Ανωνύμου

Μικροδιήγημα

ερχεται η γιορτη του ερωτα, ο δικος μου ομως δεν αξιζει να γιορταστει, συμφωνα με αυτους.

Μου λενε καθημερινα ποιον πρεπει να αγαπαω. 

Δεν υπαρχουν συμπτωσεις σε αυτη τη ζωη, ο Θεος εφτιαξε τον Αδαμ και την Ευα, τον αντρα και την γυναικα. Υπαρχει λογος για αυτο.

Μην εισαι αχαριστη. Εχει ο,τι ονειρευεται καθε κοριτσι. Τι αλλο θες;

Προσπαθω να φανταστω τον εαυτο μου μαζι του. Το γυμνασμενο του σωμα στραμμενο σε εμενα, τα μεγαλα του δυνατα χερια να κρατουν τα δικα μου. Ο,τι ονειρευεται καθε κοριτσι. Ομως κατι ειναι λαθος. Τα χερια του, τα δικα του στα δικα μου. Τα δαχτυλα του πολυ μεγαλα για να χωρεσουν αναμεσα στα δικα μου, πολυ δυνατα που θα μου τα σπασουν. Και στην καρδια μου δεν υπαρχει χωρος για τα μεγαλα του χερια. Εκει η φιγουρα εχει πιο λεπτα και κομψα, με ξεβαμμενο μανο στα νυχια. Αυτα κουμπωνουν τελεια στα δικα μου. Το σωμα του σκληρο σαν πετρα στο αγγιγμα, το δικο της μια φιλοξενη ζεστη αγκαλια.

Μου λενε καθημερινα ποιον πρεπει να αγαπαω. 

Ειναι λαθος, αμαρτια, ανωμαλια. Ομως δεν υπαρχουν συμπτωσεις σε αυτη τη ζωη, και τα χερια της κουμπωνουν τελεια στα δικα μου. Υπάρχει λογος για αυτο.

Δέσποινα

Για εμένα, έρωτας είναι να βλέπεις τον άλλο σαν να είναι ο πιο τέλειος άνθρωπος του κόσμου! Να μην εντοπίζεις κανένα του ελάττωμα, να μην βρίσκεις κάτι άσχημο, όσο και να είναι εμφανές στους άλλους. Αγαπάς το χαμόγελο του, την φωνή του, το βλέμμα του, το γέλιο του και ο,τι αποτελεί εκείνον. Ξυπνάς και κοιμάσαι με την σκέψη του, το μόνο που θες είναι να είστε συνέχεια μαζί. Θες να τον βλέπεις κάθε μέρα, ακόμα και αν ήσασταν μαζί πριν 5 λεπτά. Όταν τον συναντάς η καρδιά σου χτυπάει τόσο δυνατά που κοντεύει να σπάσει και το στομάχι σου γίνεται κόμπος. Αναρωτιέσαι αν σε σκέφτεται όσο τον σκέφτεσαι εσύ και μετράς αντίστροφα τις ώρες μέχρι να βρεθείτε ξανά . Όλα γύρω σου χάνουν το ενδιαφέρον τους, τίποτα δεν σε γεμίζει όσο εκείνος. Θέλεις να είναι και να παραμείνει ένα κομμάτι της ζωής σου. 

Εύη

Έρωτας… Και ποιος δεν έχει ασχοληθεί μαζί του… Από πού να αρχίσω; Ο έρωτας έχει απασχολήσει τους πιο λαμπρούς λογοτέχνες της ιστορίας μας, αλλά ταυτόχρονα βασανίζει και έναν μαθητή λυκείου που γράφει στιχάκια στον τοίχο του σχολείου του. Έχει ασχοληθεί μαζί του ο κινηματογράφος, προβάλλοντας τις πιο ρομαντικές και συγκινητικές σκηνές, αλλά ταυτόχρονα και η επιστήμη που προσπαθεί να τον αποκωδικοποιήσει με την νευροχημεία. Ο έρωτας απεικονίζεται μέσα από τα πιο συναρπαστικά έργα τέχνης σε κάποιο πολυφημισμένο μουσείο, κι όμως φαίνεται επίσης μέσα από τα μάτια του ανθρώπου που κοιτάζει τον αγαπημένο του όταν αυτός δεν βλέπει. Είμαι σίγουρη ότι για όλους αυτούς ο έρωτας έχει μια ιδιαίτερη σημασία. Εγώ, όμως, γράφω για να σας πω τι σημαίνει για μένα αυτός ο πολυπόθητος έρωτας. Για μένα λοιπόν, έρωτας είναι το χαμόγελο που δεν μπορείς να κρύψεις από το πρόσωπο σου όσες προσπάθειες κι αν καταβάλλεις. Έρωτας είναι η πεταλουδίτσα στο στομάχι σου που κάνει παρτι όταν σου στέλνει μήνυμα. Έρωτας είναι οι σκέψεις που κάνεις το βράδυ πριν αποκοιμηθείς. Έρωτας είναι όταν βλέπει το καλύτερο σε σένα, στην χειρότερη σου στιγμή. Έρωτας είναι η προσπάθεια σου να μην αναφέρεις το όνομα του σε κάθε συζήτηση με τις φίλες σου, η οποία ωστόσο καταλήγει σε παταγώδη αποτυχία. Έρωτας είναι τα βράδια που δεν κοιμάσαι για να του μιλήσεις. Έρωτας είναι όταν επικοινωνείτε με τα μάτια, ενώ κανείς γύρω σας δεν καταλαβαίνει. Έρωτας είναι να σου λείπει ένα συγκεκριμένο άτομο ακόμη και αν βρίσκεσαι σε ένα δωμάτιο γεμάτο από ανθρώπους. Έρωτας είναι να μην βρίσκεις λογική στα συναισθήματα σου, γιατί πολύ απλά δεν υπάρχει. Γενικά, ο έρωτας είναι ένα μονοπάτι που έχει και ανηφόρες και κατηφόρες. Αυτό σημαίνει ότι δεν είναι τέλειος. Αλλά ποιος ψάχνει το τέλειο όταν μπορεί να βρει το αληθινό; 

