Γενικό Λύκειο Καρέα
28 Απρ 2015

Εγκληματολογικό Μουσείο (Ιατρική Σχολή Αθηνών).

Συντάκτης: Κριπαροπούλου Αντιγόνη | Κάτω από: Εκπαιδευτικά Προγράμματα-Διδακτικές Επισκέψεις-Διαγωνισμοί (Ενημέρωση), Κοινωνιολογία/Ιστορία

Η επίσκεψη της Β΄τάξης στο Εγκληματολογικό Μουσείο έγινε στις 28/4/2015, στα πλαίσια του μαθήματος «Πολιτική Παιδεία» και με αφορμή την ενότητα της «Αποκλίνουσας συμπεριφοράς», στην οποία οι μαθητές/τριες έδειξαν μεγάλο ενδιαφέρον.

Λίγα λόγια για όσα είδαμε:

Το Εγκληματολογικό Μουσείο ιδρύθηκε το 1932 από τον καθηγητή Ιατροδικαστικής Ιωάννη Γεωργιάδη και τα τελευταία χρόνια χρησιμοποιείται για την εκπαίδευση φοιτητών της Ιατρικής και της Ιατροδικαστικής, φαρμακευτικής, εγκληματολόγων, κοινωνιολόγων και αστυνομικών.

Η σημερινή διευθύντρια του Εγκληματολογικού Μουσείου και καθηγήτρια Τοξικολογίας, Μαρία Στεφανίδου-Λουτσίδου μας έκανε την ξενάγηση. Σχετικά με τον καθηγητή Γεωργιάδη μας είπε: «Ήταν εμπνευσμένος άνθρωπος, μανιώδης και συστηματικός συλλέκτης πειστηρίων που έχουν σχέση με το έγκλημα. Υπήρξε εδώ καθηγητής από το 1911 έως το 1952 και υπήρξε και ολυμπιονίκης στους πρώτους Ολυμπιακούς Αγώνες το 1896. Ήταν ολυμπιονίκης στην ξιφασκία και τα ξίφη του τα δώρισε στο Εγκληματολογικό Μουσείο. Επί 50 χρόνια περίπου μάζευε πειστήρια μεθοδικά, επισταμένως, με μεγάλο μεράκι και μεγάλο πάθος. Για να προστατεύσει από τους Γερμανούς τη συλλογή του κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο την είχε θάψει στον αυλόγυρο του μουσείου – τότε στεγαζόταν Ακαδημίας και Μασσαλίας, εκεί όπου τώρα βρίσκεται το κτίριο «Κωστής Παλαμάς».

Το παλιότερο έκθεμα που υπάρχει στο μουσείο είναι η γκιλοτίνα που χρονολογείται από το 1789. Είναι μία από αυτές που κατασκεύασε ο Ζοζέφ Ινιάς Γκιγιοτέν την εποχή της Γαλλικής Επανάστασης.

«Είναι το πιο σημαντικό αντικείμενο στο μουσείο» μας λέει η κ. Λουτσίδου. «Είναι η μοναδική που υπάρχει στην Ελλάδα. Την έφερε το 1830 ο πατέρας του Όθωνα, ο Λουδοβίκος Α’ ο Βαυαρός, για να εκτελεί τους ανθρώπους που ήταν αντίθετοι προς τον βασιλιά γιο του και για τους κατάδικους, αλλά την έφερε και για εκφοβισμό. Το 1834 νομοθετήθηκε ότι θα χρησιμοποιείται για τον αποκεφαλισμό των βαρυποινιτών. Χρησιμοποιήθηκε από το 1836 έως το 1913, οπότε απαγορεύτηκε πλέον η χρήση της», μας είπε και η κ. Μαρία Στεφανίδου-Λουτσίδου.

Στο Μουσείο υπάρχουν πολλές συλλογές: ταριχευμένα κεφάλια που ανήκαν σε διάσημους λήσταρχους που αλώνιζαν την ελληνική επαρχία αρχές του 20ού αιώνα, μουμιοποιημένα εκθέματα, μια συλλογή από βρόγχους και θηλιές που έχουν χρησιμοποιηθεί για στραγγαλισμό, συλλογές από προπλάσματα δηλητηριωδών μανιταριών, από ναρκωτικές ουσίες, χημικές ουσίες του προηγούμενου αιώνα, πολεμικό υλικό και δείγματα, διάφορα είδη πυρίτιδας που έχουν χρησιμοποιηθεί κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, πολλά μαχαίρια και σπαθιά. Ακόμα υπάρχουν πολλά αυτοσχέδια μαχαίρια που έφτιαχναν φυλακισμένοι από σεντόνια. Μια συλλογή από επιστολές ψυχασθενών όπου σκιαγραφούνται οι προσωπικότητές τους και η ψυχική πίεση στην οποία βρίσκονταν τη στιγμή που τις έγραφαν. Μέσα σε κορνίζες υπάρχουν σφαίρες, που έχουν αφαιρεθεί από πτώματα, σπάνιο φωτογραφικό υλικό από διάσημα εγκλήματα των αρχών του 20ου αιώνα. Μια άλλη ενδιαφέρουσα περίπτωση είναι τα δέρματα με τα τατουάζ. Πολλά από τα όπλα που εκτίθενται στο μουσείο έχουν μεγάλη ιστορική αξία, π.χ. τα τουφέκια Μυλωνά. Ο Μυλωνάς ήταν ένας Υδραίος οπλουργός και στρατηγός του στρατού του βασιλιά Γεωργίου Α’. Είναι όλα χειροποίητα και χρησιμοποιήθηκαν στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Χρονολογούνται από το 1876. Υπάρχει επίσης, μια συλλογή από κέρινα ομοιώματα τα οποία αποδίδουν άριστα τις βλάβες που προκαλούνται από πυροβολισμούς, κάποιο κοφτερό όργανο, μαχαίρια ή διάφορα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα.

