Αρχεία 'Χωρίς κατηγορία' Κατηγορία

Οκτ 31 2019

Άρθρα του/της ΚΕΝΤΡΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΠΕΤΑΛΟΥΔΩΝ

Πρόσκληση υποβολής αιτήσεων για εκπαιδευτικές επισκέψεις στο ΚΠΕ Πεταλούδων έως Δεκέμβριος 2019

Θέμα: Πρόσκληση υποβολής αιτήσεων για εκπαιδευτικές επισκέψεις στο ΚΠΕ Πεταλούδων

Σύμφωνα με τις οδηγίες του ΥΠΑΙΘ, τους πρώτους μήνες του σχολικού έτους, το ΚΠΕ Πεταλούδων Ρόδου θα δεχθεί επισκέψεις για την υλοποίηση εκπαιδευτικών προγραμμάτων από τα σχολεία της οικείας Περιφερειακής Διεύθυνσης Εκπαίδευσης, χωρίς να καλύπτει καμία δαπάνη.

Όσα σχολεία ενδιαφέρονται να επισκεφτούν το ΚΠΕ από τον Νοέμβριο έως και τον Δεκέμβριο 2019, παρακαλούνται να στείλουν τις αιτήσεις τους, μέσω των Υπευθύνων Σχολικών Δραστηριοτήτων.

Τα προγράμματα μας μπορείτε να τα δείτε στο site του ΚΠΕ Πεταλούδων:

http://kpe-petal.dod.sch.gr

 

Η αποστολή των αιτήσεων στο ΚΠΕ θα πρέπει να γίνει ως την Τετάρτη 6 Νοεμβρίου 2019

στο fax: 2241041255 και στο email: kpepetal@sch.gr.

Έντυπο Αίτησης

Με εκτίμηση
O Υπεύθυνος του ΚΠΕ Πεταλούδων
Χάρης Συργιάννης

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Ιούν 22 2019

Άρθρα του/της ΚΕΝΤΡΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΠΕΤΑΛΟΥΔΩΝ

Ενημερωτική ημερίδα Παραγωγή Ανακυκλωμένου Χαρτιού & Βιβλιοδεσία

Δελτίο τύπου – Ενημερωτική ημερίδα Παραγωγή Ανακυκλωμένου Χαρτιού & Βιβλιοδεσία

Η Επιτροπή Περιβάλλοντος του Ιδρύματος Υποτροφιών Ρόδου «Εμμανουήλ και Μαίρης  Σταματίου» και το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Πεταλούδων Ρόδου σας προσκαλούν στην ενημερωτική ημερίδα που διοργανώνουν στα πλαίσια της συνεργασίας για την προώθηση της Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης και της Αειφορίας στα Δωδεκάνησα με τίτλο:

«Παραγωγή ανακυκλωμένου χαρτιού και Βιβλιοδεσία»

Θα παρουσιαστεί εκπαιδευτικό βιωματικό πρόγραμμα αντίστοιχο του τοπικού δικτύου περιβαλλοντικής εκπαίδευσης του κέντρου περιβαλλοντικής εκπαίδευσης πεταλούδων που λειτουργεί από το 2016.

Για το σχολικό έτος 2018–2019 οι δράσεις του συγκεκριμένου προγράμματος πραγματοποιούνται με την εθελοντική συνεργασία του τυπογράφου Νίκου Χατζηκαλημέρη και με την χορηγία του Ιδρύματος Υποτροφιών Ρόδου «Εμμανουήλ και Μαίρης  Σταματίου»

Πέμπτη 24 Ιανουαρίου 2019, 18:00

στα γραφεία του Ιδρύματος Υποτροφιών Ρόδου «Εμμανουήλ και Μαίρης  Σταματίου» Γρηγόρη Λαμπράκη 12–14 Ρόδος

Θα χαρούμε να μας τιμήσετε με την παρουσία σας

Είσοδος ελεύθερη

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Ιούν 06 2019

Άρθρα του/της ΚΕΝΤΡΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΠΕΤΑΛΟΥΔΩΝ

Βιντεοεισήγηση του ΚΠΕ Πεταλούδων στο σεμινάριο Ε.Θ.Δ. «Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας & Οικολογικό Αποτύπωμα»

