Γενικό Λύκειο Καρέα

…πάνω στον μαυροπίνακα της δυστυχίας της ευτυχίας ζωγραφίζει το πρόσωπο…

Πόλεμος (ορισμός-αίτια-συνέπειες)

Μαρ 201713

Τα αίτια και οι συνέπειες της προκατάληψης και του ρατσισμού – Αυταρχική προσωπικότητα (Th. Adorno-F-scale)

Μαρ 20171

Μορφές κοινωνικής οργάνωσης

Οκτ 201630

Αβελάρδος και Ελοΐζα: ένας μεγάλος έρωτας στην περίοδο του Μεσαίωνα…

Σεπ 201620

Παγκοσμιοποίηση

Απρ 20164

Η αυτοκτονία (κοινωνικά αίτια) – Emile Durkheim

Οκτ 20157

«Ποια είναι η σχέση του έρωτα με τον γάμο» αναρωτιέται ο κοινωνιολόγος Γκίντενς και μελετά την περίοδο του Μεσαίωνα… Εμείς δίνουμε άλλο ένα ερέθισμα…

Σεπ 201524

Εγωϊσμός ή ανασφάλεια; Όλα φαίνονται στα ποσταρίσματά μας στο fb!

Μαΐ 201531

facebook-relationship1

Οι άνθρωποι που ποστάρουν στο Facebook λεπτομέρειες για τη σχέση τους μάλλον έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση, ενώ όσοι παραθέτουν τα επιτεύγματά τους είναι νάρκισσοι, σύμφωνα με μία νέα μελέτη.
Ψυχολόγοι από το Πανεπιστήμιο Brunel, στο Λονδίνο, εξέτασαν τις αναρτήσεις στο Facebook και την προσωπικότητα 555 εθελοντών, θέλοντας να εξακριβώσουν αν οι πρώτες μπορούν να αποκαλύψουν στοιχεία της δεύτερης.
Η προσωπικότητα των εθελοντών αξιολογήθηκε με ειδικά ερωτηματολόγια που αφορούσαν επτά χαρακτηριστικά της: την αυτοεκτίμηση, τον ναρκισσισμό και τις πέντε βασικές διαστάσεις της.
Οι διαστάσεις αυτές είναι γνωστές ως Big Five ή Μοντέλο των Πέντε Παραγόντων και είναι η δεκτικότητα σε νέες εμπειρίες (openness), η εξωστρέφεια (extraversion), η συνειδητότητα (conscientiousness), η προσήνεια (agreeableness) και ο νευρωτισμός (neuroticism) ο οποίος αποτελεί δείκτη της συναισθηματικής σταθερότητας.
Όπως γράφουν οι ερευνητές στην επιθεώρηση «Personality and Individual Differences», ανακάλυψαν πως οι αναρτήσεις στο FB είχαν άμεση σχέση με την προσωπικότητα των εθελοντών.
Έτσι, όσοι είχαν χαμηλή αυτοεκτίμηση, συνήθιζαν να αναρτούν στο FB ενημερώσεις για την πορεία την παρούσας ερωτικής σχέσης τους – προφανώς διότι ήθελαν να δείξουν σε όλο τον κόσμο ότι είναι αγαπητοί άνθρωποι και γι’ αυτό η σχέση τους πάει καλά.
Οι νάρκισσοι από την πλευρά τους είχαν την τάση να αναρτούν τα επιτεύγματά τους, όπως ένα πτυχίο που πήραν ή ένα νέο πρόγραμμα σπουδών στο οποίο έγιναν δεκτοί, ή ότι άρχισαν δίαιτα ή πρόγραμμα γυμναστικής.
Την τάση αυτή παρακινούσε η ανάγκη τους για προσοχή και επιβεβαίωση, την οποία μετρούσαν αναλόγως με τα «like» που δέχονταν.
Αντίστοιχα, οι χρήστες του FB με υψηλή βαθμολογία στην προσήνεια, έκαναν λίγες αναρτήσεις οι οποίες κατά κύριο λόγο αφορούσαν τα παιδιά τους, ενώ όσοι ήταν δεκτικοί σε νέες εμπειρίες (και επομένως περίεργοι και δημιουργικοί) έκαναν τις περισσότερες πολιτικού ή/και καλλιτεχνικού περιεχομένου αναρτήσεις.
Όσον αφορά στους εξωστρεφείς, αυτοί είχαν την τάση να αναζητούν την αλληλεπίδραση με τους διαδικτυακούς «φίλους» τους και όχι τα like τους, και έτσι έκαναν κυρίως αναρτήσεις για κοινωνικές δραστηριότητες.
Πολύ σημαντικός ήταν και ο αντίκτυπος των αναρτήσεών τους, ιδίως για τους ναρκισσιστές, κατά την επικεφαλής ερευνήτρια δρ .Τάρα Μάρσαλ, λέκτορα Ψυχολογίας στο Brunel. «Όταν δέχονταν πολλά like και σχόλια στις αναρτήσεις τους αισθάνονταν κοινωνικώς αποδεκτοί, ενώ όταν δεν δέχονταν κανένα αισθάνονταν απομονωμένοι», είπε.

Πηγή: Τα Νέα

Εγκληματολογικό Μουσείο (Ιατρική Σχολή Αθηνών).

Απρ 201528

Η επίσκεψη της Β΄τάξης στο Εγκληματολογικό Μουσείο έγινε στις 28/4/2015, στα πλαίσια του μαθήματος «Πολιτική Παιδεία» και με αφορμή την ενότητα της «Αποκλίνουσας συμπεριφοράς», στην οποία οι μαθητές/τριες έδειξαν μεγάλο ενδιαφέρον.

Λίγα λόγια για όσα είδαμε:

Το Εγκληματολογικό Μουσείο ιδρύθηκε το 1932 από τον καθηγητή Ιατροδικαστικής Ιωάννη Γεωργιάδη και τα τελευταία χρόνια χρησιμοποιείται για την εκπαίδευση φοιτητών της Ιατρικής και της Ιατροδικαστικής, φαρμακευτικής, εγκληματολόγων, κοινωνιολόγων και αστυνομικών.

Η σημερινή διευθύντρια του Εγκληματολογικού Μουσείου και καθηγήτρια Τοξικολογίας, Μαρία Στεφανίδου-Λουτσίδου μας έκανε την ξενάγηση. Σχετικά με τον καθηγητή Γεωργιάδη μας είπε: «Ήταν εμπνευσμένος άνθρωπος, μανιώδης και συστηματικός συλλέκτης πειστηρίων που έχουν σχέση με το έγκλημα. Υπήρξε εδώ καθηγητής από το 1911 έως το 1952 και υπήρξε και ολυμπιονίκης στους πρώτους Ολυμπιακούς Αγώνες το 1896. Ήταν ολυμπιονίκης στην ξιφασκία και τα ξίφη του τα δώρισε στο Εγκληματολογικό Μουσείο. Επί 50 χρόνια περίπου μάζευε πειστήρια μεθοδικά, επισταμένως, με μεγάλο μεράκι και μεγάλο πάθος. Για να προστατεύσει από τους Γερμανούς τη συλλογή του κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο την είχε θάψει στον αυλόγυρο του μουσείου – τότε στεγαζόταν Ακαδημίας και Μασσαλίας, εκεί όπου τώρα βρίσκεται το κτίριο «Κωστής Παλαμάς».

