Στο πλαίσιο εκπόνησης Σχεδίου Δράσης με τίτλο «Από τη σιωπή… στη μνήμη», που έχει ως βασικό στόχο την ανάδειξη της Τοπικής Ιστορίας μέσα από προφορικές μαρτυρίες και τη σύνδεση των μαθητών με το βιωμένο παρελθόν του τόπου τους, η Ομάδα Τοπικής Ιστορίας του σχολείου μας τη Δευτέρα 5 Ιανουαρίου 2026 πραγματοποίησε συνέντευξη με τον κ. Πέτρο Μπαραχάνο, ο οποίος εργάστηκε επί σειρά ετών ως οικοδόμος στο Βατοπαιδινό Μετόχι της Ορμύλιας, το οποίο στις 20 Απριλίου 1974 μεταβιβάστηκε από τη Μονή Βατοπαιδίου του Αγίου Όρους στην κυριότητα της Σιμωνόπετρας.
Η συνέντευξη πραγματοποιήθηκε στον χώρο του σχολείου μας σε κλίμα ζεστό, φιλικό και ιδιαίτερα δημιουργικό, το οποίο ευνόησε την ελεύθερη αφήγηση και τον ουσιαστικό διάλογο. Δίπλα στον αφηγητή διακριτικά και με εμφανή περηφάνια, βρισκόταν η εγγονή του, μαθήτρια της Β’ τάξης, Εμμέλεια Λαζαράκη, δίνοντας στη συνέντευξη μια πιο ανθρώπινη και συγκινητική διάσταση.
Στη διαδικασία συμμετείχαν ενεργά οι μαθήτριες Ιωάννα Ζησοπούλου και Κυριακή Χασάπη, καθώς και οι εκπαιδευτικοί Μαρία Καραμπατάκη, Δημήτριος Κρεώτας και Ιωακείμ Στεργιούδης. Η παρουσία μαθητριών και εκπαιδευτικών ανέδειξε τον συλλογικό και παιδαγωγικό χαρακτήρα της δράσης, ενισχύοντας τη διαγενεακή επικοινωνία.
Ο κ. Μπαραχάνος κατέθεσε με απλότητα, σαφήνεια και ειλικρίνεια τις προσωπικές του εμπειρίες από την εργασία του ως οικοδόμος στο Μετόχι. Αναφέρθηκε στις συνθήκες εργασίας, τη συνεργασία με τις μοναχές, τη λειτουργία των συνεργείων των εργατών, καθώς και τις δυσκολίες και απαιτήσεις της οικοδομικής δραστηριότητας. Παράλληλα, ανέδειξε αξίες, όπως η συνεργασία, η αλληλεγγύη, η υπευθυνότητα και ο σεβασμός, που χαρακτήριζαν την καθημερινότητα στον χώρο όπου εργαζόταν.
Ιδιαίτερα σημαντικές υπήρξαν οι αφηγήσεις χαρακτηριστικών περιστατικών από την καθημερινή ζωή στο εργοτάξιο. Οι μαρτυρίες αυτές φορτισμένες με συναίσθημα, χιούμορ κι ανθρώπινη σοφία, μας προσέφεραν μια βιωματική προσέγγιση της Τοπικής Ιστορίας πέρα από τη σχολική γνώση και τις γραπτές πηγές. Μέσα από αυτές τις μικρές αλλά ουσιαστικές ιστορίες ζωντάνεψε μια ολόκληρη εποχή και φωτίστηκαν πτυχές που δεν αποτυπώνονται στα βιβλία, αλλά φυλάσσονται στη μνήμη και την καρδιά των ανθρώπων.Οι συμμετέχοντες είχαν την ευκαιρία να προσεγγίσουν το παρελθόν βιωματικά, μέσα από τη φωνή και τη μνήμη ενός ανθρώπου που το έζησε.
Η συγκεκριμένη συνέντευξη ανέδειξε τη σημασία της προφορικής Ιστορίας που αποτελεί πολύτιμο εργαλείο ιστορικής γνώσης και παιδαγωγικής προσέγγισης. Μέσα από την προσωπική αφήγηση, η σιωπή του παρελθόντος μετατρέπεται σε ζωντανή μνήμη, καλλιεργώντας την ιστορική συνείδηση, την ενσυναίσθηση και τον σεβασμό των μαθητών προς την εμπειρία των προηγούμενων γενεών.
Ευχαριστούμε θερμά τον κ. Πέτρο Μπαραχάνο για την πολύτιμη μαρτυρία του και για το μάθημα ζωής που απλόχερα μοιράστηκε μαζί μας, συμβάλλοντας ουσιαστικά στην επιτυχία του Σχεδίου Δράσης και τη σύνδεση της σχολικής κοινότητας με την ιστορία του τόπου μας.
