1. Ορισμός και Διακρίσεις Νοσοκομείων
Νοσοκομεία είναι ειδικά διαρρυθμισμένοι, εξοπλισμένοι και στελεχωμένοι χώροι (με επιστημονικό, νοσηλευτικό, διοικητικό και λοιπό προσωπικό) στους οποίους παρέχεται ιατρική και νοσηλευτική περίθαλψ
η.
Διακρίσεις (Τύποι) Νοσοκομείων:
Τα νοσοκομεία διακρίνονται με βάση τέσσερα κριτήρια:
Διακρίσεις
Φορέας Ιδιωτικά και Δημόσια
Γενικά (π.χ., Περιφερειακά, Νομαρχιακά) και Ειδικά (π.χ., ορθοπεδικά)
Μέγεθος: Μικρά, μεσαία και μεγάλα (ανάλογα με τον αριθμό κλινών) |
Νομική Μορφή: Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου (Ν.Π.Δ.Δ)και Νομικά Πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου (Ν.Π.Ι.Δ)
Γενικά Νοσοκομεία:
Περιφερειακά: Καλύπτουν τις ανάγκες μιας υγειονομικής περιφέρειας, παρέχουν ιατρική εκπαίδευση (σε πολλές ειδικότητες), εκπαιδεύουν νοσηλευτές και συμβάλλουν στην ιατρική έρευνα.
Νομαρχιακά: Λειτουργούν σε κάθε νομό και παρέχουν ιατρική και νοσηλευτική εκπαίδευση.
Τα Πανεπιστημιακά Νοσοκομεία (γνωστά και ως Πανεπιστημιακά Γενικά Νοσοκομεία – Π.Γ.Ν.) είναι μεγάλα δημόσια νοσοκομεία που, εκτός από την παροχή τριτοβάθμιας υγειονομικής περίθαλψης (δηλαδή εξειδικευμένων υπηρεσιών υγείας υψηλού κόστους), έχουν ως βασική αποστολή τη διδασκαλία και την ιατρική έρευνα. Λειτουργούν σε στενή συνεργασία με τις Ιατρικές Σχολές των Πανεπιστημίων της χώρας, στελεχώνονται από Πανεπιστημιακούς Καθηγητές και αποτελούν τις κύριες κλινικές βάσεις όπου εκπαιδεύονται οι φοιτητές των Επιστημών Υγείας (Ιατρικής, Νοσηλευτικής, Οδοντιατρικής κ.ά.) και πραγματοποιείται η ειδίκευση των νέων ιατρών. Ουσιαστικά, αποτελούν τους κόμβους αριστείας του συστήματος υγείας, συνδυάζοντας την κλινική πράξη με την επιστημονική πρόοδο και την εκπαίδευση.
2. Σκοποί και Προϋποθέσεις Λειτουργίας
Βασικοί Σκοποί των Νοσοκομείων:
1. Νοσηλεία ασθενών.
2. Πρόληψη μετάδοσης ασθενειών.
3. Πρόληψη εμφάνισης νόσου.
4. Εκπαίδευση φοιτητών/σπουδαστών/μαθητών σχολών επαγγελμάτων υγείας.
5. Έρευνα και μελέτη επιστημών υγείας.
Προϋποθέσεις για την Επίτευξη των Σκοπών:
Επάρκεια προσωπικού, υλικού και τεχνικών μέσων.
Καλή διοικητική οργάνωση (προγραμματισμός, συντονισμός, έλεγχος).
Συνεχιζόμενη εκπαίδευση και δυνατότητα μετεκπαίδευσης του προσωπικού.
Υγιεινή του φυσικού χώρου.
Ηθική και υλική ικανοποίηση των εργαζομένων.
3. Οργάνωση και Διοίκηση
Διοίκηση:
Τα νοσοκομεία υπάγονται στο **Υπουργείο Υγείας και Πρόνοιας** και διοικούνται από Διοικητικό Συμβούλιο (Δ.Σ).
Κεντρικές Υπηρεσίες (Σύμφωνα με το Οργανόγραμμα):
Η λειτουργία ενός νοσοκομείου δομείται γύρω από τέσσερις κεντρικές υπηρεσίες:
1. Ιατρική Υπηρεσία (με διάφορους τομείς: Παθολογικό, Χειρουργικό, Εργαστηριακό, Ψυχιατρικό κ.λπ.).
2. Νοσηλευτική Υπηρεσία (με υποδιαιρέσεις σε τομείς).
3. Διοικητική Υπηρεσία (με υποδ/νση Διοικητικού και Οικονομικού).
4. Τεχνική Υπηρεσία (με υποδ/νση και Τμήμα Βιοϊατρικής Τεχνολογίας).
Επίσης, υφίστανται Επιστημονική Επιτροπή και Νοσηλευτική Επιτροπή ως συμβουλευτικά όργανα.
Βασικοί Χώροι Εσωτερικής Διαίρεσης:
Το νοσοκομείο διαθέτει πληθώρα χώρων, όπως:
Διοικητικοί/Γραμματειακοί: Αίθουσα Δ.Σ., Γραφεία Διευθυντών, Οικονομική Υπηρεσία, Γραφείο Κίνησης.
Κλινικοί/Θεραπευτικοί:Νοσηλευτικές μονάδες/τμήματα, Εξωτερικά Ιατρεία, Χειρουργεία, Εργαστήρια, Φαρμακείο, Τμήμα Αιμοδοσίας.
Υποστήριξης/Λειτουργίας: Κεντρική Αποστείρωση, Μαγειρεία, Πλυντήριο-Σιδερωτήριο, Αποθήκες Υλικού, Γραφείο Τεχνικής Υπηρεσίας, Νεκροθάλαμος.
Άλλες υποδιαιρέσεις (π.χ., φυσιοθεραπείας, εργοθεραπείας) υπάρχουν ανάλογα με το είδος και την εξειδίκευση του νοσοκομείου.