1. Εκφράζουν το συναισθηματικό κόσμο του λαού.
2. Ο στίχος τους είναι ιαμβικός 15σύλλαβος.
3. Έχουν εικόνες και θέματα εμπνευσμένα από τη φύση.
4. Γράφονται σε απλή λαϊκή γλώσσα με στοιχεία τοπικής διαλέκτου.
5. Έχουν ταχεία εξέλιξη υπόθεσης.
6. Έχουν συχνές επαναλήψεις με ίδιες ή συνώνυμες λέξεις, καθώς και υπερβολές (σχήμα αδυνάτου).
7. Υπάρχει συμμετοχή της  φύσης.
8. Επαναλαμβάνεται το νόημα του πρώτου ημιστιχίου στο δεύτερο ημιστίχιο.
9. Προσωποποιούνται στοιχεία  φυσικού κόσμου  (π.χ. συχνά τα ζώα  παίρνουν ανθρώπινη λαλιά).
10. Η αφήγηση εναλλάσσεται  με τον διάλογο.
11. Οι προτάσεις  είναι σύντομες, απλές, παρατακτικές

Ανάλυση στίχου: «Θέλω να πα στην ξενιτιά να κάνω τριάντα μέρες»

Στίχος: Θέλω να πα στην ξενιτιά να κάνω τριάντα μέρες

Διαχωρισμός σε συλλαβές:

Θέ-λω | να | πα(στην) | ξε-νι-τιά | να | κά-νω | τρι-άν-τα | μέ-ρες

Συνιζήσεις και συναίρεση:

• «πα στην» → μετριέται ως μία συλλαβή (παστην), λόγω συνίζησης.
  • «τριάντα» → η συνίζηση κάνει τρι-άν-τα (δύο συλλαβές αντί για τρεις).

Γιατί είναι 15σύλλαβος παροξύτονος ιαμβικός:

Ο στίχος, μετά τις συνιζήσεις, έχει 15 συλλαβές συνολικά. Η τελευταία λέξη («μέρες») είναι παροξύτονη, καθώς τονίζεται στην προτελευταία συλλαβή. Ο ρυθμός του στίχου είναι ιαμβικός, δηλαδή οι άτονες και τονισμένες συλλαβές εναλλάσσονται (˘ ´), όπως συμβαίνει στους περισσότερους παραδοσιακούς δεκαπεντασύλλαβους.

Διάκριση ημιστιχίων:

Πρώτο ημιστίχιο (8 συλλαβές): Θέ-λω να πα(στην) ξε-νι-τιά
Δεύτερο ημιστίχιο (7 συλλαβές): να κά-νω τρι-άν-τα μέ-ρες