Το παλιότερο έκθεμα που υπάρχει στο μουσείο είναι η γκιλοτίνα που χρονολογείται από το 1789. Είναι μία από αυτές που κατασκεύασε ο Ζοζέφ Ινιάς Γκιγιοτέν την εποχή της Γαλλικής Επανάστασης.

«Είναι το πιο σημαντικό αντικείμενο στο μουσείο» μας λέει η κ. Λουτσίδου. «Είναι η μοναδική που υπάρχει στην Ελλάδα. Την έφερε το 1830 ο πατέρας του Όθωνα, ο Λουδοβίκος Α’ ο Βαυαρός, για να εκτελεί τους ανθρώπους που ήταν αντίθετοι προς τον βασιλιά γιο του και για τους κατάδικους, αλλά την έφερε και για εκφοβισμό. Το 1834 νομοθετήθηκε ότι θα χρησιμοποιείται για τον αποκεφαλισμό των βαρυποινιτών. Χρησιμοποιήθηκε από το 1836 έως το 1913, οπότε απαγορεύτηκε πλέον η χρήση της», μας είπε και η κ. Μαρία Στεφανίδου-Λουτσίδου.

Στο Μουσείο υπάρχουν πολλές συλλογές: ταριχευμένα κεφάλια που ανήκαν σε διάσημους λήσταρχους που αλώνιζαν την ελληνική επαρχία αρχές του 20ού αιώνα, μουμιοποιημένα εκθέματα, μια συλλογή από βρόγχους και θηλιές που έχουν χρησιμοποιηθεί για στραγγαλισμό, συλλογές από προπλάσματα δηλητηριωδών μανιταριών, από ναρκωτικές ουσίες, χημικές ουσίες του προηγούμενου αιώνα, πολεμικό υλικό και δείγματα, διάφορα είδη πυρίτιδας που έχουν χρησιμοποιηθεί κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, πολλά μαχαίρια και σπαθιά. Ακόμα υπάρχουν πολλά αυτοσχέδια μαχαίρια που έφτιαχναν φυλακισμένοι από σεντόνια. Μια συλλογή από επιστολές ψυχασθενών όπου σκιαγραφούνται οι προσωπικότητές τους και η ψυχική πίεση στην οποία βρίσκονταν τη στιγμή που τις έγραφαν. Μέσα σε κορνίζες υπάρχουν σφαίρες, που έχουν αφαιρεθεί από πτώματα, σπάνιο φωτογραφικό υλικό από διάσημα εγκλήματα των αρχών του 20ου αιώνα. Μια άλλη ενδιαφέρουσα περίπτωση είναι τα δέρματα με τα τατουάζ. Πολλά από τα όπλα που εκτίθενται στο μουσείο έχουν μεγάλη ιστορική αξία, π.χ. τα τουφέκια Μυλωνά. Ο Μυλωνάς ήταν ένας Υδραίος οπλουργός και στρατηγός του στρατού του βασιλιά Γεωργίου Α’. Είναι όλα χειροποίητα και χρησιμοποιήθηκαν στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Χρονολογούνται από το 1876. Υπάρχει επίσης, μια συλλογή από κέρινα ομοιώματα τα οποία αποδίδουν άριστα τις βλάβες που προκαλούνται από πυροβολισμούς, κάποιο κοφτερό όργανο, μαχαίρια ή διάφορα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα.

Όλη η συλλογή του Εγκληματολογικού Μουσείο έχει πλέον ψηφιοποιηθεί και μπορεί κάποιος να τη δει εδώ:

http://www.criminology-museum.uoa.gr/

Πολλά παιδιά, μετά το τέλος της ξανάγησης, συνομίλησαν με την κ. Στεφανίδου-Λουτσίδου η οποία τους έλυσε απορίες.

Με αφορμή την συλλογή των επιστολών των ψυχασθενών και επειδή διαπιστώθηκε ενδιαφέρον, παραθέτω ένα μικρό φωτογραφικό υλικό. Ρίξτε μια ματιά και μπορούμε να συζητήσουμε στην τάξη σχετικά με όσα σας ενδιαφέρουν για το θέμα αυτό.

img139

Στην επάνω φωτογραφία: Σχέδιο του ίδιου του δολοφόνου (που λεγόταν Τρόπμαν) που παριστάνει το έγκλημά του. Στην επιγραφή (που έβαλε ο ίδιος επάνω αριστερά), φαίνεται καθαρά η σύγχιση του «Εγώ» με τον «Άλλον». Μιλάει για τον εαυτό του σαν για άλλο πρόσωπο και λέει: «Πώς ο Κινκέ (ο Κινκέ ήταν ο πατέρας του) ο άθλιος πατέρας που με κατέστρεψε, σκότωσε όλη του την οικογένεια». Με λίγα λόγια, ενώ τον πολλαπλό φόνο τον διέπραξε ο Τρόπμαν θεωρούσε ότι δεν τον έκανε αυτός αλλά ο πατέρας του. Στην κάτω φωτογραφία βλέπουμε έξι πίνακες του ίδιου ζωγράφου (Λούις Γουαίην) που προσβλήθηκε από σχιζοφένεια. Όλοι παριστάνουν μια γάτα, έγιναν όμως σε διαφορετικά στάδια της ασθένειας. Όσο η ασθένεια προχωρεί, τόσο απομακρύνονται από την πραγαμτικότητα και γίνονται πιο μπερδεμένοι.

img138

img140

 

 

img141

 

img142

 

img143

Το σχέδιο αυτό με την επιγραφή του μας εξηγεί σαφέστατα ότι η μοναξιά, η θλίψη, η θέση στο περιθώριο της κοινωνίας ήταν τα αισθήματα του νεαρού κατάδικου – ζωγράφου και πριν την πράξη του και την καταδίκη του («Για να σε χτυπήσει η δυστυχία πρέπει προηγουμένως να ήσουν ευτυχισμένος»).

 

img144

Σχέδιο νεαρού κλεισμένου σε γαλλικό σωφρονιστήριο μισοελεύθερο. Παριστάνει τους γονείς του στην παιδική ηλικία. Προσοχή στις γροθιές, ειδικά του πατέρα, στο στιλέτο που είναι στο κεφάλι (στη σκέψη της μητέρας), στην δική του απελπιστική στάση μπροστά στα δυο αυτά γιγάντια μαύρα όντα.