Βιντεοεισήγηση του ΚΠΕ - ΚΕΑ Πεταλούδων 
στο Σεμινάριο του Εθνικού Θεματικού Δικτύου Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης 
«Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας & Οικολογικό Αποτύπωμα» 
που συντονίζει το ΚΠΕ Περτουλίου - Τρικκαίων 
Παρασκευή 15 έως και την Κυριακή 17 Μαρτίου 2019 
Τίτλος σεμιναρίου: 
«Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας & Οικολογικό Αποτύπωμα, η περίπτωση της Υδροκίνησης»


	    					  
      			

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Ιούν 04 2019

Άρθρα του/της ΚΕΝΤΡΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΠΕΤΑΛΟΥΔΩΝ

Βιντεοεισήγηση του ΚΠΕ Πεταλούδων στο σεμινάριο Ε.Θ.Δ. «Ελιά»

Μέτρηση ηλικίας υπεραιωνόβιων ελαιόδεντρων στην κοιλάδα των πεταλούδων της Ρόδου Χάρης Συργιάννης, ΚΠΕ Πεταλούδων Ρόδου (Βιντεοεισήγηση) Σεμινάριο του Εθνικού Θεματικού Δικτύου Π.Ε. «ΕΛΙΑ» με τίτλο «Η αξία της Ελιάς και της Αμπέλου στην ιστορία, τοπογραφία, τον πολιτισμό και την οικονομία των τοπικών κοινωνιών»

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Ιούν 01 2019

Άρθρα του/της ΚΕΝΤΡΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΠΕΤΑΛΟΥΔΩΝ

Ανακύκλωση Παιχνιδιών από το ΚΠΕ-ΚΕΑ Πεταλούδων Ρόδου

Σας ενημερώνουμε ότι στο πλαίσιο της συνεχούς προσπάθειας μας για την ενημέρωση/ευαισθητοποίηση των μαθητών και των πολιτών σε θέματα ανακύκλωσης, έχει σχεδιαστεί η δράση «Ανακύκλωση παιχνιδιών από το ΚΠΕ-ΚΕΑ Πεταλούδων» για το σχολικό έτος 2018-2019.

Η Δράση Ανακύκλωσης Παιχνιδιών από το ΚΠΕ-ΚΕΑ Πεταλούδων Ρόδου πραγματοποιείται το σχολικό έτος 2018-2019.

Μαζεύουμε τα παλιά μας παιχνίδια, τα διορθώνουμε, τα καθαρίζουμε, τα χαρίζουμε και δίνουμε χαρά σε παιδιά που φιλοξενούνται σε ιδρύματα.

Μεταχειρισμένα ή καινούργια παιχνίδια:

  • παιχνίδια που παράγουν ήχους(τύπου πιανάκια), κούκλες(όχι λούτρινα), αυτοκινητάκια, αεροπλανάκια, πλαστικά ζωάκια, μπάλες, κορύνες, χουλα-χουπ, lego(όχι μικρά κομμάτια), σβούρες(όχι μικρές), ξύλινα παζλ, ξύλινα παιχνίδια, μασητικά, κουδουνίστρες.

Στην περίπτωση που τα παιχνίδια είναι μεταχειρισμένα, πρέπει να είναι καθαρά και φροντισμένα.

Άλλα είδη:

  • Σεντόνια μονά με λάστιχο(να μην είναι λευκού χρώματος)
  • Μαξιλαροθήκες με διαστάσεις 50Χ70(να μην είναι λευκού χρώματος)
  • Αντρικά αθλητικά παπούτσια Νο40
  • Πλαστικά μπιμπερό της chicco με θηλή σιλικόνης ηλικίας 2m+, 4m+
  • Πετσέτες Μπάνιου
  • Διάφορα πιαστράκια για τα μαλλιά

Μια πρωτοβουλία του ΚΠΕ-ΚΕΑ Πεταλούδων σε συνεννόηση με την κα. Μαργαρίτα Σαρικά κοινωνική λειτουργό του Παραρτήματος ΑΜΕΑ Ανηλίκων (τέως Θ.Χ.Π.Π. «Άγιος Ανδρέας»).

Θεωρούμε πως η ενημέρωση/ευαισθητοποίηση για την ανακύκλωση συμβάλλει σημαντικά στην προστασία και αναβάθμιση του περιβάλλοντος και σας καλούμε να συμμετέχετε ενεργά στην ανωτέρω Δράση Ανακύκλωσης.

