Γράμματο-Επανάληψη Νούμερο 3!
Γονείς και ζουζούνια, γειά σας!
- Πάμε και για την επανάληψη στα γράμματα Ε-ε και Ζ-ζ; Φύγαμε! Ιστορίες και σκίτσα κόμικ: τις διαβάζουμε και για τα δυο γράμματα και συζητάμε το μήνυμα που μας στέλνει, η καθεμιά. Δίνουμε στην ιστορία ένα διαφορετικό τέλος. Γράφουμε και τα δυο γράμματα κεφαλαίο και μικρό. Εστιάζουμε στις λέξεις της ιστορίας, που αρχίζουν από το γράμμα, με το οποίο ασχολείται και τις ψάχνουμε, αν μπορούμε, στην επιφάνεια της οθόνης. Ακούμε την φωνή του γράμματος. Γράφουμε το γράμμα, κεφαλαίο και μικρό, τις ζωγραφίζουμε ή ζωγραφίζουμε το σκίτσο, αν μπορούμε να το εκτυπώσουμε …. 😀 Μας στέλνετε φωτογραφίες με τις δουλίτσες σας, αν το επιθυμείτε!
- Από την εκπαιδευτική τηλεόραση, παρακολουθείτε τα βιντεάκια, αφιερωμένα στα δυο γράμματα της επανάληψης μας ….
Η Ιστορία του γράμματος Ε-ε.
Γράμμα Ε, ε.
Η Έφη και η Έρημος.
Σκαντζή Κατερίνα, στα σκίτσα η Φωτεινή Ιερεμία.
Μια φορά και έναν καιρό στην Επίδαυρο, ζούσε μαζί με την οικογένεια της η Έφη, ένα μικρό κορίτσι. Η Έφη κάθε πρωί, πήγαινε στο νηπιαγωγείο. Της άρεσε πολύ ακούει όλες τις ιστορίες για τα ζώα, που διάβαζε στην τάξη η δασκάλα της. Πιο πολύ όμως, αγαπούσε τις ιστορίες που μιλούσαν για το ελάφι. Έβρισκε το ελάφι, το πιο όμορφο ζώο. Η Έφη ήξερε ότι στην Ελλάδα που ζούμε, ζούσαν και πολλά ελάφια στα δάση της. Ποτέ όμως, δεν είχε δει ως τώρα ένα από κοντά.
Ένα βράδυ η Έφη βρέθηκε στην έρημο Σαχάρα… Διψασμένη και κατάκοπη. «Πως βρέθηκα εδώ; Τι θα κάνω τώρα; Που είναι η μαμά και ο μπαμπάς;» Αναρωτήθηκε, τρομαγμένη … Ώσπου βλέπει μπροστά της ένα πανέμορφο, δυνατό ελάφι. «Έλα, μην φοβάσαι θα σε πάω εγώ στο σπίτι σου, χάθηκες, ανέβα στην ράχη μου», της είπε το ελάφι. Η Έφη ανέβηκε, πιάστηκε γερά από τα κέρατα του ελαφιού… Μα ξαφνικά ακούει βαθιά την φωνή του μπαμπά της, να της φωνάζει: « Έλα ξύπνα, βλέπεις όνειρο, είσαι στο κρεβατάκι σου…».
Ο μπαμπάς της ο Επαμεινώνδας, κατάλαβε ότι η Έφη, ήθελε τόσο πολύ να δει ένα ελάφι από κοντά, ώστε λίγες μέρες μετά, την πήγε επίσκεψη στην Αθήνα, στον ζωολογικό κήπο.
Και έζησαν αυτοί καλά και εμείς, εξαιρετικά!
- Ο Ερωτευμένος Ελέφαντας …
Η Ιστορία του γράμματος Ζ-ζ.
Γράμμα Ζ, ζ.
Η Ζαλισμένη Ζέβρα.
Σκαντζή Κατερίνα, στα σκίτσα η Φωτεινή Ιερεμία.
Μια φορά και έναν καιρό, ήταν μια ζέβρα που την έλεγαν Ζαχαρένια. Της άρεσε πολύ να τρώει … Ζάχαρη. Η Ζαχαρένια ζούσε σε ένα τεράστιο κλουβί, μαζί με άλλες ζέβρες στον ζωολογικό κήπο.
Μια μέρα ενός ζεστού καλοκαιριού, με φοβερή ζέστη, η Ζαχαρένια ένιωσε ότι ζαλίζονταν. Εκείνη την μέρα, ο κήπος είχε πολλούς επισκέπτες. Από παντού ακούγονταν πολύς θόρυβος, κουβέντες, παιδιά που έπαιζαν στα παγκάκια του κήπου, επιτραπέζια παιχνίδια με ζάρια… Η Ζαχαρένια ζαλίζονταν όλο και πιο πολύ. Σε λίγο θολά από την ζάλη, είδε ένα μικρό αγόρι, να βγάζει από το παντελόνι την ζώνη του και να της δένει το ένα της πόδι, πάνω στα κάγκελα του κλουβιού. Η Ζαχαρένια άρχισε να πονά πολύ. Προσπαθούσε με αγωνία να λυθεί και άρχισε να βγάζει κραυγές. Οι υπάλληλοι του κήπου, μόλις την άκουσαν, έτρεξαν γρήγορα να την λύσουν. Της έδωσαν να πιει νερό και να φάει λίγη ζάχαρη.
Από τα μεγάφωνα του κήπου, κάλεσαν στην έξοδο, τους γονείς του αγοριού, που είχε την ζώνη. Εκείνοι ήταν πολύ αυστηροί μαζί του, μόλις άκουσαν τι είχε κάνει. Πέρασε πολύς καιρός χωρίς ο Ζήσης να πάει στον ζωολογικό κήπο, που του άρεσε πολύ. Κατάλαβε όμως ότι τα ζώα πονούν και τρομάζουν και εκείνα, όπως κι εμείς οι άνθρωποι…
Έζησαν αυτοί καλά και εμείς, ζαχαρωτά!
- Το Ζηλιάρικο Ζουζούνι …
Πολλά φιλιά και αγάπη!