Οι παραπάνω φωτογραφίες είναι από το βιβλίο της κ. Γιωτοπούλου-Μαραγκοπούλου: «Παραδόσεις Εγκληματολογίας, τόμος Α΄, Εκδόσεις Σάκκουλα.

 

Δείτε επίσης, μερικές από τις κάρτες του τεστ κηλίδων μελάνης Rorschach (είναι μία μέθοδος ψυχολογικής /ψυχιατρικής διάγνωσης που σχετίζεται με την εικόνα) και οι ειδικοί το χρησιμοποιούν για να προσπαθήσουν να εξετάσουν τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας και τη συναισθηματική λειτουργία των ασθενών τους.

ror1

 

il_fullxfull_354868004_jnd1

«Η μαύρη τρύπα» του ρατσισμού του μαθητή Βλάσιου Μαγγίδη, Τάξη: Β2

Μαρ 201516

lilly

Υπεύθυνη καθηγήτρια: κ. Γιαννακοπούλου Ελένη

Σκέψεις που τις χαιρόμαστε!

Τείχος του Βερολίνου (Berliner Mauer)

Νοέ 20149

To Τείχος του Βερολίνου, ήταν τμήμα των ενδογερμανικών συνόρων, δηλ. των συνόρων που χώριζαν τη Γερμανία σε δύο κράτη (το ένα που ακολούθησε τον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής και το άλλο που προσχώρησε στα κράτη του υπαρκτού σοσιαλισμού).

Από την ανέγερσή του, από τους Ανατολικογερμανούς, στις 13/8/1961 μέχρι την πτώση του στις 9/11/1989 χώριζε το Δυτικό Βερολίνο από το Ανατολικό. Είχε μήκος 154 χλμ.

Υπήρξε το γνωστότερο σύμβολο του Ψυχρού Πολέμου (Ψυχρός Πόλεμος ήταν ο γεωπολιτικός, ιδεολογικός και οικονομικός αγώνας μεταξύ των δυο υπερδυνάμεων, ΗΠΑ και ΕΣΣΔ μετά το Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο).

Κατά την προσπάθειά τους να περάσουν στο Δυτικό Βερολίνο μέσα από τις καλά φρουρούμενες συνοριακές εγκαταστάσεις του Τείχους θανατώθηκαν τουλάχιστον 86 άνθρωποι, μεταξύ αυτών και 2 Έλληνες, από βίαιες ενέργειες των ανατολικογερμανικών δυνάμεων ασφάλειας. Άλλες πηγές ανεβάζουν τον αριθμό των νεκρών στους 238 προσμετρώντας και τα ατυχήματα, θύματα των οποίων τελικά κατέληξαν.

Σήμερα, λίγα κομμάτια του Τείχους έχουν απομείνει αφού το μεγαλύτερο μέρος του έχει κατεδαφιστεί. Το ανατολικό μέρος του τείχους είναι σήμερα καλυμμένο από γκράφιτι τα οποία δεν υπήρχαν όταν το Τείχος φυλασσόταν από οπλισμένους στρατιώτες της Ανατολικής Γερμανίας. Το 1990, 118 καλλιτέχνες από όλο τον κόσμο κλήθηκαν να διακοσμήσουν τα τμήματα του Τείχους που δεν είχαν καταστραφεί. 

img079

Το Τείχος μπροστά στην Πύλη του Βρανδεμβούργου. Σήμερα αυτό το κομμάτι του Τείχους δεν υπάρχει.

Πολλοί ήταν οι κάτοικοι του Ανατολικού Βερολίνου που προσπάθησαν να φύγουν από αέρα, στεριά ή μέσω του ποταμού Σπρεε. Με αερόστατα, τούνελ, ειδικά κατασκευασμένα αυτοκίνητα, οι Γερμανοί που ζούσαν στη Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας (DDR) χρησιμοποίησαν μερικούς από τους πιο ευφάνταστους τρόπους απόδρασης στην Δυτική Γερμανία.

img081 

Δύο ημέρες μετά την ανέγερση του Τείχους, ο 19χρονος στρατιώτης Κόνραντ Σούμαν που φύλαγε το πέρασμα από την πλευρά της Ανατολικής Γερμανίας πήδηξε πάνω από το συρματόπλεγμα, πετώντας το όπλο του. Ο φωτογράφος Πέτερ Λάιμπινγκ απαθανάτισε τη στιγμή και η εικόνα έκανε τον γύρο του κόσμου. Αποτελεί μια απόδραση-σύμβολο μέχρι και σήμερα Ο Σούμαν, ήταν ο πρώτος στρατιώτης του Ανατολικού Βερολίνου, που αυτομόλησε στην Δυτική Γερμανία. Μέχρι την πτώση του τείχους, θα ακολουθούσαν άλλοι 2,700 ανατολικογερμανοί στρατιώτες.

img083

13/8/1961. Δυο αδελφές με τα μωρά τους χωρίστηκαν από το απαγορευτικό συρματόπλεγμα που μπήκε πριν την ανέγερση του Τείχους. Η οικογένεια αυτή ξανασυναντήθηκε το 1989…

img084Κορίτσι που στέκει στην «νεκρή ζώνη»… Πίσω το τείχος και μπροστά ένας «άγνωστος κόσμος» μέσα στην ίδια πόλη…

mhtera 

Αύγουστος 1961.Μια νεαρή γυναίκα,από το Δυτικό Βερολίνο,συνοδευόμενη από το φίλο της, ανεβασμένη επικίνδυνα στο τείχος, για να μιλήσει στη μητέρα της στην πλευρά του Ανατολικού Βερολίνου.

xairet

Κοιτάζοντας στο Ανατολικό Βερολίνο, τα μέλη μιας οικογένειας από το Δυτικό,κάνουν νεύμα σε κάποιον δικό τους κοντά στον, γαλλικό τομέα του Ανατολικού Βερολίνου.Νοέμβρης 1961

berlgyn

Berlin

img088

img087

Δυτικογερμανοί και Ανατολικογερμανοί συγκεντρώθηκαν μπροστά στο τείχος στην Πύλη του Βρανδεμβούργου για να γιορτάσουν την απόφαση για την πτώση του Τείχους (Νοέμβριος 1989).

img085

telosteixous1989  Σήμερα εκτός από το κομμάτι που έχει απομείνει για ιστορικούς λόγους, έχουν μπει και ταμπέλες που δείχνουν από που περνούσε το τείχος…

Οι φωτογραφίες προέρχονται από το Μουσείο του Τείχους

και από το διαδίκτυο (http://ellada-history.blogspot.gr/2013/03/1961-1989_4.html). 

