ΞΕΝΙΔΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ

Ιούνιος 21, 2015

ΣΕ ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΤΑΥΡΟΥ ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ

Κάτω από: Γενικά —— ξενίδης ιωάννης @ 4:58 μμ

Το 1984, η εκπομπή για τα παιδιά της προσχολικής ηλικίας είχε την μουσική του Σταύρου Παπασταύρου.Κάποιες παρατηρήσεις:

1)Η εκπομπή είχε αρκετή ανταπόκριση από τα μικρά παιδιά. Υπήρχε λίστα αναμονής με 1500 παιδιά που ήθελαν να συμμετέχουν.

2)Ξαναθυμήθηκα την εικόνα με τις πορτοκαλάδες που έπιναν τα μικρά παιδιά.Τα περισσότερα παιδιά στη συγκεκριμένη εκπομπή τις πίνουν μονοκοπανιά.Μόνο ο Αντώνης της ομάδας καθυστερεί.Έχει τους δικούς του ρυθμούς και πρέπει να προσαρμοστεί στον ρυθμό όλης της ομάδας. Τελικά, ο Αντώνης «υποκύπτει» στον χρόνο της ομάδας και της τηλεόρασης. Την πορτοκαλάδα του θα την πιει αργότερα.

3)Το παιχνίδι με τις εικονοκάρτες θα ολοκληρωθεί μετά το πέρας της εκπομπής.

4)Στο παιχνίδι με τις μουσικές καρέκλες, βλέπουμε ότι το παιδί που δεν προλαβαίνει να κάτσει στην καρέκλα δεν αποσύρεται ως ο χαμένος του παιχνιδιού.Αντιθέτως, του δίνεται η ευκαιρία να ορίσει τον τρόπο κίνησης των άλλων παιδιών στην επόμενη φάση του παιχνιδιού.Αυτό μου μοιάζει σαν μια μορφή επιβράβευσης• τα νήπια ευχαριστιούνται όταν έχουν τη δυνατότητα να καθορίσουν τους όρους ενός παιχνιδιού.

Ανάμεσα στα οφέλη από την παιδαγωγική αξία του παιχνιδιού είναι η αποδοχή της «ήττας» από την πλευρά ενός παιδιού.Λέω κάτι τέτοιο, επειδή υπάρχουν παιδιά που διαπαιδαγωγούνται με στόχο να μην βιώσουν διαψεύσεις στα παιχνίδια τους.Ποιά είναι η δική σας γνώμη; Στα παιχνίδια με ανταγωνιστικό χαρακτήρα είναι θεμιτό να διαχωρίζονται τα νήπια σε αυτούς που επικρατούν και σε αυτούς που είναι οι χαμένοι; Είναι άσχημο να νιώσει το παιδί ότι χάνει στο παιχνίδι;

Αφήστε μια απάντηση

©2019 ΞΕΝΙΔΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Φιλοξενείται από Blogs.sch.gr

Top
 
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων