Ο Φωβισμός είναι γαλλικό κίνημα ζωγραφικής των αρχών του 20ού αιώνα (περίπου 1898-1908). Επίσημα για πρώτη φορά εκτέθηκαν οι πίνακες των Φωβ το 1905, στο ετήσιο Φθινοπωρινό Σαλόνι στο Παρίσι. Εκεί εξέθεσαν τα έργα τους οι: Matisse, Derain, Vlaminck, Dufy, Rouault, Braques, Marquet και Macke. Η έκθεση των έργων αυτών σόκαρε εξαιτίας της έκδηλης αδιαφορίας των καλλιτεχνών για τις φυσικές μορφές και εξαιτίας της χρήσης αυθαίρετων καθαρών και βίαιων χρωμάτων, συνήθως απευθείας από το σωληνάριο, κατά τρόπο επιθετικό και άμεσο, σε εκρηκτικές αντιθέσεις μεταξύ τους. Όπως οι Ιμπρεσιονιστές, έτσι και οι Φωβιστές ζωγράφιζαν τη φύση, τα έργα τους όμως χαρακτήριζε μια έντονη εκφραστική αντίδραση στα θέματά που επέλεγαν…
Το όνομα του κινήματος προήλθε από το χαρακτηρισμό “fauves” (άγρια θηρία) τον οποίο απέδωσε αργότερα στο Παρισινό σαλόνι του 1907 στους καλλιτέχνες ένας από τους επισκέπτες της έκθεσης, ο κριτικός τέχνης του περιοδικού Gil Blas, Louis Vauxcelles, όταν συνέκρινε ένα ανώδυνο γλυπτό – προτομή παιδιού ακαδημαϊκής τεχνοτροπίας – , τοποθετημένο στο δωμάτιο που ήταν εκτεθειμένα έργα των Ματίς, Ντεραίν, Βλαμένκ κ.λ.π., με τον “Ντονατέλο ανάμεσα στα άγρια θηρία (fauves)”. Με το ευφυολόγημα αυτό ο Vauxcelles έδωσε ένα ειρωνικό όνομα στο πρώτο πρωτοποριακό στυλ τέχνης του εικοστού αιώνα, προκαλώντας έτσι ένα από τα χαρακτηριστικά “σκάνδαλα” του μοντερνισμού.
Οι Φωβ επηρεάστηκαν από τον Γκωγκέν και τον Βαν Γκογκ καθώς επίσης και από τους Ναμπί (ήδη από τη δεκαετία του 1890 ο Βουαγιάρ ζωγράφιζε μικρούς πίνακες που ήταν εξίσου ριζοσπαστικοί στη χρήση του χρώματος με οποιοδήποτε έκθεμα του 1905)…