Φωτογραφίες γυναικών που έγραψαν τη δική τους ιστορία…

Νοέ 20145

lv5bag2uwiayhttptnop

Γαλλίδες γυναίκες προστατεύουν τα παιδιά τους από τη γερμανική επίθεση στο Παρίσι, 26/8/1944

4msmzg3rpcc6kg3erne8

Η 106χρονη γυναίκα κρατά ένα ΑΚ47 στο σπίτι της κοντά στο Γκόρις, στη νότια Αρμενία, 1990

gr2xugjcqc7y4sk3hbg0

Νοσοκόμες στη Νορμανδία, Γαλλία, 1944

n8c5lj48fjkpjgpbaf2s

Γυναίκα του Ερυθρού Σταυρού γράφει τα τελευταία λόγια ενός Βρετανού στρατιώτη στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο

lxkexwj5haxyiev2hv3t

Η 18χρονη Γαλλίδα μαχήτρια της αντίστασης κατά την απελευθέρωση της πόλης, 19/8/1944

kon6fu5m9qf8vsldnqaw

Κτίστρια στο Βερολίνο, 1900

mnczk8odcnczawresi17 (1)

Η Maud Stevens Wagner (1877-1961) δούλευε σε τσίρκο και ήταν η πρώτη, γνωστή, γυναίκα με τατού.

3b9tx6ow7lkl18alr98t

Μία μουσουλμάνα προστατεύει μία Εβραία καλύπτοντας το κίτρινο αστέρι και προστατεύοντάς την από τη σύλληψη

3bwi8w21zyf0we1w2a30

Η Annette Kellerman κολυμβήτρια και ηθοποιός πόζαρε με το μαγιό της το 1907 και την συνέλαβαν

lvn8oli97zzyhigl00l5

Γυναίκα Σαμουράι, 1800

gfezuiakyw0g3624eixv

Η Margaret Bourke White ανέβηκε στο Chrysler Building για να τραβήξει φωτογραφίες, 1934

2owzi2wfpj6un68h6qbp

Η Katherine Switzer έγινε η πρώτη γυναίκα που έτρεξε σε στο Μαραθώνιο της Βοστώνης το 1967. Όπως φαίνεται και από τη φωτογραφία οι διοργανωτές δεν ήταν και πολύ χαρούμενοι γι αυτό.

8pwo49mogwocvzi285wi

Γυναίκες εργάτριες σε σιδηρόδρομο, 1943

9i4bkf3c2v9p5yi8szwp

Οι πρώτες μπασκετμπολίστριες, 1902

pqkrebwuflpag1gd8umx

Η Ellen O’ Neal από τις πρώτες σκέιτμπορντερς, 1976

p57sezbm95m4st6r2ev4

Γυναίκες μέλη του Hell’s Angles, 1973

z91r87bymeb5i9x7wj2b

Η Leola N. King η πρώτη γυναίκα τροχονόμος στις ΗΠΑ, 1918

cbgw5mkbhrqmbzdvsn53

Η Sarla Thakral, 21 ετών, η πρώτη Ινδή πιλότος, 1936

7hiyajqcb6opngpwe611

Η Amelia Earhart είναι η πρώτη γυναίκα πιλότος που πέρασε τον Ατλαντικό με το αεροπλάνο της

 raenp0y1s38zyu5ynn8o

Γυναίκες πιλότοι στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο

Τις φωτογραφίες αναδημοσιεύουμε (αφού κάναμε την δική μας επιλογή) από:

http://www.alfavita.gr

Εισαγωγή στην Κοινωνιολογία (σελ. 13-17 σχολικού εγχειριδίου)

Σεπ 201416

Στρατόπεδο συγκέντρωσης Άουσβιτς-Μπίρκεναου («περιήγηση» στο μουσειακό χώρο)…

Αυγ 201427

«Όποιος ξεχνά την ιστορία του είναι υποχρεωμένος να την ξαναζήσει»…

Το στρατόπεδο συγκέντρωσης Άουσβιτς ήταν ένα από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης της Ναζιστικής Γερμανίας. Βρίσκεται περίπου 60 km δυτικά της Κρακοβίας (Πολωνία), κοντά στην κωμόπολη Όσβιετσιμ (γερμ. Auschwitz). Από το 1979 ανήκει στα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO και σήμερα λειτουργεί ως μουσειακός χώρος.

Ο Χάινριχ Χίμλερ διέταξε τον Ιούνιο του 1940 να χτιστεί στο Άουσβιτς (διάλεξε αυτό το μέρος λόγω της θέσης -βρισκόταν κοντά στη βιομηχανική περιοχή της Σιλεσίας) το μεγαλύτερο συγκρότημα στρατοπέδων της εθνικοσοσιαλιστικής Γερμανίας. Η συνολική του έκταση ανερχόταν στα 40 km². Αποτελούνταν από τρία κύρια και 39 δευτερεύοντα στρατόπεδα. Τα τρία κύρια στρατόπεδα ήταν:

Άουσβιτς Ι, το αρχικό στρατόπεδο συγκέντρωσης και το διοικητικό κέντρο ολόκληρου του συγκροτήματος.

Άουσβιτς ΙΙ Μπίρκεναου, στρατόπεδο εξόντωσης.

Άουσβιτς ΙΙΙ (Μόνοβιτς) στρατόπεδο εργασίας.

DSC03852

Στην πύλη του στρατοπέδου Ι παραμένει αναρτημένη η επιγραφή «ARBEIT MACHT FREI», δηλαδή «Η εργασία απελευθερώνει»… Οι κρατούμενοι που επιβίωναν της διαλογής εργάζονταν έπειτα στις βιομηχανικές εγκαταστάσεις που συνόρευαν με το στρατόπεδο ή σε παραρτήματα του Στρατοπέδου. Χρησιμοποιούνταν κυρίως για την παραγωγή συνθετικής βενζίνης ή συνθετικού ελαστικού (αποκαλούμενου Buna) για την εταιρεία IG Farben. Άλλες γερμανικές εταιρίες, όπως η Krupp, διατηρούσαν επίσης βιομηχανικές εγκαταστάσεις κοντά στο στρατόπεδο. Ο τρόπος αυτός της καταναγκαστικής εργασίας αποτελούσε για τα SS μια καλή ευκαιρία να αποκομίσει κέρδη σε βάρος των φυλακισμένων. Παράλληλα, στρατιώτες των SS, αλλά και υπάλληλοι των γερμανικών επιχειρήσεων, κακομεταχειρίζονταν αυθαίρετα τους εργαζόμενους, πολλοί από τους οποίους τελικά πέθαιναν εξαντλημένοι από την εργασία.
DSC03851
Στο Άουσβιτς ΙΙ Μπίρκεναου υπήρχαν σε έξι κτίρια – θάλαμοι αερίων, οι οποίοι δεν λειτουργούσαν όλοι συγχρόνως. Μέχρι το καλοκαίρι του 1943 χτίστηκαν και ενεργοποιήθηκαν τέσσερα κρεματόρια, τα οποία διέθεταν θαλάμους αερίων έκτασης 100 τ.μ. και άνω. Τέσσερις εταιρίες είχαν αναλάβει την οικοδόμηση των κρεματορίων. Οι αποτεφρωτήρες σχεδιάστηκαν και κατασκευάστηκαν από την εταιρία J. A. Topf und Söhne, η οποία φρόντιζε και την συντήρησή τους.
DSC03873
Μπλοκ 10, Άουσβιτς, 1943 – 1944. Τουλάχιστον 800 εβραίες γυναίκες από διάφορες χώρες της Ευρώπης υποβάλλονται σε πειράματα από τους γιατρούς των ναζί. Μόνο 300 κατάφεραν να επιζήσουν. Σήμερα, το Μπλοκ 10 «είναι χώρος σιωπής, αλλά με τις μνήμες του διάσπαρτες ανά τον κόσμο» – μνήμες στις οποίες δεν έχει πρόσβαση το κοινό σύμφωνα με τον καθηγητή Χανς Γιοακίμ Λανγκ.Ανάμεσα στις κρατούμενες στο Μπλοκ 10 ήταν και εκατό Θεσσαλονικιές εβραίες. Οι περισσότερες από αυτές έφτασαν στο ‘Αουσβιτς με την 9η μεταφορά στις 17 Απριλίου 1943, το Σαμπάτ Α’ Γκαντόλ, το Μεγάλο Σάββατο πριν το Πάσχα.

