• ΗΛΙΑ ΕΛΕΝΗ A. κοινοποίησε στην ομάδα ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗΣ ΓΡΑΦΗΣ από την Ελένη Ηλία πριν από 1 μήνας, 3 εβδομάδες

    Καλώς λοιπόν επένδυσα σε όλη τη διάρκεια της θητείας μου στα νηπιαγωγεία, σε Εκπαιδευτικά Προγράμματα Δημιουργικής Γραφής, με ερέθισμα λογοτεχνικά κείμενα!…
    Ευγένιος Τριβιζάς (Αποσπάσματα συνέντευξης)
    Από
    BabyRadio
    -Τι σας ώθησε να αρχίσετε να γράφετε παραμύθια; Όταν ήμουν μικρός και μου διάβαζαν κάποιο παραμύθι αισθανόμουν προδομένος κάθε φορά που άκουγα το «ζήσανε αυτοί καλά και εμείς καλύτερα», επειδή οι ήρωές του ζούσαν μεν καλά, αλλά πολύ αμφέβαλα ότι εγώ ζούσα καλύτερα. Γι’ αυτό το λόγο προσπαθούσα να φανταστώ τι συνέβαινε στους ήρωες μετά το τέλος της ιστορίας.
    -Συνεχίζατε δηλαδή την ιστορία με ένα νέο παραμύθι; Ναι, άλλοτε καλούσα σε μονομαχία τον πρίγκιπα που είχε παντρευτεί τη Χιονάτη, άλλοτε έτρεχα στη σκοτεινή σπηλιά κι έβαζα οξυζενέ στις πληγές του νικημένου δράκου και άλλοτε πάλι έβρισκα όλες τις μυστικές φλογέρες του φλογεροπαίχτη, όχι μόνο εκείνη που όταν την παίζεις σε ακολουθούν ποντίκια, αλλά και την άλλη που όταν την παίζεις σε ακολουθούν πεταλούδες, χαρταετοί και ζαχαροπλάστες. Αυτή ήταν η αφορμή να αρχίσω να γράφω σιγά-σιγά τα δικά μου παραμύθια.
    -Πιστεύετε ότι τα σχολεία σκοτώνουν τη φαντασία; Η ενθάρρυνση της δημιουργικότητας και η καλλιέργεια της φαντασίας είναι από τις πιο παραμελημένες πλευρές της ανατροφής των παιδιών μας. Τα παραγεμίζουμε σαν γαλοπούλες με γνώσεις και πληροφορίες, ενώ αφήνουμε τη φαντασία τους να λιμοκτονεί. Τα παιδιά εισέρχονται στο σχολείο προικισμένα με πλούσια φαντασία και αποφοιτούν με φαντασίες ατροφικές ή στραγγαλισμένες. Μαθαίνουν να υπηρετούν την πραγματικότητα, ενώ θα έπρεπε να μαθαίνουν να την ξεπερνάνε. Δεδομένου του κρίσιμου ρόλου της φαντασίας στη δημιουργικότητα και την καινοτομία, ο αρνητικός αντίκτυπος στην κοινωνία είναι τεράστιος.
    (Γράφει: Μαρία Παναγιώτου)
    Μια μικρή γεύση από το έργο του Τριβιζά, από τη σελίδα των εκδόσεων ΚΕΔΡΟΣ
    https://www.kedros.gr/…/etwn-seires-makroyla-mikroylika…
    Μακρουλά Μικρούλικα
    – ΟΥΤΕ ΓΑΤΑ ΟΥΤΕ ΖΗΜΙΑ
    ΕΓΡΑΨΑΝ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
    Σε ένα μοτίβο με έξι παραλλαγές χωρούν οι άπειρες σκανταλιές και πονηριές μιας χαριτωμένης γάτας με το όνομα Μπιζού. Καθώς τα χαρακτηριστικά της δε διαφέρουν σημαντικά από αυτά των παιδιών, εκείνα ταυτίζονται άνετα μαζί της, γεγονός στο οποίο συντείνουν, άλλωστε, ο έμμετρος λόγος, οι ομοιοκαταληξίες και οι επαναλήψεις, διευκολύνοντας την αφομοίωση του περιεχομένου. Όσο δε για τους μεγαλύτερους σε ηλικία, κατά την ανάγνωση μεταμορφωνόμαστε εξίσου σε παιδιά, καθώς οι σκανταλιές της Μπιζούς ξυπνούν τις αναμνήσεις μέσα μας και τη φαντασία. Η επίδραση του βιβλίου συνοψίζεται αριστοτεχνικά στη στερεότυπη έκφραση που συναντάμε ταυτόχρονα και ως τίτλο και ως επωδό. Κατορθώνει δε να μας απενοχοποιεί πλήρως και να μας γεμίζει με αισιοδοξία!
    Ελένη Α. Ηλία, Δρ Λογοτεχνίας Πανεπιστημίου Αθηνών
    – ΤΑ ΧΡΩΜΑΤΙΣΤΑ ΚΟΡΑΚΙΑ
    ΕΓΡΑΨΑΝ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
    Τα κοράκια αρνούνταν να χορέψουν με το πανάσχημο κοράκι Μαυρίκιο Μαυρούλη. ‘Ολοι προσπερνούσαν αδιάφορα τους πίνακες που ζωγράφιζε ο νεαρός καλλιτέχνης Νικολάκης Κουνελάκης. Όταν, όμως, συναντήθηκαν ο δυο τους, η απελπισία για την απόρριψη που βίωσαν ως τότε, μετατράπηκε σε επιτυχία και καταξίωση. Το ευτυχισμένο τέλος του βιβλίου που έγκειται στην ανακάλυψη του σκοπού ύπαρξης των δύο ηρώων μέσα από την αμοιβαία προσφορά, ανταποκρίνεται απόλυτα στην αισιόδοξη παιδική φύση.
    Ελένη Α. Ηλία, Δρ Λογοτεχνίας Πανεπιστημίου Αθηνών