Αρχεία για ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
Λογοτεχνικά είδη
Η λογοτεχνία είναι ένα φαινόμενο που από την αρχαιότητα μέχρι την εποχή μας δεν παρουσιάζεται με τρόπο ενιαίο και ομοιόμορφο αλλά μπορεί να διαχωριστεί και να ταξινομηθεί σε πολλές επιμέρους κατηγορίες. Τα λογοτεχνικά έργα δεν είναι όμως όλα ίδια· υπάρχουν διάφοροι τύποι: έπος, λυρική ποίηση, κωμωδία, τραγωδία, διήγημα, μυθιστόρημα κτλ. Όλοι αυτοί οι τύποι δε διαφέρουν μεταξύ τους μόνο στη μορφή αλλά στο σύνολο σχεδόν των γνωρισμάτων τους: στο περιεχόμενο, το ύφος, το λεξιλόγιο, τον τρόπο που χρησιμοποιούν τη γλώσσα, το θέμα, τις συμβάσεις κτλ. Συνεπώς, με τους όρους «γένος» και «είδος» χαρακτηρίζουμε συνήθως τους διάφορους τύπους λογοτεχνικών έργων. Το άθροισμα όλων αυτών των ειδών σχηματίζει το σύνολο των κειμένων που ονομάζουμε λογοτεχνία. Διαβάστε όλο το άρθρο »
Τα ψηλά βουνά
Ένα από τα πρώτα βιβλία που επεξεργάζονται το θέμα της οικολογικής καταστροφής των δασών από την παρέμβαση του ανθρώπινου παράγοντα είναι το βιβλίο του Ζαχαρία Παπαντωνίου τα Ψηλά Βουνά (1918).
Οι πρωταγωνιστές είναι είκοσι έξι παιδιά που τελείωσαν την τελευταία τάξη του δημοτικού σχολείου και αποφασίζουν με τη συγκατάθεση των γονέων τους να κατασκηνώσουν στα ψηλά βουνά της Ευρυτανίας, όπου θα περάσουν μόνα τους δύο καλοκαιρινούς μήνες. Καθώς αναβαίνουν στα βουνά ανακαλύπτουν γύρω τους την ομορφιά του φυσικού περιβάλλοντος. Βλέπουν από ψηλά την Ρούμελη να καθρεφτίζει την ομορφιά του ουρανού και των δέντρων. Μέσα στην ομορφιά του φυσικού περιβάλλοντος θα καταλάβουν την αξία της φύσης και θα μάθουν να ονειρεύονται.
Στη μικρή κοινωνία που δημιουργούν στο δάσος ζουν ανεξάρτητα, λειτουργούν με δημοκρατικούς κανόνες, καταμερίζουν την εργασία και τους ρόλους τους και συμπεριφέρονται σαν μια κοινότητα που πρέπει να αντιμετωπίσει τις καθημερινές δυσκολίες της ζωής. Δίπλα τους στέκονται κάποιοι συμβουλάτορες όπως είναι ο γερο-Θανάσης, ο αγροφύλακας και ο δασοφύλακας. Είναι άνθρωποι που βοηθούν τα παιδιά να κατανοήσουν με τις ιστορίες τους και τη στάση τους το μυστικό της ειρηνικής συμβίωσης με το περιβάλλον και να καλλιεργήσουν έναν οικολογικό τρόπο διαβίωσης.
Ουδέν νεώτερον από το δυτικό μέτωπο
Είμαι νέος, μόλις έκλεισα τα 20· από τη ζωή δεν ξέρω παρά μόνο την απελπισία, το θάνατο, το φόβο και μια αλυσίδα από ανόητες επιπολαιότητες, πάνω από μια άβυσσο πόνων και θλίψεων. Βλέπω τους λαούς να ορμούν σε άλλους λαούς, να σκοτώνουν και να σκοτώνονται, χωρίς ούτε κι εκείνοι να ξέρουν το γιατί, υπακούοντας σ΄αυτούς που τους στέλνουν, χωρίς συναίσθηση του κινδύνου ή της ευθύνης τους. Βλέπω πως οι δυναμικότεροι εγκέφαλοι του κόσμου εφευρίσκουν όπλα για να γίνονται όλα αυτά με έναν τρόπο ακόμα πιο ραφιναρισμένο και να διαρκούν όσο γίνεται περισσότερο. Κι όλοι οι συνομήλικοί μου εδώ, στην αντικρινή παράταξη, σε ολόκληρο τον κόσμο το βλέπουν όπως εγώ. Αυτή είναι η ζωή της γενιάς μου και η δική μας. Διαβάστε όλο το άρθρο »
Στα καμένα
Η φύση αποτελεί πηγή ζωής, πλούτου και απόλαυσης για τον άνθρωπο. Είναι ο ζωτικός του χώρος: η κατοικία, η τροφή και η υγεία του εξαρτώνται από αυτή. Στη φύση ο άνθρωπος υπάρχει, κινείται και δημιουργεί. Στη φύση βρίσκει την ψυχική του γαλήνη, ασκεί την αισθητική του. Και βέβαια από τη φύση δέχεται ερεθίσματα που τον συγκινούν και αποτελούν αφορμή για καλλιτεχνικές δημιουργίες.
Πώς μπορούμε όμως να μιλήσουμε στα παιδιά για τη φύση και τις συνέπειες της ανθρώπινης δραστηριότητας στο περιβάλλον;
Μπορεί η λογοτεχνία να μας προσφέρει το κατάλληλο έναυσμα; Μπορεί ένα λογοτεχνικό κείμενο να μας ευαισθητοποιήσει;