Φτάνοντας τις καλούσαν και τις έβλεπαν οι γιατροί κάποιοι από τους οποίους φορούσαν στολή των Ες Ες. Υπήρχαν ήδη οι λίστες για το ποιες γυναίκες θα πήγαιναν στους ανάλογους γιατρούς για πειράματα σύμφωνα με τον καθηγητή.

«Ο γιατρός ήθελε νέες, παντρεμένες γυναίκες» ανέφεραν οι σχετικές μαρτυρίες για τον διαβόητο ναζί γιατρό Κάρλ Κλάουμπεργκ. Στο μεγαλύτερο δωμάτιο βρισκόταν το ιατρείο του με την επιγραφή «Ακτίνες Χ» και δεξιά το σκοτεινό θάλαμο. «Ήταν βασικός δράστης παρόλο που ήρθε ως εξωτερικός συνεργάτης. Στις δεκαετίες του ‘20 με ‘30 είχε συμβάλει σε έρευνα ορμονών για τεχνητή προγεστερόνη και συνθετικά οιστρογόνα» ανέφερε ο καθηγητής σε εκδήλωση του Goethe Institut προσθέτοντας ότι «ο Κλάουμπεργκ υπέβαλε τις γυναίκες στο αντίθετο πείραμα από αυτό που έκανε προπολεμικά, αντί να τις βοηθήσει να τεκνοποιήσουν, πειραματιζόταν με τη στείρωση τους».

«Στην πρώτη φάση γινόταν έγχυση στη μήτρα σκιαγραφικής ουσίας και στη δεύτερη μια καυστική ουσία που αποσκοπούσε στο κόλλημα σαλπίγγων, ακολουθούσε παρακολούθηση νέες ακτινογραφίες και έλεγχος για να διαπιστώσει εάν μακροπρόθεσμα είχε αποτέλεσμα η στείρωση. Τα θύματα υπέφεραν από φρικτούς πόνους, περιέγραφαν την ουσία ως καυτό ασβέστη, λίγες μπόρεσαν μετά την απελευθέρωση τους να κάνουν παιδιά».

Άλλοι ναζί γιατροί, όπως ο Χόρστ Σούμαν «βομβάρδιζε» κυριολεκτικά με ακτινοβολία και χωρίς όρια τα θύματά του προκαλώντας εγκαύματα, ενώ ο Χέλμουτ Βίρτ που ασχολούνταν με τη διάγνωση του καρκίνου της μήτρας χρησιμοποιούσε για τις βιοψίες έναν άλλο κρατούμενο Εβραίο γιατρό, τον Μαξιμίλιαν Σάμουελ, που ήλπιζε βοηθώντας ότι θα έσωζε την επίσης αιχμάλωτη κόρη του από το θάνατο. Σε έξι γυναίκες όμως δεν περιορίστηκε σε αυτό αλλά τις υπέβαλε σε αφαίρεση της μιας σάλπιγγας. «Ο Σάμουελ έλεγε στις κρατούμενες ότι θα έγραφε βιβλίο με τον Βίρτ μόλις τελείωνε η έρευνά του. Όταν έγινε αυτό εξαφανίστηκε. Λίγους μήνες μετά εκτελέστηκε μαζί με άλλα εννιά άτομα στην εσωτερική αυλή μεταξύ του Μπλοκ 10 και του Μπλοκ 11», είπε και σχολίασε ότι «από αυτά τα περισσότερα πειράματα ήταν μόνο εγκλήματα χωρίς κάποια ουσία από ιατρικής άποψης». (Απόσπασμα από άρθρο του tvxs)

DSC03860
Ανθρώπινη τέφρα…
 
DSC03862
Ο κατάλογος μεταφορών των ανθρώπων ανάλογα με τα κράτη από τα οποία προέρχονταν και που κατέληξαν στο Άουσβιτς…
DSC03864
Το γκέτο της Θεσσαλονίκης
Η εξέγερση των Ελλήνων στο Άουσβιτς: «Στις 7 Οκτωβρίου του 1944, ημέρα Σάββατο, οι Γερμανοί επιχείρησαν να απομακρύνουν επιπλέον 200 άνδρες (Έλληνες και Ούγγρους) που είχαν ήδη επιλεγεί για εξόντωση. Ήταν περίπου 14.30 το μεσημέρι, όταν μια ομάδα των Ες-Ες έφτασε με ονομαστικούς καταλόγους για τη δεύτερη διαλογή […] Όταν άρχισαν να εκφωνούν τα ονόματα των Ελλήνων, κανείς δεν απάντησε. Σε κάποια στιγμή μια φωνή (πιθανόν του Ιωσήφ Βαρούχ) στα ελληνικά: «θα γίνει ή όχι το ντου που λέγαμε;» Αμέσως όρμησαν στους Γερμανούς φρουρούς, τους αφόπλισαν και οχυρώθηκαν μέσα στο κρεματόριο ΙΙΙ με τα λίγα όπλα που διέθεταν, αναμένοντας από τους συντρόφους τους να κινηθούν. Δυστυχώς, αν και μυημένοι στο σχέδιο της εξέγερσης, οι άνδρες στα άλλα κρεματόρια δεν κινήθηκαν [..]. Μέσα σε ελάχιστη ώρα, ισχυρές δυνάμεις της φρουράς με πολυβόλα και σκυλιά περικύκλωσαν την περιοχή και ξεκίνησε μια ηρωική αλλά απελπιστικά άνιση μάχη. […]Από τους 300 Έλληνες Εβραίους που πήραν μέρος στην εξέγερση, επέζησαν μόνο οι 26. Οι περισσότεροι έπεσαν ηρωικά κάτω από τη βροχή σφαιρών, ενώ οι υπόλοιποι που παραδόθηκαν εκτελέστηκαν επί τόπου, όπως ο Μωύς Ααρών, ο Ιακώβ (Βίκο) Μπρούδο, ο Ισαάκ Βαρούχ (ανήκαν στο κρεματόριο IV) και ο Σαμ Καράσσο..