Στοιχεία επικοινωνίας:

Τηλέφωνο: 22410-41255    Fax: 22410-41255

e-mail: kpepetal@sch.gr  site: http://kpe-petal.dod.sch.gr

 

Με τιμή,

Η Παιδαγωγική Ομάδα του ΚΠΕ Πεταλούδων Ρόδου

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Μαΐ 10 2019

Άρθρα του/της ΚΕΝΤΡΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΠΕΤΑΛΟΥΔΩΝ

ΣΥΚΑΜΙΑ: Αμώς 7,14

ΣΥΚΑΜΙΑ

Αμώς 7,14 « Και απεκρίθη Αμώς και είπεν προς Αμασίαν, ουκ ήμην προφήτης εγώ ουδέ υιός προφήτου, αλλά η αιπόλος ήμην και κνίζων συκάμινα.»

 

Ιθαγενές φυτό της Βόρειας Αμερικής και της Ασίας. Ο κορμός του δέντρου περιέχει ένα γαλακτώδες υγρό σε άφθονη ποσότητα, πράγμα που γίνεται εμφανές όταν το δέντρο τραυματιστεί. Τα φύλλα της είναι οδοντωτά μεγάλα σε σχήμα καρδιάς. Τα άνθη της είναι μονογενή με απλό περιάνθιο και μονόχωρη ωοθήκη που αποτελείται από δύο συνήθως καρπόφυλλα, διατάσσονται δε σε αρσενικές και θηλυκές ταξιανθίες. Ο καρπός της μουριάς είναι το μούρο.

Η μουριά (Morus alba και M. nigra, Moraceae) είναι φυλλοβόλο πλατύφυλλο δέντρο με πολύ διακοσμητικό φύλλωμα και φημίζεται για τη σκιά του. Στο γένος Morus ταξινομούνται 12 είδη με καταγωγή από τις περιοχές της Β. Αμερικής και της Ασίας. Σε πολλές χώρες η μουριά καλλιεργείται για τους καρπούς, το ξύλο ή τα φύλλα της που αποτελούν τροφή για τους μεταξοσκώληκες.  Χρησιμοποιείται συχνά στην αρχιτεκτονική τοπίου εξαιτίας της μεγάλης ανάπτυξης και της πυκνής σκίασης που δημιουργεί.

Η λευκή μουριά (Μορέα η λευκή – Morus alba) ή κοινή.

Έχει λευκούς και μερικές φορές κόκκινους καρπούς. Καλλιεργείται σε μεγάλες εκτάσεις στην Κίνα κυρίως για τα φύλλα της που δίνονται τροφή στους μεταξοσκώληκες και για την καλή ποιότητας ξυλεία που παράγει. Αξιοσημείωτο είναι ότι σπάνια βρίσκεις αυλή εκεί, χωρίς μια μουριά. Φτάνει στο ύψος τα 15 μέτρα, τα κλαδιά της απλώνονται και ο φλοιός της είναι χρώματος γκρίζου. Εγκλιματίστηκε στην Ευρώπη, όπου έφτασε το 12ο αιώνα μ.Χ., και υπάρχει σε πολλές περιοχές της Ελλάδας. Είναι καλλωπιστικό δέντρο και δίνει πολύ πλούσια σκιά.

Η μαύρη μουριά (Μορέα η μέλαινα – Morus nigra).

Το ύψος της φτάνει τα 10 μέτρα και η καταγωγή της είναι από το Ιράν. Είναι το πιο κοινό είδος μουριάς και εξαπλώθηκε παγκοσμίως πολύ γρήγορα. Από το 15ο αιώνα μ.Χ. την καλλιεργούσαν στην Ιταλία και τα φύλλα της δίνονταν τροφή στους μεταξοσκώληκες. Όμως επειδή τα φύλλα της λευκής μουριάς θεωρούνται σαν καλλίτερη τροφή, γρήγορα αντικαταστάθηκε από αυτή. Σήμερα καλλιεργείται κυρίως για τον καρπό της που είναι ο πιο νόστιμος από όλα τα είδη. Η ξυλεία της είναι καλής ποιότητας και εύκολα επεξεργάσιμη. Χρησιμοποιείται στην κατασκευή αγροτικών εργαλείων, πασσάλων, στην επιπλοποιία και στην κατασκευή βαρελιών.

Η κόκκινη μουριά (Μορέα η ερυθρά – Morus rubra).

Ψηλό δέντρο, μπορεί να ξεπερνά και τα 20 μέτρα σε ύψος. Καλλιεργείται για τους καρπούς της και την ξυλεία της.

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Μαΐ 10 2019

Άρθρα του/της ΚΕΝΤΡΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΠΕΤΑΛΟΥΔΩΝ

ΛΕΥΚΑ: Ωσηέ 4,13

ΛΕΥΚΑ

Ωσηέ 4,13 «Επί τας κορυφάς των ορέων εθυσίαζον και επί τους βουνούς έθυον, υποκάτω δρυός και λεύκης και δέντρου συσκιάζοντος,ότι καλόν σκέπη.»

 

Η λεύκα ή λεύκη (γένος Populus) είναι φυλλοβόλο δένδρο, με ωοειδή φύλλα και λευκό κορμό που αναπτύσσει μεγάλο ύψος, μέχρι 50 μέτρα. Τα άνθη της σχηματίζουν κρεμαστές ταξιανθίες ιούλων και οι καρποί τους καλύπτονται από λευκό χνούδι. Ανήκουν στην οικογένεια των ιτεϊδών ή σαλακιδών. Οι λεύκες αναπτύσσονται σε εδάφη με μεγάλη υγρασία, όπως για παράδειγμα οι όχθες των ποταμών. Χρησιμοποιούνται ευρέως ως καλλωπιστικό δέντρο, καθώς έχουν το πλεονέκτημα ότι αναπτύσσονται πολύ γρήγορα και αποκτούν μεγαλο μέγεθος και για τη κόμη τους.

Η λεύκα είναι φυλλοβόλο δένδρο ταχυαυξές, με μεγάλη παραβλαστικότητα. Φέρει λοβωτά φύλλα με γυαλιστερή ανοιχτοπράσινη την επάνω επιφάνεια και λευκή χνοώδη την κάτω. Τα θηλυκά φυτά, όταν ανθίζουν τέλη Μαρτίου με αρχές Απριλίου, παράγουν λευκούς σπόρους που μοιάζουν με βαμβάκι, το οποίο διασπείρεται σε μεγάλη απόσταση δημιουργώντας μεγάλα προβλήματα. Πολύ ανθεκτικό στις παραθαλάσσιες φυτεύσεις, αναπτύσσει επιφανειακές ρίζες που δημιουργούν προβλήματα σε παρακείμενες κατασκευές. Ευδοκιμεί σε ηλιόλουστες θέσεις και γόνιμα, πολύ υγρά εδάφη. Φυτεύεται μεμονωμένα, σε δενδροστοιχίες καθώς και για την παραγωγή ξύλου. Αντέχει σε χαμηλές θερμοκρασίες κάτω των -20 °C. Πολλαπλασιάζεται εύκολα με μοσχεύματα. Η λεύκα χρησιμοποιείται κυρίως για τη γρήγορη αναδάσωση περιοχών που είναι υγρές, αλλά ακατάλληλες για άλλη καλλιέργεια. Ακόμη, για τη δημιουργία πράσινου σε πάρκα και σε πλατείες. Το ξύλο της είναι γενικά άσπρο, ελαφρό, μαλακό, δουλεύεται πολύ εύκολα, δεν είναι όμως πολύ γερό. Ακόμη χρησιμοποιείται στη χαρτοποιία για την παραγωγή κυτταρίνης, στην κατασκευή σπιρτόξυλων και άλλων μικροαντικειμένων.

Η αρχαία ελληνική ονομασία του δέντρου ήταν Αχερωίς ή Αίγειρος. Την αναφέρουν ο Όμηρος και ο Ησίοδος καθώς και ο Θεόφραστος στο έργο του Περί φυτών. Η λεύκη αναφέρεται επίσης στην ελληνική μυθολογία. Σύμφωνα με ένα μύθο ο γιος του Ήλιου, ο Φαέθων, οδηγώντας το άρμα του πατέρα του πλησίασε τόσο πολύ τη γη, που άρχισε να καίγεται και τα ποτάμια άρχισαν να ξεραίνονται από την εκπεμπόμενη θερμότητα. Ο Δίας για να μην γίνει μεγαλύτερη καταστροφή τον κατακεραύνωσε και αυτός έπεσε νεκρός στον Ηριδανό ποταμό. Εκεί στις όχθες του ποταμού τον βρήκαν οι αδελφές του οι Ηλιάδες και από τη λύπη τους μεταμορφώθηκαν σε αίγειρες (λεύκες) και τα δάκρυά τους έγιναν κεχριμπάρι. Άλλος μύθος αναφέρει ότι η Λεύκη ήταν κόρη του Ωκεανού. Ο Άδης την άρπαξε στο βασίλειό του και όταν πέθανε την μεταμόρφωσε σε δέντρο, την αργυρόφυλλη λεύκα. Αναφέρεται επίσης η Λεύκα του Δία. Αυτή ήταν μυθικό ιερό δέντρο στην Κρήτη κάτω από το οποίο γεννήθηκε ο Δίας. Σύμφωνα με τον μύθο, η Λεύκα του Δία φύτρωνε στην Κρήτη έξω από το Ιδαίον Άντρον. Το δέντρο αυτό ήταν το μοναδικό του είδους του που έφερε καρπούς, αφού όλα τα άλλα έχαναν τους καρπούς τους πριν ωριμάσουν. Στη σπηλιά αυτή και κάτω από την σκιά της Λεύκας μεγάλωσε ο Δίας. Στο ίδιο σημείο παρέλαβε ο Μίνωας τους νόμους από τον ολύμπιο θεό για να τους παραδώσει στους κατοίκους της Κρήτης. Σύμφωνα με τον Θεόφραστο, στο σημείο αυτό γινόταν θυσία. Στους νόμους του Πλάτωνα μνημονεύεται ένα φαρδύ μονοπάτι με δέντρα γύρω γύρω που οδηγούσε από την Κνωσσό μέχρι στο σημείο που φύτρωνε η Λεύκα. Κοντά στο δέντρο αυτό φύτρωνε δάσος από γηραιότατα κυπαρίσσια, το οποίο έκρυβε τα θεμέλια πανάρχαιου ναού της Ρέας.

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Μαΐ 10 2019

Άρθρα του/της ΚΕΝΤΡΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΠΕΤΑΛΟΥΔΩΝ

ΚΟΡΙΑΝΔΡΟΣ: Αριθμοί 11,7

ΚΟΡΙΑΝΔΡΟΣ

Αριθμοί 11,7 «Το δε μάννα ωσεί σπέρμα κορίου εστί, και το είδος αυτού είδος κρυστάλλου.»

 

Το φυτό Κορίανδρον το ήμερον (Coriandrum sativum), επίσης γνωστό ως Κορίανδρος, Κόλιαντρο, κορίαντρος, κόλιαντρος, κολίανδρος, κοριός ή κουτβαράς, Κινέζικος μαϊντανός ή dhania, είναι ένα ετήσιο φυτό-βότανο στην οικογένεια των Απιίδων (συν. Σκιαδοφόρων) (Apiaceae). Ο κορίανδρος είναι ιθαγενής σε περιοχές που εκτείνονται από τη νότια Ευρώπη και τη Βόρεια Αφρική ως την νοτιοδυτική Ασία. Είναι ένα μαλακό φυτό που φτάνει σε ύψος έως τα 50 εκ. (20 ίντσες). Τα φύλλα του είναι μεταβλητά στο σχήμα, με φαρδιούς λοβούς στη βάση του φυτού και λεπτούς και φτερωτούς ψηλότερα στους ανθοφόρους βλαστούς. Τα άνθη είναι διατεταγμένα σε μικρά σκιάδια, λευκά ή πολύ απαλό ροζ, ασύμμετρα, με τα πέταλα να δείχνουν μακριά από το κέντρο των σκιαδίων μακρύτερα (5-6 χιλιοστά ή 0,20 έως 0,24 ίντσες) από εκείνα που δείχνουν προς αυτό (μόνο 1-3 χιλιοστά ή 0,039-0,118 ίντσες) μήκος. Ο καρπός είναι ένα σφαιρικό, ξηρό σχιζοκάρπιο με διάμετρο 3-5 χιλιοστά (0,12 έως 0,20 ίντσες). Αν και μερικές φορές τρώγονται μόνοι τους, οι σπόροι, συχνά χρησιμοποιούνται ως καρύκευμα ή ως ένα πρόσθετο συστατικό σε άλλα τρόφιμα.

Όλα τα μέρη του φυτού είναι βρώσιμα, αλλά τα φρέσκα φύλλα και οι αποξηραμένοι σπόροι είναι τα μέρη τα οποία πιο παραδοσιακά χρησιμοποιούνται στο μαγείρεμα. Ο κορίανδρος είναι κοινός στις κουζίνες της Νότιας Ασίας, της Νοτιοανατολικής Ασίας, την Ινδική, της Μέσης Ανατολής, του Καυκάσου, της Κεντρικής Ασίας, της Μεσογείου, του Τέξας, του Μεξικού, της Λατινικής Αμερικής, της Βραζιλίας, της Πορτογαλίας, της Κίνας, της Αφρικής και της Σκανδιναβίας.

