• ΗΛΙΑ ΕΛΕΝΗ A. κοινοποίησε στην ομάδα Δημιουργικοί Εκπαιδευτικοί πριν από 1 εβδομάδα, 3 μέρες

    Στον Απρίλη…
    «Ακολουθεί το ποίημα XVIII από τη συλλογή «Τραγούδια τ’ Ουρανού και του Νερού», του Γιάννη Ρίτσου:
    Μες στο δάσος, μες στη νύχτα
    Μια τρυπίτσα είναι τ’ αστέρι,
    Τρέχει από κει μέσα, τρέχει,
    Τρέχει ρυάκι το φλουρί,
    Ρυάκι το μαργαριτάρι,
    Γέμισα τις τσέπες μου,
    Γέμισα τα χέρια μου-
    Δεν μπορώ να περπατήσω.
    Πάρτε τα μου ή πάρτε με.
    Με τα χέρια λεύτερα,
    Τον Απρίλη να μπατσίσω.
    Η κυρία Δ. Π. αφηγείται ότι ένα αστέρι που το φωνάζουν Τρυπίτσα, γιατί του αρέσει να τρυπώνει παντού, κυρίως όμως στο δάσος, θέλησε να κάνει ένα αστείο. Ο ήχος του ρυακιού του έδωσε την ιδέα : Είπε λοιπόν στον Απρίλη να βρει τρόπο να ειδοποιήσει τους ανθρώπους πως το ρυάκι του δάσους έχει γεμίσει φλουριά και όλοι τους μπορούν να πάνε για να μαζέψουν. Ο Απρίλης ζήτησε αμέσως τη βοήθεια του ανέμου για να διαδώσει τη χαρμόσυνη είδηση και έτσι οι άνθρωποι κατέφτασαν τραγουδώντας. Όταν όμως βούτηξαν μέσα, δεν βρήκαν κανένα φλουρί και σκέφτηκαν ότι κάποιοι άλλοι θα τους είχαν προλάβει. Τότε ακούστηκε σ’ όλο το δάσος ένα παράξενο χαχανητό. ΄Ηταν το αστέρι με το όνομα Τρυπίτσα, που τους θύμισε πως ήταν πρωταπριλιά. Κανείς όμως δεν θύμωσε μαζί του. Αντίθετα, είπαν ευχαριστώ, γιατί ανακάλυψαν ότι ο μεγαλύτερος πλούτος είναι πως βρέθηκαν εκεί, όπου γεύτηκαν τα χρώματα και τις μυρωδιές της ΄Ανοιξης, που τα είχαν ξεχάσει. ΄Εστησαν τρελό χορό μαζί με τα ζώα του δάσους, που κράτησε μέχρι το ξημέρωμα».
    (Απόσπασμα από το άρθρο μου «Μαθητές και δάσκαλοι από τη λογοτεχνική ανάγνωση στη δημιουργική αναδιήγηση», που έχει δημοσιευτεί στο περιοδικό Διαδρομές, τχ. 85, Άνοιξη 2007, σελ. 20-26. Το άρθρο περιλαμβάνει κείμενα δασκάλων, νηπιαγωγών και μαθητών, που γράφτηκαν αναφορικά με διάφορα ποιήματα ή πεζογραφήματα, σε εργαστήρια δημιουργικής γραφής.
    Το συγκεκριμένο άρθρο έχει περιληφθεί στο Δελτίο Εκπαιδευτικής Αρθρογραφίας 30 του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, σελ. 44, Ενότητα 6.2 Ανθρωπιστικές επιστήμες).