Η διάθεση της νέας υπηρεσίας συμπίπτει με την 40ή επέτειο από τον πρώτο περίπατο στη Σελήνη στις 20 Ιουλίου του 1969.

Moon in Google Earth ονομάζεται το νέο λογισμικό και ο χρήστης μπορεί να δει φωτογραφίες από τις διαστημικές αποστολές που πραγματοποιήθηκαν στη Σελήνη και να αντλήσει πληροφορίες για τα διαστημικά οχήματα και τα πληρώματα που συμμετείχαν.

Σαράντα χρόνια μετά την ημέρα που οικογένειες σε όλο τον κόσμο παρακολούθησαν στην τηλεόραση την προσελήνωση του Απόλλων 11, η Προεδρική Βιβλιοθήκη/ Μουσείο Τζων Κένεντι ετοιμάζεται να «λανσάρει» μία ιστοσελίδα αφιερωμένη στην αναδημιουργία της ιστορικής αποστολής.

Η ιστοσελίδα, WeChooseTheMoon.org, (“Επιλέγουμε τη Σελήνη» ) θα ξεκινήσει κανονικά τη λειτουργία της στις 08:02 (τοπική ώρα – ώρα Ελλάδας 15:02) της Πέμπτης, 90 λεπτά πριν την 40ή επέτειο της εκτόξευσης του Απόλλων 11 από το ακρωτήριο Κανάβεραλ της Φλόριντα. Θα πρόκειται για μία πλήρη αναδημιουργία της μετάδοσης της αποστολής, που θα περιλαμβάνει μεταδόσεις των επικοινωνιών ανάμεσα στο κέντρο ελέγχου και το διαστημόπλοιο, μέσω μηνυμάτων Twitter.

«Η άφιξη του ανθρώπου στη Σελήνη πραγματικά ένωσε την υφήλιο» είπε ο Τόμας Πάτναμ, διευθυντής της βιβλιοθήκης. «Ελπίζουμε μέσω της χρήσης του Ίντερνετ να κάνουμε το ίδιο».

Οι επισκέπτες θα βλέπουν animated αναδημιουργίες των γεγονότων της τετραήμερης αποστολής, συμπεριλαμβανομένης της εισόδου του Απόλλων 11 σε τροχιά, της αποκόλλησης της σεληνακάτου από το κύριο σκάφος, ενώ επίσης θα έχουν δυνατότητα θέασης των αυθεντικών βίντεο και του φωτογραφικού υλικού της αποστολής.

Το όνομα της ιστοσελίδας προέρχεται από μια ομιλία του Τζων Κένεντι (ο οποίος δολοφονήθηκε έξι χρόνια πριν ο Νηλ Άρμστρονγκ κάνει τον ιστορικό περίπατό του στην επιφάνεια της Σελήνης) το 1962: «Επιλέγουμε να πάμε στη Σελήνη μέσα σε αυτή τη δεκαετία και να κάνουμε αυτά που πρέπει να κάνουμε, όχι επειδή είναι εύκολα, αλλά επειδή είναι δύσκολα, επειδή αυτός ο στόχος θα μας βοηθήσει να οργανώσουμε και να μετρήσουμε τις δυνάμεις και τις ικανότητές μας, επειδή αυτή η πρόκληση είναι μια που είμαστε πρόθυμοι να αποδεχτούμε, μια που δεν επιθυμούμε να αναβάλουμε, και μια που είμαστε διατεθειμένοι να κερδίσουμε».

ΠΗΓΗ: http://portal.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathworld_1_13/07/2009_288489

Ένα λογισμικό που ξεχωρίζει επιγραφές από την αρχαία Αθήνα, ανάλογα με το γραφικό χαρακτήρα του χαράκτη, προέκυψε από τη συνεργασία ερευνητών του Εθνικού Μετσόβειου Πολυτεχνείοτ και του Πανεπιστημίου του Πρίνστον στις ΗΠΑ.

Το πρόγραμμα θα μπορούσε να βοηθήσει σημαντικά τη χρονολόγηση και γενικά τη μελέτη των 50.000 και πλέον αρχαίων επιγραφών που έχουν βρεθεί στην περιοχή της Αττικής, αναφέρει το βρετανικό περιοδικό New Scientist.

«Θα μπορούσε να ονομαστεί ‘CSI Αρχαία Αθήνα’» γράφει ο συντάκτης του άρθρου, αναφερόμενος στη γνωστή σειρά CSI με πρωταγωνιστές εγκληματολόγους.

Παρόλο που κάθε περίοδος της αρχαίας Ελλάδας διαφέρει όσον αφορά την τεχνοτροπία των επιγραφών, η ταυτοποίηση του λαξευτή πίσω από κάθε σκαλισμένο κείμενο συχνά είναι δύσκολη ακόμα και για τους πιο έμπειρους επιγραφολόγους.

«Μπορώ να σας δείξω δύο ‘Α’ που μοιάζουν ολόιδια, αλλά μπορώ να σας πω ότι προέρχονται από διαφορετικούς γραφείς» δήλωσε ο Μιχάλης Παναγόπουλος του ΕΜΠ, επικεφαλής της προσπάθειας μαζί με τον καθηγητή Κωνσταντίνο Παπαοδυσσέα.

Οι Έλληνες ερευνητές συμμετείχαν στην πρόκληση που τους έθεσε ο Στίβεν Τρέισι, μελετητής της αρχαίας Ελλάδας και επιγραφολόγος στο Πρίνστον, να ξεχωρίσουν 24 αρχαίες επιγραφές ανάλογα με τον χαράκτη που τις δημιούργησε.

Οι ερευνητές εστιάστηκαν αρχικά σε έξι χαρακτηριστικά γράμματα -Α, Ρ, Μ, Ν, Ο, Σ- τα οποία φωτογράφισαν σε καθεμία από τις 24 λίθινες πλάκες. Στη συνέχεια, προσδιόρισαν τη μέση μορφή καθενός από αυτά γράμματα σε κάθε επιγραφή.

Έπειτα από την ολοκλήρωση των υπολογισμών, η ομάδα του Δρ Παναγόπουλου συνέκρινε τα κείμενα που είχε στείλει ο Τρέισι και κατάφερε να τα αντιστοιχίσει σωστά σε έξι χαράκτες που έζησαν το διάστημα 334-134 π.Χ.

Το λογισμικό αναγνώρισε σωστά τον χαράκτη στο 100% των περιπτώσεων, ωστόσο η αξιοπιστία της μεθόδου θα μπορούσε να αυξηθεί περαιτέρω με τη χρήση τρισδιάστατων μοντέλων των επιγραφών, στη θέση των ψηφιακών φωτογραφιών.

Ο Στίβεν Τρέισι και ο Μιχάλης Παναγόπουλος είχαν παρουσιάσει προκαταρκτικά αποτελέσματα της προσπάθειάς τους το 2006 στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών στην Αθήνα.

Η έρευνα του Δρ Παναγόπουλου δημοσιεύεται τώρα στο IEEE Transactions on Pattern Analysis and Machine Intelligence, ενώ η έκθεση του Δρ Τρέισι είχε παρουσιαστεί πέρυσι στο American Journal of Archaeology.

ΠΗΓΗ: in.gr

Της Ζωγιας Kουταλιανου

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ. Οταν η ανάγκη γίνεται φιλοτιμία, οι ελλείψεις μετατρέπονται σε κίνητρο και αφορμή για δημιουργικότητα. Το αξίωμα βρίσκει εφαρμογή και στην ελληνική εκπαίδευση, απ’ όπου λείπουν τόσα και περισσεύουν άλλα τόσα, κάνοντας τους εκπαιδευτικούς να σηκώνουν τα χέρια ψηλά και τους μαθητές να βαριούνται αφόρητα το μάθημα.

Σε αυτό το φόντο και με την πρόθεση να εμπλουτίσει την εκπαιδευτική διαδικασία, να προσελκύσει το ενδιαφέρον των μαθητών του και να τους βοηθήσει να αποκτήσουν συνδυαστική και κριτική σκέψη, ο διευθυντής του Γυμνασίου Οινόης Καστοριάς, του πλέον ακριτικού σχολείου του νομού που απέχει μόλις δυόμισι χιλιόμετρα από τα ελληνοαλβανικά σύνορα, εγκατέστησε για τους σαράντα πέντε περίπου μαθητές και μαθήτριές του ένα πρωτοποριακό σύστημα διαδραστικής εκπαίδευσης με ελάχιστο κόστος.

Ο κ. Γιώργος Πλεύρης κατασκεύασε έναν διαδραστικό πίνακα που επιτρέπει στους μαθητές να επιδρούν πάνω στα βιβλία τους και το υπόλοιπο εκπαιδευτικό υλικό τους (όπως αυτά παρουσιάζονται στον πίνακα σε ψηφιακή μορφή), κάνοντας το μάθημα περισσότερο ενδιαφέρον.

Μολονότι οι διαδραστικοί πίνακες άρχισαν να κάνουν δειλά δειλά την εμφάνισή τους στο ελληνικό σχολείο, ξεκινώντας από το ακριτικό Λέχοβο Φλώρινας, η «πατέντα» του σαρανταπεντάχρονου φιλόλογου και επιμορφωτή στις νέες τεχνολογίες ξεχωρίζει αφενός επειδή είναι κυριολεκτικά χειροποίητη και αφετέρου διότι το κόστος της ανέρχεται σε μόλις σαράντα ένα ευρώ. Στο εμπόριο, ένας μέτριας ποιότητας τέτοιος πίνακας κοστίζει περίπου χίλια εξακόσια ευρώ.

Ετσι, όπως λέει ο κ. Πλεύρης «κάθε σχολείο στην Ελλάδα μπορεί ν’ αποκτήσει τουλάχιστον έναν».

Εύκολο για όλους

Ο κ. Πλεύρης επιστράτευσε ένα γνωστό ηλεκτρονικό παιχνίδι με την τεχνολογία wii, δηλαδή αισθητήρες υπέρυθρων ακτίνων που συλλαμβάνουν τις κινήσεις του παίκτη και τις προβάλλουν στην οθόνη, με αποτέλεσμα ο παίκτης να «μπαίνει» στο παιχνίδι. Στη συνέχεια, κατασκεύασε μια διαδραστική πένα/ποντίκι επίσης υπέρυθρων ακτίνων, ακολουθώντας τις οδηγίες που βρήκε στο Διαδίκτυο. «Είναι πολύ εύκολο, ακόμη και για ανθρώπους θεωρητικής κατεύθυνσης, όπως εγώ. Για όποιον χρειαστεί μπορώ να προσφέρω βοήθεια», τονίζει.

Το αποτέλεσμα είναι, ό,τι φαίνεται στην οθόνη του υπολογιστή να προβάλλεται μέσω του προτζέκτορα στον πίνακα ή σε οποιαδήποτε επιφάνεια, όπως για παράδειγμα ένας τοίχος. Εκεί ο μαθητής χρησιμοποιώντας τη διαδραστική πένα μπορεί να αλλάξει κάτι πάνω στην προβαλλόμενη εικόνα, επιδρώντας εξ αποστάσεως και στον υπολογιστή. «Πλέον ο μαθητής έρχεται στο επίκεντρο, και ο εκπαιδευτικός περνάει σε δεύτερο πλάνο», λέει στην «Κ» ο κ. Πλεύρης προσθέτοντας πως ο διαδραστικός πίνακας εξάπτει το ενδιαφέρον των μαθητών που δεν ακούν παθητικά τον καθηγητή.

Αντίγραφα του μαθήματος

Παράλληλα, σύμφωνα με τον ίδιο, εφόσον ισχύσει η εξαγγελία του υπουργείου Παιδείας για «έναν φορητό υπολογιστή για κάθε μαθητή Γυμνασίου», οι μαθητές θα είναι σε θέση να συνδέσουν το δικό τους υπολογιστή με εκείνον του διαδραστικού πίνακα και να προβάλουν απευθείας τις εργασίες τους στον πίνακα ή να κρατήσουν αντίγραφα ολόκληρου του μαθήματος. Προς το παρόν, ο κ. Πλεύρης προσπαθεί να εμπλουτίσει την ευρεσιτεχνία του, την οποία θα εφαρμόσει από τη νέα σχολική χρονιά, με δύο δέκτες υπέρυθρων, ώστε να μπορούν να αλληλεπιδρούν δύο άτομα ταυτόχρονα στον πίνακα.

Εξάλλου, σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον, αναζητεί εκπαιδευτικές εφαρμογές που θα φανούν χρήσιμες στο μάθημα, χωρίς ωστόσο να στοιχίσουν το παραμικρό στο σχολείο.

Το Joost, μια από τις πρώτες εταιρείες που δραστηριοποιήθηκαν στην αγορά του online video, προχωρά σε ριζική αναδιοργάνωση της λειτουργίας του μετά τη διαπίστωση ότι δεν μπορεί να χρηματοδοτήσει τη λειτουργία του μέσω των διαφημίσεων.

Παράλληλα, παραιτήθηκε ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, ο οποίος όμως θα παραμείνει στη θέση του προέδρου. Η εταιρεία, που έχει βάση το Λονδίνο, αναφέρει ότι θα μετατοπίσει το επιχειρηματικό της επίκεντρο από online υπηρεσία προβολής βίντεο στα πρότυπα του YouTube. Πλέον, θα λειτουργεί συμβουλευτικά προς επιχειρήσεις που διαχειρίζονται τα βίντεο τους στο Ίντερνετ στην προσπάθεια τους να «κτίσουν» ή να διατηρήσουν το προφίλ τους.

Το Joost πλέον θα στοχεύει σε εταιρείες media, όπως πάροχοι υπηρεσιών καλωδιακής και δορυφορικής τηλεόρασης, αλλά και τηλεοπτικοί σταθμοί.