Ο κορίανδρος όπως και πολλά μπαχαρικά, περιέχει φυτοχημικά που μπορούν να καθυστερήσουν ή να αποτρέψουν την αλλοίωση των τροφίμων που καρυκεύονται με αυτό το μπαχαρικό.

Οι σπόροι του κόλιαντρου, μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν ως συστατικό του μπαχαράτ.

ο διατροφικό προφίλ του κόλιανδρου είναι διαφορετικό από τους φρέσκους ​​βλαστούς και τα φύλλα. Τα φύλλα είναι ιδιαίτερα πλούσια σε βιταμίνη Α, βιταμίνη C και βιταμίνη Κ, με μέτρια περιεκτικότητα σε διαιτητικά ορυκτά (βλ. στον πίνακα παραπλεύρως). Αν και οι σπόροι έχουν γενικά χαμηλότερη περιεκτικότητα σε βιταμίνες, παρέχουν όμως σημαντικές ποσότητες διαιτητικών ινών, ασβέστιο, σελήνιο, σίδηρο, μαγνήσιο και μαγγάνιο.

 Ο κορίανδρος φύεται σε μια ευρεία περιοχή της Εγγύς Ανατολής και της νότιας Ευρώπης, με αποτέλεσμα να είναι δύσκολο να καθοριστεί ακριβώς πού το φυτό αυτοφύεται ​​και πού έχει εγκατασταθεί πρόσφατα. Δεκαπέντε αφυδατωμένα mericarps βρέθηκαν στο Προ-κεραμικό Νεολιθικό Β επίπεδο του Nahal Hemar Σπήλαιο στο Ισραήλ, το οποίο μπορεί να είναι το αρχαιότερο αρχαιολογικό εύρημα κόλιανδρου. Περίπου μισό λίτρο mericarps βρέθηκαν στον τάφο του Τουταγχαμών και επειδή αυτό το φυτό δεν είναι αυτοφυές στην Αίγυπτο, οι Zoharyκαι Hopf ερμηνεύουν το εύρημα ως απόδειξη ότι ο κόλιανδρος καλλιεργείτο από τους αρχαίους Αιγυπτίους.

Ο κορίανδρος φαίνεται ότι έχει καλλιεργηθεί στην Ελλάδα τουλάχιστον από τη δεύτερη χιλιετία π.Χ.. Ένα από τα Γραμμικής Β δισκία, που ανακτήθηκε από την Πύλο αναφέρεται στα είδη που καλλιεργούνται για την παραγωγή αρωμάτων και φαίνεται ότι χρησιμοποιήθηκε σε δύο μορφές: ως καρύκευμα για τους σπόρους του και ως βότανο για την γεύση των φύλλων του.Αυτό φαίνεται να επιβεβαιώνεται από τα αρχαιολογικά ευρήματα από την ίδια περίοδο: οι μεγάλες ποσότητες των ειδών που προέρχονται από την Πρώιμη Εποχή του Χαλκού στο στρώμα των Σιταγρών στην Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης θα μπορούσε να δείξει την καλλιέργεια του είδους εκείνη την εποχή.

Κορίανδρος ήρθε στις Βρετανικές αποικίες στη Βόρεια Αμερική το 1670 και ήταν ένα από τα πρώτα μπαχαρικά που καλλιεργήθηκαν από τους πρώτους αποίκους.

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Μαΐ 10 2019

Άρθρα του/της ΚΕΝΤΡΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΠΕΤΑΛΟΥΔΩΝ

ΚΙΣΣΟΣ: Μακκαβαίων 6,7

ΚΙΣΣΟΣ

Μακκαβαίων 6,7 « Ήγοντο δε μετά πικράς ανάγκης εις την κατά μήνα του βασιλέως γενέθλιον ημέρα επί σπλαχνισμόν, γενομένης δε Διονυσίων εορτής ηναγκάζοντο οι Ιουδαίοι κισσούς έχοντες πομπεύειν τω Διονύσω.»

