“Αν είναι να μιλήσει κάποιος ας πει για την αγάπη”
Rainer Maria Rilke
Το Βιβλίο των Ωρών
Μτφρ. Κωστής Παλαμάς, Άπαντα, τ. 11, Μπίρης 1972
Σβῦσε τα μάτια μου· μπορῶ να σε κοιτάζω,
τ’ αὐτιά μου σφράγισέ τα, να σ᾿ ἀκούω μπορῶ.
Χωρίς τὰ πόδια μου μπορῶ ναρθῶ σὲ σένα
καὶ δίχως στόμα μπορῶ νὰ σὲ παρακαλώ.
Κόψε τὰ χέρια μου, θὰ σὲ σφιχταγκαλιάζω,
σα να ἦταν χέρια, ὅμοια καλά,
μὲ την καρδιά.
Σταμάτησέ μου την καρδιά, και θα καρδιοχτυπῶ
με το κεφάλι.
Κι’ ἂν κάμης τὸ κεφάλι μου σύντριμμα, στάχτη, ἐγὼ
μέσα στο αἷμα μου θα σ᾿ ἔχω πάλι.
—————————————–
Όλγα Ντέλλα
Κήπος, Αγιάρι 2023
Φωνή ἀρχέγονη
μέσα σου βλασταίνει
ἀγαπᾷς ὡς τήν ρίζα τῆς ψυχῆς
εἶπε καί σώπασε
ἄνθισες τήν ἴδια ὥρα
———————————————————————-
Μιχάλης Γκανάς
Προσωπικό
Ποιήματα 1978-2012, Μελάνι 2013
Επειδή η ζωή μας μοιάζει να φυραίνει
μέρα τη μέρα, δε θα πει πως η ζωή
δεν αξίζει τον κόπο.
Επειδή σ’ αγάπησα και σ’ αγαπώ ακόμη
κι ας μην είναι όπως παλιά,
δε θα πει πως πέθανε η αγάπη,
κουράστηκε ίσως, σαν καθετί που ανασαίνει.
Επειδή περνάς δύσκολες μέρες
σκυμμένη σε χαρτιά και γκρεμούς
που δεν κλείνουν, κι εγώ πηδάω
τις νύχτες επί κοντώ λαχανιάζοντας,
δε θα πει πως δεν έχουμε
μοίρα στον ήλιο, έχουμε
τη δική μας μοίρα.
Επειδή πότε είσαι άνθρωπος
και πότε πουλί, φέρνεις στο σπίτι μας
ψωμάκια μικρά της αποδημίας
κι ελπίζουνε τα παιδιά μας
σε καλύτερες μέρες.
Επειδή λες όχι και ναι κι ύστερα όχι
και δεν παραιτείσαι, ντρέπομαι
για τα ίσως, τα μπορεί τα δικά μου,
μα δεν αλλάζω, όπως δεν αλλάζεις κι εσύ,
αν αλλάζαμε θα ‘μαστε πάλι
δυο άγνωστοι και θ’ αρχίζαμε
απ’ το άλφα.
Τώρα ξέρουμε πού πονάς
πού σωπαίνω πότε γίνεται παύση,
διακοπή αίματος και κρυώνουν
τα σώματα, ώσπου μυστικό δυναμό
να φορτίσει πάλι τα μέλη
με δύναμη κι έλξη και δέρμα ζεστό.
Επειδή είναι δύσκολο ν’ αγαπάς
και δυσκολότερο ν’ αγαπάς τον ίδιο άνθρωπο
για καιρό, κάνοντας σχέδια και παιδιά
και καβγάδες, εκδρομές, έρωτα, χρέη
κι αρρώστιες, Χριστούγεννα, Κυριακές
και Δευτέρες, νόστιμα φαγητά
και καμένα, θέλοντας ο καθένας
να ‘ναι ο άλλος γεφύρι και δέντρο
και πηγή, κατά τις περιστάσεις
ή και όλα μαζί στην ανάγκη,
δε θα πει πως εγώ δε μπορώ
να γίνω κάτι απ’ όλα αυτά ή και όλα μαζί,
κι αν είναι να περάσω
μια ζωή στη σκλαβιά –έτσι κι αλλιώς–
ας είμαι, λέω, σκλάβος της αγάπης.
———————————————————————-
Νίκος Καρούζος
Τα πουλιά δέλεαρ του θεού (αποσπάσματα «Διαλόγων») 2
Τα ποιήματα Α’ (1961-1978), Ίκαρος 1993
Θα περάσουν από πάνω μας όλοι οι τροχοί
στο τέλος
τα ίδια τα όνειρά μας θα μας σώσουν.
Αγάπη μείνε στην καρδιά –
αυτός ας είναι ο κανών του τραγουδιού σου.
Με την αγάπη
θα σηκώσουμε την απελπισία μας
απ’ τ’ αμπάρι του κορμιού.
Δεν είναι φορτίο για τη χώρα των αγγέλων
η απελπισία.
Και προπαντός
ας μην αφήσουμε την αγάπη
να συνωστίζεται με τόσα αισθήματα…
——————————————————-
Μιχάλης Γκανάς
Παραλογή, Καστανιώτης 1993
Ἄν εἶναι νά μιλήσει κάποιος ἄς πεῖ για την ἀγάπη
———————————————————————-
Νικηφόρος Βρεττάκος
Μια μυγδαλιά καί δίπλα της…
Τά ποιήματα, τ. Α΄., Τρία Φύλλα 1990
Μια μυγδαλιά και δίπλα της,
ἐσύ. Μα πότε ἀνθίσατε;
Στέκομαι στὸ παράθυρο
και σᾶς κοιτῶ και κλαίω.
Τόση χαρά δεν την μποροῦν
τα μάτια.
Δός μου, Θεέ μου,
ὅλες τις στέρνες τ᾽ οὐρανοῦ
να στις γιομίσω.
———————————————————————-
Ανδρέας Εμπειρίκος
Τριαντάφυλλα στό παράθυρο
Υψικάμινος, Άγρα 2011
Σκοπός τῆς ζωῆς μας δεν εἶναι ἡ χαμέρπεια. Υπάρχουν ἀπειράκις ωραιότερα πράγματα και ἀπ᾿ αὐτην την ἀγαλματώδη παρουσία τοῦ περασμένου ἔπους. Σκοπός τῆς ζωῆς μας εἶναι ἡ ἀγάπη. Σκοπός τῆς ζωῆς μας εἶναι ἡ ἀτελεύτητη μᾶζα μας. Σκοπός τῆς ζωῆς μας εἶναι ἡ λυσιτελής παραδοχή τῆς ζωῆς μας καὶ τῆς κάθε μας εὐχῆς ἐν παντι τόπῳ εἰς πᾶσαν στιγμήν εἰς κάθε ἔνθερμον ἀναμόχλευσιν τῶν ὑπαρχόντων. Σκοπός τῆς ζωῆς μας εἶναι το σεσημασμένον δέρας τῆς ὑπάρξεώς μας.
———————————————————————-
Νίκος Εγγονόπουλος
Τό γλωσσάριο των ἀνθέων
Ποιήματα Β΄, Ίκαρος 1985
τήν ποίησιν ἤ τήν δόξα;
τήν ποίηση
τό βαλάντιο ἤ τήν ζωή;
τή ζωή
Χριστόν ἤ Βαραββᾶν;
Χριστόν
τήν Γαλάτειαν ἤ μιάν καλύβην;
τήν Γαλάτεια
τήν Τέχνη ἤ τόν θάνατο;
τήν Τέχνη
τήν πόλεμο ἤ τήν εἰρήνη;
τήν εἰρήνη
τήν Ηρώ ἤ τόν Λέανδρο;
τήν Ἡρώ
τήν σάρκα ἤ τὰ ὀστᾶ;
τήν σάρκα
τή γυναῖκα ἢ τὸν ἄνδρα;
τή γυναῖκα
τό σχέδιον ἤ τό χρῶμα ;
τό χρῶμα
τήν ἀγάπη ἤ τήν ἀδιαφορία;
τὴν ἀγάπη
τό μίσος ἤ τήν ἀδιαφορία;
τό μίσος
τόν πόλεμο ἤ τήν εἰρήνη ;
τόν πόλεμο
νῦν ἤ ἀεί;
ἀεί
αὐτόν ἤ ἄλλον;
αὐτόν
ἐσένα ἤ ἄλλον;
ἐσένα
τὸ ἄλφα ἤ τό ὦ μέγα ;
τὸ ἄλφα
τήν ἐκκίνηση ἤ τήν ἄφιξη;
τήν ἐκκίνηση
τήν χαράν ἤ τήν λύπην;
τήν χαρά
τήν λύπην ἤ τήν ἀνίαν;
τήν λύπη
τόν ἄνθρωπο ἤ τόν πόθο ;
τόν πόθο
τόν πόλεμο ἤ τήν εἰρήνη ;
τήν εἰρήνη
ν᾿ ἀγαπιέσαι ἤ ν᾿ ἀγαπᾶς;
ν᾿ ἀγαπῶ