Την Παρασκευή το απόγευμα, στις 16-6-2023, στο Συνεδριακό Κέντρο Μετσόβου, ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του ΓΕΛ και ΕΠΑΛ Μετσόβου, διοργάνωσε αποχαιρετιστήρια εκδήλωση για τους απόφοιτους μαθητές και τις απόφοιτες μαθήτριες της Γ’ Λυκείου (απόφοιτοι σχολικού έτος 2022-2023).
Αρχικά, προβλήθηκαν φωτογραφίες των μαθητών/τριών από την παιδική κι εφηβική τους ηλικία και στιγμιότυπα από κοινές δράσεις στον σχολικό χώρο αλλά και εκτός του σχολείου, σε εκδρομές και επισκέψεις σε μουσεία και χώρους ψυχαγωγίας. Παρουσιάστηκαν εικόνες συντροφικότητας και ανεμελιάς, πρόσωπα με αθώα χαμόγελα κι έξυπνα βλέμματα γεμάτα αισιοδοξία και όνειρα για το μέλλον, καθώς η ώρα της αποφοίτησης σηματοδοτεί την ολοκλήρωση ενός κύκλου σχολικής ζωής διάρκειας δεκατεσσάρων ετών (Νηπιαγωγείο, Δημοτικό Σχολείο, Γυμνάσιο και Λύκειο).
Στη συνέχεια, παρακολουθήσαμε όλοι – εκπαιδευτικοί, μαθητές, μαθήτριες και γονείς – τη θεατρική παράσταση «Ήταν μια φορά…”μια φορά”», βασισμένη σε κείμενα του Χόρχε Μπουκάι και σε σκηνοθεσία του Πέτρου Χριστακόπουλου. Τα κείμενα του καταξιωμένου, διεθνώς, Αργεντινού συγγραφέα, έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες και παραμένουν δημοφιλή για την απλότητά τους και, συγχρόνως, για τα βαθιά τους, διαχρονικά μηνύματα. Μέσα από τις απλές, μικρές ιστορίες του, ως αναγνώστες/στριες μπορούμε να ακούσουμε και να διακρίνουμε τους ψιθύρους και την προτροπή για μια διαφορετική θέαση της πραγματικότητας και του κόσμου που μας περιβάλλει.
Κάθε αφήγηση είναι “λέγειν”, με κύρια συστατικά στοιχεία τον αφηγητή, το σκηνικό, τους χαρακτήρες και τους αποδέκτες. Κάθε αφηγηματική ιστορία αποτελεί πρόκληση και πρόσκληση επικοινωνίας και διαλόγου ανάμεσα σε πομπούς και δέκτες. Τα κείμενα, ωστόσο του Μπουκάι αποτελούν, συχνά, κίνητρο για αναζήτηση της βαθύτερης ουσίας πραγμάτων, καταστάσεων και ανθρωπίνων σχέσεων. Μας προτρέπουν, ακόμη, να αποδεχτούμε και να αντιμετωπίσουμε με περισσότερη αισιοδοξία την καθημερινότητά μας, να αγαπήσουμε, όπως θα έλεγε ο Λέων Τολστόι, τη ζωή στις αμέτρητες ανεξάντλητες μορφές της.
Η πρωτότυπη δραματοποίηση ιστοριών του Χ. Μπουκάι, από τη θεατρική ομάδα “Κύκλος” (Θέατρο Κύκλος, theatrokyklos.gr), σκηνοθετημένες με μία σύγχρονη προσέγγιση, με τη χρήση σκληρών υλικών και γεωμετρικών σχημάτων, με τη συνοδεία σαγηνευτικής, γλυκιάς και ζωντανής μουσικής με ποικίλους ήχους από διαφορετικούς τόπους, προσφέρει στους θεατές έντονη ευχαρίστηση και ευκαιρίες για ευκολότερη ταύτιση με τους χαρακτήρες των ιστοριών.
Παρακολουθώντας τη θεατρική παράσταση «Ήταν μια φορά…”μια φορά”» με την υπέροχη ερμηνεία των ηθοποιών, ξεκουραστήκαμε, εκτονωθήκαμε και χαλαρώσαμε, γελώντας με τα κωμικά στοιχεία του έργου. Μοιραστήκαμε το γέλιο μας με τους άλλους, τους υπόλοιπους θεατές, αφού η παρουσία αυτών των «άλλων» ενδυνάμωσε τη χαρά μας – άραγε το γέλιο εκδηλώνεται στην απομόνωση και στη μοναξιά; Το γέλιο ανακύπτει, σύμφωνα με την ψυχολογική θεωρία της ασυμβατότητας, από την αντίθεση ασύνδετων καταστάσεων που εμπεριέχουν στοιχεία έκπληξης και παραλόγου. Και στη συγκεκριμένη παράσταση, τα αντιφατικά και παράλογα στοιχεία δεν απουσίαζαν. Ήταν πολυπληθή, όπως άλλωστε εντοπίζονται και στην κοινωνία μας.