 

Είναι αειθαλής θάμνος, μακρόβιος, αναρριχώμενος ή έρπων και σπάνια δενδρύλλιο. Τα φύλλα του είναι τοποθετημένα εναλλάξ, με μακρύ μίσχο, ωοειδή, τριγωνικά, ρομβοειδή και καρδιόσχημα. Συχνά εμφανίζουν το φαινόμενο της ετεροφυλλίας. Αυτό σημαίνει ότι πάνω στο ίδιο φυτό υπάρχουν φύλλα με διαφορετικό σχήμα (ρομβοειδή και τρίλοβα ή πεντάλοβα). Ο αναρριχώμενος κισσός δημιουργεί μικρές εναέριες ρίζες (τις λεγόμενες απτικές ρίζες) , που συντελούν στη συγκράτηση του φυτού κατά την αναρρίχηση σε διάφορα υποστηρίγματα. Τα άνθη του είναι διγενή με 5 σέπαλα, 5 πέταλα, 5 στήμονες και πεντάχωρη ωοθήκη. Είναι διαταγμένα σε σφαιρικά σκιάδια, που μπορεί να είναι απλά ή να ενώνονται σε σύνθετες ταξιανθίες. Τα άνθη του δίνουν γύρη μέτριας αξίας και μέλι λευκό αρωματικό που κρυσταλλώνει γρήγορα. Ο καρπός είναι ράγα, συνήθως μελανού χρώματος, με 2-5 σπέρματα.

Ο κισσός ήταν γνωστός στην Ελλάδα από την εποχή του Ομήρου και ονομαζόταν «Διονύσιον», επειδή ήταν αφιερωμένος στο θεό Διόνυσο. Οι αρχαίοι Έλληνες στεφάνωναν με κισσό τα αγάλματα του Διονύσου, τους ποιητές και τους πότες, επειδή τον θεωρούσαν σύμβολο της αθανασίας και αντίδοτο για τον πονοκέφαλο από τη μέθη. Σε ορισμένες τελετές έδιναν στο Διόνυσο και το επώνυμο «Κισσός», επειδή όταν ήταν μωρό του φορούσαν ένα στεφάνι από κισσό.

Εκτεταμένες αναφορές στον κισσό κάνει ο Θεόφραστος στο έργο Περί Φυτών Ιστορίαι, καθώς επίσης και ο Διοσκουρίδης, που τον θεωρεί πανάκεια για πολλές ασθένειες. Ο Θεόφραστος περιγράφει λεπτομερώς και ακριβέστατα τον κισσό. Μεταξύ άλλων τον χαρακτηρίζει φυτόν αείφυλλον, θαμνώδες, αποδενδρούμενον, αερόρριζον, οψίκαρπον, φιλόψυχρον, έμβιον, επαλληλόκαυλον… Αναφέρει επίσης ότι ο κισσός είναι πολυειδής, γράφοντας χαρακτηριστικά: «Τρία δε ουν φαίνεται τα μέγιστα, ο τε λευκός και ο μέλας, και τρίτον η έλιξ… η δε έλιξ εν μεγίσταις διαφοραίς… και ο κιττός, όταν άρχηται σπερμούσθαι μετέωρον έχει και ορθόν τον βλαστόν. Πολύρριζος μεν ουν άπας κιττός, συνεστραμμένος ταις ρίζαις και παχείαις…παραφύεται πάσι τοις δένδροις και αφαυαίνει παραιρούμενος την τροφήν. Λαμβάνει δε μάλιστα πάχος ούτος και αποδενδρούται και γίνεται αυτό καθ΄ αυτό κιττού δένδρον…»

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Μαΐ 10 2019

Άρθρα του/της ΚΕΝΤΡΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΠΕΤΑΛΟΥΔΩΝ

ΜΟΛΟΧΑ  και ΤΣΟΥΚΝΙΔΑ: Ιώβ 31,40

ΜΟΛΟΧΑ  και ΤΣΟΥΚΝΙΔΑ

Ιώβ 31,40 « Αντί πυρού άρα εξέλθοι μοι κνίδη, αντί κριθής βάτος, και επαύσατο Ιώβ ρήμασιν.»

 

Χρησιμότητα  στην  αρχαιότητα

μολόχα

Στην παραδοσιακή ιατρική η χρήση της μολόχας μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως φαγώσιμο και ως θεραπευτικό φυτό. Στην αρχαία Ελλάδα την είχαν μεγάλη εκτίμηση (αναφέρεται από τον Πυθαγόρας Πλάτωνας). Ο Αθήναιος στο Δειπνοσοφισταί  γράφει πως θεωρείται «λεαντική αρτηρίας» μάλλον επειδή χρησιμοποιούνταν ως προφυλακτικό φάρμακο κατά της αρτηριοσκλήρυνσης.

