Περί Φυσικής

Ήταν οι Συναρτήσεις παρέα και τα έπιναν άσχημα σε ένα καπηλειό.  Φασαρία, μεγάλες πήλινες κούπες με κρασί, κουβέντες για το ποιος έχει το πιο μεγάλο πεδίο ορισμού, τις πιο κομψές κλίσεις και άλλα τέτοια. Όταν ξαφνικά…. Μέσα στο καπηλειό, μπουκάρει πανικόβλητος ο Λογάριθμος, φωνάζοντας: Φύγετε γρήγορα, μας βρήκαν οι Παράγωγοι και έρχονται να μας παραγωγίσουν. Φύγετε, σας λέω θα γίνει σφαγή. Πανικός, φωνές, τραπέζια να αναποδογυρίζουν και οι Συναρτήσεις να προσπαθούν να φύγουν όσο πιο γρήγορα μπορούν. Μόνο μία συνάρτηση, να έχει αράξει ατάραχη σε ένα τραπεζάκι και να κοιτάζει ανέμελα τα σημεία τομής της με τον άξονα των χ. 
 -Καλά, δεν άκουσες, της λέει ο Λογάριθμος, φύγε γρήγορα, θα γίνει σφαγή, έρχονται οι Παράγωγοι.

  -Δε μασάω, λέει η συνάρτηση ατάραχη. Εγώ είμαι η e^x. 

Ένας Μαθηματικός και ένας Φυσικός συνεννοούνται να επισκεφθούν έναν ψυχολόγο ώστε να κάνουν τα απαραίτητα τεστ. Ο ψυχολόγος καλεί πρώτα τον (πεινασμένο ως συνήθως) Μαθηματικό και τον βάζει σ΄ ένα άδειο δωμάτιο. Τον βάζει να κάτσει σε μια καρέκλα που βρίσκεται στην μια γωνία του δωματίου και στην άλλη γωνία τοποθετεί το αγαπημένο του φαγητό τέλεια σερβιρισμένο πάνω σ΄ ένα τραπέζι. Του εξηγεί κατόπιν ότι απαγορεύεται να σηκωθεί απ’ τη θέση του αλλά κάθε λεπτό θα τον μετακινεί ακριβώς στην μέση της απόστασης με το τραπέζι. Τότε ο Μαθηματικός κοιτάζει όλο αηδία τον ψυχολόγο και λέει: “Τίίίίίί;;;;; Δεν πρόκειται να το κάνω αυτό το πείραμα!!! Αφού το ξέρεις ότι ποτέ δεν θα φθάσω στο φαγητό!!!” Σηκώνεται απ’ τη θέση του βαράει την πόρτα με δύναμη και φεύγει. Κατόπιν ο –όλο απορία- ψυχολόγος καλεί τον Φυσικό και αφού του εξηγεί τη διαδικασία τον ρωτάει: “Συνειδητοποιείς ότι ποτέ δεν θα φθάσεις το φαγητό;;”. Και του απαντάει ο Φυσικός με ένα μεγάλο χαμόγελο: “Φυσικά! Αλλά θα είμαι αρκετά κοντά για πρακτικούς λόγους!”. 

Μάζεψαν αντιπροσώπους από τους Μαθηματικούς, τους Φυσικούς και τους Χημικούς και τους έδωσαν το εξής πρόβλημα. Πως θα μπορέσουν να ανοίξουν μια σφραγισμένη κονσέρβα;

Πρώτοι είπαν θα ξεκινήσουν οι φυσικοί. Κλείστηκαν μέσα σ” ένα μεγάλο αμφιθέατρο και άρχισαν να ψάχνουν τη λύση. Ύστερα από ένα μισάωρο, βγήκαν όλοι χαρούμενοι και φώναζαν: Βρήκαμε τη λύση, βρήκαμε τη λύση!

Τους ρώτησε τότε η επιτροπή ποια ήταν η λύση που έλεγαν, και οι φυσικοί απάντησαν: ‘Θα θέσουμε την κονσέρβα σε περιστροφική κίνηση γωνιακής ταχύτητας 20m/sec. Καθώς θα στριφογυρίζει, θα τη βομβαρδίσουμε με σωματίδια ζήτα, με αποτέλεσμα να λιώσει το 
μέταλλο και να μην πάθει τίποτα απολύτως το περιεχόμενο της κονσέρβας.’