Επιπλέον, προβληματιστήκαμε, ασκήσαμε την κριτική μας ικανότητα, αναζητώντας τα βαθύτερα νοήματα και μηνύματα του δημιουργού. Κατανοήσαμε για μία ακόμη φορά ότι το θέατρο, ως θέαμα και ακρόαμα, σημαίνει ουσιαστικά Παιδεία, χάρη στον μορφωτικό, ψυχαγωγικό, ηθοπλαστικό, ιδεολογικό και αισθητικό του ρόλο. Αδιαμφισβήτητα, ήδη από την αρχαιότητα, ήταν γνωστή η παιδαγωγική και ηθικοπλαστική δύναμη του θεάτρου, ως μέσου που μπορεί να εκφράσει και να μορφοποιήσει παραστατικά και άμεσα αξίες και αρχές ανθρωπιάς.
Κάθε έργο τέχνης είναι ανοιχτό σε διάλογο. Μάλιστα στο δραματικό κείμενο η ύπαρξη του διαλόγου αποτελεί πρωταρχικό στοιχείο. Πρόκειται για έναν διάλογο που δεν περιορίζεται μόνο ανάμεσα στα ενδοκειμενικά πρόσωπα ή ανάμεσα σε αυτά και τους συντελεστές της παράστασης, αλλά υποχρεώνει και τον θεατή ως άτομο και ως πρόσωπο με τον δικό του τρόπο σκέψης, με τη θεατρική του παιδεία, αλλά και με τις συνειδητές ή ασυνείδητες προσωπικές του προκαταλήψεις να λάβει μέρος σε μια συνομιλία που μπορεί να συνεχίζεται εις το διηνεκές. Μια ατέρμονη διαλογική διαδικασία η οποία δε σταματά με το τέλος της παράστασης.
Στη δική μας περίπτωση, ο «διάλογος» συνεχίστηκε και μετά την ολοκλήρωση της παράστασης, ύστερα από τα πολλά, θερμά κι ενθουσιώδη χειροκροτήματα, με την ομιλία της Προέδρου του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του ΓΕΛ Μετσόβου, κας Χρύσας Ταλάρη, και με τον συγκινητικό αποχαιρετιστήριο λόγο της Διευθύντριας του σχολείου μας, κας Ελένης Σοκολάκη. Λόγια γλυκά, μεστά νοημάτων, πείρας ζωής και σοφίας, ταιριαστά με το πνεύμα της παράστασης και με το ξεχωριστό, θερμό κλίμα από την παρουσία τόσο πολλών παιδιών, μαθητών/τριών των σχολείων μας αλλά και αρκετών γονέων.
Μια προσεγμένη, ευχάριστη, και ταυτόχρονα συγκινητική, εκδήλωση για το τέλος της σχολικής χρονιάς, για την αποφοίτηση των παιδιών του σχολείου μας, λίγο πριν από την έναρξη μιας νέας πορείας με πολλές, πολλές ακόμη ιστορίες.
Ιστορίες απολαυστικές, διδακτικές, ξένες, προσωπικές, φανταστικές, ρεαλιστικές, σύντομες ή ατελείωτες, παρόμοιες με τόσες άλλες αλλά και ανόμοιες, πολύπλοκες ή απλές, ασήμαντες με μια πρώτη ματιά- με αρκετό βάθος, ωστόσο, κάτω από την επιφάνειά τους… Ιστορίες για αναμέτρηση και τροφή για σκέψη. Προπαντός για σκέψη…
Συγχαρητήρια στους διοργανωτές της εκδήλωσης!
Καλή σταδιοδρομία στους απόφοιτους μαθητές των σχολείων μας!
Καλή συνέχεια στα υπόλοιπα παιδιά των σχολείων μας!
Προτεινόμενη ανάγνωση
Απόσπασμα από το βιβλίο του Jorge Bucay με τίτλο «Να σου πω μια ιστορία», εκδόσεις Opera).
Χόρχε Μπουκάι: Ο μόνος τρόπος να μάθεις είναι να προσπαθήσεις… – αναπνοές (anapnoes.gr)