Όσοι Έλληνες Εβραίοι από τα άλλα κρεματόρια και το γειτονικό Kanada παρακολουθούσαν τα γεγονότα, ανήμποροι να αντιδράσουν, θυμούνται πως μέσα στους κρότους και τα ουρλιαχτά ακούγονταν ο ελληνικός Εθνικός Ύμνος.

Μπορεί η εξέγερση εκείνη να απέτυχε- αν και ποτέ δεν διαλευκάνθηκε από ποιον προδόθηκε- αλλά, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει μαρτυρία του διασωθέντα Μαρσέλ Νατζαρή: «Έστω και διά ολίγα λεπτά ευρέθησαν ελεύθεροι».

[Απόσπασμα από το βιβλίο της Φωτεινής Τομαή, προϊσταμένης της Υπηρεσίας Διπλωματικού και Ιστορικού Αρχείου του Υπουργείου Εξωτερικών, «Ελληνες στο Άουσβιτς-Μπιρκενάου», εκδόσεις Παπαζήση, Αθήνα, 2009]

DSC03872

Άδεια κουτιά Zyklon B, το αέριο που χρησιμοποιήθηκε στα ναζιστικά κρεματόρια και που μ’ αυτό εξοντώθηκαν χιλιάδες άνθρωποι…Η εταιρεία που το κατασκεύασε τότε λεγόταν «Φάρμπεν», ενώ σήμερα κυκλοφορεί με τo όνομα «Μπάγερ»… Το βιομηχανικό συγκρότημά της κατασκευάστηκε από κρατούμενους του Αουσβιτς… Κατά την διάρκεια της κατασκευής του πέθαναν 25.000 άνθρωποι…
DSC03874
Μια από τις συλλογές του Μουσείου του Άουσβιτς… Σωρός από 40 κιλά γυαλιά… Οι ναζί ως γνωστόν, εκτός από την απέχθειά τους στους ανθρώπους που έπασχαν και στους ηλικιωμένους, έτρεφαν τεράστιο μίσος και για τους διανοούμενους που τους ταύτιζαν με όσους φορούσαν γυαλιά…
DSC03878
Μια άλλη συλλογή του Μουσείου είναι οι προσθέσεις (τεχνητά μέλη)… 460 «προσθέσεις», λοιπόν…
 
DSC03883
Οι άνθρωποι που έφταναν εκεί έφερναν και τα προσωπικά τους αντικείμενα γιατί δεν ήξεραν τί τους περίμενε… Περίπου 12.000 κατσαρόλες βρέθηκαν… Πολλά από τα μεταλλικά αντικείμενα διαλύθηκαν μέσω τήξης με σκοπό την οικονομική εκμετάλλευσή τους. Σε συγκεκριμένο μέρος του στρατοπέδου (με την ονομασία «Kanada») γινόταν η ταξινόμηση και συλλογή της περιουσίας των δολοφονημένων φυλακισμένων, για να παραδοθεί κατόπιν στην γερμανική κυβέρνηση. Πολλοί γερμανοί αξιωματικοί και στρατιώτες των SS, ωστόσο, έκλεβαν και κατακρατούσαν αντικείμενα από την αποθήκη.

 
DSC03886
Προσωπικά είδη των παιδιών που έφτασαν στο Άουσβιτς και που στο τέλος εξοντώθηκαν από τους ναζί….
DSC03884
Περίπου 3,8 χιλ. βαλίτσες βρέθηκαν στο Άουσβιτς από τις οποίες 2,1 χιλ. φέρουν γραφές με τα στοιχεία των ανθρώπων που έφτασαν στο στρατόπεδο…
DSC03889 DSC03891
Σωροί από παπούτσια ανηλίκων και ενηλίκων… Πάνω από 80.οοο παπούτσια περιλαμβάνει η συλλογή του μουσείου…
untitled 33
Στο Μουσείο βρίσκονται επίσης 2 τόννοι μαλλιά που κόπηκαν από τις γυναίκες που έφτασαν στο στρατόπεδο… Μετά από ειδική επεξεργασία τα μαλλιά μετατρέπονταν σε παλτά που φορούσαν οι ναζί… Η φωτογραφία αυτή δεν προέρχεται από το ιδιωτικό μας αρχείο γιατί παρότι όλα τα εκθέματα ήταν οδυνηρά, το συγκεκριμένο, μας ήταν αδύνατο να το φωτογραφίσουμε…
Στο Μουσείο υπάρχουν 6.000 εκθέματα της καλλιτεχνικής συλλογής (συμπεριλαμβανομένων περίπου 2.000 καλλιτεχνικών αντικειμένων που τα έφτιαξαν οι κρατούμενοι).
DSC03895 DSC03896
DSC03899 DSC03901
DSC03903
Εσωτερικοί χώροι
DSC03898 DSC03911
Ηλεκτροφόρα σύρματα για τις αποδράσεις… Συνολικά περίπου 700 φυλακισμένοι προσπάθησαν να δραπετεύσουν από το Άουσβιτς και περίπου 300 τα κατάφεραν. Όσοι δραπέτες συλλαμβάνονταν από τα SS αφήνονταν, συνήθως, να πεθάνουν από την πείνα. Άλλες φορές τιμωρούνταν συγγενείς ή και άλλοι, επιλεγμένοι στην τύχη, κρατούμενοι στη θέση τους.
DSC03913 DSC03912
DSC03897
Ο τοίχος των θανατώσεων….
DSC03915 DSC03916
Από αυτά τα σημεία διοχέτευαν τα θανατηφόρα αέρια…
Στην επίσημη ιστοσελίδα του Μουσείου του Στρατοπέδου καταγράφονται το πλήθος και οι κατηγορίες των εξής καταγεγραμμένων θυμάτων αυτού του στρατοπέδου, με τα αντίστοιχα διακριτικά σήματα με τα οποία τους χαρακτήριζαν οι Ναζιστές:Εβραίοι (δύο τρίγωνα που σχηματίζουν εξάκτινο αστέρι, σε συνδυασμό με την κατηγορία του κρατουμένου): Από το 1943 και έπειτα αποτελούσαν την πιο πολυάριθμη ομάδα κρατουμένων.

Πολιτικοί κρατούμενοι (κόκκινο τρίγωνο): Στην πλειονότητά τους ήταν Πολωνοί που είχαν συλληφθεί κατά τη διάρκεια ενεργειών καταστολής ή λόγω της συμμετοχής τους σε αντιστασιακά κινήματα.
Αθίγγανοι και κοινωνικά απροσάρμοστοι (μαύρο τρίγωνο): Περίπου 23.000 Αθίγγανοι βρήκαν το θάνατο εκεί, η πλειονότητά τους μέσω αποτέφρωσης. Επίσης, υπήρχε ένας μικρός αριθμός πορνών.
Αιχμάλωτοι πολέμου: Αφορά κυρίως σοβιετικούς αιχμαλώτους πολέμου. Περίπου 15.000 άτομα εκτοπίστηκαν εκεί και όλοι τους σχεδόν εξοντώθηκαν.
Άλλες εθνικές ομάδες: Υπολογίζεται ότι πάνω από 10.000 κρατούμενοι προέρχονταν από διάφορες άλλες εθνικές ομάδες, Τσέχοι, Γάλλοι, Γερμανοί, Σλοβένοι, κ.α.
Σωφρονιστικοί κρατούμενοι (σημάδι «EH» (Erziehungshäftling)): Υπολογίζεται ότι υπήρχαν περίπου 11.000 κρατούμενοι εξαιτίας διαφόρων παραπτωμάτων.
Ποινικοί κρατούμενοι (πράσινο τρίγωνο): Αυτή η κατηγορία περιλάμβανε λίγες εκατοντάδες κρατουμένων.
Μάρτυρες του Ιεχωβά (μωβ τρίγωνο): Φυλακίζονταν λόγω της συμπεριφοράς και της στάσης τους, που ήταν αποτέλεσμα των θρησκευτικών πεποιθήσεών τους. Υπήρχαν τουλάχιστον 138 καταγεγραμμένοι Μάρτυρες του Ιεχωβά. Υπήρχαν επίσης 249 κρατούμενοι που είχαν καταχωρηθεί σε άλλες κατηγορίες, αν και ήταν γνωστό ότι ήταν Μάρτυρες του Ιεχωβά.
Ομοφυλόφιλοι (ροζ τρίγωνο): Τουλάχιστον μερικές δεκάδες ομοφυλόφιλων φυλακίστηκαν και καταγράφηκαν σε αυτή την κατηγορία.

 

DSC03919 DSC03920
Φούρνοι (η «Ντόιτσε Μπανκ» – «της Μέρκελ και του Σόιμπλε»- είναι η ίδια «Ντόιτσε Μπανκ» που χρηματοδότησε τη δημιουργία και λειτουργία των ναζιστικών φούρνων του Άουσβιτς)…
Στη ναζιστική Γερμανία πολλές βιομηχανίες έκαναν μπίζνες με τους εβραίους, την «ευθανασία», τα πειράματα ή την καταναγκαστική εργασία.
Έπειτα από αρκετούς πειραματισμούς μαζικής εξόντωσης, οι ναζί κατέληξαν στο Ζικλόν Β, ένα χημικό αέριο που εχρησιμοποιείτο αρχικά για απολύμανση στο Άουσβιτς.
Τα θύματα πέθαιναν κατά δεκάδες στους θαλάμους αερίων, που έμοιαζαν από έξω με ντουζιέρες, και μετά καίγονταν σε φούρνους που είχαν κατασκευαστεί για αυτόν ακριβώς τον σκοπό.
Κυλιόμενα φορεία βρίσκονταν έξω από τους φούρνους για την ταχύτερη μεταφορά των πτωμάτων.
Τα παιδιά που ήταν πολύ μικρά για να χρησιμοποιηθούν στα προγράμματα καταναγκαστικής εργασίας σκοτώνονταν αμέσως μόλις έφταναν στο Άουσβιτς.
DSC03894 DSC03932
Καμινάδες στο Άουσβιτς και καμινάδες θαλάμων καύσης ανθρώπων στο Μπίρκεναου…
Στις Συλλογές του Αρχείου μαζεύονται πρωτότυπα γερμανικά ντοκουμέντα.
Προς το παρόν στο Αρχείο βρίσκονται μεταξύ άλλων:

Περίπου 39 χιλ. αρνητικά φωτογραφίας των νεοεισερχόμενων κρατουμένων τα οποία τραβήχτηκαν από τα στελέχη του στρατοπέδου πριν την εισαγωγή των τατουάζ με αριθμούς ως αναγωνριστικά σημάδια.

Περίπου 200 φωτογραφίες τραβηγμένες από τα SS στο Μπίρκεναου κατά την απέλαση των Εβραίων από την Ουγγαρία το 1944. Μερικές φωτογραφίες τραβηγμένες παράνομα από τα μέλη του Sonderkommando στην περιοχή των θαλάμων αερίου στο Μπίρκενάου. Περίπου 500 φωτογραφίες των οικοδομημάτων και του εδάφους του Άουσβιτς τραβηγμένες από SS κατά την διάρκεια της λειτουργίας του στρατοπέδου. Σχεδόν 2.500 οικογενειακές φωτογραφίες που τις έφεραν τα πρόσωπα που απελάθηκαν στο Άουσβιτς. Μερικές δεκάδες αεροφωτογραφίες τραβηγμένες από αμερικανούς πιλότους το 1944 και φωτογραφίες τραβηγμένες μετά την απελευθέρωση από τους εργαζόμενους στο μουσείο και από άλλους.

48 βιβλία θανάτων που περιέχουν περίπου 70.000 πιστοποιητικά θανάτων των θυμάτων του Άουσβιτς και 248 τόμοι ντοκουμέντων της κεντρικής οικονομικής διοίκησης των ενόπλων SS και της Αστυνομίας του Άουσβιτς που περιέχουν τεχνικές τεκμηριώσεις και σχέδια της κατασκευής, υποδομής και επέκτασης του στρατοπέδου.

64 τόμοι ντοκουμέντων του Iνστιτούτου Υγιεινής των SS, 16 τόμοι προσωπικών φακέλων των φυλακισμένων…

800.000 καρέ μικροφίλμ με ντοκουμέντα από το στρατόπεδο.

Πάνω από 2.000 ηχογραφήσεις με αναφορές και αναμνήσεις των πρώην κρατουμένων κ.λπ.

 Οι διοικητές του στρατοπέδου ήταν:

Ρούντολφ Ες, Φρίντριχ Χαρτγιενστάιν, Γιόζεφ Κράμερ, Ρίχαρντ Μπαιρ.

  • Ο Δρ Γιόζεφ Μένγκελε έκανε κυρίως μελέτες και απάνθρωπα πειράματα πάνω σε δίδυμους και νάνους. Για συγκριτικές αναλύσεις π.χ. των εσωτερικών οργάνων διδύμων τους σκότωνε με ενέσεις φαινόλης.
  • Ο Καθηγητής Δρ Καρλ Κλάουμπεργκ πραγματοποίησε, αγνοώντας κάθε ανθρώπινη αξιοπρέπεια των θυμάτων του, πειράματα στείρωσης σε γυναίκες κρατούμενες του Άουσβιτς.

