Αρχείο έτους 2023

«Πάμε κι όπου βγει», των Μαλαμίδου Σοφία, Λειβαδιώτου Εύη, Κρικέλλη Έλλη, Μούσιου Μαρία, Μπάλα Θανάση, Α2.   Κι όμως συνέβη άνθρωποι χάθηκαν άδικα οικογένειες ξεκληρίστηκαν γιατί η χώρα αυτή λειτουργεί καιρό τώρα με τη φράση «πάμε κι όπου βγει». Η Ελλάδα βυθίστηκε ξανά στο πένθος, στο σκοτάδι, θρήνος επικρατεί. Η Ελλάδα βυθίστηκε στα «λάθη», στο […]

Συνεχίστε την ανάγνωση →

«Πατέρα, αγκάλιασε τα αδέρφια μου», της Λαλιώτη Μαρίας, Α2. Λευκή θωριά τη γη διαβαίνει, απ’ το χέρι κρατεί ένα παιδί, ο πατέρας του το περιμένει, η πορφύρα δεν θα αφεθεί να γίνει γραμμή.   Βλάβη στο δυναμικό ηρεμίας, νιώθω πάνω μου το βλέμμα. Ώρα κοινής ησυχίας, ξέρω πως είναι δικό μου αυτό το αίμα.   […]

Συνεχίστε την ανάγνωση →

Όπως το τέρμα έχει τερματοφύλακα Και ο πίνακας ζωγράφο έτσι και εγώ έχω ελπίδα τη χώρα μου να φτιάξω Τίτλο στην τραγωδία μας λένε ήταν θυσία η εξάρτηση στα Μ.Μ.Ε. σπέρνει αποτυχία Αυτοί κλεισμένοι στα βαγόνια και οι φωτιές αντάμα Η μνήμη δε φεύγει ποτέ δε φεύγει από την καρδιά μας Γονείς και συγγενείς σιωπούν […]

Συνεχίστε την ανάγνωση →

Καταραμένος μοιάζει ο τόπος που ονομάζεται Τέμπη Μα δεν είναι κατάρα, ο πρωθυπουργός δε μας προσέχει Ατύχημα το βαφτίσανε μα κανείς δε τους πιστεύει Χαθήκανε ζωές μέσα στα συντρίμμια λίγο πριν τις 6 Το μέλλον τους το πήρανε για να κάνουν αυτοί γλέντι

Συνεχίστε την ανάγνωση →

Άνθρωποι γύρω από συντρίμμια άνθρωποι που ψάχνουν ανθρώπους που έγιναν στάχτη Και έγινε αυτό πρώτος τίτλος παντού και μπήκαν ανθρώπινες ζωές και θάνατοι σε πίνακες Πίνακες χαμένων ψυχών Σώματα που έγιναν ένα με σίδερα και είπαν όλοι ” ατύχημα” ” τραγωδία” Μα τι ήταν;

Συνεχίστε την ανάγνωση →

Σιωπή. Απόλυτη σιωπή. Μέσα στη σιωπή, μια ανατριχιαστικη κραυγή. Ο σπαραγμος μιας μάνας που κλαίει. Τα συγγνώμη ενός φίλου που δεν πρόλαβε να πει ένα τελευταίο σ’αγαπω. Τα δάκρυα μιας αδελφής που ποτίζουν την γη. Μια γη που ήταν κάποτε γεμάτη όνειρα από μια ελπιδοφόρα γενιά Και τώρα κρύβει μέσα της άψυχα, αθώα παιδιά. Ο […]

Συνεχίστε την ανάγνωση →