ΞΕΝΙΔΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ

Δεκέμβριος 14, 2014

ΗΜΕΡΙΔΑ ΓΙΑ ΤΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ

Κάτω από: Γενικά —— ξενίδης ιωάννης @ 7:28 μμ

10347075_10205212801500129_163218299669307149_n

(Στην φωτογραφία κάποιες από τις νηπιαγωγούς στο διάλειμμα της ημερίδας, στο πολιτιστικό κέντρο του δήμου Ευόσμου)

 

Στην ημερίδα στο πολιτιστικό κέντρο του δήμου Ευόσμου που οργάνωσε και επιμελήθηκε η σχολική σύμβουλος, Κατερίνα Λαλιώτη, οι νηπιαγωγοί άκουσαν για την Διαφοροποιημένη Παιδαγωγική από την κ.Παπανδρέου (καθηγήτρια στο ΤΕΠΑΕ του Α.Π.Θ.), για τη Συνεργατική Μάθηση από την κ.Μπιρμπίλη ( επίσης καθηγήτρια στο ΤΕΠΑΕ του Α.Π.Θ.) και, τέλος, για το Portfolio από την Ευσταθία Τσιρίδου (σχολική σύμβουλος 59ης Περιφέρειας Προσχολικής Αγωγής).

Για την κ. Παπανδρέου η τάξη είναι ένας χώρος πολυμορφίας και ετερογένειας.Η ομοιογένεια στις τάξεις αποτελεί έναν μύθο που η απλή και άκριτη αναπαραγωγή του επηρεάζει την εκπαιδευτική πραγματικότητα.Οι νηπιαγωγοί χρειάζεται να επανοπροσδιορίσουν τη στάση τους και να αποδεχτούν την καινούρια πραγματικότητα, δημιουργώντας προγράμματα μέσα από τα οποία να αναγνωρίζεται η διαφορετική ταυτότητα των νηπίων αλλά και να εξασφαλίζεται η παροχή ίσων ευκαιριών μάθησης.

Τα νήπια 《στιγματίζονται》 από τον χώρο από τον οποίο προέρχονται.Έχουν διαφορετική καταγωγή(οικογενειακό περιβάλλον, κοινωνική τάξη και οικονομική θέση), διαφορετικά σωματικά χαρακτηριστικά(ηλικία, φύλο, φυσικά και διανοητικά χαρακτηριστικά) και διαφορετικές πολιτιστικές αξίες. Όλα αυτά , επηρεάζουν και συνδιαμορφώνουν τις εμπειρίες, τις ικανότητες, τις στάσεις, τους τρόπους επικοινωνίας και σκέψης τους.

ΗΔιαφοροποιημένη Παιδαγωγική, όπως αναπτύσσει το θέμα η κ.Παπανδρέου, δίνει μεγάλη έμφαση στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του νηπίου. Ο/η νηπιαγωγός θα πρέπει να εντοπίζει αυτά τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και να προσαρμόζει τις μεθόδους διδασκαλίας πάνω σε αυτά τα χαρακτηριστικά. Τα νήπια είναι το σημείο εκκίνησης της Διαφοροποιημένης Παιδαγωγικής. Μεγάλο βοήθημα για τον/την νηπιαγωγό αποτελεί το Μαθησιακό Προφίλ του νηπίου.Αυτό συνίσταται στην ετοιμότητα του παιδιού, το ενδιαφέρον και τον τρόπο μάθησης που προτιμά.Όσον αφορά την ετοιμότητα και το ενδιαφέρον, το νήπιο θα πρέπει να έρχεται αντιμέτωπο με μαθησιακές προκλήσεις που θα ταιριάζουν στο επίπεδο της ανάπτυξης, των δυνατοτήτων και των ενδιαφερόντων που έχει. Όσον αφορά τον τρόπο μάθησης που προτιμά, ο/η νηπιαγωγός παρατηρεί το νήπιο και αντιλαμβάνεται αν το παιδί μαθαίνει ακούγοντας, βλέποντας ή συντονίζοντας τις κινήσεις του. Τα παιδιά κατηγοριοποιούνται σε ακουστικούς, οπτικούς και κιναισθητικούς τύπους.

Η Διαφοροποιημένη Παιδαγωγική δίνει μεγάλη σημασία στο Περιεχόμενο, την Διαδικασία, το Μαθησιακό Περιβάλλον και το τελικό αποτέλεσμα. Τα παιδιά εργάζονται πάνω στις ίδιες έννοιες και, πιθανόν, να χρειάζονται έναν διαφορετικό βαθμό υποστήριξης. Το περιεχόμενο των δραστηριοτήτων είναι συμβατό με τις προσωπικές τους ανάγκες.Ο προσωπικός χρόνος των νηπίων είναι απολύτως σεβαστός.Σε μια ομάδα, σίγουρα, υπάρχουν διαφορετικοί ρυθμοί και γι’ αυτό ο/η νηπιαγωγός πρέπει να προβλέπει τον σχεδιασμό δραστηριοτήτων για παιδιά που ολοκληρώνουν γρήγορα την εργασία τους. Το πιο σημαντικό είναι να αποδεχτεί ο παιδαγωγός της προσχολικής ηλικίας ότι οι υπάρχουσες διαφορές όχι μόνο δεν είναι μειονεκτήματα αλλά αξιοποιούνται μέσα στην τάξη ως πλεονεκτήματα.

Η Διαφοροποιημένη Παιδαγωγική δεν θα πρέπει να συγχέεται με την Εξατομικευμένη Προσέγγιση, την ποικιλία των εργασιών που προσφέρονται στα νήπια, τη συνεργατική μάθηση στην οποία ένα προικισμένο παιδί μπορεί να βγάζει «ασπροπρόσωπη»την υπόλοιπη ομάδα και, τέλος, την παροχή απεριόριστου χρόνου προκειμένου τα νήπια να εξασκήσουν το ταλέντο τους. Η Διαφοροποιημένη Παιδαγωγική ενσωματώνει στοιχεία της ισχύουσας Παιδαγωγικής, όπως την συνεργασία με τους γονείς, τις προγένεστερες εμπειρίες, τις γνώσεις, τα ενδιαφέροντα των παιδιών, την εργασία σε ευέλικτες ομάδες όπου το κάθε παιδί συνεισφέρει ανάλογα με τις ικανότητες και το επίπεδο της ανάπτυξης του και τέλος την τελική αξιολόγηση.

Για την κ.Μπιρμπίλη, η συνεργασία είναι Αξία ή αλλιώς τρόπος σκέψης που μας ακολουθεί σε όλη τη διάρκεια της ζωής μας. Στις μέρες μας, η επίκληση ενός συνεργατικού πνεύματος έγινε μόδα. Ωστόσο, η συνεργασία αποτελεί θεμελιώδη ανάγκη των σύχγρονων κοινωνιών. Ορθώς, η κ.Μπιρμπίλη ξεκινάει την εισήγησή της από μια περιγραφή της κοινωνικής πραγματικότητας. Η εκπαιδευτική πραγματικότητα απορρέει από την ισχύουσα κοινωνική πραγματικότητα χωρίς, ωστόσο, να υποτάσσεται σ’αυτήν. Η επιστήμη της Παιδαγωγικής βασίζεται στον Διάλογο, την διαρκή αλληλεπίδραση και απαιτεί συνεργατικό πνεύμα από τα μέλη μιας κοινότητας .Η ανάγκη για συνεργασία των ενηλίκων είναι η ίδια ακριβώς ανάγκη που έχουν τα νήπια μιας τάξης. Μεσα σε ένα τέτοιο περιβάλλον που προωθεί το πνεύμα συνεργασίας, αναπτύσσονται και εξελίσσονταιι οι κοινωνικές, γνωστικές, γλωσσικές ικανότητες και, τέλος, η αυτοεκτίμηση των νηπίων.
Ο/η νηπιαγωγός πρέπει να θέτει ρεαλιστικούς στόχους. Η υλοποίηση των δραστηριοτήτων θα πρέπει να οδηγεί τα νήπια στην κατάκτηση συνεργατικών δεξιοτήτων όπως της επικοινωνίας, της υπομονής, της αντοχής και της ευθύνης. Με τις συνεργατικές δεξιότητες τα νήπια μαθαίνουν να υποστηρίζουν και να μοιράζονται αυτά που ανήκουν σ’ όλη την ομάδα. Οι στόχοι στην συνεργατική μάθηση θα πρέπει να είναι «ορατοί και επιθυμητοί».

Η συνεργατική μάθηση, σύμφωνα με την κ.Μπιρμπίλη, θα μπορούσε να βοηθήσει τα παιδιά της προσχολικής ηλικίας να αποκτούν έναν έλεγχο στις παρορμητικές τους τάσεις και τα συναισθήματά τους, να διατηρούν για μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα την προσοχή τους, να γνωρίζονται καλύτερα μέσα από παιχνίδια ρόλων, να επικοινωνούν πιο αποτελεσματικά μεταξύ τους και να τελειοποιούν ακόμη περισσότερο τη γλώσσα που χρησιμοποιούν.

 

Η Ευσταθία Τσιρίδου, μιλώντας, αναλύει την «παρεξηγημένη» έννοια του portfolio. Μέσα από την παρατήρηση, καταγραφή και συλλογή πληροφοριών ο/η νηπιαγωγός προσπαθεί να συγκροτήσει το προφίλ του νηπίου. Το portfolio είναι μια μορφή εναλλακτικής αξιολόγησης που έρχεται ως απάντηση στον τρόπο με τον οποίο ασκείται η παραδοσιακή αξιολόγηση. Mέσα από το portfolio δίνεται έμφαση στη διαδικασία της μάθησης. Βλέποντας το νήπιο τις εργασίες του συγκεντρωμένες, κάνει συγκρίσεις και αναστοχάζεται πάνω στα αποτελέσματα της δράσης του στο νηπιαγωγείο.

Ο/ηνηπιαγωγός μέσα από τον φάκελο του νηπίου καταγράφει την πρόοδο, εντοπίζει δυσκολίες και προγραμματίζει δραστηριότητες με τις οποίες επιδιώκει να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά αυτές τις δυσκολίες.
Το Portfolio, σύμφωνα με την κ.Τσιρίδου, περιλαμβάνει ξεκάθαρους στόχους και κριτήρια. Είναι χώρος αποθήκευσης εργασιών από όλες τις μαθησιακές περιοχές. Τα θέματα μπορούν να ταξινομούνται κατά στόχους, τομείς ανάπτυξης, σχέδια εργασίας θέματα ,μαθησιακές περιοχές ή όπως αλλιώς επιθυμεί ο /η νηπιαγωγός.

Το νήπιο έχει ελεύθερη πρόσβαση στο φάκελό του. Με την καθοδήγηση του/της νηπιαγωγού, το νήπιο μπορεί να ονοματίζει με λεζάντες τα κριτήρια με τα οποία θα διαφοροποιεί την μία εργασία από την άλλη.Ενδεικτικά, η κ.Τσιρίδου αναφέρει λεζάντες «δυσκολεύτηκα»,»βρήκα λύση», «κατάφερα», «διασκέδασα», «εργάστηκα».

Καταλήγοντας η κ.Τσιρίδου, το portfolio μπορεί να αποτελέσει ένα εργαλείο πάνω στο στοχασμό της δράσης τόσο από πλευράς του νηπίου όσο και του /της νηπιαγωγού.Γνώσεις, ικανότητες, αξίες και στάσεις συμπυκνώνονται μέσα σε αυτό που ονομάζουμε «μεταγνώση».

 

 

Αφήστε μια απάντηση

©2019 ΞΕΝΙΔΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Φιλοξενείται από Blogs.sch.gr

Top
 
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων