Κάθε χρόνο όταν η σχολική χρονιά φτάνει στο τέλος της, νιώθω ανάμικτα συναισθήματα. Χαρά λόγω των διακοπών που έρχονται και λύπη διότι αποχαιρετώ τους μαθητές μου και δεν γνωρίζω αν θα τους ξαναδώ, λόγω του ότι δεν είμαι μόνιμα διορισμένη σε κάποιον τόπο. Κάθε χρόνο όμως φροντίζω να δίνω όλη μου την αγάπη και όλη μου την ψυχή στα παιδιά. Διάλεξα αυτό το επάγγελμα πολύ συνειδητά και το αγαπώ τόσο πολύ, που δεν μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου να βρίσκεται εκτός σχολικής τάξης.
Θα ήθελα να αφιερώσω το παρακάτω τετράστιχο σε όλους τους μαθητές μου αλλά κυρίως στους συναδέλφους μου.
Τα παιδιά έχουν ένα μαγικό τρόπο να αντιλαμβάνονται την αγάπη, χωρίς λόγια. Και ναι, αν δεν μπορείς να λειτουργείς με αγάπη και υπομονή, καλύτερα μείνε εκτός σχολικής τάξης.
Θέλω να πω μέσα από την καρδιά μου ένα τεράστιο ευχαριστώ στους φετινούς μου μαθητές, στα παιδιά του Κοπανακίου και της Κυπαρισσίας. Σας ευχαριστώ για την αγάπη σας, το ζήλο που δείξατε για το μάθημα μου, τα συναισθήματα που μοιραστήκαμε καθ όλη την διάρκεια της χρονιάς, τις αγκαλιές, τα τραγούδια, τα παιχνίδια, την επιμονή σας, την υπομονή σας, την εμπιστοσύνη σας και πολλά πολλά άλλα… Είμαι πολύ περήφανη για εσάς και θα είστε για πάντα στην καρδιά μου.
Καλή πρόοδο σε όλους και καλές ξεκούραστες διακοπές!!!!
Σας αγαπώ πολύ!!!
