Με αφορμή την  Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας το Νηπιαγωγείο Χαλανδρίτσας υλοποίησε εκπαιδευτικές δράσεις για την προαγωγή της ψυχικής υγείας των μαθητών και μαθητριών μας.

Σκοπός της δράσης ήταν η αναγνώριση, διαχείριση συναισθημάτων, ανάπτυξη δεξιοτήτων ενσυναίσθησης και αυτορρύθμισης.

Χρησιμοποιήθηκε το εκπαιδευτικό υλικό «Βήματα για τη Ζωή», της Νάντια Κουρμούση. Αρχικά αφηγηθήκαμε το παραμύθι «Η Παλέτα των Συναισθημάτων» της Έρας Μουλάκη για την εισαγωγή των παιδιών στις έννοιες «συναίσθημα», «νιώθω», «εκφράζω», «συζητώ», στη συνέχεια με τη χρήση εποπτικού υλικού του βιβλίου «Βήματα για τη ζωή», κατάλληλου φωτογραφικού υλικού απεικόνισης συναισθημάτων στην ολομέλεια της ομάδας έγινε καταγραφή των συναισθημάτων από αυτά που έλεγαν τα παιδιά. Ζωγραφίσαμε την παλέτα των συναισθημάτων δίνοντας σε κάθε συναίσθημα ένα χρώμα.

Την επόμενη ημέρα στην ολομέλεια εστιάσαμε στα συναισθήματα χαρά και λύπης.

Γνωρίσαμε τη “Χαρούλα”, η κουκλίτσα που την κρατάμε αγκαλιά, μας χαμογελά και μας βοηθάει να διώχνουμε αυτό μας στενοχωρεί, φτιάξαμε και την “Κυρία Λύπη” που “καταπίνει’ τις λύπες μας, ζωγραφίζουμε την λύπη μας και αυτό μου έκανε να κλάψουμε και της το ρίχνουμε. Μας έφεραν και αστείες φωτογραφίες για να τις βλέπουμε και να γελάμε. Θέλουμε να κρατήσουμε τη χαρά μας και το γέλιο μας και να διώξουμε την λύπη και το κλάμα μακριά.

Την επομένη μιλήσαμε για το συναίσθημα του θυμού και στις τεχνικές διαχείρισης του.

Παρατηρούμε φωτογραφίες που απεικονίζουν θυμωμένα παιδιά. Τι είναι αυτό που μας θυμώνει; Πώς φαίνεται ο Θυμός στο πρόσωπό μας; Γίνεται κατακόκκινο; το σώμα μας τρέμει; το στομάχι σφίγγεται; νιώθουμε σαν ένα μπαλόνι έτοιμο να σκάσει;

Πολλά πράγματα μας κάνουν να νιώθουμε θυμό. Γνωρίσαμε τη χελώνα της ηρεμίας

Κάτι με θυμώνει!

ΛΕΩ ΣΤΑΜΑΤΑ.  STOP

ΜΕΤΡΑΩ ΜΕΧΡΙ ΤΟ 10  

ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ

ΠΡΑΤΤΩ

Τα χελωνάκια της ηρεμίας

Την επομένη στο φόβο και στην αντιμετώπιση των φόβων μας.

Τι είναι φόβος; Είναι ένας συναγερμός στο σώμα μας που μας προειδοποιεί για κάποιον κίνδυνο. Μερικές φορές αυτός ο συναγερμός είναι λάθος. Φοβόμαστε όλοι τα ίδια πράγματα; Πώς το σκοτάδι και η σκιά κάνουν μικρά και ακίνδυνα πράγματα να φαίνονται τεράστια και τρομακτικά; Παίρνω βαθιές ανάσες. Μαθαίνω να νικάω το φόβο μου.

Γνωρίσαμε τον “κύριο Φόβο” . Είναι το “ζελέ” που φοβάται το κουτάλι μην το φάει.

Για την υλοποίηση των δραστηριοτήτων χρησιμοποιήθηκαν γαντόκουκλες, κούκλες περσόνες και διάφορες κατασκευές για την παρουσίαση των συναισθημάτων που βοηθούσαν στη κινητοποίηση του ενδιαφέροντος των παιδιών στην εισαγωγή εννοιών για την ανάπτυξη κοινωνικών δεξιοτήτων και φιλικών δεσμών. Οι μαθητές/τριες συμμετείχαν ενεργά στην ολομέλεια, αλληλοεπιδρώντας, συζητώντας με τις κούκλες περσόνες.