‘Πολύ ωραία’, είπαν οι κριτές, ‘ας δοκιμάσουν οι χημικοί τώρα’. Πράγματι μπήκαν οι χημικοί στο αμφιθέατρο και προσπαθούσαν να λύσουν με τη σειρά τους κι αυτοί, αυτό το δύσκολο πρόβλημα. Όπως και οι φυσικοί, έτσι και οι χημικοί μετά από κάνα μισάωρο βγήκαν κι αυτοί με χαρές και πανηγύρια και φώναζαν: Το βρήκαμε! Το βρήκαμε!

Τους ρώτησε κι αυτούς η επιτροπή για τη λύση. Και οι χημικοί έδωσαν την εξής απάντηση: ‘Θα βάλουμε την κονσέρβα μέσα σ” ένα κουβά με νερό. Θα προσθέσουμε μια χημική ένωση του σιδήρου και θα βάλουμε και ηλεκτρόδια από βανάδιο. Θα εφαρμόσουμε τάση 200 μVolt ανάμεσα στα ηλεκτρόδια με αποτέλεσμα να διαλυθεί το μέταλλο. Στο μεταξύ θα έχει εξατμιστεί και το νερό, οπότε μας μένει μόνο το περιεχόμενο της κονσέρβας καθαρό και έτοιμο για φάγωμα.’

‘Πάρα πολύ ωραία’, είπαν οι κριτές, ‘για να δούμε όμως και τους μαθηματικούς’. Μπήκαν και οι μαθηματικοί στο αμφιθέατρο και άρχισαν να συζητούν το πρόβλημα.

Έμειναν μέσα στον αμφιθέατρο τρεις και μισή ώρες και οι κριτές είχαν αρχίσει να ανησυχούν Ύστερα από τρεις και μισή ώρες συνεχόμενης σύσκεψης, βγήκαν επιτέλους οι μαθηματικοί κουρασμένοι, καταϊδρωμένοι, ξεθεωμένοι, φωνάζοντας: Επιτέλους το βρήκαμε! Επιτέλους!

Και πριν προλάβει να τους ρωτήσει η επιτροπή, αυτοί άρχισαν να μιλάνε: ‘Είχαμε τη λύση μπροστά μας και δεν τη βλέπαμε! Η λύση που βρήκαμε ήταν τόσο απλή στη χρήση αλλά και τόσο δύσκολη στη σύλληψη!’, ‘Λοιπόν;’ τους ρώτησαν οι κριτές, ‘ποια είναι αυτή η λύση;’

Και οι μαθηματικοί είπαν : ‘Έστω μια ανοιχτή κονσέρβα…’ 

Σε ένα τρένο για την Ελβετία συνταξιδεύουν ένας μαθηματικός, ένας θεωρητικός φυσικός και ένας οικονομολόγος. Σε κάποια στιγμή, ο οικονομολόγος για να πιάσει την κουβέντα στους άλλους δύο που είχαν περάσει τις τελευταίες τέσσερις ώρες διαβάζοντας τα πρακτικά του πρόσφατου συμποσίου για τα μη-Riemannια υπερτετράγωνα και για την παραμόρφωση του χωροχρονικού συνεχούς γύρω από τον ορίζοντα μιας μαύρης τρύπας αντίστοιχα, κοιτάζει το λιβάδι έξω από το παράθυρο του τρένου και αναφωνεί βλέποντας ένα μαύρο πρόβατο να βοσκάει ανέμελο: “Κύριοι, λέγω, τι πρωτότυπο, η Ελβετία έχει μαύρα πρόβατα!”

Ο φυσικός αφήνει κάτω το περιοδικό, κοιτάζει τον μαθηματικό, του χαμογελάει συγκαταβατικά, κοιτάζει τον οικονομολόγο και του λέει: “Μα κύριε μου, αυτό που λέτε είναι τελείως ανακριβές. Θα έπρεπε πιο σωστά να πείτε: Η Ελβετία έχει τουλάχιστον ένα μαύρο πρόβατο.”

Ο μαθηματικός αφήνει κάτω και αυτός το περιοδικό του, χαμογελά και στους δύο παρευρισκόμενους και αρχίζει να μιλάει: “Νομίζω οι κύριοι παρασύρονται. Ορθότερα θα έθετα ότι η Ελβετία έχει ένα πρόβατο του οποίου τουλάχιστο η μία πλευρά είναι μαύρη.”