Απρ 09

3

>Ο κουρσάρος , Βασίλης

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΛΑΦΑΤΗΣ | 3 Απριλίου, 2009 | Βασίλης Παπακωνσταντίνου, μοτοσυκλέτα  |  Γράψτε σχόλιο

>Ο συνάδελφος και φίλος Βασ.Συμεωνίδης μου έστειλε το παρακάτω παράλληλο κείμενο στο ποίημα Ο Μοτοσυκλετιστής της Μαρίας Κέντρου – Αγαθοπούλου.

Κουρσάρος
Στίχοι: Παύλος Μάτεσης
Μουσική: Λάκης Παπαδόπουλος
Πρώτη εκτέλεση: Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Στην άσφαλτο κουρσάρος
με καράβι τη μοτοσυκλέτα,
παντιέρα το μπουφάν το πλαστικό.
Στα 18 σου έσπασες τα φρένα,
ταξιδεύεις για ταξίδια άλλα.
Κυκλοφοράς μονάχα φτιαγμένος,
ο κόσμος όλος χίλια κυβικά.
Είσαι αγριεμένος,
είσαι κουρασμένος,
έχεις τη ζωή στη σέλα σου γραμμένη.
Για κάποιο φόνο είσαι γεννημένος.
Από παρέες τριγυρισμένος,
δε τους φοβάσαι, δε σ’ αγαπούν.
Και η ζωή να περνάει λαθραία,
μα εσύ φοβάσαι,
φοβάσαι να κοιμηθείς
και το ταξίδι ξαναρχίζεις.
Το δάχτυλο στο φρένο κοκαλωμένο,
μια στάλα αίμα στο μπουφάν σου,
πλάι στα χίλια,
στα χίλια κυβικά σου,
πλάι στα χίλια κυβικά σου.
Μονάχος χάραμα,
χάραμα στη λεωφόρο
και περιμένεις ασθενοφόρο
από τις τρεις και δέκα σκοτωμένος.

Απρ 09

3

>Ο κουρσάρος , Βασίλης

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΛΑΦΑΤΗΣ | 3 Απριλίου, 2009 | Βασίλης Παπακωνσταντίνου, μοτοσυκλέτα  |  1 σχόλιο

>Ο συνάδελφος και φίλος Βασ.Συμεωνίδης μου έστειλε το παρακάτω παράλληλο κείμενο στο ποίημα Ο Μοτοσυκλετιστής της Μαρίας Κέντρου – Αγαθοπούλου.

Κουρσάρος
Στίχοι: Παύλος Μάτεσης
Μουσική: Λάκης Παπαδόπουλος
Πρώτη εκτέλεση: Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Στην άσφαλτο κουρσάρος
με καράβι τη μοτοσυκλέτα,
παντιέρα το μπουφάν το πλαστικό.
Στα 18 σου έσπασες τα φρένα,
ταξιδεύεις για ταξίδια άλλα.
Κυκλοφοράς μονάχα φτιαγμένος,
ο κόσμος όλος χίλια κυβικά.
Είσαι αγριεμένος,
είσαι κουρασμένος,
έχεις τη ζωή στη σέλα σου γραμμένη.
Για κάποιο φόνο είσαι γεννημένος.
Από παρέες τριγυρισμένος,
δε τους φοβάσαι, δε σ’ αγαπούν.
Και η ζωή να περνάει λαθραία,
μα εσύ φοβάσαι,
φοβάσαι να κοιμηθείς
και το ταξίδι ξαναρχίζεις.
Το δάχτυλο στο φρένο κοκαλωμένο,
μια στάλα αίμα στο μπουφάν σου,
πλάι στα χίλια,
στα χίλια κυβικά σου,
πλάι στα χίλια κυβικά σου.
Μονάχος χάραμα,
χάραμα στη λεωφόρο
και περιμένεις ασθενοφόρο
από τις τρεις και δέκα σκοτωμένος.

Μαρ 09

28

>Η ΜΟΤΟΣΥΚΛΕΤΑ ΣΤΗ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΛΑΦΑΤΗΣ | 28 Μαρτίου, 2009 | λογοτεχνία, μοτοσυκλέτα  |  Γράψτε σχόλιο

>

http://cds.lib.auth.gr/submit/archive/NPA/npa-2004-3945.pdf

Μαρ 09

28

Πρόταση του MIT για πλήρη έλεγχο των προσωπικών μας δεδομένων

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΛΑΦΑΤΗΣ | 28 Μαρτίου, 2009 | προσωπικά δεδομένα  |  Γράψτε σχόλιο

Ειδικός σε θέματα υπολογιστών από το MIT καλεί για μία νέα συμφωνία που θα επιτρέπει να ελέγχονται τα ίχνη που αφήνουνε όταν συνομιλούμε ή σερφάρουμε στο Διαδίκτυο.

Ο Άλεξ Πέντλαντ από το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης, δήλωσε ότι «τα ψηφιακά ίχνη έχουν μεγάλη κοινωνική και επιστημονική αξία».

Ωστόσο, οι κάτοχοί τους εκτίθενται, καθώς τα ίχνη αυτά επιτρέπουν στις εταιρείες και τις κυβερνήσεις να γνωρίζουν τις προσωπικές κινήσεις του καθενός στη διάρκεια της ημέρας (reality mining).

Ο κ. Πέντλαντ, ειδικός στην ανθρωποκεντρική τεχνολογία, σημείωσε ότι «οι εταιρείες θα έχουν ρόλο κλειδί σε μία νέα συμφωνία, όπου θα μπορούν να χρησιμοποιούν τα δεδομένα του ατόμου».

Σύμφωνα με τον ίδιο, «κάτι τέτοιο θα επέτρεπε τα προσωπικά δεδομένα να χρησιμοποιούνται για «το κοινό καλό», όπως είναι η παρακολούθηση της υγείας, ασφάλειας ή ακόμα και της περιβαλλοντικής προστασίας, διατηρώντας πάντα την ανωνυμία».

«Νέες επαναστατικές μέθοδοι παρακολούθησης από τα κινητά τηλέφωνα και άλλα ψηφιακά μέσα παρέχουν μία ‘θεϊκή’ οπτική για τον εαυτό μας», επεσήμανε ο κ. Πέντλαντ σε έκθεση του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ.

«Αυτές οι νέες μέθοδοι έχουν τη δυνατότητα να γίνουν η πραγματικότητα της ιδέας του Τζόρτζ Όργουελ για μία πλήρως ελεγχόμενη κοινωνία. Αυτό που σκοπεύουμε να κάνουμε μπορεί να είναι είτε η σωτηρία μας, είτε η καταστροφή μας», συμπλήρωσε ο Άλεξ Πέντλαντ.

Οι παρακολουθήσεις αφορούν σε διαδικτυακά δεδομένα, όπως η επισκεψιμότητα ιστοσελίδων ή οι αγοραστικές συνήθειες του καθενός, στην επικοινωνία μέσω κινητών τηλεφώνων και συστήματα πλοήγησης, όπως το GPS.

ΠΗΓΗ: www.kathimerini.gr με πληροφορίες από AFP

Μαρ 09

28

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΛΑΦΑΤΗΣ | 28 Μαρτίου, 2009 | προσωπικά δεδομένα  |  Γράψτε σχόλιο

Ειδικός σε θέματα υπολογιστών από το MIT καλεί για μία νέα συμφωνία που θα επιτρέπει να ελέγχονται τα ίχνη που αφήνουνε όταν συνομιλούμε ή σερφάρουμε στο Διαδίκτυο.

Ο Άλεξ Πέντλαντ από το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης, δήλωσε ότι «τα ψηφιακά ίχνη έχουν μεγάλη κοινωνική και επιστημονική αξία».

Ωστόσο, οι κάτοχοί τους εκτίθενται, καθώς τα ίχνη αυτά επιτρέπουν στις εταιρείες και τις κυβερνήσεις να γνωρίζουν τις προσωπικές κινήσεις του καθενός στη διάρκεια της ημέρας (reality mining).

Ο κ. Πέντλαντ, ειδικός στην ανθρωποκεντρική τεχνολογία, σημείωσε ότι «οι εταιρείες θα έχουν ρόλο κλειδί σε μία νέα συμφωνία, όπου θα μπορούν να χρησιμοποιούν τα δεδομένα του ατόμου».

Σύμφωνα με τον ίδιο, «κάτι τέτοιο θα επέτρεπε τα προσωπικά δεδομένα να χρησιμοποιούνται για «το κοινό καλό», όπως είναι η παρακολούθηση της υγείας, ασφάλειας ή ακόμα και της περιβαλλοντικής προστασίας, διατηρώντας πάντα την ανωνυμία».

«Νέες επαναστατικές μέθοδοι παρακολούθησης από τα κινητά τηλέφωνα και άλλα ψηφιακά μέσα παρέχουν μία ‘θεϊκή’ οπτική για τον εαυτό μας», επεσήμανε ο κ. Πέντλαντ σε έκθεση του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ.

«Αυτές οι νέες μέθοδοι έχουν τη δυνατότητα να γίνουν η πραγματικότητα της ιδέας του Τζόρτζ Όργουελ για μία πλήρως ελεγχόμενη κοινωνία. Αυτό που σκοπεύουμε να κάνουμε μπορεί να είναι είτε η σωτηρία μας, είτε η καταστροφή μας», συμπλήρωσε ο Άλεξ Πέντλαντ.

Οι παρακολουθήσεις αφορούν σε διαδικτυακά δεδομένα, όπως η επισκεψιμότητα ιστοσελίδων ή οι αγοραστικές συνήθειες του καθενός, στην επικοινωνία μέσω κινητών τηλεφώνων και συστήματα πλοήγησης, όπως το GPS.

ΠΗΓΗ: www.kathimerini.gr με πληροφορίες από AFP

Μαρ 09

28

>Μαρία Κέντρου Αγαθοπούλου, Ο μοτοσυκλετιστής

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΛΑΦΑΤΗΣ | 28 Μαρτίου, 2009 | Μαρία Κέντρου - Αγαθοπούλου, μοτοσυκλέτα, ποίηση  |  2 σχόλια

>Τι ν’ απόγινε άραγε
Εκείνος ο θορυβοποιός
Της νύχτας
Καβάλα στο μηχανικό του ζώο
Να κραδαίνει την άσφαλτο
Χωρίς φρένο
Να παίζει ώρα ύπνου
Με τις φρένες μας
Εδώ μέσα
Στο σακατεμένο κρανίο

Προχτές το μεσονύχτι
Που κοίταζα απ’το παράθυρό μου
Το νέο φεγγάρι
Άκουσα θόρυβο παράξενο
Να ’ρχεται από ψηλά
Και μου φάνηκε πως τον είδα
Ένας άγγελος πάνω σε μοτοσυκλέτα
Να διασχίζει τους δρόμους τ’ ουρανού
Κι απ’ το σπασμένο καθρεφτάκι του
Να με κοιτάζει περίλυπος

Βγάλε μου σε παρακαλώ
Μια ωραία φωτογραφία
Να τη στείλω στο κορίτσι μου
Έτσι απάνω στη μοτοσυκλέτα μου
Με το ένα χέρι στο χειρόφρενο
Το άλλο να σιάζει τα σγουρά μαλλιά μου
Θέλω να φαίνεται καλά
Το καινούργιο μου πέτσινο
Το σιδερένιο κράνος
Να διακρίνεται προπάντων
Ο ίλιγγος στο πρόσωπό μου
Και κείνο του θανάτου
Το αναπόφευκτο

Από τη συλλογή Θαλασσινό Ημερολόγιο, 1981. 

Μαρ 09

28

>Δικτυογραφία για τη Μαρία Κέντρου Αγαθοπούλου

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΛΑΦΑΤΗΣ | 28 Μαρτίου, 2009 | Μαρία Κέντρου - Αγαθοπούλου  |  Γράψτε σχόλιο

>Βιογραφία – ποιήματα

Εθνικό Κέντρο Βιβλίου
Πλανόδιον
http://genesis.ee.auth.gr/dimakis/neapor/548-550/6.html

Μαρ 09

28

>Το σχολείο που επισκεφτήκαμε στο Λονδίνο

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΛΑΦΑΤΗΣ | 28 Μαρτίου, 2009 | εκδρομή, σχολείο  |  Γράψτε σχόλιο

>

Μαρ 09

28

Internet: 12 χώρες – εχθροί στη «μαύρη λίστα» της λογοκρισίας

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΛΑΦΑΤΗΣ | 28 Μαρτίου, 2009 | διαδίκτυο, λογοκρισία  |  Γράψτε σχόλιο

Του Παναγιώτη Παπαϊωάννου  
panpap@pegasus.gr

Στο στόχαστρο των Δημοσιογράφων Xωρίς Σύνορα βρίσκονται για ακόμη μια χρονιά οι «Xώρες Eχθροί του Internet», σύμφωνα με την ετήσια λίστα των χωρών εκείνων που εφαρμόζουν λογοκρισία και μέτρα καταστολής στην ελεύθερη έκφραση και διακίνηση ιδεών στο διαδίκτυο.

Στο μικροσκόπιο του οργανισμού βρέθηκαν φέτος 22 χώρες στις οποίες παρατηρήθηκαν το 2008 κρούσματα λογοκρισίας και ελέγχου στο Internet, μικρότερης ή μεγαλύτερης κλίμακας. Aπό αυτές ξεχωρίζουν όμως 12 χώρες στις οποίες η κατάσταση περιγράφεται με τα πλέον μελανά χρώματα, καθώς έχουν επιβάλλει εξαιρετικά περιοριστικά μέτρα χρήσης του διαδικτύου, ασκώντας αυστηρή λογοκρισία και διώξεις, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις υπάρχει ακόμη και καθολική απαγόρευση της πρόσβασης. H «μαύρη λίστα» με τις 12 χώρες εχθρούς του Internet περιλαμβάνει την Aίγυπτο, το Bιετνάμ, τη Bόρεια Kορέα, το Iράν, την Kίνα, την Kούβα, την Mιανμάρ, το Oυζμπεκιστάν, τη Σαουδική Aραβία, τη Συρία, το Tουρκμενιστάν και την Tυνησία…

Διαβάστε περισσότερα εδώ

Μαρ 09

27

>Κέντρου – Αγαθοπούλου Μαρία (1930 – )

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΛΑΦΑΤΗΣ | 27 Μαρτίου, 2009 | βιογραφία, Μαρία Κέντρου - Αγαθοπούλου  |  Γράψτε σχόλιο

>Βιογραφικό 

Η Μαρία Κέντρου – Αγαθοπούλου γεννήθηκε το 1930 στη Θεσσαλονίκη, όπου και ζει, από γονείς Μικρασιάτες. Στην ίδια πόλη έκανε τις εγκύκλιες σπουδές της. Ως ποιήτρια εμφανίστηκε στα γράμματα το 1961 με την ποιητική συλλογή “Ψυχή και τέχνη”. Ακολουθούν από τότε άλλες δώδεκα, με τελευταία την ποιητική συλλογή “Σαλκίμ”. Είναι μέλος της Εταιρίας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης και της Εταιρείας Συγγραφέων. 
Συνεργάστηκε με τα λογοτεχνικά περιοδικά: “Νέα Πορεία”, “Διαγώνιος”, “Τραμ”, “Εντευκτήριο”, “Παρατηρητής”, “Παραφυάδα”, “Διαβάζω”, “Η λέξη”, “Γράμματα και τέχνες”, “Οδός Πανός”, “Ρεύματα”.
Εκτός από ποίηση, δημοσιεύει σε περιοδικά κριτικά δοκίμια, για ποιητικά κατ’ εξοχήν βιβλία. Παράλληλα με την ποίηση γράφει-δημοσιεύει και διηγήματα. Ποιήματά της έχουν περιληφθεί σε πολλές ελληνικές και ξένες ανθολογίες κι έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, ιταλικά, πολωνικά, ρουμανικά, ισπανικά και σερβικά. Διηγήματά της βρίσκονται σε γερμανικές ανθολογίες.
Το ποίημά της “Ο μοτοσυκλετιστής” διδάσκεται στην Γ’ Λυκείου, από τα βιβλία “Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας”.

ΚΕΝΤΡΟΥ-ΑΓΑΘΟΠΟΥΛΟΥ ΜΑΡΙΑ
Βραβεία 

Βραβείο Δήμου Θεσσαλονίκης για το βιβλίο της “Διασταυρώσεις” (1964), ως ανέκδοτη συλλογή.
Βραβείο Νικηφόρου Βρεττάκου για το βιβλίο της “Η σκοτεινή διάρκεια των ημερών” (1994).
Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών για το βιβλίο διηγημάτων “Η παραίτηση” (2003).


Εργογραφία 

Ποίηση: “Ψυχή και τέχνη” (1961), “Διασταυρώσεις” (1965), “Περίπτωση σιωπής” (1968), “Μεγεθύνσεις” (Νέα Πορεία, 1971), “Αρμιλλάρια” (Νέα Πορεία, 1973), “Τα τοπία που είδα” (Νέα Πορεία, 1975), “Τα επακόλουθα” (Νέα Πορεία, 1978), “Θαλασσινό ημερολόγιο” (Διαγώνιος, 1981), “Μετανάστες του εσωτερικού νερού” (Διαγώνιος, 1985), “Η σκοτεινή διάρκεια των ημερών” (Διαγώνιος, 1993), “Επιλογές και σύνολα. Ποιήματα 1965-1995” (Νησίδες: Σκόπελος, 2001), “Σαλκίμ” (Νεφέλη, 2001), “Σεντόνια της αγρύπνιας” (Μεταίχμιο, 2006).
Πεζά: “Συνοικισμός σιδηροδρομικών” (Κέδρος, 1998), “Στο δωμάτιο” (Νεφέλη, 1999), “Η παραίτηση” (Κέδρος, 2002), “Οι μικρές χαρές” (Μεταίχμιο, 2005).
Δοκίμια: “Δοκιμασία και δοκιμασίες” (Νησίδες: Σκόπελος, 1999).


ΠΗΓΗ: ΕΘΝΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΒΙΒΛΙΟΥ

Μαρ 09

27

Δεν θέλω να με βλέπουν στo Google!

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΛΑΦΑΤΗΣ | 27 Μαρτίου, 2009 | google  |  Γράψτε σχόλιο

Υπεύθυνοι για θέματα παραβίασης προσωπικών δεδομένων στην Μεγάλη Βρετανία πιέζουν την Ευρωπαική Ένωση να “κλείσει” την υπηρεσία Street View της Google. Η υπηρεσία δείχνει τρισδιάστατες φωτογραφίες από τους δρόμους συγκεκριμένων πόλεων σαν συμπλήρωμα των υπηρεσιών χαρτογράφησης.

Η σχετική υπηρεσία έχει λάβει τουλάχιστον 200 παράπονα από πολίτες που αναγνωρίστηκαν μέσω φωτογραφιών του Street View.

Πρίν από ένα χρόνο οι αρμόδιες υπηρεσίες της Ευρωπαικής Ένωσης είχαν λάβει διαβεβαιώσεις από τη Google ότι τέτοια περιστατικά δεν θα συμβούν. Στην Μεγάλη Βρετανία αυτό φαίνεται όμως ότι δεν συμβαίνει
ΠΗΓΗ: flash.gr

Μαρ 09

26

Υποχρεωτικά τα blogs, προαιρετική η βικτοριανή ιστορία στα βρετανικά δημοτικά

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΛΑΦΑΤΗΣ | 26 Μαρτίου, 2009 | Twitter, wikipedia, δημιουργία blog, εκπαίδευση  |  Γράψτε σχόλιο

Λονδίνο
Προαιρετικά θα διδάσκονται τη βικτοριανή εποχή ή τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο οι μαθητές των δημοτικών σχολείων της Βρετανίας, οι οποίοι καλούνται ωστόσο να μάθουν να χειρίζονται τέλεια το Twitter και τη Wikipedia, σύμφωνα με προτεινόμενη διδακτέα ύλη.

Η προτεινόμενη αναθεωρημένη διδακτέα ύλη αφαιρεί εκατοντάδες προσδιορισμούς για τις επιστημονικές, γεωγραφικές και ιστορικές γνώσεις που θα πρέπει να έχουν οι μαθητές πριν φτάσουν τα 11 τους χρόνια.

Την αναμόρφωση έχει αναλάβει να προτείνει ο Σερ Τζιμ Ρόουζ, για λογαριασμό της βρετανικής κυβέρνησης.

Έτσι η μεταρρύθμιση, η οποία εάν εγκριθεί θα είναι η μεγαλύτερη για τα δημοτικά σχολεία της Βρετανίας εδώ και μια δεκαετία, αποσκοπεί στο να δώσει μεγαλύτερη ελευθερία στους δασκάλους να επιλέξουν σε ποιο κομμάτι θα εστιάσουν τη διδασκαλία τους.

Σύμφωνα με την εφημερίδα The Guardian, η διδακτέα ύλη διατηρεί κάποιους από τους παραδοσιακούς τομείς διδασκαλίας, δίνει όμως έμφαση στα σύγχρονα μέσα, στο Διαδίκτυο και στην περιβαλλοντική εκπαίδευση.

Συγκεκριμένα η πρόταση ορίζει ότι:

– Τα παιδιά θα πρέπει να έχουν γνώση μπλογκ, podcast, της Wikipedia και του Twitter καθώς και να μπορούν να αποκτήσουν άνεση στον χειρισμό του πληκτρολογίου.

– Τα παιδιά θα πρέπει να μπορούν να τοποθετήσουν συγκεκριμένα γεγονότα σε χρονολογική σειρά. Ωστόσο κάθε παιδί θα κληθεί να μάθει δύο μόνο βασικές περιόδους της βρετανικής ιστορίας, με το σχολείο να καλείται να αποφασίζει ποιες θα είναι αυτές. Έτσι οι δάσκαλοι θα μπορούν να διδάσκουν βικτοριανή ιστορία ή τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά δεν θα είναι υποχρεωμένοι να το κάνουν.

-Το νέο σύστημα θα ασχολείται και με κοινωνικά ζητήματα που αφορούν τη ζωή ενός παιδιού, όπως οι πιέσεις που ασκούν ομάδες συνομηλίκων, ο εκφοβισμός, καθώς και οι σχέσεις με την οικογένεια και τους φίλους.

Σχολιάζοντας τις προτάσεις το υπουργείο Παιδείας της Βρετανίας ανέφερε: «Φυσικά οι μαθητές στα δημοτικά θα διδαχθούν σημαντικές περιόδους, συμπεριλαμβανομένης της ρωμαϊκής εποχής, των Τυδόρ και τη βικτοριανή και θα μάθουν να κατανοούν μια ευρύτερη χρονολόγηση σημαντικών γεγονότων σε αυτή τη χώρα και τον υπόλοιπο κόσμο».

ΠΗΓΗ: in.gr

Μαρ 09

20

Η χρησιμότητα των κοινωνικών δικτύων του Web στην παιδική ηλικία

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΛΑΦΑΤΗΣ | 20 Μαρτίου, 2009 | social media, διαδίκτυο  |  Γράψτε σχόλιο

Στην ομιλία της στο πλαίσιο του πρώτου Διεθνούς Συνεδρίου για την Επιστήμη του Ιστού που πραγματοποιείται στις εγκαταστάσεις του «Ελληνικού Κόσμου», η Μπάρμπι Κλαρκ, ψυχοθεραπεύτρια και ερευνήτρια στο πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ, παρουσίασε τα αποτελέσματα πρόσφατης μελέτης αναφορικά με τον τρόπο που τα δίκτυα στο Web βοηθούν τα παιδιά να κοινωνικοποιηθούν, να δημιουργήσουν φιλίες και να διαμορφώσουν ταυτότητα.

Η κ. Κλαρκ αρχικά τόνισε τη συνεχή εξέλιξη του Ίντερνετ και την ταυτόχρονη ανάπτυξη των κοινωνικών δικτύων σε αυτό, γεγονός που υποδεικνύει την ανάγκη για παρακολούθηση σε τακτική βάση όλων των φαινομένων του Ιστού. «Τα παιδιά έρχονται σε επαφή με το Διαδίκτυο σε όλο και πιο μικρές ηλικίες» επεσήμανε η Κλαρκ, εστιάζοντας στην ηλικία 10-14 ετών, την ηλικία δηλαδή που τα παιδιά εξερευνούν την ταυτότητα τους, αναπτύσσουν τις πρώτες έξω-οικογενειακές σχέσεις, ενώ ταυτόχρονα πλησιάζουν την εφηβεία.

Παράλληλα, τα περισσότερα παιδιά αυτής της ηλικίας έρχονται σε πρώτη επαφή με την τεχνολογία μέσω των κινητών τηλεφώνων που αγοράζουν οι γονείς τους για αυτά, αλλά και του πρώτου φορητού ή επιτραπέζιου υπολογιστή που συνήθως ξεκινούν να χρησιμοποιούν σε αυτή την ηλικία. «Στα παιδιά αρέσει αυτό, τους αρέσει η πρώτη επαφή με την τεχνολογία και στην πλειοψηφία των περιπτώσεων ενθουσιάζονται με όσα βλέπουν στο Ίντερνετ», εξηγεί η Κλαρκ.

Αναφερόμενη σε πρόσφατη μελέτη του London School of Economics, έξι στα δέκα παιδιά στη Βρετανία είναι ενεργά μέλη σε κάποιο κοινωνικό δίκτυο στο Ίντερνετ, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό στις ΗΠΑ είναι χαμηλότερο, περίπου τέσσερα στα δέκα. Το ποσοστό της Ευρώπης βρίσκεται στο ενδιάμεσο, με το 50% των παιδιών ηλικίας 10-14 ετών να ανήκουν σε κάποιο από τα δεκάδες κοινωνικά δίκτυα.

Τόσο το Διαδίκτυο, όσο και τα υπόλοιπα ψηφιακά μέσα είναι πηγή δύναμης, «έχουν τη θετική, αλλά και την αρνητική, τη σκοτεινή πλευρά τους», τόνισε η Βρετανή ψυχοθεραπεύτρια. Ωστόσο, εξήγησε ότι τα περισσότερα παιδιά έχουν σε μεγάλο βαθμό γνώση των κινδύνων που μπορεί να συναντήσουν, εμφανίζονται ενημερωμένα, συζητούν για αυτό μεταξύ τους. Εξάλλου, όπως τόνισε η ίδια «ο κίνδυνος online και offline δεν διαφοροποιείται ιδιαίτερα, τα παιδιά διατρέχουν τους ίδιους κινδύνους στο Ίντερνετ όπως και στην πραγματική ζωή».

Σχετικά με τη στάση των γονέων, η Κλάρκ σημείωσε ότι η ενασχόληση των παιδιών τους με το Διαδίκτυο και ειδικότερα η συμμετοχή σε κάποιο κοινωνικό δίκτυο δεν θα πρέπει να τους τρομάζει. «Η συμπεριφορά αυτή στην ουσία προσαρμογή των δικών τους συμπεριφορών στο σύγχρονο κοινωνικό περιβάλλον, αναπόσπαστο μέρος του οποίου είναι το Διαδίκτυο».

Αναλύοντας μερικά από τα χαρακτηριστικά συμπεριφορών των μικρών παιδιών στα κοινωνικά δίκτυα, η Κλαρκ σημείωσε ότι οι γνωριμίες που αναπτύσσονται στο Ίντερνετ είναι ισχυρές, τα παιδιά παρέχουν υποστήριξη και νοιάζονται το ένα για το άλλο. «Η μεγάλη διαφορά με τις σχέσεις που αναπτύσσουν οι μεγάλοι στο Ίντερνετ είναι ότι οι διαδικτυακές σχέσεις των παιδιών είναι πιο δυνατές στο χρόνο, είναι πιο έντονες».

Συνοψίζοντας την ομιλία της, η Κλάρκ ανέφερε ότι το Διαδίκτυο είναι για τα παιδιά ένα «πέρασμα», ένα μέσο στο οποίο βρίσκουν γνώση και έρχονται σε επαφή με διάφορες πραγματικότητες από την ασφάλεια του σπιτιού τους, ενώ παράλληλα έχουν τη δυνατότητα να εκφράσουν τη δημιουργικότητά τους, να εξερευνήσουν τη φιλία αλλά και να αναζητήσουν τη δική τους ταυτότητα στην κρίσιμη πρό-εφηβική αλλά και εφηβική ηλικία.

ΠΗΓΗ: www.kathimerini.gr

Μαρ 09

20

>Με το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΛΑΦΑΤΗΣ | 20 Μαρτίου, 2009 | ποίηση  |  3 σχόλια

>

Τα ποιήματα δεν είναι τίποτα άλλο από μνημεία ανθρωπισμού, και ο ποιητής δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένας ανθρωπιστής δίχως όρια.
Όλα όσα παρατηρούμε να συμβαίνουν τελευταία τριγύρω μας, πολιτικές αναταράξεις, επεισόδια, διαδηλώσεις, και άλλα, είναι το ξεχείλισμα μιας κοινωνίας που μονίμως υποφέρει και θα συνεχίσει βεβαίως να υποφέρει γιατί είναι πολύ καλά εκπαιδευμένη να κορυφώνει την αντίδρασή της στην καταπίεση με τον τρόπο που βλέπουμε – ποτέ αλλιώς. Είναι μία (παγκόσμια) κοινωνία δυστυχής και κατατρεγμένη. Επ’ αυτού πώς μπορεί να βοηθήσει ένας ποιητής;
Μα η δουλειά του ποιητή είναι ακριβώς αυτή και αυτήν υποτίθεται πως ανέκαθεν εξασκεί – ο ποιητής δεν χρειάζεται να κάνει κάτι παραπάνω για την (εφήμερη) αυτήν περίσταση. Η κοινωνία αν ξαφνικά θυμηθεί πως μπορεί να δεχθεί την ποιητική συνδρομή δεν έχει παρά να χρησιμοποιήσει την Ποίηση που ήδη υπάρχει.
Κάπου, εκεί, που ο αναγνώστης πρέπει να την βρει, αν την έχει πραγματικά ανάγκη. Αυτή είναι λοιπόν η πραγματική συμμετοχή. Μία απτή απόδειξη Ενότητας.
Όσο για το πόσο ο ποιητής μπορεί, ακόμη και εν μέσω όλων αυτών των ταραχών, δημόσια (στο διαδίκτυο, στα έντυπα, κτλ) να εκφραστεί, είναι ένα άλλο ζήτημα εξίσου ζοφερό μα αναμενόμενο.
Πώς μπορούν οι ειδήσεις ενός ποιητή να κυκλοφορήσουν μέσα σε αυτό που αποκαλείται επικαιρότητα, εάν δεν είναι -ως γνωστό και ταριχευμένο- κάμποσο αριστερός, κάμποσο οξύθυμος, κάμποσο φτηνός;
Είναι πραγματικά δύσκολο. Στο διαδίκτυο τα αριστερόστροφα sites δεν σε ανέχονται, τα δεξιόστροφα σε θεωρούν παλαβό, τα περιοδικά δεν διαταράζουν γιατί υπόκεινται εκεί που τα ίδια γνωρίζουν. Οι εφημερίδες.
Τα πράγματα λοιπόν συνεχίζουν και θα συνεχίζουν γιατί αυτό ξέρουν να κάνουν – με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που η κοινωνία (και όχι η ποίηση) θα εξακολουθεί να κινείται, παρότι ταυτόχρονα, παράλληλα με την ποίηση, και η ποίηση (όχι η κοινωνία) θα εξακολουθεί να λειτουργεί σαν καρδιά της.

Γιάννης Λειβαδάς

Μαρ 09

20

Με το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΛΑΦΑΤΗΣ | 20 Μαρτίου, 2009 | ποίηση  |  Γράψτε σχόλιο

Τα ποιήματα δεν είναι τίποτα άλλο από μνημεία ανθρωπισμού, και ο ποιητής δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένας ανθρωπιστής δίχως όρια.
Όλα όσα παρατηρούμε να συμβαίνουν τελευταία τριγύρω μας, πολιτικές αναταράξεις, επεισόδια, διαδηλώσεις, και άλλα, είναι το ξεχείλισμα μιας κοινωνίας που μονίμως υποφέρει και θα συνεχίσει βεβαίως να υποφέρει γιατί είναι πολύ καλά εκπαιδευμένη να κορυφώνει την αντίδρασή της στην καταπίεση με τον τρόπο που βλέπουμε – ποτέ αλλιώς. Είναι μία (παγκόσμια) κοινωνία δυστυχής και κατατρεγμένη. Επ’ αυτού πώς μπορεί να βοηθήσει ένας ποιητής;
Μα η δουλειά του ποιητή είναι ακριβώς αυτή και αυτήν υποτίθεται πως ανέκαθεν εξασκεί – ο ποιητής δεν χρειάζεται να κάνει κάτι παραπάνω για την (εφήμερη) αυτήν περίσταση. Η κοινωνία αν ξαφνικά θυμηθεί πως μπορεί να δεχθεί την ποιητική συνδρομή δεν έχει παρά να χρησιμοποιήσει την Ποίηση που ήδη υπάρχει.
Κάπου, εκεί, που ο αναγνώστης πρέπει να την βρει, αν την έχει πραγματικά ανάγκη. Αυτή είναι λοιπόν η πραγματική συμμετοχή. Μία απτή απόδειξη Ενότητας.
Όσο για το πόσο ο ποιητής μπορεί, ακόμη και εν μέσω όλων αυτών των ταραχών, δημόσια (στο διαδίκτυο, στα έντυπα, κτλ) να εκφραστεί, είναι ένα άλλο ζήτημα εξίσου ζοφερό μα αναμενόμενο.
Πώς μπορούν οι ειδήσεις ενός ποιητή να κυκλοφορήσουν μέσα σε αυτό που αποκαλείται επικαιρότητα, εάν δεν είναι -ως γνωστό και ταριχευμένο- κάμποσο αριστερός, κάμποσο οξύθυμος, κάμποσο φτηνός;
Είναι πραγματικά δύσκολο. Στο διαδίκτυο τα αριστερόστροφα sites δεν σε ανέχονται, τα δεξιόστροφα σε θεωρούν παλαβό, τα περιοδικά δεν διαταράζουν γιατί υπόκεινται εκεί που τα ίδια γνωρίζουν. Οι εφημερίδες.
Τα πράγματα λοιπόν συνεχίζουν και θα συνεχίζουν γιατί αυτό ξέρουν να κάνουν – με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που η κοινωνία (και όχι η ποίηση) θα εξακολουθεί να κινείται, παρότι ταυτόχρονα, παράλληλα με την ποίηση, και η ποίηση (όχι η κοινωνία) θα εξακολουθεί να λειτουργεί σαν καρδιά της.

Γιάννης Λειβαδάς
ΠΗΓΗ: EΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ
« επιστροφή — συνεχίστε την αναζήτηση »