Με ιδιαίτερη χαρά και συγκίνηση πραγματοποιήθηκε η θεατρική παράσταση του σχολείου μας με το έργο του Σταύρου Κεβόπουλου «Οι Αριστοφάνης» στις 14 και 15 Φεβρουαρίου στο Πολιτιστικό Κέντρο του Π.Ι.Ι.Ε.Τ., η οποία σημείωσε εξαιρετική επιτυχία και βρήκε θερμή ανταπόκριση από το κοινό.
Οι μαθητές και οι μαθήτριες του σχολείου μας με μεράκι και δημιουργικότητα, παρουσίασαν μια γλυκόπικρη κωμωδία γεμάτη ζωντάνια, χιούμορ και ανθρώπινη ευαισθησία, αποσπώντας το θερμό χειροκρότημα των θεατών. Ιδιαίτερη σημασία είχε η συνεργασία μαθητών και μαθητριών διαφορετικών τάξεων, γεγονός που ανέδειξε το πνεύμα ομαδικότητας και ενότητας της σχολικής μας κοινότητας.
Η παράσταση ήταν αφιερωμένη ως ελάχιστο δείγμα ευγνωμοσύνης για την προσφορά τους, σε δύο καθηγήτριές μας, την κ. Μαργαρίτα Απέργη και την κ. Μάχη Κουμπή, οι οποίες ολοκληρώνουν φέτος την πολυετή υπηρεσία τους στο ΓΕΛ Τήνου.
Ευχαριστούμε θερμά όλους όσοι συνέβαλαν στην πραγματοποίηση της παράστασής μας και φυσικά όλους όσοι μας τίμησαν με την παρουσία τους.

Λήψη αρχείου

Για ακόμη μία χρονιά το Σχολείο μας συνεργάστηκε με το Κέντρο Πρόληψης «ΘΗΣΕΑΣ ΚΥΚΛΑΔΩΝ», υλοποιώντας δράση ευαισθητοποίησης με θέμα «Εφηβεία & Εξαρτήσεις» για τους μαθητές και τις μαθήτριες της Α΄ Λυκείου.

Υπάρχουν στιγμές στο σχολείο που το κουδούνι δε σηματοδοτεί απλώς την έναρξη ενός μαθήματος, αλλά την αρχή μιας ουσιαστικής συνάντησης. Οι καρέκλες γίνονται κύκλος, οι ρόλοι χαλαρώνουν και ο λόγος δίνεται στους ίδιους τους εφήβους. Από εκεί ξεκίνησε και αυτή η δράση: από το πώς βιώνουν την εφηβεία, τις χαρές, τις προκλήσεις, τις αλλαγές, τις φιλίες, τις αγωνίες και τα όνειρά τους.

Η εργασία στην ολομέλεια και σε μικρές ομάδες επέτρεψε την ενεργή συμμετοχή όλων. Όπως ανέφεραν και οι ίδιοι οι μαθητές και οι μαθήτριες, αυτό που ξεχώρισαν ήταν η δυνατότητα έκφρασης χωρίς φόβο, η βαθύτερη γνωριμία με τους συμμαθητές και τις συμμαθήτριές τους και η αίσθηση ότι οι προβληματισμοί τους βρίσκουν χώρο μέσα στο σχολείο.

Σε κλίμα αποδοχής και ασφάλειας, οι μαθητές/τριες είχαν τη δυνατότητα να εκφραστούν ελεύθερα και να ακουστούν χωρίς κριτική. Το μοίρασμα υπήρξε ουσιαστικό, ενισχύοντας τη μεταξύ τους σύνδεση και δημιουργώντας το συγκινησιακό πλαίσιο, που απαιτείται για την προσέγγιση ενός απαιτητικού θέματος, όπως αυτό των εξαρτήσεων.

Μέσα από έγκυρη και επιστημονικά τεκμηριωμένη γνώση, βασισμένη σε σύγχρονα δεδομένα από τον χώρο των Νευροεπιστημών, οι μαθητές/τριες γνώρισαν καλύτερα τα χαρακτηριστικά της εφηβικής ανάπτυξης και κατανόησαν, γιατί η εφηβεία αποτελεί φάση αυξημένης ευαλωτότητας σε συμπεριφορές υψηλού κινδύνου. Παράλληλα, αποδομήθηκαν στερεότυπα και μύθοι γύρω από τις εξαρτησιογόνες ουσίες και τους εθισμούς γενικότερα, ενώ αναδείχθηκαν οι προστατευτικοί παράγοντες που λειτουργούν ενισχυτικά: οι σχέσεις εμπιστοσύνης, η αυτογνωσία, η ενδυνάμωση, η αίσθηση του ανήκειν. Αποδεικνύεται τελικά ότι η πρόληψη δεν είναι μια διάλεξη, αλλά μία ανθρώπινη συνάντηση και καλλιέργεια δεξιοτήτων ζωής.