Στην πρόσφατη λαϊκή ιατρική, τα φύλλα της μολόχας τρίβονται σε μέρος που πονά από το άγγιγμα της τσουκνίδας. Όπως λέγεται, «καταλαγιάζει το τσούκνισμα». Το αφέψημα από τα άνθη της (μολοχάνθια) θεωρείται μαλακτικό, αποχρεμπτικό, κινητικό του εντέρου. Το ποδόλουτρο σε αφέψημα από μολοχάνθη ανακουφίζει από την κούραση. Το κατάπλασμα φύλλων μολόχας ανακουφίζει το έκζεμα και το πόνο από το τσιμπήματα εντόμων.

τσουκνίδα

Η τσουκνίδα ανήκει στο γένος φυτών Urtica της οικογένειας Urticaceae της οποίας το όνομα προέρχεται από το λατινικά uro που σημαίνει “κάψιμο”. Υπάρχουν περισσότερα από 500 είδη σε όλο τον κόσμο. Η χρήση της ως φαρμακευτικό φυτό χρονολογείται από την Αρχαία Ελλάδα όπου χρησιμοποιήθηκε ως διουρητικό και καθαρτικό.

Ο Ιπποκράτης (460-377 π.Χ) συνέστησε την τσουκνίδα για την θεραπεία  ασθενειών. Ο Έλληνας ιατρός Γαληνός στο βιβλίο του “De Simplicibus Medicamentis ad Paternainum (espurio)” συνιστούσε την τσουκνίδα ως διουρητικό, καθαρτικό και για τη θεραπεία των δαγκωμάτων από τους σκύλους, της γάγγραινας, των οιδημάτων, της ρινορραγίας, της υπερβολικής εμμηνόρροιας, για τις ασθένειες που σχετίζονται με την σπλήνα, της πλευρίτιδας, της πνευμονίας, του άσθματος, των έλκων στο στόμα και στην αντιμετώπιση της τριχοφυΐας.
Στον Μεσαίωνα η τσουκνίδα χρησιμοποιήθηκε για την θεραπεία του έρπητα ζωστήρα, της δυσκοιλιότητας, της ξηρής ασθένειας η οποία κατά πάσα πιθανότητα σήμαινε προβλήματα με τα ιγμόρεια ή τους πνεύμονες, του βλεννογόνους και το δέρμα.

 

Χρησιμότητα σήμερα

Μολόχα

Τόσο τα φύλλα, όσο και οι ρίζες, οι βλαστοί, μα και οι καρποί αποτελούσαν λιχουδιές που αξιοποιούνταν με διαφορους τρόπους. Τα φύλλα και οι βλαστοί τρώγονται μέσα σε βραστές σαλάτες, με όσπρια και ρύζι.

Με τα μεγαλύτερα φύλλα, μπορούμε επίσης να φτιάξουμε νοστιμότατους ντολμάδες, κάτι που το εφαρμόζουν ακόμα, σε διάφορα μέρη της Ελλάδας. Μπορούμε να τα φυλλάξουμε στην κατάψυξη, όπως κάνουμε και με τα αμπελόφυλλα, αφού τα ζεματίσουμε, αλλά επειδή τα φύλλα της μολόχας είναι πιο μαλακά κι ευαίσθητα, είναι προτιμότερο να τα αξιοποιούμε φρέσκα

Αν τσιμπηθείτε από τα φύλλα της τσουκνίδας, τρίβοντας ένα φύλλο μολόχας πάνω στην ερεθισμένη περιοχή, καταπραϋνεται ο πόνος.

Τσουκνίδα

καθαρίζει τον οργανισμό από τις τοξίνες, αυξάνει την αιμογλομπίνη, τονώνει το κυκλοφοριακό σύστημα και χαμηλώνει την πίεση και τα επίπεδα σακχάρου του αίματος. Διεγείρει τη λειτουργία του παγκρέατος.

Χρησιμοποιείται εσωτερικά σαν έκχυμα ή βάμμα (σταγόνες) για την αναιμία, την αιμορραγία, τη διάρροια, τα υπερβολικά έμμηνα, αιμορροΐδες και ρευματισμούς. Γυναίκες που θηλάζουν κάνουν καλό να παίρνουν τη τσουκνίδα: αυξάνει το γάλα, δυναμώνει και τονώνει τη μήτρα και όλα τα θρεπτικά στοιχεία περνούν και στο μωρό.

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Παλιότερα Άρθρα »