Πέρασε μια εβδομάδα αφιερωμένη στην  ενδοσχολική βία και τον εκφοβισμό.

Συμμετείχαμε στη δράση που διοργανώθηκε από την Επόπτρια Ποιότητας Εκπαίδευσης ΔΠΕ Αχαΐας με τίτλο “Γέφυρες Φιλίας” και υλοποιήσαμε δραστηριότητες  με στόχο να βρούμε αντίδοτο σε αυτό το τόσο σοβαρό θέμα που μπορεί να πλήξει τις ζωές μας.

Αφορμή στάθηκε το τραγούδι “Μια πολύχρωμη αγκαλιά”  το οποίο μας σαγήνευσε και μας έδωσε τροφή για σκέψη και συζήτηση.

Αποφασίσαμε να μιλήσουμε ανοιχτά και να πούμε λόγια καρδιάς. Έτσι κάθε παιδί πήρε το μικρόφωνο και εξέφρασε συναισθήματα και σκέψεις για τη συμμετοχή του στην ομάδα του σχολείου και πρότεινε λύσεις για το θέμα.

Η πορεία της κουβέντας μας οδήγησε στην εξής συνειδητοποίηση : Μόνο με αγάπη στην καρδιά μπορούμε να νικήσουμε τη βία και τον εκφοβισμό.

Φτιάξαμε λοιπόν τις καρδιές μας. Τις γεμίσαμε με όποια χρώματα επιθυμούσαμε και τις κάναμε ασπίδες.

Το σύνθημά μας λιτό και περιεκτικό

” Έχω για ασπίδα μια καρδιά

Που τον κόσμο όλο αγαπά

Δίνει χαμόγελα και αγκαλιά

Μ’ αυτήν θα ζω παντοτινά”

Βγήκαμε στην αυλή και φωνάξαμε το σύνθημα προς κάθε κατεύθυνση. Μετά, στον κύκλο, βρήκαμε θέσεις για την καρδιά μας. Την τοποθετήσαμε στο σώμα μας, σε διάφορα σημεία, για να θυμόμαστε πως η καρδιά κουνάει χέρια, πόδια, κεφάλια.. και γενικά ορίζει τις πράξεις μας.

Και φυσικά την σηκώσαμε ψηλά γιατί εκεί είναι η θέση της ❤️

 

Και φέτος, όπως κάθε χρόνο, στα τέλη του Νοέμβρη , αναβιώσαμε το έθιμο της Περπερούνας.

Πάντα σε συνεργασία με το αγαπητό 40^ο Δημοτικό σχολείο Πατρών! Το οποίο ευχαριστούμε θερμά για την εγκαρδιότητα με την οποία μας αποδέχεται και μας εντάσσει ισότιμα στις δράσεις του!

Άλλη μια εξαιρετική ευκαιρία για τα παιδιά μας να γνωρίσουν, αφενός, τα έθιμα και τις παραδόσεις και αφετέρου, να ευνοηθεί σημαντικά η μετάβασή τους στο δημοτικό σχολείο μέσα από τις κοινές δράσεις των δύο εκπαιδευτικών βαθμίδων

Σύμφωνα με το έθιμο όταν είχε πολύ καιρό να βρέξει, έντυναν ένα κοριτσάκι «περπερούνα», δηλαδή το στόλιζαν με φύλλα και χλωρά κλαδιά. Το κοριτσάκι αυτό, μαζί με άλλα παιδιά, γύριζε από πόρτα σε πόρτα στα σπίτια του χωριού και όλοι μαζί τραγουδούσαν. Όταν τέλειωνε το τραγούδι, έριχναν λίγο νερό πάνω στην περπερούνα, έτσι για το γούρι, και περίμεναν να έρθει επιτέλους μια καλή βροχή.

Σαν μια μεγάλη ομάδα λοιπόν

• στολίσαμε τις δύο περπερούνες μας με φύλλα της αυλής μας
• τις καταβρέξαμε (ποτιστήκαμε και εμείς λιγάκι), σύμφωνα με το έθιμο
• τραγουδήσαμε το παραδοσιακό τραγούδι της Περπερούνας
• χορέψαμε το παραδοσιακό τραγούδι “Κουκιά”, δημιουργώντας τον μεγαλύτερο χορευτικό κύκλο! Στο τέλος του τραγουδιού, τα μεγαλύτερα παιδιά κουβάλησαν στην πλάτη τους τα μικρότερα, αναπαριστώντας τους αγρότες που φορτώναν τα κουκιά!