[αιτιολόγηση παρέμβασης]

Από:  υπερσύνδεσμος  εισηγμένου στον επεξεργαστή κειμένου «Σχέδιο πρότασης μ-Σεναρίου διδασκαλίας» [αιτιολόγηση]

Στην υποενότητα «O ήλιος και η ζωή μας» θεωρώ ότι, ενισχύονται οι προϋπάρχουσες εναλλακτικές ιδέες (βλ. ιδέες μ.,) και συγκεκριμένα στη Φάση «Λέμε τη γνώμη μας: “ο ήλιος ανατέλλει κάθε πρωί από την Ανατολή και δύει κάθε βράδυ στη Δύση. Έτσι αλλάζει η μέρα και η νύχτα”». Δηλαδή, ανεξάρτητα από την αναφορά στο τί πίστευαν οι αρχαίοι Έλληνες, το προεκείμενο συμπέρασμα δεν φαίνεται να απέχει από τον μύθο – εικόνα («άρμα του ήλιου») ο οποίος ενδεχομένως συμβάλει εμμέσως στην θεμελίωση από τους μικρούς μαθητές/τριες μιας κοσμοθεώρησης  ανάλογης του μύθου και κατά συνέπεια την καθήλωση-αγκύρωση στις προϋπάρχουσες ιδέες, εφόσον δεν εξηγείται το φαινόμενο στις φυσικές του διαστάσεις και δεν δοκιμάζονται οι κυρίαρχες εναλλακτικές απόψεις των μ/μ.

Αν εξαιρέσουμε την αναφορά ότι «ο Ήλιος είναι ένα φωτεινό αστέρι» καθώς και την αξιοποίηση της εμπειρίας – δραστηριότητας των μαθητών/τριών στο ημερονύκτιο (βλ., Τετράδιο Εργασιών – O ήλιος και η ζωή μας, Δραστ. 1), με την λογοτεχνική/ποιητική-μυθολογική προσέγγιση τόσο στο Βιβλίο όσο και στο Τετράδιο σε ό,τι αφορά τη σχέση αλληλεπίδρασης «Ήλιος-Γη» στην οποία εμπίπτει το φαινόμενο εναλλαγής μέρας/νύχτας, εκτιμώ ότι εισάγεται ευθέως το γεωκεντρικό-αριστοτελικό μοντέλο το οποίο παραμένει αδιαπραγμάτευτο ως προς την κίνηση  της Γης  στην οποία οφείλεται το φαινόμενο της εναλλαγής μέρας-νύχτας.

Η αναφορά-περιγραφή του φαινομένου «μέρα-νύχτα» με όρους «ανατέλλει-δύει», υπαινίσσεται: έναν ήλιο να κινείται απέναντι και κατά συνέπεια γύρω από μία ακίνητη Γη, διανύοντας μία ημερήσια διαδρομή στο ουράνιο θόλο-γήινο ορίζοντα (Ανατολή – Δύση).  Αντιθέτως, θα έπρεπε να κάνει λόγο για την κίνηση της Γης και της εκάστοτε φωτιζόμενης θέσης της απέναντι στον Ήλιο, δηλ., στη σχέση στην οποία υπακούει το φαινόμενο, ανεξάρτητα από το ευκταίο-επιδιωκόμενο μαθησιακό αποτέλεσμα.

Πρόκειται για μία πρώτη αγκύρωση σε αυτή την εναλλακτική ιδέα για το φαινόμενο, η οποία υποβόσκει και στην Β’ τάξη, «Κεφάλαιο 4. ΧΡΟΝΟΣ» στα υποδιαιρέσεις/κλάσματα του χρόνου/έτους εποχές-μέρα, χωρίς να κάνει λόγο για ημερονύκτιο.  Στις Γ’ και Δ΄ δεν γίνεται λόγος για το φαινομένου Μ/Ν.  Στην Φυσική Ε’ Κεφάλαιο 7. Φως, επαναλαμβάνει τον μύθο του Φαέθωνα ενώ περιορίζεται να περιγράψει τον Ήλιο ως αστέρι, τη Γη ως ετερόφωτο πλανήτη που φωτίζεται από τον Ήλιο.  Γεωγραφία Ε, Kεφάλαιο 4ο Προσανατολισμός Ο προσδιορισμός των σημείων του ορίζοντα γίνεται με όρους «ανατέλλει-δύει» …. Στη Γεωγραφία ΣΤ,  Kεφάλαιο 4ο, Ο άξονας και η περιστροφή της Γης − Ημέρα και Νύχτα, έχουμε την εισαγωγή του φαινομένου Ν/Μ

Σχετικά με ΣΟΥΛΤΑΝΗΣ ΚΩΝ ΝΟΣ

Δημιουργία λογαριασμού στο Sch.gr: 2000
Μηνύματα sch.gr: 1986 με εκτροπή στο gmail.com


Περισσότερες πληροφορίες
Δημοσιεύθηκε στην MY SCHOOL. Αποθηκεύστε τον μόνιμο σύνδεσμο.

Αφήστε μια απάντηση