Ένα έθιμο  που τείνει στις μέρες μας να εκλείψει…

Η κυρά Σαρακοστή σύμφωνα με το ελληνικό έθιμο ήταν  ένα αυτοσχέδιο ημερολόγιο που μετρούσε τις εβδομάδες της Σαρακοστής.

Στις περισσότερες περιοχές ήταν μια χάρτινη ζωγραφιά  που απεικόνιζε  μια  γυναίκα ξερακιανή, αυστηρή, με σταυρωμένα χέρια (λόγω προσευχής), χωρίς στόμα (γιατί δεν πρέπει να τρώει αφού νηστεύει), με επτά πόδια (όσες είναι και οι εβδομάδες ως το Πάσχα).

Κάθε Σάββατο που περνούσε, μετά την Καθαρά Δευτέρα, της έκοβαν και από ένα πόδι και με τα υπόλοιπα… προχωρούσε ο χρόνος προς το Πάσχα.

Το Μεγάλο Σάββατο έκοβαν και το τελευταίο της πόδι και το έβαζαν μέσα σε ξερό σύκο από αυτά που είχαν αποξηράνει το καλοκαίρι ή στο ψωμί που έψηναν για το βράδυ της Ανάστασης.

Όποιος το έβρισκε στη φέτα του ψωμιού που τού αναλογούσε ή στο σύκο που έπιανε στην τύχη από το καλάθι, θα του έφερνε τύχη.

Σ΄ άλλα μέρη της Ελλάδας  η Κυρά  Σαρακοστή δεν ήταν φτιαγμένη από χαρτί αλλά από ζυμάρι.Το ζυμάρι φτιαχνόταν με αλεύρι , αλάτι και νερό.Η διαδικασία ήταν κι εδώ  ίδια  όπως με τη χάρτινη. Μια  τρίτη  παραλλαγή του εθίμου θέλει την Κυρα Σαρακοστή  φτιαγμένη από πανί και γεμισμένη με πούπουλα.

Σημαντική διαφορά από τις υπόλοιπες  έχει η Κυρά Σαρακοστή που έφτιαχναν στον Πόντο.Εκεί κρέμαγαν από το ταβάνι μια πατάτα ή ένα κρεμμύδι που πάνω του είχαν καρφωμένα εφτά φτερά κότας. Κι εδώ κάθε βδομάδα αφαιρούσαν ένα φτερό κι έτσι μετρούσαν τον  χρόνο μέχρι την Ανάσταση. Αυτό το ημερολόγιο το ονόμαζαν Κουκουρά.

Ποίημα για  την  Κυρά  Σαρακοστή

Την Κυρά Σαρακοστή

που ΄ναι έθιμο παλιό

οι γιαγιάδες μας την φτιάχναν

με αλεύρι και νερό.

…………….

Για στολίδι της φορούσαν

στο κεφάλι ένα σταυρό

μα το στόμα της ξεχνούσαν

γιατί νήστευε καιρό.

…………..

Και τις μέρες τις μετρούσαν

με τα πόδια της τα επτά

κόβαν ένα τη βδομάδα

μέχρι να ΄ρθει η Πασχαλιά!!!

ΚΑΛΗ     ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ   !!!