Το Έγκλημα στην Αρχαία Αγορά είναι ένα βιβλίο μυστηρίου πράγμα πού μαρεσει αλλά έχει επίσης πολλές ενδιαφέρουσες πληροφορίες για την Αρχαία Ελλάδα που συνήθως δεν είναι σε σχολικά βιβλία. Ξέροντας πως θα είχε και μυστηρίο αλλά και πληροφορίες για την Αρχαία Ελλάδα περίμενα πολλά από αυτό το βιβλίο και ευτυχώς, είχε όλα όσα ήθελα. Ο Αριστοκλής ήταν ενδιαφέρων πρωταγωνιστής και πιστεύω πως άλλαξαν οι γνώμες του στην διάρκεια του βιβλίου πού πιστεύω είναι πάντα καλό για έναν πρωταγωνιστή. Ο Δημήτριος πάντως ήταν ο αγαπημένος μου χαρακτήρας καθως ήταν αφελής (για κάποιον λόγο μου φάνηκε γλυκό πόσο εκτιμούσε τον Νίκοκλη και λυπάμαι πού έχασε τον φίλο του. Δεν μπορώ να το εξηγήσω) αλλά στο τέλος κατάλαβε το λάθος του και χωρίς αυτόν θα την γλίτωνε ο Νίκοκλης. Ήταν μία τεράστια στιγμή για την πρόοδο του ως άνθρωπος). Η Θεοδότη ήταν επίσης ενδιαφέρουσα χαρακτήρας και η αλήθεια είναι θα προτιμούσα να δημιουργούσε σχέση ο Αριστοκλής με εκείνη καθώς, παρόλο πού ήταν συνηθισμένο για την εποχή, η σχέση του με την ξαδέρφη του ήταν κάπως αηδιαστική. Τουλάχιστον έζησε μια ωραία ζωή και εκείνη στην ωραία Ρόδο χωρίς να χρειαστεί να ξαναδουλέψει ως πόρνη. Μαρέσει η προσωπικότητα τής καθώς έκανε το σωστό όταν πήγε να ενημερώσει τον Αριστοκλή για την Μέλισσα παρόλο που έβαλε σε κίνδυνο τον εαυτό της. Ο Διογνητος ήταν ένας κακός άνθρωπος ακόμα και αν δεν είχε σχέση με την δολοφονία του Νικόστρατου. Ήταν φιλοχρήματος και δεν ενδιαφερόταν καθόλου για την οικογένεια του. Η Μέλισσα και η Αβροτονον ήταν δύο κοπέλες πού είχαν δύσκολη ζωή και τις εκμεταλλευτηκαν παρά πολύ. Και οι δύο άξιζαν καλύτερη ζωή. Eιδικα η Αβροτονον πού χρησιμοποιήθηκε και στην συνέχεια πετάχτηκε και απτόν Νικόστρατο με τον Ευφημιο αλλά και από την ίδια την Φρύνη. Φυσικά αυτό το βιβλίο δεν είναι άψογο, υπάρχουν και κάποια πράγματα που δεν μου αρεσαν και αν δεν υπήρχαν, το βιβλίο θα ήταν τέλειο. Πρώτον, υπήρχαν παρά πολλά ονόματα που δεν χρειάζεται να ξέρουμε. Αν ο χαρακτήρας δεν μιλάει ή μιλάει για πολύ λίγο και δεν έχει μεγάλη σημασία ως προς το νόημα της ιστορίας, δεν έχουμε λόγο να μάθουμε το όνομα του. Ειδικά στο συμπόσιο που έκανε ο Κορίνθιος είχε διάφορα ασήμαντα ονόματα που ήταν απλοί άνθρωποι χωρίς καμία σημασία στην ιστορία. Δεύτερον, ήθελα η Φρύνη να υπερασπιστεί τις «κόρες» της αλλά ήταν στην ουσία συνένοχος που με έκανε να ενοχληθώ λίγο. Τρίτον, πιστεύω πως ο Νικόστρατος δεν άξιζε όλη αυτήν την έρευνα. Φυσικά, άμα ήμουν στην θέση του Αριστοκλή θα ερευνούσα και εγώ αλλά κινδύνεψαν τόσα άτομα για έναν άνθρωπο που έχει καταστραψει τις ζωές παρά πολλών ανθρώπων. Τέταρτον, θα ήταν καλύτερο αν υπήρχε ένας ακόμα ύποπτος μέχρι το τέλος αλλά ήταν ευκολο να καταλάβεις ποιος σκότωσε τον Νικόστρατο. Θα ήταν ωραίο να υπήρχε μια ανατροπή για να σοκαριστουμε αλλά η αλήθεια είναι δεν μπορώ να βρω κάποιον που θα ήταν καλύτερος υποψήφιος για δολοφονία. Πέμπτον , μετά τον θάνατο της γριάς και πριν εμφανιστεί η Μέλισσα δεν υπήρχε πολύ συναίσθημα και είχα χάσει λίγο τον ενδιαφέρον μου παρόλο που προσπαθούσα να συγκρατήσω όσο ποίο πολλές πληροφορίες όσο μπορούσα. Τέλος, θέλω να πω ότι αυτό το βιβλίο με άγγιξε παραπάνω από το παιδί του Νώε. Οι χαρακτήρες σε αυτό το βιβλίο ήταν πιο ενδιαφέρον απτό παιδι του Νώε και γενικά είχε πληροφορίες για την αρχαία Ελλάδα που δεν ήξερα καί μου ήταν ευχάριστο να μάθω. Το παιδί τού Νώε όμως είχε πληροφορίες για την Εβραϊκή θρησκεία για την οποία δεν είχα ενδιαφερθεί αλλά πάντως συγκράτησα κάποια πράγματα και από εκείνο. Ελπίζω αν βρώ χρόνο στο μέλλον να τα ξαναδιαβάσω και τα δύο καθώς είναι πάρα πολύ ωραία βιβλία. Τώρα πάμε για το επόμενο!!