Κορίνα

Αν με ρωτούσες, εγώ θα σου έλεγα πως φοβάμαι να ερωτευτώ. Θεωρώ πως ο έρωτας είναι το πιο μοναδικό και το πιο ομορφο συναίσθημα. Νοιάζεσαι για κάποιον όσο και για τον εαυτό σου ή και περισσότερο. Τον φροντίζεις, τον σέβεσαι, του συμπαραστέκεσαι. Είσαι πάντα εκεί. Περνάτε χρόνο μαζί, δημιουργείτε αναμνήσεις. Η καρδιά σου χτυπά πιο δυνατα όταν τον βλέπεις. Ποτέ δεν φεύγει από το μυαλό σου. Ακόμη και το βράδυ όταν κοιμάσαι τον ονειρεύεσαι. Το αίσθημα του άγχους κυριαρχεί. Που θα είναι σήμερα να περάσω «τυχαία» να τον δω; Που θα βγει το βράδυ να πάω και εγώ σε εκείνο το μαγαζί; Θα προλάβω να τον δω; Πρέπει να κανονίσω έτσι τις υποχρεώσεις μου ώστε να μου μείνει χρόνος για εκείνον, έστω και 10 λεπτά……

Και όταν τα συναισθήματα είναι αμοιβαία ολα βαίνουν καλώς. Τι θα έλεγε κανείς όμως για τους πλατωνικούς ερωτες; Για τις μονόπλευρες προσπάθειες; Για τους ερωτες που ποτέ δεν ευδοκιμησαν; Τεράστιο ψυχολογικό πλήγμα για το άτομο που τα δίνει ολα αλλά δεν βλέπει καμία αντίδραση. Ποσό πονάει άραγε να έχεις Φανταστεί ολη την συνέχεια της ζωής σου με κάποιον, να θες να είστε συνέχεια μαζί, να είναι το μόνο άτομο που σε ενδιαφέρει όμως εκείνος να μην δίνει δεκάρα για εσένα. Τα ξέρει ολα αυτά αλλά δεν τον νοιάζει. Γιατί η καρδιά του και το δικό του μυαλό ανήκει άλλου. Ακόμα χειρότερα υπάρχουν και οι περίπτωσεις που ο άλλος γνωρίζει τα συναισθήματα που τρέφεις για εκεινον, δεν νιώθει τα ίδια αλλά τα εκμεταλλεύεται για δικά του συμφέροντα.

Και ας πούμε ότι ολα αυτά δεν υπάρχουν. Υπαρχει ένας έρωτας και από τις δυο πλευρές. Δημιουργείτε  μια σχέση με αμοιβαία συναισθήματα. Ο χρόνος κυλάει και όμορφες στιγμές περιβάλλουν την σχέση. Όταν όμως τελειώσει; Γιατί ο έρωτας αν δεν περνάει σίγουρα ξεθωριάζει. Τότε τι θα γίνει; Όταν πρέπει τα πρόσωπα να αποχαιρετήθουν είτε γιατί δεν συμφωνούν οι χαρακτήρες τους πια είτε επειδή τα συναισθήματα δεν είναι τόσο έντονα πλέον. Εάν ένας από τους δυο πρέπει να φύγει σε άλλη πόλη, άλλη χώρα; Τι θα γίνει τότε; Ο πονος θα είναι τεράστιος. Οι επίμονες προσπάθειες για επανασύνδεση μέχρι τα πρόσωπα να καταλαβαίνουν πως δεν βγαίνει κάπου. Η άπομακρυνση μας από το υπολοιπο κοινωνικό σύνολο και η άρνηση μας να γνωρίσουμε καινούργιους ανθρωπους. Η εσωστρέφεια και η στεναχώρια επικρατούν μέχρι να είναι πια αδύνατο αυτά τα δυο άτομα να είναι μαζί. Ποιος θα μπορούσε λοιπόν να ειναι έτοιμος για ολα αυτά που συνοδεύουν και ακολουθούν έναν έρωτα;