• ΗΛΙΑ ΕΛΕΝΗ A. κοινοποίησε στην ομάδα Μετά τον Μικρό Πρίγκιπα… πριν από 4 μήνες, 2 εβδομάδες

    Είναι ή δεν είναι παιδικό;
    Μιλώντας για «παιδική λογοτεχνία», είχα ανέκαθεν την άποψη ότι δεν αναφερόμαστε σε μια ειδική κατηγορία βιβλίων. Αναφερόμαστε σε οποιοδήποτε βιβλίο, εφόσον αυτό το προσεγγίζουμε σε σχέση με το παιδί-αναγνώστη. Για μένα, για παράδειγμα, η «Αιολική Γη» του Ηλία Βενέζη είναι παιδική λογοτεχνία, καθώς αποδεδειγμένα μπορούν να τη «διαβάσουν» και τα παιδιά. Προσωπικά έχω σχεδιάσει και υλοποιήσει με καταπληκτικά αποτελέσματα τρία διαφορετικά εκπαιδευτικά προγράμματα για την Αιολική Γη με τους μαθητές μου στο Νηπιαγωγείο.
    Η σύγχρονη λογοτεχνία όμως αδικείται κατάφορα όταν είναι «κατάλληλη» για τα παιδιά. Παίρνοντας ανάλογη μορφή εκδοτικά, ώστε να είναι ελκυστική στο παιδικό αναγνωστικό κοινό, αποκλείει τους ενήλικους αναγνώστες. Οι «σοβαροί» ενήλικοι συνήθως δεν διαβάζουν ένα βιβλίο παιδικό, ακριβώς όπως δεν φορούν ένα παιδικό ρούχο που δεν τους κάνει.
    Αν όμως για κάποιο λόγο τύχει να διαβάσουν «παιδικό» βιβλίο, ενδεχομένως θα διαπιστώσουν ότι έχει πολλά να πει και σε κείνους. Τότε επισημαίνουν: «Είναι πολύ όμορφο βιβλίο», «Μού άρεσε πολύ», για να καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι δεν είναι παιδικό.
    Κάπως έτσι συμβαίνει και με το βιβλίο μου «Μετά τον Μικρό Πρίγκιπα». Όσοι το βλέπουν, το νομίζουν «παιδικό». Όσοι το διαβάζουν, το θεωρούν για μεγάλους. Πραγματικά, εγώ δεν το έγραψα για τα παιδιά. Το έγραψα για τους μεγάλους. Και μάλιστα κυρίως για εκείνους που γνωρίζουν το Μικρό Πρίγκιπα, τον ήρωα του Εξυπερύ, για εκείνους που αντιλαμβάνονται την αξία της παιδικής ηλικίας.
    Ωστόσο, έχοντας πραγματοποιήσει αρκετά εκπαιδευτικά προγράμματα αναφορικά με το «Μετά τον Μικρό Πρίγκιπα» με παιδιά διαφορετικών ηλικιών (από τεσσάρων έως δώδεκα ετών), έχω πειστεί πια πως ανεξάρτητα από τις δικές μου προθέσεις, το βιβλίο είναι και «παιδικό». Να λοιπόν που όλοι έχουν δίκιο…