12 Σεπ 2011

11 Σεπτεμβρίου 2001, δέκα χρόνια μετά

Συντάκτης: Μαρία Κρομμύδα | Κάτω από: Γενικά

Εκείνο το πρωϊνό της Τρίτης, 11 Σεπτεμβρίου 2001 έμελλε να είναι αξέχαστο για μένα. Με το χαρτί του διορισμού μου στο χέρι διάβαινα το κατώφλι του 1ου Γυμνασίου Πρεβέζης γεμάτη ενθουσιασμό, προσδοκίες, αλλά και με κάποιες δόσεις συστολής και φόβου. Μια νέα σχολική χρονιά βρισκόταν στο ξεκίνημά της και μια καριέρα στην απαρχή της. Ένιωθα να με συνοδεύουν οι ευχές από συγγενείς, φίλους και συναδέλφους. Η πιο συχνή ευχή ήταν να αποδειχτώ σιδεροκέφαλη, μια φράση που πρώτη φορά άκουγα, αλλά κατά πως φαίνεται είναι συνήθης στη συγκεκριμένη περίσταση. Εδώ που τα λέμε, θα μπορούσε επίσης να υπάρχει ευχή για σιδερένιο στομάχι ή ατσάλινα νεύρα. Αμφότερα, αποδεικνύονται πολύ χρήσιμα εφόδια όχι μόνο στον επαγγελματικό στίβο, αλλά και σε κάθε πτυχή της ζωής.

Στο λεωφορείο του γυρισμού οι εντυπώσεις και οι εικόνες από το σχολείο που θα φιλοξενούσε τα πρώτα μου  επαγγελματικά σχέδια, κατέκλυζαν το μυαλό σε σημείο που η διαδρομή Πρέβεζα – Γιάννενα να μου φανεί πιο σύντομη απ’ όσο πράγματι είναι.

Καταφτάνοντας στο σπίτι, δε βρήκα τους γονείς για να μοιραστώ τις πληθωρικές σκέψεις μου, κι έτσι μετά από λίγες μπουκιές φαγητού βρέθηκα στις αγκάλες του … Μορφέα. Λίγη ώρα αργότερα ανοίγω μηχανικά την τηλεόραση και αντικρύζω εικόνες που περισσότερο ταίριαζαν σε κινηματογραφική ταινία παρά στην πραγματικότητα. Αναρωτήθηκα πώς είναι δυνατόν να προβάλουν τέτοιες ταινίες στη μεσημεριανή ζώνη, αλλά φορώντας τα γυαλιά μου και αφού σιγορεύτηκα ότι όλα τα τηλεοπτικά κανάλια μετέδιδαν τις ίδιες σοκαριστικές σκηνές, αποσβολώθηκα. Η ζωή τελικά ξεπέρασε το σινεμά και κάθε νοσηρή φαντασία. Δάκρυα πλημμύρισαν τα μάτια μου και ένιωσα πως δέχτηκα μια γερή γροθιά στο στομάχι.

Χιλιάδες άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους εκείνη την ημέρα στο όνομα του ισλάμ με τις τρομοκρατικές επιθέσεις σε σημεία – σύμβολα της αμερικανικής υπερδύναμης. Ακόμη περισσότερες χιλιάδες θα έχαναν αργότερα τη ζωή τους στο όνομα της καταπολέμησης της τρομοκρατίας.

Μια μέρα με πολλά σημαινόμενα, με αναρίθμητα αναπάντητα ερωτήματα και ακόμη περισσότερα αντικρουόμενα συναισθήματα.

Ετικέτες:

Αφήστε μια απάντηση