Γενικό Λύκειο Καρέα
19 Μαρ 2014

Κοινωνικοποίηση – Στόχοι – Η σημασία του κοινωνικού περιβάλλοντος (σελ. 83-86 σχολ. βιβλίου)

Συντάκτης: Κριπαροπούλου Αντιγόνη | Κάτω από: Κοινωνιολογία/Ιστορία

_02 Πίνακας του Γιάννη Γαΐτη

Κοινωνικοποίηση - Πολιτική Παιδεία Α' Λυκείου from Αντιγόνη Κριπαροπούλου

Κοινωνικοποίηση - Πολιτική Παιδεία Α' Λυκείου from Αντιγόνη Κριπαροπούλου

Ιστορίες κοινωνικής απομόνωσης

Victor: Για τους κοινωνιολόγους το «αγριόπαιδο της Αβερόν» αποτελεί σήμερα ένα σημαντικό κεφάλαιο γνώσης, που αποδεικνύει τι μπορεί να συμβεί σε ένα ανθρώπινο ον, αν αυτό δεν μεγαλώνει σε ανθρώπινο περιβάλλον.

50

«Το «αγριόπαιδο του Αβερόν»
Στις 9 Ιανουαρίου 1800 εμφανίστηκε ένα παράξενο ον μέσα από τα δάση της Νότιας Γαλλίας. Παρόλο ότι περπατούσε όρθιο, έμοιαζε πιο πολύ για ζώο παρά για άνθρωπος, αν και γρήγορα έγινε φανερό πως επρόκειτο για αγόρι δέκα ως δώδεκα χρόνων. Μιλούσε μόνο με γρυλισμούς και παράδοξες κραυγές. Το παιδί δεν είχε προφανώς ιδέα περί ατομικής υγιεινής και ανακουφιζόταν όπου εύρισκε. Μπορούσε να αντέξει ακραίες θερμοκρασίες, από το βαρύ κρύο μέχρι την μεγάλη ζέστη, χωρίς να δείχνει ότι επηρεαζόταν και να χρειάζεται να πάρει κάποια μέτρα να προστατευτεί. Το πήγαν στην τοπική αστυνομία και από εκεί σε ένα ορφανοτροφείο. Στην αρχή προσπαθούσε συνέχεια να δραπετεύσει, για να το ξανασυλλάβουν όμως με κάποια δυσκολία. Δεν δεχόταν να φορέσει ρούχα, τα οποία τα ξέσκιζε μόλις του τα φορούσαν. Δεν παρουσιάστηκαν γονείς για να το αναζητήσουν.
Το παιδί υποβλήθηκε σε λεπτομερείς ιατρικές εξετάσεις, οι οποίες όμως δεν έδειξαν κανενός είδους ανωμαλίες.,.Το αγόρι το μεταφέρανε αργότερα στο Παρίσι, όπου καταβλήθηκαν συστηματικές προσπάθειες να το αλλάξουν «από κτήνος σε ανθρώπινο ον». Οι προσπάθειες πέτυχαν εν μέρει μόνο. Έμαθε να ελέγχει τις φυσικές του ανάγκες, δέχτηκε να φοράει ρούχα. Παρά ταύτα, παρέμεινε αδιάφορο στα παιχνίδια και δεν μπόρεσε ποτέ να προφέρει παρά λίγες μόνο λέξεις. Από ό,τι μπορούμε να συμπεράνουμε, σύμφωνα με τις λεπτομερείς περιγραφές της συμπεριφοράς του, αυτό δεν συνέβαινε γιατί ήταν πνευματικά καθυστερημένο. Φαίνεται πως ή δεν ήθελε ή δεν ήταν σε θέση να μάθει εντελώς την ανθρώπινη γλώσσα…
» (A. Giddens, 2002:7778).
imagesZSJRHI61 Από την ταινία «Το αγρίμι» – LEnfant Sauvage του   Φρανσουά Τρυφώ

Ο Δρ. Jean Itard ανέλαβε και αφιέρωσε στον Victor τουλάχιστον πέντε χρόνια, προσπαθώντας να τον οδηγήσει σε μια ανθρώπινη συμπεριφορά, όπως και για να του δώσει την δυνατότητα να μιλά, να διαβάζει και να γράφει.
Το πιο καθοριστικό ήταν ότι ο Victor δεν μπόρεσε ποτέ να μιλήσει και να επικοινωνήσει με τους γύρω του. Πληροφορίες για την προέλευσή του, για το πώς βρέθηκε και μεγάλωσε στο δάσος, αλλά και για ένα μεγάλο σημάδι από χτύπημα στο λαιμό του, έμειναν για πάντα στο σκοτάδι.

