• ΕΚΔΡΟΜΗ ΣΤΟ ΚΑΣΤΡΟ  (ΚΑΛΕΣ)  ΤΟΥ ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΥ

    Η εκδρομή μας αυτή έγινε στα πλαίσια του προγράμματος της  Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης .
    Στόχος ήταν να γνωρίσουν οι μικροί μαθητές αλλά και οι συνοδοί τους το  βυζαντινό κάστρο και τα κτίσματά του.
    Περιπλανηθήκαμε ψηλά στα στενά καλντερίμια , στην  εκκλησία του Αγίου Αθανασίου με την  περίφημη φυλακή του Καρόλου, στην εκκλησία του Χριστού, στην εκκλησία της Αγίας Αικατερίνης..
    Θαυμάσαμε από ψηλά το  Διδυμότειχο , τον Ερυθροπόταμο, βρεθήκαμε κοντά στον πύργο της Βασιλοπούλας , μάθαμε την ιστορία της.

    Κατόπιν κατεβήκαμε στην Πινακοθήκη του Διδυμοτείχου όπου φιλοξενούνται έργα του  Δημήτρη Ναλμπάντη ενός κορυφαίου ζωγράφου του τόπου…

    Στη συνέχεια η κυρία Χρυσούλα μας ξενάγησε στο Λαογραφικό Μουσείο.
    Όλα τα παιδιά αλλά και οι μεγάλοι κρεμόμαστε από τα χείλη της!!!

    Ευχαριστούμε τον κύριο Σταμάτη (μέλος των εθελοντών ξεναγών) , τον υπάλληλο του Δήμου στη Πινακοθήκη αλλά και τη κυρία Χρυσούλα (Πρόεδρο του Λαογραφικού Μουσείου).
     

     

  • Επίσκεψη στο τμήμα της Α Τάξης της κυρίας Μόρφως Γκ.
     Μέσα στα πλαίσια του προγράμματος για την ομαλή μετάβαση στο Δημοτικό Σχολείο επισκεφτήκαμε το τμήμα της Α Τάξης.
     Τα παιδιά γνωρίστηκαν μεταξύ τους ,  […]

  • «Η Κυρά Σαρακοστή στο Νηπιαγωγείο μας»

    Η Κυρά Σαρακοστή τώρα, είναι έθιμο που το συναντά κανείς σ’ όλη την Ελλάδα. Για τη μεγάλη νηστεία του Πάσχα, που κρατάει σαράντα μέρες, παρίσταναν τα παλιά χρόνια τη Μεγάλη Σαρακοστή σαν μια γυναίκα με όλα τα χαρακτηριστικά της νηστείας. Ξερακιανή, αυστηρή, χωρίς στόμα, με χέρια σταυρωμένα γιατί ήταν σε προσευχή και με σταυρό στο κεφάλι. Είχε εφτά πόδια, όσες είναι και οι εβδομάδες της σαρακοστής για το Πάσχα.
    Την Κυρά Σαρακοστή την έφτιαχναν από χαρτόνι ή από πανί παραγεμισμένο με πούπουλα. Την κρεμούσαν από το ταβάνι και την χρησιμοποιούσανε σαν ημερολόγιο, κάτι που δεν υπήρχε φυσικά εκείνη την εποχή.

    Κάθε βδομάδα που περνούσε, έκοβαν κι από ένα πόδι. Αυτό γινότανε την τελευταία ημέρα της εβδομάδας, που είναι το Σάββατο. Έτσι μέχρι να φτάσει το Πάσχα έκοβαν και τα εφτά πόδια της Κυρά Σαρακοστής. Το τελευταίο πόδι το έκοβαν το Μεγάλο Σάββατο και το έβαζαν μέσα σ’ ένα ξερό σύκο, σ’ ένα καρύδι ή σε κάποιο άλλο φρούτο. Όποιος το έβρισκε ήταν ο τυχερός.

    Σε πολλά μέρη όμως, αντί να φτιάχνουν την Κυρά Σαρακοστή με χαρτόνι ή πανί, την έφτιαχναν με νηστίσιμο ζυμάρι. Αφού την έψηναν, την έβαζαν μετά στα εικονίσματα. Κάθε Σάββατο την κατέβαζαν και της έκοβαν από ένα ποδάρι, μέχρι που αυτά τελείωναν τη Μεγάλη Βδομάδα.

    Η Κυρά Σαρακοστή, που είναι έθιμο παλιό, κρατούσε από τα Βυζαντινά χρόνια, είχε και το τραγούδι της:
    «Την Κυρά-Σαρακοστή,

    που είναι έθιμο παλιό,
    οι γιαγιάδες μας την έφτιαχναν
     με αλεύρι και νερό.
    Για στολίδι της φορούσαν
     στο κεφάλι της Σταυρό,
    μα το στόμα της ξεχνούσαν
    γιατί νήστευε καιρό.
    Και τις μέρες τις μετρούσαν
    με τα πόδια της τα επτά.
    Έκοβαν ένα τη βδομάδα,
    μέχρι να’ ρθει η Πασχαλιά».
     

     

     

  • Σήμερα επισκέφτηκε το Νηπιαγωγείο μας ο κ. Τόλης, πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου Διδυμοτείχου και μας μίλησε για τα παραδοσιακά χριστουγεννιάτικα έθιμα.
    Τον ευχαριστούμε!

Top
 
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων