Σεμινάριο για εκπαιδευτικούς «πόσο με ενδιαφέρει το AIDS σήμερα;». Ας το συζητήσουμε, λοιπόν!

Εγχειρίδια-Άρθρα Εκπαιδευτική Συμβουλευτική Μελέτη Περίπτωσης Προσωπικές Εργασίες

Προγράμματα Αγωγής Υγείας και Αγωγής του Καταναλωτή
Βιωματικό σεμινάριο διάρκειας 5 ωρών για πέντε ομάδες εκπαιδευτικών με γενικό τίτλο: «πόσο με ενδιαφέρει το
AIDS σήμερα;»
Σχολικό έτος 2000-01
Συντονιστής: Κωνσταντίνος Κιουρτσής

8η Δραστηριότητα. Ας το συζητήσουμε, λοιπόν! (α’ περίπτωση)
Αρχικά διαβάζεται η ιστορία:
«Ο Μένιος, είναι μαθητής της Β’ Λυκείου, και ζει με τους γονείς του στη Θεσσαλονίκη.
Η αδελφή του, σπουδάζει τρία χρόνια τώρα στο Μιλάνο. Κάποια μέρα, οι γονείς του, του ανακοίνωσαν ότι θα επισκέπτονταν την αδελφή του και ότι θα έλειπαν πέντε-έξι μέρες. Μάλιστα, είχαν βγάλει και τα εισιτήριά τους. Πετούσαν για Μιλάνο Τρίτη μεσημέρι, και απέστρεφαν με μια πτήση που θα τους έφερνε πίσω, μάλλον την Κυριακή το μεσημέρι. Οι γονείς του, για το διάστημα της απουσίας τους, του ετοίμασαν όλα τα απαραίτητα, του άφησαν και χρήματα.
Ο Μένιος τους καθησύχασε ότι θα διάβαζε και ότι θα τα κατάφερνε μόνος του. Πράγματι την Τρίτη το πρωί, έφυγαν. Αλλά η πτήση της επιστροφής άλλαξε ώρα και τους έφερε πίσω οκτώ ώρες νωρίτερα. Έτσι στις 08.00 το πρωί της Κυριακής, φτάσανε στο σπίτι, μπήκανε μέσα και άνοιξαν την πόρτα του δωματίου του Μένιου.
Ο Μένιος κοιμόταν και δίπλα του κοιμόταν μια κοπέλα, γνωστή τους, για την ηθική της οποίας είχαν πολλές αμφιβολίες. Είχαν ζητήσει μάλιστα από τον Μένιο να μην κάνει παρέα μαζί της και ο Μένιος το είχε αποδεχτεί. Με το θόρυβο όμως που έκανε η πόρτα ανοίγοντας, η κοπέλα ξύπνησε, τους κοίταξε, και . . . .»
Στη συνέχεια, η μεγάλη ομάδα χωρίζει σε τέσσερις μικρότερες. Το κάθε μέλος  αποφασίζει σε ποιά μικρή ομάδα θα μετέχει. Οι τέσσερις μικρότερες ομάδες είναι:
Ο Μένιος, η κοπέλα, ο πατέρας του Μένιου, η μητέρα  του Μένιου.
Ζητείται από τις ομάδες αυτές, αφού συζητήσουν τα μέλη τους μεταξύ τους, να ανταλλάξουν απόψεις σκέψεις και συναισθήματα. Το κάθε μέλος της κάθε μικρής ομάδας, μπορεί να είναι και μια διαφορετική φωνή του ρόλου.

Ας το συζητήσουμε, λοιπόν! (β’ περίπτωση)
Αρχικά διαβάζεται η ιστορία:
Οι γονείς ενός πολυμεταγγιζόμενου μαθητή ενός Λυκείου της Θεσσαλονίκης, ενημερώνουν το Διευθυντή του Σχολείου ότι ο γιος τους βρέθηκε να είναι οροθετικός στον ιό του AIDS και του ζητούν να έχει ο γιος τους την ειδική μεταχείριση που προβλέπεται σε ανάλογες περιπτώσεις. Ο Διευθυντής, ζητάει τη συνδρομή του συλλόγου διδασκόντων καθηγητών, του συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων και του Συμβουλίου των μαθητών. Ορίζεται έτσι κοινή συνεδρίαση όλων στην οποία συμμετέχουν και οι γονείς του οροθετικού μαθητή.
Στη συνέχεια, η μεγάλη ομάδα χωρίζει σε πέντε μικρότερες. Το κάθε μέλος αποφασίζει σε ποιά μικρή ομάδα θα μετέχει. Οι πέντε μικρότερες ομάδες είναι:
Ο Διευθυντής του σχολείου και καθηγητές. Τα μέλη του συλλόγου Γονέων – Κηδεμόνων. Τα μέλη του μαθητικού συμβουλίου.  Οι γονείς του οροθετικού μαθητή. Ο οροθετικός μαθητής.
Ζητείται από τις ομάδες αυτές, αφού συζητήσουν τα μέλη τους μεταξύ τους, να ανταλλάξουν απόψεις σκέψεις και συναισθήματα. Το κάθε μέλος της κάθε μικρής ομάδας, μπορεί να είναι και μια διαφορετική φωνή του ίδιου ρόλου

Αφήστε μια απάντηση