1.Nα συμπληρώσετε τον ακόλουθο πίνακα στην Υποτακτική.

2. Να συμπληρώσετε τον παρακάτω πίνακα στην Προστακτική.

3.Να συμπληρώσετε τον παρακάτω πίνακα:

4. Να τοποθετήσετε τους τύπους της στήλης Α στην κατάλληλη στήλη και να συμπληρώσετε τις υπόλοιπες:

5. Να κλιθούν οι αντωνυμίες quae, vestra στο γένος που βρίσκεται καθεμιά:

Να συμπληρώσετε το ποιητικό αίτιο στις παρακάτω περιπτώσεις της παθητικής σύνταξης.

laudandus is  sit,

vituperandus  est

6. Να χαρακτηρίσετε συντακτικά τις λέξεις του κειμένου

numine

urbem

mundi

legibus

patriae  

cariorem

7. Σε καθεμιά από τις παρακάτω περιπτώσεις να γραφεί ο α΄ όρος της σύγκρισης.

·         quam unius alicuius aut suae.

·        quam proditor communis utilitatis,    

·         aut communis salutis desertor 

·         quam nosmet ipsos

8. Να αναγνωρίσετε συντακτικά τις παρακάτω προτάσεις

·         ut communem utilitatem nostrae anteponamus.

·         Ut enim leges omnium salutem singulorum saluti anteponunt,

·         ut laudandus is  sit,

·         qui pro re publica  cadat,

·         quod decet cariorem nobis esse patriam quam nosmet ipsos.

9. Να μετατρέψετε τον πλάγιο σε ευθύ λόγο :

Philosophi mundum censent regi numine deorum; eum esse putant quasi communem urbem et civitatem hominum et deorum, et unum quemque nostrum eius mundi esse partem .

Μετάφραση

 Οι φιλόσοφοι πιστεύουν ότι ο κόσμος κυβερνιέται από τη θεία βούληση. Νομίζουν ότι αυτός (=ο κόσμος)  είναι κάτι σαν πόλη και πολιτεία  κοινή για τους ανθρώπους  και τους θεούς και  ο καθένας μας ξεχωριστά αποτελεί μέρος αυτού του κόσμου: αυτό  συνεπάγεται την υποχρέωσή μας από τη φύση να βάζουμε το γενικό καλό  πάνω από το ατομικό μας. Γιατί, όπως οι νόμοι βάζουν τη γενική ευημερία πάνω από την ατομική,  με τον ίδιο τρόπο ο σωστός και σοφός άνθρωπος που υπακούει στους νόμους φροντίζει περισσότερο για την ευημερία του συνόλου (όλων)  παρά για την ευημερία ενός οποιουδήποτε ατόμου ή τη δική του. Και δεν πρέπει να επικρίνεται περισσότερο ο προδότης της πατρίδας παρά ο προδότης του κοινού συμφέροντος ή όποιος λιποτακτεί από τη γενική ευημερία για χάρη της ατομικής του ωφέλειας και ευημερίας. Έτσι συμβαίνει να είναι αξιέπαινος (να πρέπει να επαινούμε όποιον) πέφτει για την πατρίδα, επειδή είναι σωστό να μας είναι πιο αγαπητή η πατρίδα παρά ο ίδιος μας ο εαυτός.

Λεξιλόγιο 46ης Ενότητας