ΞΕΝΙΔΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ

Φεβρουάριος 7, 2015

ΑΠΟ ΤΟ ΜΙΣΟΣ ΣΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ

Κάτω από: Γενικά —— ξενίδης ιωάννης @ 4:15 μμ

Το σχολείο το μισούσα, ήταν καταναγκαστικό πράμα για μένα. Απελευθερώθηκα σαν άνθρωπος όταν, μεγάλος πια, γνώρισα μια καθηγήτρια που με βοήθησε να ξεπεράσω το μίσος που είχα μέσα μου για το σχολείο. Μ’ έκανε να το ξαναγαπήσω ή στην πραγματικότητα να το αγαπήσω για πρώτη φορά. Λίγο είχα αγαπήσει το σχολείο στην Πέμπτη Δημοτικού και Πρώτη Γυμνασίου, όταν γνώρισα δύο σημαντικά πρόσωπα. Στην Πέμπτη Δημοτικού ήταν ένας δάσκαλος, Δημητροκάλλης τ΄όνομα, που μας έκανε αυτό που ονομάζουν στην εκπαίδευση αλληλοδιδακτική. Δηλαδή το μάθημα το παρουσίαζαν τα παιδιά και όχι ο δάσκαλος. Ο δάσκαλος ήταν ο συντονιστής και παρατηρητής. Αυτή ήτανε πραγματικά μια καταπληκτική χρονιά για μένα, πιο δημιουργική τέλος πάντων. Εκεί ήμουνα ίσως από τους καλύτερους μαθητές. Και στην Πρώτη Γυμνασίου ο άνθρωπος που μας έκανε τα νέα Ελληνικά ήταν ο Γιάννης Σιδέρης, που ήτανε και είναι ο σημαντικότερος ιστορικός θεάτρου. Συναναστρεφόταν με καλλιτέχνες που πήγαιναν στο σπίτι του, πολύ σημαντικοί άνθρωποι. Και στο σπίτι του πηγαίναμε κι εμείς που ήμαστε πιτσιρίκια τότε, και ζούσαμε ας πούμε με ανθρώπους του θεάτρου. Ακούγαμε συζητήσεις και σπουδαίες κουβέντες…από συνέντευξη που παραχώρησε ο Τέος Ρόμβος στον Νίκο Μητρογιαννόπουλο για το περιοδικό Τυφλόμυγα. Ολόκληρη η συνέντευξη στην προσωπική ιστοσελίδα του Ρόμβου.

Αφήστε μια απάντηση

©2020 ΞΕΝΙΔΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Φιλοξενείται από Blogs.sch.gr

Top
 
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων