωα του παραμυθιού και αποτύπωσαν το δικό τους χεράκι με αγάπη για την μανούλα τους.

Το φύλλο εργασίας είναι από: edonipiagogeio.blogspot.com Το Νηπιαγωγείο μ’ αρέσει πιο πολύ.