Όλη η συλλογή του Εγκληματολογικού Μουσείο έχει πλέον ψηφιοποιηθεί και μπορεί κάποιος να τη δει εδώ:

http://www.criminology-museum.uoa.gr/

Πολλά παιδιά, μετά το τέλος της ξανάγησης, συνομίλησαν με την κ. Στεφανίδου-Λουτσίδου η οποία τους έλυσε απορίες.

Με αφορμή την συλλογή των επιστολών των ψυχασθενών και επειδή διαπιστώθηκε ενδιαφέρον, παραθέτω ένα μικρό φωτογραφικό υλικό. Ρίξτε μια ματιά και μπορούμε να συζητήσουμε στην τάξη σχετικά με όσα σας ενδιαφέρουν για το θέμα αυτό.

img139

Στην επάνω φωτογραφία: Σχέδιο του ίδιου του δολοφόνου (που λεγόταν Τρόπμαν) που παριστάνει το έγκλημά του. Στην επιγραφή (που έβαλε ο ίδιος επάνω αριστερά), φαίνεται καθαρά η σύγχιση του «Εγώ» με τον «Άλλον». Μιλάει για τον εαυτό του σαν για άλλο πρόσωπο και λέει: «Πώς ο Κινκέ (ο Κινκέ ήταν ο πατέρας του) ο άθλιος πατέρας που με κατέστρεψε, σκότωσε όλη του την οικογένεια». Με λίγα λόγια, ενώ τον πολλαπλό φόνο τον διέπραξε ο Τρόπμαν θεωρούσε ότι δεν τον έκανε αυτός αλλά ο πατέρας του. Στην κάτω φωτογραφία βλέπουμε έξι πίνακες του ίδιου ζωγράφου (Λούις Γουαίην) που προσβλήθηκε από σχιζοφένεια. Όλοι παριστάνουν μια γάτα, έγιναν όμως σε διαφορετικά στάδια της ασθένειας. Όσο η ασθένεια προχωρεί, τόσο απομακρύνονται από την πραγαμτικότητα και γίνονται πιο μπερδεμένοι.

img138

img140

 

 

img141

 

img142

 

img143

Το σχέδιο αυτό με την επιγραφή του μας εξηγεί σαφέστατα ότι η μοναξιά, η θλίψη, η θέση στο περιθώριο της κοινωνίας ήταν τα αισθήματα του νεαρού κατάδικου – ζωγράφου και πριν την πράξη του και την καταδίκη του («Για να σε χτυπήσει η δυστυχία πρέπει προηγουμένως να ήσουν ευτυχισμένος»).

 

img144

Σχέδιο νεαρού κλεισμένου σε γαλλικό σωφρονιστήριο μισοελεύθερο. Παριστάνει τους γονείς του στην παιδική ηλικία. Προσοχή στις γροθιές, ειδικά του πατέρα, στο στιλέτο που είναι στο κεφάλι (στη σκέψη της μητέρας), στην δική του απελπιστική στάση μπροστά στα δυο αυτά γιγάντια μαύρα όντα.

Οι παραπάνω φωτογραφίες είναι από το βιβλίο της κ. Γιωτοπούλου-Μαραγκοπούλου: «Παραδόσεις Εγκληματολογίας, τόμος Α΄, Εκδόσεις Σάκκουλα.

 

Δείτε επίσης, μερικές από τις κάρτες του τεστ κηλίδων μελάνης Rorschach (είναι μία μέθοδος ψυχολογικής /ψυχιατρικής διάγνωσης που σχετίζεται με την εικόνα) και οι ειδικοί το χρησιμοποιούν για να προσπαθήσουν να εξετάσουν τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας και τη συναισθηματική λειτουργία των ασθενών τους.

ror1

 

il_fullxfull_354868004_jnd1

Αφήστε μια απάντηση