Kamala και Amala: Η Ινδική λαογραφία και ιστορία, αναφέρεται σε κάποιο σημείο στην ιστορία δύο μικρών κοριτσιών που ανακαλύφθηκαν το 1920. Της Kamala και της Amala που φαίνεται να έχουν ανατραφεί από μια οικογένεια λύκων όταν εγκαταλείφθηκαν από τους γονείς του σε μια δασική, απόμακρη περιοχή.
Τα δύο κορίτσια, που δεν ήταν αδέλφια, αφέθηκαν στο ίδιο δάσος σε ξεχωριστές χρονικές περιόδους από διαφορετικές οικογένειες. Άγνωστο πώς, μεγάλωσαν μέσα και γύρω από την φωλιά λύκων, μέχρι τη στιγμή που τα βρήκε ένα μοναχός παρακείμενης στο δάσος μονής.
amala   images 60
Δυστυχώς όμως η εξέλιξη δεν ήταν καλή καθώς η Amala πέθανε έναν χρόνο ακριβώς από τη στιγμή της « σύλληψής » της.
Η Kamala έζησε μέχρι το 1929 φτάνοντας στην ηλικία των 17 ετών. Όταν ανακαλύφθηκε η Kamala προχωρούσε κινούμενη στα τέσσερα, όπως ακριβώς τα ζώα, έσκιζε κάθε ρούχο που προσπαθούσαν να της φορέσουν, άρπαζε κάθε κοτόπουλο που μπορούσε να πιάσει όταν περιφερόταν στην αυλή και είχε την ευκαιρία, καταβροχθίζοντάς το ωμό. Στη συνέχεια όμως μπόρεσε να αφομοιώσει κάποιες ανθρώπινες συμπεριφορές, φτάνοντας μέχρι το σημείο να χρησιμοποιεί κάποιες απλές φράσεις.

Memmie: Η ιστορία του Memmie αρχίζει όπως του Victor. Ανακαλύφθηκε και αυτός από χωρικούς , πενήντα όμως χρόνια νωρίτερα, το 1731, να περιπλανιέται μέσα στο δάσος στην περιοχή Champange της Γαλλίας.
Ο Serges Aroles, συγκέντρωσε πλούσια στοιχεία για την συγκεκριμένη περίπτωση – πολλά ακόμα βρίσκονται στα αρχεία του Γαλλικού κράτους – και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο Memmie ήταν ένας Αμερικανός, φυλής του Μισσούρι, που συνελήφθηκε και μέσα από ένα υπερατλαντικό ταξίδι βρέθηκε στη Γαλλία για να χρησιμοποιηθεί σαν υπηρέτης στο σπίτι κάποιου πλούσιου αστού. Κατάφερε να δραπετεύσει και να βρει καταφύγιο στα πυκνά δάση του Champagne μέχρι τη στιγμή που ανακαλύφθηκε. Η συγκεκριμένη εκδοχή φαίνεται να είναι και η επικρατέστερη για την ιστορία αυτού του άγριου παιδιού.

Η.Π.Α. : (Περιπτώσεις της Άννας από την πολιτεία της Πενσυλβάνια και της Ισαβέλλας από την πολιτεία του Οχάιο) 1930.

Τα δύο κοριτσάκια ήταν παιδιά ανύπαντρων γυναικών, ενώ η μητέρα της Ισαβέλλας ήταν και κωφή. Είχαν απομονωθεί σε σκοτεινά δωμάτια, γιατί οι μητέρες τους φοβόντουσαν τις αντιδράσεις των γονέων τους και της κοινωνίας. Όταν τα ανακάλυψαν, στην ηλικία των 6 ετών, δεν μπορούσαν να μιλήσουν και να περπατήσουν κανονικά, ενώ το επίπεδο νοημοσύνης τους ήταν σχεδόν στο μηδέν. Μετά από ιδιαίτερη και εντατική εκπαίδευση και κοινωνική φροντίδα το επίπεδο της Άννας (π.χ. ομιλία, αυτοεξυπηρέτηση, συμμετοχή σε παιχνίδι) βελτιώθηκε, χωρίς όμως να κατακτήσει επίπεδο ανάλογο με την ηλικία της (πέθανε σε ηλικία 10 ετών)αντίθετα, η Ισαβέλλα στην ηλικία των 8 1/2 ετών έφτασε σε επίπεδο ανάλογο με τους συνομήλικους συμμαθητές της.

Ελλάδα – «Υπόθεση Κωσταλέξι», 1978

kstlxfrstr1 Από εφημερίδα της εποχής

Η 47χρονη Ελένη Καρυώτη βλέπει για πρώτη φορά τον ήλιο έπειτα από 29 ολόκληρα χρόνια εγκλεισμού στο ανήλιαγο υπόγειο ενός σπιτιού, μοιάζοντας περισσότερο με αγρίμι παρά με ανθρώπινη οντότητα: γυμνή και σκεπασμένη με μια κουβέρτα, φαινόταν να τα έχει χαμένα στη θέα ανθρώπων. Η ανθρώπινη ομιλία την αναστάτωνε, ενώ η ίδια μπορούσε μόνο να εκφραστεί με άναρθρες κραυγές. Πολλά ειπώθηκαν για τον εγκλεισμό της… Η εκπομπή «Μηχανή του χρόνου» έκανε μια εξαιρετική έρευνα για την υπόθεση αυτή.

Οι ιστορίες που προηγήθηκαν είναι ενδεικτικές και δυστυχώς, δεν είναι μόνο αυτές… Υπάρχουν πολλές ακόμα και στις μέρες μας…

Ετικέτες: , , , , , ,

Αφήστε μια απάντηση