Ο Ρούντολφ Ες απαγχονίστηκε το 1947 μπροστά στην είσοδο του κρεματορίου του Άουσβιτς Ι, στο σημείο που φαίνεται στην φωτογραφία…

DSC03914

Ο Χαρτγιενστάιν καταδικάστηκε σε θάνατο. Πέθανε το 1954 φυλακισμένος στο Παρίσι. Ο Κράμερ εκτελέστηκε το 1945. Ο Μπαιρ πέθανε σε φυλακή της Φρανκφούρτης το 1963, λίγο πριν την έναρξη της δίκης του.

Κάποιοι σήμερα -θαυμαστές των ναζί- με θρασύτητα και παραχαράσσοντας την ιστορία, προσπαθούν να πείσουν ότι τα παραπάνω δεν συνέβησαν ποτέ… Ευτυχώς, μνημεία, όπως το στρατόπεδο του Άουσβιτς, στέκουν εκεί για να τους διαψεύδουν… «Δυστυχώς» γι΄ αυτούς, τα αρχεία του ίδιου του ναζιστικού καθεστώτος -αναφέραμε μερικά αποδεικτικά στοιχεία παραπάνω που περιγράψαμε τις Συλλογές του στρατοπέδου- που οι αρμόδιοι τα κρατούσαν με απόλυτη σχολαστικότητα (π.χ. έγγραφα, ημερολόγια, φωτογραφικό υλικό κ.λπ.) διασώζονται, ώστε να αποδεικνύουν τα αντίθετα από όσα ισχυρίζονται… Για να μην αναφέρουμε τις μαρτυρίες των επιζώντων…

Είναι λυπηρό βέβαια, το ότι αυτοί που ήταν «πίσω» και «δίπλα» στη ναζιστική μηχανή, που πλούτισαν από την λειτουργία της και από τα φρικτά εγκλήματά της, (δηλ. τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα και οι πολιτικοί που τους εξ-υπηρετούν με το «αζημίωτο», φυσικά), είναι οι ίδιοι που σήμερα καταδικάζουν τους λαούς σε φτώχεια, ανεργία, πολέμους και θάνατο…

 Η ιστοσελίδα του Μουσείου επιτρέπει να γνωρίσει κανείς την ιστορία και να έχει πρόσβαση στα αρχεία με τα ονόματα των 100 χιλ. κρατουμένων που εξοντώθηκαν στο Άουσβιτς: http://en.auschwitz.org/m/

Φωτογραφίες: Άκης Παπαχρήστου και Αντιγόνη Κριπαροπούλου

«Θυμός-Επιθετικότητα-Εκφοβισμός» – Project Α΄ Λυκείου, Β΄ τετράμηνο

Μαΐ 201420

 Υπεύθυνη καθηγήτρια: κ. Κριπαροπούλου Αντιγόνη

PROJECT

Στις 14/5/2014 παρουσιάσαμε την Ερευνητική μας Εργασία.

Την παρουσίαση έκαναν ο Άρης, ο Γιάννης και η Αφροδίτη.  

1613875_10203471684215297_7978183901202280362_n 1239641_10203471683895289_5804697772124012738_n 10361449_10203471683375276_4788854080458422684_n 1557732_10203471682935265_5510351576428281872_n  

10306767_10203471683175271_7633614592505346912_n

Ακολουθούν οι γραπτές εργασίες των ομάδων και οι αφίσες που δημιούργησαν:

ΟΜΑΔΑ 1η:

Άρης Αποσκίτης, Γιώργος Δικαίος, Βλάσης Μαγγίδης, Κώστας Μαγγίδης

ΟΜΑΔΑ 2η:

Χρυσάνθη Κάντζα, Χριστίνα Κούρτη, Μαρία Νταουτάκη, Αφροδίτη Σαρέλη

ΟΜΑΔΑ 3η:

Δήμητρα Δρόσου, Άντα Καρακώστα, Νίκος Κώης, Γιάννης Παζαϊτης

ΟΜΑΔΑ 4η:

Καλαμαράς Νίκος, Κιαχίδης Βασίλης, Λώτσος Χρήστος, Φυτιλάς Ιάκωβος 

slide-1-638      slide-1-1024        slide-4-638

slide-3-638

« Παλιότερα άρθρα

Κατηγορίες

Αρχείο

On line

Μάιος 2019
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Απρ    
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  

Ετικέτες

Κορνήλιος Καστοριάδης (1) Φρόυντ (1) άτυπος (1) αρχή ηδονής (1) ασυνείδητο (1) ατομικό παιχνίδι (1) αυτοέλεγχος (1) αυτό (1) βιολογικός προσδιορισμός φύλου (1) γάμος (1) δευτερογενείς φορείς (1) είδη οικογένειας (1) εγώ (2) εκείνο (1) εκτεταμένη οικογένεια (1) εμέ (1) εμφυλες διαστάσεις παιχνιδιών (1) επανακοινωνικοποίηση (1) θεσμοποιημένοι φορείς κοινωνικοποίησης (1) κατασταλτικός κοινωνικός έλεγχος (1) κοινωνική ανάπτυξη μέσω παιχνιδιού (1) κοινωνικοί θεσμοί (1) κοινωνικοποίηση μέσα από παιχνίδια (2) κοινωνικός προσδιορισμός φύλου (1) λειτουργιστές (1) μαρξιστές (1) μεταβίβαση περιουσίας (1) μη θεσμποποιημένοι φορείς (1) μηχανισμοί άμυνας (1) μονογονεϊκή οικογένεια (1) νοικοκυριό (1) ομαδικό παιχνίδι (1) προληπτικός (1) προπαρασκευαστικό στάδιο (1) πρωκτικό (1) πρωτογενείς φορείς (1) πυρηνική οικογένεια (1) ρόλος άνδρα-γυναίκας (1) σιμόν ντε μποβουάρ (2) στοματικό (1) συνειδητό (1) τυπικός κοινωνικός έλεγχος (1) υπερεγώ (1) φαλλικό (1) ψυχοσεξουαλικά στάδια ανάπτυξης (1)

Translate

Σαν σήμερα

  1. 24/05/1626: Ο ολλανδός άποικος Πίτερ Μίνουιτ αγοράζει από τους Ινδιάνους το νησί του Μανχάταν. Ως αντάλλαγμα προσφέρει μπρελόκ και άλλα φανταχτερά μπιχλιμπίδια, αξίας 24ων δολαρίων.

Σαν σήμερα

  1. 24/05/1626: Ο ολλανδός άποικος Πίτερ Μίνουιτ αγοράζει από τους Ινδιάνους το νησί του Μανχάταν. Ως αντάλλαγμα προσφέρει μπρελόκ και άλλα φανταχτερά μπιχλιμπίδια, αξίας 24ων δολαρίων.



Top
 
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων