Πηνειός (Θεσσαλία)

Οι Έλληνες θεωρούσαν τους ποταμούς θεούς ή παιδιά θεών, ότι από ποταμούς κατάγονταν σπουδαίοι άνθρωποι, Νύμφες κυκλοφορούσαν σε πηγές και κρήνες που θεωρούνταν τόποι εξαιρετικών γεγονότων· νερά από συγκεκριμένους υδάτινους πόρους θεωρούνταν γονιμοποιά, γι’ αυτό και σχετίζονταν με το τελετουργικό λουτρό του γαμπρού και της νύφης πριν τον γάμο· νεογέννητα καθαίρονταν σε νερά ή από νερά συγκεκριμένης ιερής πηγής· στα νερά της Στύγας ορκίζονταν οι θεοί -ήταν ο πιο ιερός τους όρκος· νερά λίμνης διέσχιζαν οι νεκροί, για να μεταβούν στον κάτω των σκιών, με νερό καθαίρονταν όσοι είχαν έλθει σε επαφή με το μίασμα του θανάτου και το σπίτι του νεκρού· με νερό καθαίρονταν το ζώο της θυσίας και όσοι συμμετείχαν στο τελετουργικό της θυσίας, στην προσευχή, σε οποιοδήποτε τελετουργικό στο οποίο γινόταν επίκληση στους θεούς…

Ο ποταμός Πηνειός

α) Θεός-ποταμός της Θεσσαλίας, γιος του Ωκεανού και της Τηθύος, από τον οποίο κατάγεται το γένος των Λαπιθών. Ο ποταμίσιος θεός ενώθηκε στα φαράγγια της Πίνδου με τη νύμφη Κρέουσα και από την ένωσή τους γεννήθηκαν τρία παιδιά: ο Υψέας, ο Ανδρέας και η Στίλβη. Ή και η Ίφιδα που από τον Αίολο απέκτησε τον Σαλμωνέα και τη Μελανίππη, γυναίκα του Πελασγού.

β) Στίλβη και Δάφνη είναι δύο από τις κόρες του Πηνειού, που εμπλέκονται σε ιστορίες ερώτων με τον Απόλλωνα. Η Στίλβη γέννησε με τον θεό τον Λαπίθη, επώνυμο ήρωα και αρχηγέτη των Λαπιθών. Με τη Δάφνη (λεγόταν και κόρη του Αμύκλα ή του βασιλιά Λάδωνα) θέλησε ο Απόλλωνας να ενωθεί αλλά εκείνη ξέφευγε, μέχρι που μετατράπηκε στο ιερό και αγαπημένο φυτό του θεού.

Περισσότερες πληροφορίες στο http://www.greek-language.gr/

Αφήστε μια απάντηση