Τη δράση συντόνισε η κ. Αναστασία Προκοπίου, υπεύθυνη του Κέντρου Πρόληψης «ΘΗΣΕΑΣ ΚΥΚΛΑΔΩΝ», την οποία ευχαριστούμε θερμά για τη σταθερή, ουσιαστική και εμπνευσμένη συνεργασία της με το Σχολείο μας. Ευχαριστούμε επίσης την ψυχολόγο του ΕΠΑΛ Τήνου κ. Αγγελική Τζελεπάκη, η παρουσία της οποίας συνέβαλε υποστηρικτικά στη διαδικασία.

Με ιδιαίτερη επιτυχία συμμετείχαν οι μαθητές και οι μαθήτριες της Β’ τάξης του Γενικού Λυκείου Τήνου στην εκδήλωση για την Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας, που οργανώθηκε από την επιτροπή Sintonia και πραγματοποιήθηκε στη Νάπολη στις 9 Φεβρουαρίου.

Η Ρητορική Ομάδα του σχολείου συμμετείχε με τη δημιουργία ενός βίντεο με τίτλο «Ο μίτος της ελληνικής γλώσσας», η παρουσίαση του οποίου κέρδισε το ενδιαφέρον και το θερμό χειροκρότημα του κοινού, καθώς και τα συγχαρητήρια των μελών της επιτροπής. Η συμμετοχή τους στο συνέδριο αποτέλεσε την κορύφωση ενός τετραήμερου εκπαιδευτικού ταξιδιού τους στη Νάπολη, το Paestum, το Σαλέρνο και τη Ρώμη (6–10 Φεβρουαρίου).

Στο ταξίδι αυτό, οι μαθητές και οι μαθήτριες είχαν την ευκαιρία να περιηγηθούν στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Νάπολης, να παρατηρήσουν κάτω από το γυάλινο δάπεδο στον ναό του Sant’Agnello τα ερείπια των αρχαίων ελληνικών τειχών του 4ου αιώνα π.Χ. και να βρεθούν στην αρχαία Ποσειδωνία (σημερινό Paestum), αναγνωρίζοντας τα ίχνη της Μεγάλης Ελλάδας και διαπιστώνοντας την παρουσία και επιρροή της ελληνικής γλώσσας και του πολιτισμού στον ιταλικό νότο.

Ξεναγήθηκαν από έναν ελληνομαθή Σικελό ξεναγό στην Πομπηία, αποκτώντας μια ζωντανή εικόνα της ζωής σε μια ρωμαϊκή πόλη, με τους δρόμους, την αγορά, τα θέατρα, τα λουτρά, τα πορνεία, τους ναούς και τις κατοικίες της, όπως αυτά διατηρήθηκαν ανέπαφα κάτω από τις στάχτες του Βεζούβιου από το 79 μ.Χ.

Πέρα από το αρχαιοελληνικό και ρωμαϊκό παρελθόν της Νάπολης, οι μαθητές και οι μαθήτριες είχαν, επίσης, τη δυνατότητα να γνωρίσουν στοιχεία της σύγχρονης ζωής της πόλης. Περιδιαβαίνοντας στους δρόμους μέχρι τη Galleria Umberto και τον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Ιανουαρίου (San Gennaro), γνώρισαν μια πόλη πολύχρωμη και πολύβουη, με μεγάλη αγάπη για τον Ντιέγκο Μαραντόνα, όπως αποδεικνύουν τα χαρακτηριστικά γκράφιτι στους τοίχους της και το ομώνυμο προς τιμήν του στάδιο, το οποίο και επισκέφθηκαν. Η βόλτα τους επίσης στην παραλιακή ζώνη και στο κέντρο του Σαλέρνο τους έφερε σε επαφή με τον χαλαρό ρυθμό μιας φωτεινής μεσογειακής πόλης, γεμάτης κόσμο, καφέ και πεζόδρομους.

Το ταξίδι ολοκληρώθηκε με μια ολιγόωρη επίσκεψή τους στη Ρώμη¨ στο Κολοσσαίο, την Πιάτσα Ναβόνα, την Πιάτσα ντι Σπάνια και τη Fontana di Trevi. Περπάτησαν στη Via del Corso και στη Via Condotti, ανάμεσα σε ιστορικά κτίρια, καλλιτέχνες του δρόμου, πλήθος κόσμου και ζωντανές πλατείες, απολαμβάνοντας ιταλικό παγωτό.

Η εκδρομή στόχευσε σε έναν συνδυασμό ψυχαγωγίας και βιωματικής μάθησης,  ο οποίος θεωρούμε ότι επετεύχθηκε. Οι μαθητές και οι μαθήτριες συνέδεσαν τη θεωρητική ιστορική γνώση για τη Μεγάλη Ελλάδα με την υλική μαρτυρία των μνημείων για  τη διαχρονική παρουσία του ελληνικού πολιτισμού στις πόλεις του ιταλικού νότου και είχαν την ευκαιρία συμμετέχοντας μαζί με άλλα σχολεία από την Ελλάδα και την Ιταλία στην εορταστική εκδήλωση της επιτροπής Sintonia να αναγνωρίσουν παλαιούς και σύγχρονους δεσμούς των δύο χωρών.

“Τέχνη – Τύχη – Τόλμη, δεν είναι άλλες, είναι οι τρεις αυτές περίφημες λέξεις (μα είναι λέξεις;) που με το βαθυπράσινο μελάνι της χλώρης, το βαθυκόκκινο του έρωτα, και το βαθυγάλαζο της θάλασσας, κοσμήσανε τις σελίδες μιας χρονιάς, ανίσως όχι τα εγκαίνια μιας νεότητας”

Ανοιχτά χαρτιά, Οδυσσέα Ελύτη

Αγαπημένα μας παιδιά

Το  μεγάλο σας ταξίδι αρχίζει…. Αγαπήστε το μέλλον…

Οι καιροί είναι πάντα απρόβλεπτοι. Θα είναι όμως συναρπαστικοί!

Ευχόμαστε  να σας συντροφεύουν στη ζωή … «Τέχνη – Τύχη – Τόλμη»

Με ευχές και συγκίνηση αποχαιρετήσαμε την Παρασκευή 13 Ιουνίου στην Αίθουσα Πολλαπλών Χρήσεων τους μαθητές και τις μαθήτριες της Γ΄ τάξης του Σχολείου μας. Η Διευθύντρια ευχαρίστησε τους συναδέλφους της εκπαιδευτικούς  για την επιστημονική τους κατάρτιση,  το ειλικρινές ενδιαφέρον και την αγάπη τους στα παιδιά· τους γονείς για τον σεβασμό, την εκτίμηση  και προς την ίδια και το Σύλλογο των καθηγητών · ιδιαίτερα το Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων για την αμέριστη συμπαράστασή του  στο έργο του Σχολείου και βέβαια όλους  τους μαθητές  για την συνεργασία, τις στιγμές, τις σκέψεις και την έμπνευση στο αμφίδρομο παιχνίδι της μάθησης.

Η παράστασή μαs «Η μικρή μας πρόβα»,  όπως δηλώνει και ο τίτλος της, είναι μια δοκιμή· μια δοκιμή να σας παρουσιάσουμε αποσπάσματα από το εμβληματικό έργο του Ιάκωβου Καμπανέλλη «Το Μεγάλο μας Τσίρκο». Γραμμένο σε μορφή επιθεώρησης το «Μέγαλο μας Τσίρκο» συνδυάζει την πρόζα με το τραγούδι και δραματοποιεί σημαντικούς σταθμούς της ελληνικής ιστορίας: από την Επανάσταση του 1821 και τα χρόνια του  Όθωνα μέχρι τη μικρασιατική καταστροφή και τη γερμανική κατοχή. Το έργο παρουσιάστηκε στην Αθήνα το καλοκαίρι του 1973 και απέκτησε αμέσως πολιτική ταυτότητα καθώς ο κόσμος που συνέρρεε στο θέατρο μετέτρεπε κάθε παράσταση σε μια άτυπη αντιδικτατορική συγκέντρωση.

Στη δική μας παράσταση επιλέξαμε να σας παρουσιάσουμε έξι επεισόδια: «Έναρξις», «Το ’21», «3^η Σεπτέμβρη», «Μεγάλες Δυνάμεις», «Το Άγαλμα» και «Τα Επινίκια». Και ο μόνος μας στόχος είναι αυτός που διατυπώνει ο ίδιος ο πρωταγωνιστής της, ο Ρωμιός: «Να μη φύγετε αδιάφοροι. Να βρείτε ψεγάδια, αλλά να μη φύγετε αδιάφοροι!» Αν καταλαβαίνουμε σωστά, αυτό σημαίνει να προβληματιστείτε. Να αναρωτηθείτε: Γιατί άραγε ένα ή περισσότερα κράτη μπορεί να «νοιάζονται» για την ελευθερία ενός άλλου, προσφέροντάς του μάλιστα, την «προστασία» τους; Πώς νιώθει ένας λαός που κερδίζει με αγώνα την εθνική του ανεξαρτησία για να βρεθεί πολύ σύντομα κάτω από την εξουσία ενός βασιλιά; Γιατί ένας οπλαρχηγός του ’21 μπορεί να είναι βαθιά πικραμένος που έγινε «ήρωας» και άγαλμα; Ας το επαναλάβουμε λοιπόν:

“Αυτό που θέλουμε είναι να δείτε την παράστασή μας και να μη φύγετε αδιάφοροι”

Λήψη αρχείου